Mini-Serie Review: Dracula (2020)

review series Dracula 2020
Dracula/ BBC, Netflix

Dracula is een gevatte, slimme, duistere maar zeer vermakelijke nieuwe kijk op een oude legende. 

Deze mini serie Dracula is gebaseerd op het boek van Bram Stoker uit 1897, maar door makers Mark Gatiss en Steven Moffat geheel nieuw leven ingeblazen. Beide heren waren al eerder zeer succesvol met de nieuwe benadering van Sherlock en met Dracula herhalen ze hun bekende stijl.

Wie fan is van Sherlock zal dan ook zeker Dracula een erg leuke serie vinden en er verschillende stijlen, dialoogstijl en droge humor in terug vinden. Zelfs de gevatte en soms wat absurd slimme manier van praten van de elfde Doctor uit Doctor Who (gespeeld door Matt Smith), waarvan Steven Moffat destijds de show runner en head writer van was, is soms ook in Dracula te herkennen. 

Maar in plaats van een detective of science fiction fantasy serie, is Dracula een horror serie die de gotische elementen tot leven laat komen, en waarin bovennatuurlijke elementen en zelfs body horror op een effectieve en mooie manier worden ingezet. Dracula is een erg fijn nieuwjaars cadeautje voor horror fans, die weliswaar een gedeeltelijk nieuwe kijk heeft op het originele verhaal, maar de grote lijn in ere blijft houden. 

Het verhaal

In 1897 gaat makelaar Jonathan Harker naar Transsylvanië naar hun klant Count Dracula. Hij vertelt zijn verhaal over zijn verblijf in het kasteel van de graaf aan een non, Sister Agatha in een nonnenklooster in Hongarije en hier begint het verhaal van Count Dracula in al zijn horror glorie.

Spannende structuren

De mini-serie bestaat uit drie afleveringen die ieder een lengte hebben van een speelfilm. Ieder deel beschrijft een nieuw hoofdstuk uit het leven van Dracula. De structuren van de drie delen zijn erg origineel en slim in elkaar gezet, zodat ze ieder afzonderlijk van elkaar een interessante nieuwe kijk geven op Dracula. Ieder deel heeft een verrassende twist die nieuw licht schijnt op het verhaal wat erg leuk gedaan is. Het wordt hierdoor uitdagend om te kijken wat wordt versterkt door de mysteries binnen ieder deel. Vooral het eerste en tweede deel zijn erg knap gemaakt, terwijl het laatste deel ietwat tegenvalt. 

De manier van filmen, de dialogen en de complexere structuren vormen een belangrijk onderdeel van de serie. Het zorgt voor een goede balans tussen horror en humor, campiness en ernst en mysterie en het complete verhaal van Dracula zelf. Al is die conclusie niet vrij origineel. 

Wat deze serie eruit doet springen is het karakter van Agatha. Zij laat de serie tot leven komen en haar aanwezigheid zorgt voor humor en intelligentie en licht in duistere tijden. Dit element is misschien wel het beste element van de serie, die zonder haar een stuk minder interessant en origineel zou zijn geweest en slechts weer een verfilming van het verhaal van Dracula. 

review series dracula 2020
Agatha/ BBC, Netflix

The Rules of the Beast

Het eerste deel vertelt het verhaal van Johnathan Harker, zijn ontmoeting met Dracula, zijn verblijf in het kasteel en wat hij daar voor gruwelen meemaakt en tenslotte zijn ontsnapping. 

Door de prachtige gotische setting, de unheimische horror, het kasteel met zijn vele mysteries en labyrint-achtige architectuur zorgen voor een sterke horror sfeer. Het is een kennismaking met Dracula door de ogen van Harker en dit is op een mysterieuze, maar gotische wijze gedaan, waarbij het originele verhaal in ere wordt gehouden, maar er nieuwe toevoegingen worden gemaakt die de horror meer kracht bijzetten. Vooral de undead voegen een paar goede horror scènes toe, die ijzingwekkend zijn. Er vloeit ook genoeg bloed en de dood is altijd dichtbij, veelal veroorzaakt door de bloeddorstige Dracula zelf. Dracula zelf is een charismatisch personage en angstaanjagend tegelijk. 

Maar de echte show wordt gestolen door Sister Agatha, die van Helsing blijkt te heten. Zij is het equivalent van Abraham van Helsing, maar meer nog lijkt zij in haar doen en denken op Sherlock Holmes. Haar observatievermogen, haar intelligentie en brutaliteit zonder schroom doet zeer sterk denken aan de Sherlock neergezet door Benedict Cumberbatch en gecreëerd door Mark Gatiss en Steven Moffat. Dat maakt Dracula tot een Moriarty, de aartsvijand van Agatha. Beiden zijn er, net zoals Sherlock en Moriarty, niet per se op uit om elkaar te vernietigen, maar om elkaar te verslaan door elkaar te doorgronden. Vooral Agatha doet onderzoek naar de legende van Dracula. Terwijl Dracula gefascineerd raakt door haar vasthoudendheid. 

Hierin wordt gebruik gemaakt van droge gevatte humor. De snappy dialogen en persoonlijke mijmeringen zijn erg komisch en bijna een parodie op de legende zelf. Het feit dat hij niet tegen zonlicht kan, hij in een kist met aarde van zijn geboortegrond moet slapen en hij het kruis niet kan verdragen, zijn stuk voor stuk zeer onlogische factoren wat Agatha fascineert en verwondert en het de kijker tegelijkertijd doet afvragen waarom dit inderdaad zo bedacht is, zonder dat dit de spot drijft met het oorspronkelijke verhaal.

De structuur heeft een zeer interessante opbouw en bevat een verrassende twist, waardoor het een complexer en completer verhaal wordt. De body horror ziet er mooi gemaakt uit en expliciet en zorgt voor de horror. Maar tevens wordt er gebruik gemaakt van wat campy humor en situaties, die doet denken aan Hammer Horror gecombineerd met gotische horror. Juist die combinatie van campiness, humor, gotiek, body horror en de strijd tussen Agatha en Dracula maakt het een zeer nieuwe interessante kijk op het oude verhaal van Dracula. 

Blood Vessel

Het tweede deel gaat over de reis over zee van Dracula naar Londen. Ook nu weer is de structuur zeer interessant in elkaar gezet. Het begin is raadselachtig en in plaats van dat het de cliffhanger van het eerste deel beantwoordt, rijzen er nu nog meer vragen die in de loop van het tweede deel beantwoord worden.

Naast Jonathan Harker, Mina en Agatha van Helsing komen er meer personages aan bod. De passagiers van de Demeter, het schip waarmee Dracula naar Engeland vaart en ook een aantal bemanningsleden vormen een sleutelelement in dit tweede deel. Hun personages worden goed voorgesteld en krijgen de nodige diepgang die functioneel is voor de reis van Dracula. 

Ook dit tweede deel bevat een spannende en verrassende twist die de hele reis op zijn kop zet. Het personage van Dracula echter blijft het midden houden tussen een monster die handelt naar zijn natuur en een man die handelt vanuit zijn ratio. Meer echte diepgang of uitwerking van zijn karakter blijft een beetje achter. Dat blijft aan Agatha om te doorgronden en blijft de basis vormen voor de hele serie.

Dit tweede deel is tevens een kleine knipoog naar een detective mysterie dat geschreven had kunnen worden door Agatha Christie en heeft een leuke sfeer vol mysterie, aparte personages met ieder hun geheimen en een aantal zeer spannende momenten, waarbij het schaakspel dat Agatha en Dracula spelen de basis vormt voor het thema en structuur van dit tweede deel en slim bedacht is.

review series dracula 2020
the undead/ BBC, Netflix

The Dark Compass

Dit derde en laatste deel begint wederom net als het tweede deel zeer raadselachtig en de kijker moet geduld hebben om er langzaam achter te komen wat er na de cliffhanger van het tweede deel is gebeurd. Dit deel is een verrassend deel doordat het zich afspeelt in onze tijd, in 2020 en dat levert een paar komische situaties op wanneer Dracula zich moet aanpassen aan de moderne tijd, zonder dat dit te komisch wordt of een gimmick op zich.

Maar het zorgt er ook voor dat dit deel wat gehaast over kan komen en er op het laatste moment nog een aantal personages van het originele verhaal in wil proppen, zoals Lucy, Seward en Renfield, maar waardoor hun functionaliteit eerder een knipoog wordt dan echt een onderdeel wordt van het verhaal en noodzakelijk is. 

Alleen Lucy Westenra vormt een essentieel onderdeel van het verhaal van Dracula. Jammer is hierin wel dat we haar personage beter leren kennen en doorgronden dan Dracula zelf en dat hij toch het meest oppervlakkige karakter blijft in de serie.

Ook nu weer blijft het aan Agatha om hem te analyseren en haar conclusie aan het einde van de serie is in tegenstelling van de hele serie zelf, niet origineel, verrassend of slim. Het is het grootste cliché van het verhaal en niet goed uitgewerkt zodat het bij de rest in het niet valt. Het is te snel, te gemakkelijk bedacht en zelfs wat cheesy. Het is vrij uit balans met de rest van de serie en voelt aan als een anticlimax. Of dit komt door de te simpele conclusie zelf of door de opbouw van het derde deel er naar toe, valt niet goed te zeggen, maar het staat wel in schril contrast met de twee voorgaande afleveringen die veel sterker en leuker waren. 

Conclusie

Dracula is een erg mooi gemaakte serie die er prachtig uitziet, met sterke gevatte dialogen die duidelijk uit de pennen komen van Mark Gatiss en Steven Moffat. Dracula zelf is charismatisch en een goed neergezet personage, maar Agatha steelt de show in elke scène waarin ze te zien is. Met een originele structuur die aandacht vergt en de vele twists zorgt dit ervoor dat het een zeer goed gemaakt serie is die liefhebbers van gotische body horror erg zullen waarderen.

Praktische info

  • Dracula (2020)
  • Season: 1
  • No. of episodes: 3
  • Running time episodes: 90 minutes
  • Created by: Mark Gatiss, Steven Moffat
  • Based on: Dracula by Bram Stoker
  • Starring: Claes Bang, Dolly Wells, Morfydd Clark, John Heffernan, Lydia West, Matthew Beard, Jonathan Aris, Sacha Dhawan, Nathan Stewart-Jarrett, Youssef kerkour, Patrick Walshe McBride, Samuel Blenkin. Lili Dodsworth-Evans
  • Music by: David Arnold, Michael Price
  • Cinematography: Tony Slater Ling
  • Production company: Hartswood Films, BBC, Netflix
  • Originel network: BBC, Netflix