Film Review: The Plague of the Zombies (1966)

review film the plague of the zombies 1966
The Plague of the Zombies/ Warner-Pathé, 20th Century Fox

The Plague of the Zombies (1966) is zeker een van de betere Hammer Horror Films en deze kijk op zombies heeft menig latere zombie film beïnvloed.

Enerzijds heeft The Plague of the Zombies latere zombiefilms beïnvloed door hun gedrag, hun uitgestoken armen, de wezenloze blik, wat bijvoorbeeld goed zichtbaar is in de Night of the Living Dead (1968), twee jaar later. Anderzijds heeft The Plague of the Zombies ook veel overeenkomsten met White Zombie uit 1932. Net zoals in White Zombie heeft The Plague of the Zombies ook zijn oorsprong in voodoo. Ontstaan de zombies door een beheksing, waardoor zij “sterven” en “tot leven komen” maar nu geheel onder de invloed van de voodoo priester, degene die hen heeft behekst. En net zoals in White Zombie wordt deze voodoo gebruikt om mensen als slaven te kunnen gebruiken of een dame te dwingen om bij hem te zijn. Deze zombies zien we geen vlees eten, zijn niet ten prooi gevallen aan een virus, alhoewel er wel eerst gedacht wordt aan een onbekende ziekte en vallen zij niet zomaar mensen aan, tenzij hun meester hen dat beveelt. Een verschil echter met White Zombie is dat in The Plague of the Zombies, de zombies monsterlijker zijn zowel qua verschijning als gedrag, terwijl in de eerste film de zombies meer gehypnotiseerd lijken.  

Pas in Night of the Living Dead kwamen de zombies, die ghouls werden genoemd, zonder voodoo uit hun graf gekropen om de levenden aan te vallen en zich aan hun levende vlees te goed te doen. Deze zombies lijken al meer op de zombies uit The Plague of the Zombies en zo werd het stereotype van de zombie steeds verder ontwikkeld, van een gedachteloze slaaf naar een vleesetende geïnfecteerde brain dead roedel die uit is op mensenvlees. 

The Plague of the Zombie is dus nog vrij verfijnd qua stijl en verhaal, waarin de voodoo meester de echte villain van de film is. 

Het verhaal

Dokter Sir James Forbes krijgt een brief van een oud pupil die nu arts is in een klein dorpje in Cornwall, waar vreemde dingen aan de hand zijn die hij niet kan verklaren en vraagt hem om raad. Deze pupil, dokter Peter Thompson is getrouwd met Alice een oude schoolvriendin van Sylvia, de dochter van Sir James en zij spoort hem aan om er samen heen te gaan. Eenmaal daar aangekomen is er iets goed mis in het dorpje. Er zijn al in korte tijd twaalf mensen overleden en Peter weet niet waaraan. Het dorpje is erg geïsoleerd en valt onder de landheer Squire Clive Hamilton die een brute jonge bende in huis heeft.

Als op een avond Sylvia Alice de deur uit ziet gaan, volgt zij haar en doet een verschrikkelijke ontdekking. Nadat zij eerst is aangevallen door de bende van Hamilton. Ondertussen wil Sir James een van de doden opgraven om autopsie te verrichten. Al hun ontdekking leiden naar een gruwelijke waarheid die hen wel eens fataal zou kunnen worden. 

review film the plague of the zombies 1966
Peter and Sir James/ Warner-Pathé, 20th Century Fox

Stijl, opbouw, sfeer

Het verhaal speelt zich af in 1860 en is geheel in die stijl aangekleed. De settings, decors en art decoration zijn mooi en zetten gelijk de sfeer van die tijd. Ondanks de Victoriaanse stijl is Sylvia zeer feministisch, komt voor zichzelf op en pikt het niet als mannen haar slecht behandelen. Tevens neemt zij het op voor dieren en stuurt de bende die op jacht is de verkeerde kant uit zodat de opgejaagde vos kan ontsnappen. Ook leuk is dat nadat Alice en Sylvia samen hebben gekookt, Sir James en Peter samen de afwas doen en ook afmaken. Het zijn kleine subtiele dingen in de film die de hoofdpersonages extra likeable maken en de villains des te slechter. Het heeft op zich niets met het verhaal te maken, maar is toch leuk om te benoemen. 

Met mooie zachte kleuren, begeleidende klassieke instrumentale muziek en goede belichting is dit een film die vooral uitblinkt in sfeer. Het dorpje met zijn oude vervallen mijn, de heide en de boze dorpelingen maken de sfeer helemaal af.

De opbouw is duidelijk neemt de kijker mee in de ontdekkingen van Sylvia en Sir James. Ondertussen zijn er meer gruwelijke sterfgevallen, die niet eens grafisch expliciet maar wel met een unheimische sfeer in beeld worden gebracht. Evenals de koortsdroom van Peter die droomt dat hij wordt aangevallen door een horde zombies. 

Deze zombies zien er ziekelijk groengrijs uit, met een lelijke huid, glazige dode zwart omrande ogen en hun armen voor zich uit gestoken. De grime is effectief, maar een enkele zombie op Alice na, is niet per se angstaanjagend, de groep echter wel.

Wat het echte horror maakt, zijn de voodoo praktijken van de eerst nog raadselachtige voodoo meester, die tot de helft van de film onbekend blijft, maar al vanaf het begin makkelijk te raden is. De maskers, het ritueel met bloed en de Haïtianen die op hun drums hypnotiserende klanken voortbrengen zorgen voor de occult bovennatuurlijke horror. 

Het verhaal wordt prettig verteld en verloopt op een duidelijke wijze, waarbij de hoofdpersonages, daadkrachtig en dapper te werk gaan, inclusief Sylvia, die slechts op het einde weerloos is gemaakt. De film werkt toe naar de onthulling en een finale waardige climax, terwijl ondertussen het verhaal zeer onderhoudend is. 

Conclusie

The Plague of the Zombies is een sfeervolle horror met een sterk neergezet verhaal en al even sterk neergezette personages. Met prachtige art decoration en doeltreffende  practical effects heeft de film een echte klassieke uitstraling. De film bevat tevens subtiele humor, daadkrachtige helden en een avontuurlijke ondertoon, waarbij de occulte voodoo horror verslagen moet worden. The Plague of the Zombies is een Hammer Horror waarbij het bombastische ontbreekt, waardoor de film, het verhaal en personages beter tot hun recht komen. 

Praktische info

  • The Plague of the Zombies (1966) 90 min
  • Directed by: John Gilling
  • Produced by: Anthony Nelson Keys
  • Written by: Peter Bryan
  • Starring: André Morell, Diane Clare, Brook Williams, Jacqueline Pearce, John Carson
  • Music by: James Bernard
  • Cinematography: Arthur Grant
  • Edited by: Chris Barnes
  • Production company: Hammer Film Productions, Seven Arts
  • Distributed by: Warner-Pathé, 20th Century Fox