Boek Review: Night Things (Michael Talbot, 1988)

book review night things michael talbot 1988‘She noticed also that the hallway was even more exaggeratedly out of proportion than the one they were standing in. So much so that at its far end what had started out to be walls and spindlework archways were now mere parodies of themselves, splays of wood and wainscoting gnarled and folded back on their original forms.’ 

Night Things van Michael Talbot is een spannende bovennatuurlijke, occulte horror waarin een huis vol met geheime kamers en gangen en verborgen dingen centraal staat. Het haunted house verhaal krijgt daardoor een spannende en geheel nieuwe twist, terwijl het verhaal zelf ook vol is met twists en turns, net zoals het huis zelf, wat weer verbonden is met het thema; vertrouwen. De plot, het huis en vertrouwen zijn allemaal verraderlijke labyrinten waarin je kan verdwalen. Er zit dan ook niets anders op dan het stapje voor stapje uit te proberen en door schade en schande wijs te worden.

Het verhaal

Lauren Montgomery is sinds kort getrouwd met Stephen Ranson, een beroemde popster. Zij heeft een zoontje van 11 jaar oud, Garrett die zeer geïnteresseerd is in UFO’s en wetenschap. Na een aantal mislukte relaties waarbij Lauren altijd op de foute mannen valt, denkt zij nu de ware in Stephen te hebben gevonden. Hij neemt hen voor de zomervakantie mee naar de Adirondacks naar een bijzonder huis Lake House aan een meer. Het huis heeft 160 kamers en verborgen kamers en gangen en trappen die nergens op uit komen, maar ook een sinistere geschiedenis sinds het meer dan 100 jaar geleden is gebouwd door de excentrieke Sarah Belfram en door een fonds zo behouden is gebleven. 

Lauren hoopt dat hun verblijf de band tussen Stephen en Garrett zal verbeteren, maar Garrett heeft het idee dat Stephen hem maar niks vindt. Maar als hij hoort van het bijzondere huis en er die nacht ook een vreemde verschijning als een zwarte wolk in menselijke vorm in zijn slaapkamer verschijnt, is Garrett zowel bang als verheugd. 

Terwijl Lauren steeds meer achter de ware aard komt van Stephen, het huis en zijn mysterie zowel Garrett als Lauren in zijn greep krijgt en Garrett een vreemde opdracht krijgt van zijn nieuwe vriend, begint hun verblijf levensgevaarlijk te worden.

Een labyrint

Het verhaal is geschreven vanuit zowel het perspectief van Lauren als Garrett. Om de beurt volgen we hun belevenissen in het huis, hun kijk en gedachten erover alsook over de onderlinge relaties. Het begint met de focus op het mysterie van het huis, waarom Sarah Belfram zoveel vreemde kamers heeft gemaakt en dat mysterie neemt alleen maar toe. Zowel Lauren als Garrett zijn erg nieuwsgierig. Garrett omdat hij vrienden wil worden met buitenaardse wezens en Lauren omdat zij journaliste was.

Hun onderzoek vindt dan ook op twee verschillende niveaus plaats, en beiden doen dan ook hun eigen onderzoek apart van elkaar en doen beiden andere ontdekkingen, waardoor de lezer sneller sommige puzzelstukjes in elkaar kan leggen dan Lauren en Garrett. Maar dan nog heeft Talbot verassingen in petto voor de lezer.

Tegelijkertijd wordt de focus gelegd op hun onderlinge relaties. Lauren stelt haar zoon altijd voorop, maar Stephen weet haar telkens te manipuleren. Garrett is degene die Stephen bij voorbaat niet vertrouwt al kan hij zijn vinger er niet op leggen. Die ontwikkelingen gaan gelijk op met de ontwikkelingen in het huis, waardoor zowel de handelingen als de gebeurtenissen logisch zijn en organisch en natuurlijk aanvoelen. Ook de personages zelf voelen erg realistisch aan en hun conversaties zijn natuurlijk.

Aan het einde blijkt ook dat het overkoepelende thema, vertrouwen van Lauren in mannen en van Garrett in mensen of wezens in het algemeen, verweven wordt met het verhaal en gezien kan worden als een labyrint net zoals het huis. Ook dit zit erg organisch in elkaar en zorgt voor een zeer prettige leeservaring.

Ook de stijl is prettig. Beschrijvingen van het huis, acties en handelingen en conversaties worden op een heel natuurlijke wijze met elkaar afgewisseld. Spanning, diepgang van de personages wisselen elkaar ook af en worden versterkt door de verrassende wendingen in het verhaal, die je niet ziet aankomen. 

Het einde echter is misschien net iets te expliciet en verandert het verhaal van mysterie naar een occulte fantasy. Door al deze elementen is het niet alleen een boek voor volwassenen maar ook voor tieners is dit een aanrader. Juist door veel vanuit het perpectief van Garrett te beschrijven, wat niet enkel een functionele techniek is om het onschuldige mysterie te behouden, maar hij is een volwaardig karakter, zorgt ervoor dat dit een fris perspectief heeft op de gebeurtenissen en bijdraagt aan het thema.

Conclusie

Night Things is een rijk boek aan fantasy, het bovennatuurlijke en occulte, waarbij de personages tot leven komen evenals het huis. Met spannende verrassende gebeurtenissen, mysterie, een prettige schrijfstijl die aangenaam leest, een onderliggend thema dat verbonden is met het plot en de personages, is dit een bijzonder haunted house verhaal en een echte klassieker die iedere horror liefhebber gelezen moet hebben. 

Praktische info

Night Things (1988), 218 bladzijden. Auteur: Michael Talbot. Oorspronkelijke taal: Engels. Nederlandse vertaling: niet beschikbaar.