Serie Review: American Horror Story Seizoen 9: 1984

review series american horror story season 9 1984
1984/ FX

Het negende seizoen van American Horror Story, 1984 is een fantastische nostalgische ode aan de jaren 80 en de slashers.

Na de jaren 80 revival die echt vlucht nam met Stranger Things waagt ook AHS zich aan deze ultieme nostalgie en doet dat met verve. En wat in het horror genre, schreeuwt  er (naast de body horror) meer jaren 80 dan de slasher. 1984 is dan ook een ode geworden aan die tijd en de slashers en AHS weet die tijd en dat tijdperk helemaal tot leven te brengen, tot in de details, van tijdgeest, muziek, kleding, aankleding en sfeer, in dit negende seizoen waan je je helemaal back to the eighties!

Het verhaal

Het is 1984 als ‘vrienden’ van een aerobics klas op aansporing van een van hen besluiten om de drukte van de zomer van de Olympische Spelen in LA, de stad te ontvluchten en kampleiders te worden in Camp Redwood. Ook Brooke die net in LA is komen wonen gaat met hen mee, maar om een heel andere reden, want zij is namelijk bijna het slachtoffer geworden van een nieuwe seriemoordenaar genaamd de Night Stalker die haar thuis overviel, maar die zij van zich af kon slaan. Maar het blijkt dat niet alleen zij, maar ook Xavier, Chet, Ray en Montana ieder hun eigen redenen hebben om LA te ontvluchten. 

Maar of Camp Redwood wel zo’n veilige plek is, is nog maar de vraag. Want in 1970 vond er een massamoord plaats. Benjamin Richter, aka Mr Jingles, de klusjesman richtte, na een trauma over te hebben gehouden aan de Vietnam oorlog, een bloedbad aan en doodde alle kampleiders, behalve een meisje: Margaret Booth, die tegen hem getuigde waardoor hij levenslang in een inrichting werd gestopt. Nu is het Margaret die Camp Redwood heeft gekocht en het weer wil openen om de plek een nieuwe betere invulling te geven. Kok Bertie, sportleider Trevor, verpleegster Rita en de groep jongeren nemen hun intrek om de voorbereidingen te treffen voor de kinderen die de volgende dag arriveren. 

Maar als blijkt dat de Night Stalker Brooke achterna is gekomen en ook Mr Jingels uit de nabijgelegen inrichting is ontsnapt en ook terugkeert naar Camp Redwood verandert de nacht in een helse ervaring en is het de vraag wie het zal overleven. 

review series american horror story season 9 1984
hell night/ FX

Veel personages

Maar dit is nog maar het begin. In de eerste vijf afleveringen leren we alle personages kennen. Door middel van flashbacks wordt duidelijk wie zij zijn en waarom zij naar Camp Redwood zijn gevlucht. Terwijl in het heden in 1984 ze van alle kanten worden aangevallen door de Night Stalker aka Richard Ramirez en Mr Jingles. Waarbij allerlei wapens worden gebruikt, waarvan een punji put, een net en een oven de opvallendste zijn.

Brooke Thompson is vanaf het begin een personage waar veel de focus op wordt gelegd. Zij is een jonge onschuldige, aardige en dappere vrouw, die door de anderen als een grijs muisje wordt gezien. Maar achter haar teruggetrokken houding schuilt een flink trauma. 

Xavier Plympton is de extravagante wannabe acteur die ook op de vlucht is voor zijn verleden. Hij is aardig, behulpzaam en niet egoïstisch. 

Chet Clancy zat bij de selectie voor de Olympische Spelen maar door drugsgebruik werd hij uit het team gezet. 

Ray Powell is op het eerste oog een aardige jongen, al zij het wat egoïstisch en zijn verleden heeft een duister tintje. 

Montana Duke lijkt een aardige jonge vrouw die bevriend raakt met Brooke, maar daarachter gaat ook iets sinisters schuil.

Margaret Booth is door haar ervaringen streng religieus geworden en wil van het kamp een goede nieuwe plek maken. Maar ook zij heeft een duister geheim.

Trevor Kirchner was op weg om het te maken in de aerobics industrie, maar dat mislukte. Alhoewel hij een beetje een macho man is en graag geld heeft, heeft hij zijn hart wel op de goede plek.

Rita is de verpleegster die een groot geheim heeft en haar personage heeft een enorme twist. Want haar echte naam is Dr Donna Chambers en zij heeft ook een zwaar verleden, dat alles te maken heeft met de gebeurtenissen nu.

Bertie is de kok en was dat in 1970 ook en komt terug om Margaret te steunen.

Benjamin Richter, Mr Jingles was degene die de slachtpartij in 1970 aanrichtte, terwijl hij zo’n rustige man leek. Hij draaide, door het trauma van Vietnam waar toen hij van elk slachtoffer een oor afsneed, toen helemaal door. En nu wil hij zijn laatste overgebleven slachtoffer Margaret alsnog doden Of is dat wel zo?

Richard Ramirez, de Night Stalker is een satanist die de nieuwe grote seriemoordenaar wil worden en hij heeft het vooral voorzien op Brooke, omdat zij hem ontkwam, of heeft het een andere reden?

review series american horror story season 9 1984
Mr Jingles/ FX

Opbouw met twists en turns

De eerste vijf afleveringen spelen zich voornamelijk af in Camp Redwood vanaf de dag dat de groep arriveert tot de ochtend waarop de kinderen aankomen met de bus. Dat wordt een hele spannende nacht, waarin het slasher genre geëerd wordt. Scènes verwijzen soms direct naar andere slasher films, zoals de scène van de inrichting die een grote ode is aan Halloween (1978), wanneer Michael Myers ontsnapt. Zelfs de gevangenen staan buiten op het gazon in de regen. En natuurlijk Camp Redwood aka Camp Crystal Lake zelf is een grote ode aan Friday the 13th (1980). Van de groep jongeren die een voor een gedood wordt in het kamp tot het meertje en zelfs de eindscène van die film wordt dunnetjes overgedaan. 

Ook zijn er vele clichés te vinden die een ode zijn aan het genre, van de benzinepompbediende die hen nog waarschuwt voor Camp Redwood, de verschillende stereotypen van de groep. Maagden zijn veilig, seks en porno zijn de duivel en zorgen voor een wisse dood in een slasher, zoals het echte slashers betaamt.

Maar ook al zijn er veel odes, clichés en referenties naar de jaren 80 slashers, AHS weet er wel een hele nieuwe draai aan te geven. Iedere aflevering eindigt met een twist, een verrassende onthulling die alles wat je dacht te weten weer helemaal op zijn kop zet. Dit doen zij door telkens een nieuwe invulling te geven aan een personage door nieuwe onthullingen over hem of haar te doen, waardoor alles in een heel ander perspectief gezien moet worden. Dat zorgt voor zeer verrassende afleveringen, en gebeurtenissen, die je versteld doen staan. 

Door de personages body te geven, een achtergrond, motieven een echt karakter, wordt dit meer dan een simpele slasher. Het geeft ook ieder personage de kans om te laten zien wie zij werklijk zijn in tijden van gevaar. Helpen ze een ander, zijn ze dapper, vluchten ze als lafaards, vechten ze, offeren ze een ander op? Tijdens deze nacht komt ieders ware aard naar boven. 

Na Camp Redwood 

Het tweede deel van de serie vanaf de zesde aflevering nemen we een sprong in de tijd en zien we hoe het de overlevenden is vergaan. En blijkt dat het hele gebeuren nog lang niet voorbij is. We maken eerst een sprong naar 1989, wanneer de jaren 80 bijna voorbij zijn. Maar ook gaan we terug naar 1948 waar het moorden in Camp Redwood allemaal me begon. Langzaam wordt nadat alle onthullingen en motieven van alle personages bekend zijn, nu ook alles met elkaar verweven en wordt de focus van het hoofdpersonage Brooke nu ook verlegd naar Ben Richter. 

Alles en iedereen komt weer bij elkaar als het Camp in 1989 voor een Halloween muziekfestival weer heropend wordt. En zien we ook de band Kajagoogoo vermoord worden, die van het liedje van Never Ending Story… Wat zich daar precies plaatsvindt, wordt uit de doeken gedaan in de laatste aflevering die zich afspeelt in 2019 en een (nieuw) personage weer terugkeert. AHS heeft dit keer een vrij happy end wat misschien nog wel een traantje kan ontlokken en is het perfecte einde van een erg goed in elkaar gezet seizoen.

review series american horror story season 9 1984
ghost story of the woman in white/ FX

Seriemoordenaars, menselijkheid, geesten en satanisten en humor

Dit seizoen ligt de focus geheel op de personages en hun verhaal. Het gaat over wraak, redemptie, vergeving, loslaten, tot inkeer komen, puur kwaad, gerechtigheid, opofferingen, rouw en verdriet, overleven en dat alles met een flinke dosis jaren 80. Want alhoewel de focus ligt op het slasher genre is dit seizoen voor een groot deel ook een ghost story. En AHS doet ook dat genre eer aan. Het zorgt voor een extra dimensie en de menselijkheid, de kans op redemptie en het juiste doen. 

Hierdoor wordt het ook een bovennatuurlijk verhaal en niet alleen door de geesten, maar ook door het occulte. Want ook het satanisme van Ramirez gaat verder dan een klassieke cult uit die tijd. Ramirez heeft echt een pact met de duivel, waardoor het occulte een grote rol speelt in het verhaal zelf en een grote motivator is en het verhaal voortstuwt. 

Ook de humor wordt niet vergeten. Want de odes aan de jaren 80 en de slashers worden wel met een enorme knipoog gebracht. Met veel campy humor, waarbij brute kills afgewisseld worden met over top absurde kills en met een flinke dosis zwarte humor. De twists zorgen niet alleen voor een verrassing, maar ook weer voor een soms serieuze en heftige wending maar soms ook voor een die over de top campy is. Juist die afwisseling met (zwarte) humor maken alle trauma’s net iets luchtiger zonder het tekort te doen.

Maar het gaat ook over de vraag, of een seriemoordenaar zo wordt geboren of zo wordt gemaakt. Die insteek maakt het niet alleen interessant, zorgt voor een achtergrond van veel personages, maar zorgt er ook voor dat er steeds verrassende wendingen zijn, die nieuw licht brengen op sommige situaties. Slachtoffers worden killers. Killers blijken slachtoffers. Onschuld verandert in wraak. En wraak verandert in redemptie. En iedereen laat op gegeven moment altijd zijn ware aard zien. Dit houdt het spannend,  verrassend, maar ook treurig en soms onrechtvaardig. 

Door seriemoordenaars, crazy killers, geesten, menselijkheid en zelfs een satanist en het occulte en bovennatuurlijke met elkaar in de mix te gooien, wordt het in plaats van een chaos of allegaartje juist een mooi geheel dat zeer uitgebalanceerd in elkaar zit, op elkaar inspeelt, in elkaar grijpt en samen een mooi geheel vormt. 

Back to the eighties

Niet alleen de slashers en ghost stories krijgen een ode, maar dit seizoen is een grote ode aan de jaren 80 zelf. Dit seizoen is overgoten van de nostalgie, van de aankleding, de kleding, haar en make-up, de tijdgeest, aerobics, de muziek, de angst voor satanisme en seriemoordenaars. Zelfs echte beelden van de Olympische Spelen komen op een kleine vierkante ouderwetse tv voorbij. Tenslotte is ook het thema muziekje van AHS helemaal in de synthesizer stijl van de jaren 80, met passende beelden en maken de jaren 80 sfeer helemaal af. Voor degenen die in die tijd zijn opgegroeid is dit een feest van herkenning. 

Conclusie

American Horror Story 1984 is een van de beste seizoenen geworden, die de ultieme ode is aan de jaren 80, slashers en hier een bonte mix van weet te maken. Met verschillende personages, genres van slashers tot geesten en satanisme is het een bijzonder origineel seizoen. 1984 straalt een en al jaren 80 uit tot in de details, weet door de spannende en verrassende twists en turns het verhaal interessant te houden, terwijl het thema’s uit die tijdgeest aankaart en ten volle gebuikt in een sterk plot. Met een sterke opbouw die verschillende tijden, genres en motieven perfect met elkaar weet te verbinden, zonder ergens in te zakken, is dit een seizoen om je vingers bij af te likken. 

Meer lezen van American Horror Story? Klik dan op onderstaande links:

Praktische info

  • American Horror Story: 1984 (2019)
  • Season: 9
  • No. of episodes: 9
  • Running time episodes: 38-48 minutes
  • Created by: Ryan Murphy, Brad Falchuk
  • Starring: Emma Roberts, Billie Lourd, Leslie Grossman, John Caroll Lynch, Cody Fern, Matthew Morrison, Gus Kenworthy, Angelica Ross, Zach Villa, DeRon Horton, Lily Rabe, Finn Wittrock, Dylan McDermott
  • Music by: Mac Quayle
  • Cinematography: Gavin Kelly
  • Production company: Brad Falchuk Teley-Vision, Ryan Murphy Productions, 20th Century Fox Television
  • Original network: FX