Film Review: The Mummy (1959)

review film the mummy 1959
The Mummy/ Rank Film Distributors, Universal Pictures

The Mummy (1959) is een welbekend verhaal van een vervloekte tombe, een verboden liefde en een mummie die wraak neemt. 

The Mummy (1959) is niet het eerste originele verhaal over een mummie die weer tot leven wordt gebracht en is na de vele andere verfilmingen ook niet de laatste. Maar deze versie heeft Peter Cushing als de held en Christopher Lee als villain in de hoofdrollen in deze productie van Hammer. Alhoewel hier de termen held en schurk niet zo zwart-wit zijn. De film is vermakelijk met een kleine stukje “geschiedenisles” maar het verhaal en sfeer zijn ten opzichte van andere Hammer Horrors wat mager en ook de horror is ver te zoeken. 

Het verhaal

In 1895 graven archeologen John Banning en zijn vader Stephen en zijn oom Whemple de tombe op van prinses Ananka. In die tombe heerst een sfeer van het kwade en als Stephen een vaas oppakt, opent zich een geheime deur. Niet veel later treft Whemple Stephen in een krankzinnige toestand aan op de tombe. Dit alles gaat niet ongezien voorbij aan een Egyptenaar die wraak zweert vanwege het schenden van het heilige graf.

Drie jaar later zit Stephen nog altijd in een inrichting. Maar begint weer te praten en vraagt naar John. Hij vertelt hem dat hij van de Scroll of Life heeft gelezen en daardoor een vloek over hen heeft afgeroepen. 

Ondertussen is de Egyptenaar Mehemet Bey ook naar Engeland gegaan en heeft de grafkist meegenomen met daarin de hogepriester Kharis om hem tot leven te wekken als de Mummie die wraak zal nemen op degenen die de tombe van Ananka hebben geschonden. 

Opbouw en stijl

De film begint bij de opgraving van de tombe van prinses Ananka in Egypte, alwaar ze worden gadegeslagen door een Egyptische figuur. De tombe ziet er ondanks de tand des tijds nog vrij ongeschonden en zonder zand en stof goed bewaard uit, wat het een enigszins cheesy aanblik geeft. De aankleding is weliswaar mooi, maar te mooi en nieuw. 

Wanneer ze echter terug zijn in Engeland, en het drie jaar later is, komt er iets meer sfeer in de film. Niet in het minst doordat die Egyptische figuur ook naar Engeland is verhuisd en een landhuis heeft betrokken en de Mummie heeft over laten komen.

Deze Mummie is degene die voor de meeste sfeer zorgt in de film. Christopher Lee is de villain met zijn grote gestalte en helemaal ingewikkeld met witte lappen die al snel vies worden doordat hij in het moeras gekieperd wordt met kist en al en hij een bruine viezig mummie wordt, waardoor hij er extra vervaarlijk uitziet. Net als in The Curse of Frankenstein (1957), waarin hij de rol vertolkt van de Creature heeft hij als mummie ook dit keer geen enkele tekst en is hij wederom zowel een marionet van de mens als een tragische figuur. Maar ook leren we zijn achtergrond, die van Anaka en de vloek kennen. 

Door middel van een flashback belanden we in het oude Egypte met een geheel “Egyptische decor” dat wederom een beetje cheesy aandoet en waar eveneens geen zand of stof te bekennen is. We zien hoe Ananka stierf, gebalsemd werd en in haar tombe werd gelegd. Dit is een vrij lang en traag stukje geschiedenis dat ook verantwoordelijk is voor een gedeelte van de horror in de film. Want we zien dat prinses Ananka kwam te overlijden en dat Kharis niet alleen de ceremonie leidde om haar te begraven met haar dienstmaagden en werknemers, maar ook stiekem verliefd op haar was. In het geheim sloop hij die nacht naar haar tombe om haar via de Scroll of Life weer tot leven te wekken, maar hij werd betrapt en als straf levend in de tombe bijgeplaatst. 

Deze latere Mummie gaat, wanneer hij eenmaal de wil doet van Mehemet, op moordtocht in Engeland om wraak te nemen. Maar als hij eenmaal Isobel, de vrouw van John, ziet die het evenbeeld is van Ananka, is Kharis weer meer zichzelf en betoverd. Wat uiteindelijk tot een tragisch einde leidt.

De kill scènes door toedoen van de Mummie zijn vrij afstandelijk, waar weinig spanning in zit. De Mummie is weliswaar sterk, maar allesbehalve angstaanjagend. Christopher Lee moet alles stoppen in de blik van zijn ogen, het enige dat zichtbaar is van hem en dat komt pas tot zijn recht bij de aanschouwing van Isobel, van wie hij denkt dat zij “zijn Ananka” is. 

Conclusie

The Mummy is weliswaar vermakelijk, maar over het algemeen vrij traag en het verhaal heeft een onduidelijke focus. Mede door de te lange flashback en de te magere rol van de Mummy zelf. De sfeer vertoont weinig horror of spanning en de binding met de personages is minimaal. The Mummy is misschien wel een van de bekendere Hammer Horror Films, maar zeker niet de beste.

Praktische info

  • The Mummy (1959) 86 min
  • Directed by: Terence Fisher
  • Produced by: Michael Carreras, Anthony Nelson Keys
  • Written by: Jimmy Sangster
  • Starring: Peter Cushing, Christopher Lee, Yvonnen Furneaux, Eddie Byrne, Felix Aylmer, Raymond Huntley, George Pastell
  • Music by: Franz Reizendsten
  • Cinematography: Jack Asher
  • Edited by: Alfred Cox
  • Production company: Hammer Films
  • Distributed by: Rank Film Distributors, Universal Pictures