Film Review: The Cursed Medalllion/ The Night Child/ Together Forever (1975)

review film the cursed medallion1975  the night child together forever
Emily/ Italian International Film

The Cursed Medallion (1975), ook wel getiteld The Night Child en Together Forever is een subtiele occulte bovennatuurlijke horror.

De film, van oorsprong Italiaans maar in het Engels nagesynchroniseerd, heeft een echte jaren 70 sfeer en stijl, waarbij zowel de beelden, de shots, het camerawerk en de muziek de sfeer en stijl bepalen. The Cursed Medallion is een slow burn waar de horror, en een zweem van de bovennatuurlijke en occulte elementen spaarzaam aanwezig zijn. Dit zorgt ervoor dat de film een klein publiek zal aanspreken dat vooral liefhebber is van de jaren 70 films en subtiele horror die zich vooral richt op sfeer.

Het verhaal

Michael Williams is een documentairemaker die nu bezig is met een documentaire over het diabolische en occulte. Hierdoor raakt hij in de ban van een bepaald onbekend schilderij dat hij heeft ontdekt door een informatiebron Contessa Cappelli die in Spoleto, Italië woont. Zijn vrouw, Lisa, is niet lang geleden omgekomen bij een huisbrand en nu heeft hij de zorg voor zijn tienerdochter Emily, en krijgt hij hulp van Jill, de gouvernante. Met Emily gaat het echter niet zo best en zij heeft nachtmerries en een trauma overgehouden aan de dood van haar moeder. Ze vindt een medaillon dat van haar moeder is geweest, een cadeau dat ze vlak voor haar dood van Michael heeft gekregen dat hij op de kop heeft getikt tijdens zijn vorige bezoek aan Italië. 

Dit keer raadt de arts aan om Emily mee te nemen omdat zij zo gehecht is aan Michael. Zo trekken Michael, Emily en Jill naar Italië, waar Michael zijn documentaire verder wil afmaken. De productie manager is Joanne Morgan, die al snel de love interest wordt van Michael. Eenmaal in Spoleto aangekomen, beginnen zich vreemde dingen voor te doen, die alles te maken lijken te hebben met het vreemde schilderij, dat geen herkomst heeft, het medaillon en de enge gelijknis van het meisje Emilia op het schilderij met Emily. De Contessa, tevens een medium, waarschuwt Michael, maar dan is alles al in werking gezet. 

Opbouw, stijl en sfeer

De film is een typische slow burn, waarbij subtiele hints en waarschuwingen worden gegeven omtrent het aankomende onheil dat te maken heeft met het ietwat lugubere schilderij en het medaillon. De rol van de Contessa is hierbij van belang als wijze oude dame die Michael waarschuwt. Het verhaal zelf, de plot heeft weinig om het lijf. Er gebeurt vrij weinig, maar de loop van het verhaal is onderhoudend en heeft een prettig verloop, waardoor het aangenaam kijkt. 

De uitleg van wat er precies gebeurt en waarom blijft in het midden. Ondertussen zijn er prachtige beelden van het landschap van Italië, alsook van de vervallen Villa waar het schilderij op mysterieuze dag zo’n 200 jaar geleden is verschenen. Een mengeling van het idyllische landschap als het enge oude gebouw, komt ook terug in de muziek, van lichte mooie dromerige muziek tot onheilspellende drums. Het schilderij zelf is een verbeelding van iets sinisters dat op het eerste oog religieus aandoet, maar gruwelijk is.

Eveneens lijkt het gezin van Michael en Emily en Jill als de gouvernante ondanks het trauma van Emily rustig en gelukkig. Totdat Joanna zich er in mengt en er barstjes beginnen te ontstaan. Dat is ook het begin en aanzet van de onthulling van de mysterieuze werking van het medaillon. De focus van de film ligt dan ook op de onderlinge verhoudingen, dat een achterliggend geheim verbergt, en de bovennatuurlijk en occulte elementen die langzaam steeds meer gaat openbaren tot een genadeloze finale. 

De horror in de film is dan ook vrij subtiel, op een kleine meer heftige scène na. Maar de shots van een angstige Emily zijn zeker horrorwaardig en angstaanjagend. Niet alleen door haar intense spel, de drums die klinken op de achtergrond, maar ook door het camerawerk. De indringende en snelle wijze van inzoomen benadrukt het onheilspellende effect. 

Het verhaal zelf is mager en de uitleg ontbreekt, waardoor de kijker met een gevoel achterblijft dat er qua inhoud meer in had gezeten. Er wordt gehint naar de kwade werking van het medaillon, maar de echte horror blijft uit en ook het echte occulte werk is minimaal. Ondanks dat word je als kijker makkelijk in het verhaal getrokken, dat aangenaam kijkt. 

Tevens is de film prachtig geschoten en is de sfeer en stijl erg mooi en onheilspellend, maar weelderig. Het is een droom die zich vermengd met een nachtmerrie, waarbij verschillende personen onbewust betrokken raken en waarbij ze zich onwetend in het onheil storten. De sfeer heeft dan ook wat weg van de gotische horror, vermengd met het zo populaire occulte van de jaren 70. 

Conclusie 

The Cursed Medaillon is een slow burn bovennatuurlijke occulte horror die zich vooral richt op sfeer en stijl en dat met verve doet. Idyllisch en onheilspellend, heeft de film tevens een gotische sfeer. Zonder grafische horror of jumpscares, is dit een subtiele horror die vooral voor liefhebbers van de mooie sprookjesachtige cinematografie van de jaren 70 houden. 

Praktische info

  • The Cursed Medallion/ The Night Child/ Together Forever (1975)
  • Directed by: Massimo Dallamano
  • Produced by: Fulvio Lucisano, William Reich
  • Written by: Franco Marottta, Massimo Dallamano, Laura Toscano
  • Starring: Nicoletta Elmi, Richard Johnson, Joanna Cassidy, Lila Kedrova, Evelyn Stewart
  • Music by: Stelvio Cipriani
  • Cinematography: Franco Delli Colli
  • Edited by: Antonia Siciliano
  • Production company: Italian International Film, Magdalena Produzione
  • Distributed by: Italian International Film