Serie Review: The Terror Seizoen 2: Infamy

review series the terror season 2 infamy
Infamy/ AMC

Het tweede seizoen van de anthologie serie The Terror is getiteld Infamy en is niet te vergelijken met het eerste seizoen, maar daarom niet minder interessant en vol met folklore. 

The Terror Infamy speelt zich af tijdens de Tweede Wereld Oorlog, waarin Amerikaanse Japanse gezinnen in interneringskampen werden ondergebracht. Alle Amerikaanse burgers van Japanse afkomst werden verzameld en in verschillende kampen gezet, nadat Japan Pearl Harbor aanviel. Ze werden uit hun huizen gehaald en met weinig bezittingen ondergebracht in omheinde barakken, vanwege het zogenaamde veiligheidsrisico.

Deze gevangenschap van Amerikanen van Japanse afkomst, die voor het grootste deel uit de tweede en zelfs derde generatie immigranten bestond, wordt achteraf beschouwd als racisme. Niet alleen werden ze gevangen gehouden, maar mochten ze wel dienst doen als soldaten en dan vooral als “kanonnenvoer” dienen en eerder hun onschuld moeten bewijzen en nadat ze na afloop van de oorlog weer werden vrijgelaten, konden ze niet meer terugkeren naar hun huis en werk, dat na al die jaren niet voor hen was vastgehouden.

In 1988 werd er dan ook onderzoek gedaan naar deze misstanden en werd er openlijk excuses aangeboden en een geldbedrag geboden aan iedere kampoverlevende. Het is een stukje Amerikaanse geschiedenis uit de WOII waar je niet veel over hoort. 

Infamy geeft een impressie van hoe het er in die kampen aan toe ging, en volgen we drie verschillende gezinnen uit een klein vissersdorpje op Terminal Island die in een kamp werden gezet. Maar niet alleen deze omstandigheden zetten hun leven op hun kop, maar ook krijgen ze te maken met een wraakzoekende Yurei. Deze nieuwe benadering zorgt ervoor dat dit tweede seizoen een combinatie wordt van American Gods, waarbij immigranten hun oude goden en geloof meenemen, gemengd met een waar gebeurd stuk geschiedenis, zoals in het eerste seizoen van The Terror. 

In tegenstelling tot het eerste seizoen dat gebaseerd was op het boek The Terror van Dan Simmons, is dit tweede seizoen een heel nieuw bedacht verhaal. Maar wederom weer gebaseerd op waar gebeurde geschiedenis met dit keer nog meer bovennatuurlijke gebeurtenissen. 

George Takei, Sulu uit de originele serie van Star Trek, speelt niet alleen mee in de serie, maar diende ook als adviseur, aangezien hij als klein jongetje ook in zo’n kamp heeft gezeten. Dat maakt het nog indrukwekkende en realistischer. 

Bijzonder (helaas) is ook dat er nu veel wordt gesproken over inclusiviteit en dat dit vooral opgaat voor donkere mensen, maar dat Aziatische mensen nog steeds weinig voorkomen in series en films en vaak dan nog als stereotypen, en niet als volwaardige personages. Mensen met een Aziatische achtergrond voelen zich niet naar behoren vertegenwoordigd in de media. De Aziatische Amerikanen of Europeanen zijn vaak een vergeten groep die achterblijft in deze ontwikkelingen en het is dan ook goed dat er nu een serie is waar de cast bijna volledig bestaat uit Aziatische mensen en de blanken bijrollen vervullen. En waarbij de cast echte realistische personages vertolken, die ook onheus zijn behandeld. 

review series the terror season 2 infamy
to the camps/ AMC

Het verhaal

Op Terminal Island woont Chester Nakayama met zijn vader Henry en moeder Asako. Henry is een visser die de enige Amerikaanse Japanner is op het eiland met een auto en sowieso een van de weinigen met een auto. Het was zijn droom waar hij hard voor heeft gespaard. Chester studeert aan de universiteit van LA en daar heeft hij de Mexicaanse Luz Ojeda leren kennen, die hij per ongeluk zwanger maakt. Om dit geheim te houden en de zwangerschap af te breken haalt Chester een Japans drankje gemaakt door Masayo Furuya, die niet veel later zelfmoord pleegt. 

Als Pearl Harbor wordt aangevallen, wordt hun rustige bestaan verstoord en worden ze allemaal meegenomen om herplaatst te worden in interneringskampen. Chester en zijn ouders, een bevriend gezin, Yoshida, met vader Wilson, moeder Fumi, volwassen dochter Amy en volwassen zoon Walt worden uit hun huis gehaald. Net als Hideo Furuya (weduwnaar van Masayo) met zijn bijna volwassen zoon Toshiro en ook de oude Yamato-san. Als Chester de auto in veiligheid stelt bij zijn professor op de universiteit en Luz nog steeds zwanger blijkt, besluit zij met hem mee te gaan naar het kamp, aangezien ook maar een druppel Japans bloed een “gevaar” voor Amerika kan opleveren en zij door haar vader werd verbannen. 

Maar in het kamp aangekomen, gebeuren er vreemde dingen. Niet alleen zijn hun leefomstandigheden erbarmelijk en minimaal, maar ook waart er een geest rond, een Yurei die het voorzien lijkt te hebben op Chester. Na de vreemde zelfmoord van Masayo, wordt ook Hideo geteisterd door de geest en ook Wilson. De vraag is wie deze Yurei is en waarom zij Chester achtervolgt. 

review series the terror season 2 infamy
Chester and Luz/ AMC

Slow burn ghost story en love story

Infamy is een serie die op net zo’n slow burn tempo verloopt als het eerste seizoen. De karakters worden langzaam voorgesteld en wordt er een beeld van hen geschept, wat dit keer wel een ander doel dient. Waar het in het eerste seizoen ging over de tragisch afgelopen expeditie en hoe dat mis ging en met een Inuit folklore van de Tuunbaq op de achtergrond, is nu het verhaal van de kampen de achtergrond en sluipt de ghost story van de Yurei langzaam steeds meer naar de voorgrond. Alhoewel wordt getoond hoe de personages en vooral Chester en Luz omgaan met deze barre omstandigheden, vormt het kamp het achtergrond decor. Hun verhaal staat in direct verband met het verhaal rond de Yurei en hun handelen is gebaseerd op de strijd tegen de Yurei, terwijl de oorlog voor extra complicaties zorgt. 

Langzaam verdwijnt de oorlog meer en meer naar de achtergrond, terwijl het verhaal en het mysterie rondom de Yurei meer grip op de personages en de serie krijgt. Hierdoor is dit tweede seizoen niet te vergelijken met het eerste. Het is een totaal ander verhaal, uit een ander perspectief en met een andere manier van vertellen. Met veel meer focus op het bovennatuurlijke en verschillende culturen, is dit een algemener verhaal, dan de specifieke gebeurtenis in het eerste seizoen. 

Infamy weet heel tekenend de geschiedenis van deze interneringskampen en de Amerikaanse Japanners die hierin opgesloten waren te mengen met de Yurei, die beiden voor een hulpeloos gevoel zorgen. De focus ligt op Chester en zijn liefdesverhaal met Luz die in deze barre omstandigheden moeten overleven. Sowieso zou hun huwelijk al not done zijn, maar dat zij ongetrouwd zwanger is, is helemaal een schande. Hierdoor wordt zij door haar vader verstoten zodat ze nergens anders heen kan, behalve met Chester mee het kamp in. Daar wordt zij door zijn moeder en Amy en vooral door Yamato-san goed opgevangen, maar Henry is terughoudend. Hij keurt het leven en gedrag van zijn zoon niet goed, evenmin keurt Chester de lakse en onderdanige houding van Henry af. 

Die strijd tussen de eerste en tweede generatie Amerikaanse Japanners komt duidelijk naar voren. Chester voelt zich nergens bij horen, geen echte Japanner, en geen echte Amerikaan. Misschien dat hij zich daarom ook aangetrokken voelt door Luz, die van een hele andere afkomst is. Chester heeft het gevoel dat er iets mist in hem. Dit blijkt later verband te houden met de ghost story van de Yurei die hem achtervolgt. Ook hieruit blijkt duidelijk zijn tweedeling, wat zelfs in zijn naam wordt geduid, en zijn verwarring over zijn afkomst. 

review series the terror season 2 infamy
Yuko/ AMC

Ghost Story: de Yurei

Naast het liefdesverhaal dat zich voltrekt tussen Chester en Luz en dat de drijfveer is van al zijn acties en tevens de drijvende kracht achter het verhaal, is de ghost story over de geheimzinnige maar dodelijke Yurei de belangrijke rode draad. 

Een Yurei is een dolende geest die geen rust kan vinden en die vaak door geweld om het leven is gebracht. De vraag is echter wie deze Yurei, genaamd Yuko precies is en wat zij wil en waarom. Dit blijft lang op de achtergrond en pas na de eerste helft wordt er meer over haar prijsgegeven. Dat wordt erg mooi verbeeld op een vlakte/dimensie dat misschien wel het beste aangeduid kan worden als een soort limbo of vagevuur, een plek speciaal gemaakt door een Yurei om datgene te bereiken wat ze in het leven niet konden. Die plek is erg mooi vormgeven en geeft een surrealistisch tintje aan de serie, net zoals wanneer het spirituele van de Japanse folklore met die van de Curandero wordt vermengd, wat een origineel plaatje oplevert en een nieuw idee aan het hiernamaals, dat op verschillende wijzen wordt verbeeld.

De Yurei is voor het grootste gedeelte als een normaal mens vormgegeven, maar kleine subtiele, maar grafische beelden laten duidelijk zien dat deze geest kwaadaardig is en zorgen voor een creepy vibe en enkele zeer enge scènes. De wijze waarop zij bezit neemt van mensen gaat gepaard met het akelig knakken van het hoofd en ledematen. Haar aftakelende lichaam is soms in een rottende versie te zien en haar gedrag is onheilspellend. Deze horror blijft vrij subtiel en blijft hierdoor meer een ghost story vibe houden dan een echte horror vibe. 

Zeker het einde en ook de oplossing om van de Yurei af te komen is een typisch voorbeeld van een menselijke benadering van de geest. Geen Westere benadering dat alles wat kwaad doet maar gelijk vernietigd moet worden, maar doorgronden waarom de geest geen rust vindt en wat deze wil. Dit staat in schril contrast met de bom op Hiroshima, die ook onder de aandacht wordt gebracht. En dit keer vanuit het perspectief van Amy en Yamato-san. Terwijl de Amerikanen feestvieren en de oorlog hebben gewonnen, hebben duizenden onschuldige Japanners het leven gelaten, net zoals dat zij onschuldig in het kamp hebben gezeten. In liefde en oorlog is alles geoorloofd, zowel vanuit de motivatie van respectievelijk Yuko als de Amerikanen, wat en wrange smaak geeft. 

Deze Japanse folklore wordt ook weer verbonden met de Mexicaanse folklore, de traditie van de Curandero via Luz en haar Abuela (oma). Door het liefdesverhaal van Chester en Luz worden op deze manier verschillende culturen en tradities met elkaar verweven maar ook verschillende mensen en talen. Want in de serie wordt zowel Engels, als Japans, als Spaans gesproken. Hieruit blijkt dat zowel de liefde als emoties van zowel de levenden als overledenen in iedere cultuur op hetzelfde neerkomt. Dat weet deze serie erg mooi met elkaar te verbinden.

review series the terror season 2 infamy
Yurei/ AMC

In de kampen

Terwijl het interneringskamp precies het tegenovergestelde doet. Dat legt de nadruk op de verschillen, de vooroordelen, de paranoia, de angst voor het onbekende. Dat wordt vooral door Major Bowen verbeeld. Hij is een man die orders opvolgt en meer beïnvloed wordt door angst, maar denkt dat hij het goede doet. Dat komt vooral tot uiting wanneer Fumi haar dochter Amy als secretaresse aan hem aanbiedt en hij zegt dat Amy een van de goeden is. Misschien dat hij denkt dat hij dit goed bedoelt, maar het is vreselijk bevooroordeeld, xenofobisch een racistisch. 

Maar er wordt geen eenzijdige kant getoond van de slechte Amerikaan, want er zijn ook Amerikaanse soldaten die vriendelijk zijn en zelfs Colonel Stallings onder wie Chester dienst als soldaat in Guadalcanal is hem goedgezind. 

Hoe het er in de kampen aan toe gaat, wordt op een subtiele manier in beeld gebracht, maar misschien iets te subtiel. Misschien dat dit de gelatenheid van de Amerikaanse Japanners moet verbeelden, of dat het in werkelijkheid er zo aan toe ging, maar de onrechtvaardigheid en de troosteloze toestand komt niet altijd even goed door. In tegenstelling tot de ontberingen van het schip The Terror in het eerste seizoen. Dat avontuur was erg heftig en indrukwekkend in beeld gebracht, zeer voelbaar. Daar lag ook de nadruk op het realisme en scheen de Tuunbaq er af en toe tussendoor. Nu in Infamy is dat iets meer omgedraaid. De kampen fungeren vaak slechts als een achtergrond en vormen tegelijkertijd een symbool voor wat Chester in zijn leven, zowel in de oorlog als in de strijd met de Yurei meemaakt. Het verhaal over Chester en Luz en zijn familie en Yuko had ook in een andere tijd en ergens anders af kunnen spelen, maar deze achtergrond weet wel meer de symboliek te benadrukken. 

Conclusie

The Terror Infamy is een ghost story waarin de Japanse folklore centraal staat. Tegen de achtergrond van de WOII en de ontberingen die de Amerikaanse Japanners moesten doorstaan worden zowel deze geschiedenis als de folklore van de Yurei goed met elkaar verbonden. Terwijl de liefde van Chester en Luz de bindende factor is, is zowel het verhaal realistisch als symbolisch, dat zich rondom Chester voltrekt. Sfeervol, spannend en op een slown burn tempo wordt de ghost story ontrafeld.

Alhoewel dit tweede seizoen niet te vergelijken is met het eerste seizoen en minder indrukwekkend aanvoelt is het in de geschiedenis zeker niet minder indrukwekkend en laat het een grote misstand zien die deze mensen toen is aangedaan. Meer meer nadruk op het bovennatuurlijke waarbij de Yurei de volle aandacht krijgt is dit weer een bijzonder seizoen dat geschiedenis met het bovennatuurlijke weet te combineren tot een horror drama dat zeer de moeite waard is. 

Meer lezen van The Terror? Klik dan op onderstaande links:

Praktische info

  • The Terror Infamy (2019)
  • Season: 2
  • No. of episodes: 10
  • Running time episodes: 42-57 minutes
  • Cerated by: Max Borenstein, Naomi Iizuka, Alexander Woo
  • Starring: Derek Mio, Cristina Rodlo, Kiki Sukezane, Shingo Usami, Naoko Mori, Miki Ishikawa, George Takei, Lee Shorten, Alex Shimizu, Hira Ambrosino, Eiji Inoue, James Saito
  • Music by: Mark Corven
  • Cinematography: John Conroy, Barry Donlevy
  • Production company: AMC, Aquatic Wonders, Entertainment 360, EMJAG Productions, Scott Free Productions
  • Original network: AMC