Film Review: Boys in the Trees (2016)

review film boys in the trees 2016
Boys in the Trees/ Eagle Films

Boys in the Trees is een mooi dark fairytale achtig coming of age verhaal met horror elementen dat zich afspeelt tijdens Halloween.

Boys in the Trees is bij uitstek een mooi verhaal om met Halloween te kijken. Maar dit keer richt het Halloween aspect zich niet op pure horror, een slasher of campy humor, maar op de metaforische betekenis van trick or treat. Het is een coming of age verhaal met dit keer jongens van 17 in de hoofdrol. Een leeftijd van jongens die vaak wordt overgeslagen in films of series. Meestal gaat een coming of age verhaal over meisjes van 15 tot 17 of over jongens(groepjes) van rond de 12 tot 14 jaar. Nu weet ik persoonlijk niet hoe het is om een jongen te zijn van 17, maar de manier waarop de film dit in beeld brengt is zowel integer als laat de rottigheid (die zij uithalen) en de worsteling waar die leeftijd mee te maken heeft goed tot zijn recht komen. 

Boys in the Trees is een mooi dark fairytale verhaal dat laat zien hoe lastig volwassen worden is, en wordt op een zeer bijzondere manier verteld. Voeg daaraan toe de sfeer van de jaren 90 en het is zowel een nostalgisch als melancholisch coming of age verhaal dat er prachtig uitziet. 

Het verhaal

In het jaar 1997 woont Corey in een stadje in Australië en het is Halloween. Hij behoort tot een vriendengroep, skateboarders, die zichzelf de wolven van de jungle noemen en zijn veelal bullies die anderen pesten om zelf te overleven. Vooral een jongen, Jonah is het mikpunt van Jango de leider van de groep. Met zijn vader heeft Corey geen goede relatie en nu hij heeft besloten om in New York fotografie te studeren verandert ook de relatie met zijn beste vriend Jango. Tijdens Halloween spreken ze af met een paar meisjes op de begraafplaats waaronder Romany, waar Corey zeer in geïnteresseerd is, maar waar Jango tussenbeide komt.

Snel wordt duidelijk dat Corey weg wil uit dit stadje, weg van zijn vader, maar ook van Jango en de wolvenbende, wiens gedrag hij steeds minder leuk gaat vinden. Corey staat op een belangrijk punt in zijn leven als hij die nacht Jonah tegenkomt. Als Jonah tijdens het skateboarden valt, belooft Corey hem thuis te brengen. Jonah vraagt hem om nog een keer samen, vanwege hun vroegere vriendschap, over de brug te lopen en het fantasiespel Colyte te spelen. Wanneer ze de brug oversteken is de sluier tussen de werkelijkheid en fantasie flinterdun en houdt pas op wanneer ze thuis zijn. Die nacht leert Corey van Jonah via verschillende verhalen en iets dat hem wil laten zien, wat belangrijk is in het leven en wat het betekent om volwassen te zijn.

review film boys in the trees 2016
Jonah/ Eagle Films

Thema’s

Het verhaal heeft als belangrijkste thema volwassen worden. Boys in the Trees slaat op het in bomen willen blijven klimmen als jongens, het gevoel van vrijheid, zonder verantwoordelijkheid. De film laat door middel van drie verschillende verhalen die Jonah aan Corey vertelt onderweg naar huis zien wat het inhoudt om volwassen te worden. De verhalen vertelt Jonah terwijl ze langs verschillende locaties gaan, van een riooltunnel, een oud huis en hun school. 

Het eerste verhaal gaat over twee zusjes die samen fantasiespelletjes spelen. Maar als de oudste zus wordt meegenomen door twee jongens, wolven, wil de jongste zus met hen mee, maar kan het tempo niet bijhouden en verdwaalt in een oude riooltunnel, waar ze nu als geest rondwaart. Het verhaal is tevens een symbool wat er vroeger tussen Corey en Jonah heeft plaatsgevonden toen zij nog jong waren en beste vrienden. Ook Jonah is achtergebleven in de tunnel en niet volwassen geworden, zoals Corey.

Het tweede verhaal gaat over een jongen die de grootste dromen had, maar nadat hij volwassen werd hij deze dromen opborg en deze dromen wrok begonnen te koesteren en hem aanvielen. Jonah wil Corey waarschuwen om zijn dromen te blijven volgen, ook als hij volwassen is, zodat hij later niet nietszeggend voor de tv zit. Dit is ook de reden voor Jonah om niet volwassen te willen worden. Die dromen nemen vormen aan van kwaadaardige schaduwwezens die ook Corey en Jonah zullen achtervolgen waarvoor ze moeten vluchten, niet verder naar volwassenheid, maar terug in de tijd, naar de tijd waarin ze puur en onschuldig waren. 

Het derde verhaal is een persoonlijker verhaal van Jonah en dat vertelt hij in hun school. Het is het verhaal van jongens die opgroeien en anders gaan ruiken, zich anders  gaan gedragen, veranderen in wolven die het voorzien hebben op de zwakkeren, zoals Jonah. En het enige dat je dan kan doen is wegrennen. 

In ieder verhaal wordt de vertelling van Jonah vermengd met fantasie die werkelijkheid wordt, zoals op Halloween, en vanwege het spel Colyte de sluier van fantasie en werkelijkheid dun is. Dit is op een prachtige manier in beeld gebracht en geeft een dromerig effect, een sprookje dat je meesleept in het verhaal.

De verhalen die Jonah aan Corey vertelt zijn lessen, als waarschuwingen en confronteren Corey met zijn eigen gedrag. Langzaam verandert de Corey van een wolf in een persoon met een eigen identiteit, met eigen keuzes en dromen die hij wil navolgen. In tegenstelling tot Jango die zich koning voelt in het stadje en niet weg wil omdat hij hier alles heeft wat hij wil. Terwijl Jonah niet volwassen wil worden. In de slotscène wordt pijnlijk duidelijk waarom Jonah niet volwassen wil worden en het kind in hem zal blijven voortleven. In sommige aspecten lijkt dit verhaal op Something Wicked This Way Comes van Ray Bradbury. De verschillende manieren waarop verschillende personages kijken naar het volwassen worden, en er ieder op hun eigen manier mee om gaan. 

Tevens gaat Boys in the Trees om de eigen identiteit te bepalen, je losmaken van de groep ook al geeft dit weerstand, je losmaken van je ouders, zonder daarmee de band te verbreken. Maar ook het verlangen om begrepen te willen worden, ook al lijkt dat onmogelijk en zoekt Corey hierin de veiligheid van een groep in plaats van een vroegere vriend die hem wel begrijpt. 

Hiermee verband houdt het verschil tussen jongens en meisjes op die leeftijd. Meisjes worden gewoon volwassen, zien eerder hun verantwoordelijkheid in terwijl jongens in bomen willen blijven klimmen, en schijnbaar meer moeite hebben om volwassen te worden. Misschien is het angst, om de controle te verliezen over het leven, je dromen te verliezen, een manier van leven in de jungle om te overleven dat ze gewend zijn. 

review film boys in the trees 2016
Corey/ Eagle Films

Stijl en sfeer

Dit alles wordt verbeeld door een mooie dromerige stijl, vol verwondering en de harde realiteit als contrast. Het is nostalgisch geplaatst in 1997 met alle bekende muziek uit die tijd en de jongens die fervente skateboarders zijn, en tevens melancholisch daar Corey beseft dat dit de laatste Halloween is als een jongen, geen kind meer, maar ook nog niet volwassen. Fantasie en werkelijkheid vermengen zich heel organisch in de film en worden erg mooi in beeld gebracht waardoor het een sprookjesachtige sfeer heeft. Soms surrealistisch, soms met horror elementen, maar altijd met het thema als hoofdtoon. 

Maar de verhalen van Jonah hebben meer tot doel dan enkel Corey bang te maken, te waarschuwen of iets te verduidelijken. Want tenslotte gaat het om hen samen en langzaam wordt duidelijk dat zij vroeger de beste vrienden waren, maar dat dit op een bepaald moment werd verstoord en Corey hem in de steek heeft gelaten op een cruciaal moment. Die nacht herleven zij hun vriendschap en keert Corey weer terug naar wie hij was in de kern en niet als de vervelende nare puber. Dat moment waarop ze hun oude vriendschap weer terug vinden, is een prachtig moment dat ontroerend en vol wonder in beeld is gebracht. Maar daaraan vooraf gaat een sinister schouwspel en een dreiging en eindigt de nacht in een schokkende gebeurtenis, die het leven en de persoon van Corey voor altijd zal veranderen. De film laat zien hoe bepaalde keuzes jongens vormen, hoe het hen achtervolgt, maar ook hoe je vergiffenis kan krijgen dingen weer goed kan maken en met jezelf in het reine kan komen. 

De setting van Halloween, waarbij Corey met een wolvenmasker en Jonah met een geschminkt gezicht met zwart omrande holle ogen, zoals bij de feestdag Dias de los Muertos, dragen extra bij aan de symboliek. Niet alleen is tijdens Halloween de sluier tussen de doden, de fantasiewereld en de werkelijkheid het dunst, maar ook door Colyte te spelen belanden Corey en Jonah in een wereld naar hun eigen schepping. 

De straten vol met kinderen in Halloween kostuums, de wolvenbende die extra schade aanricht en vooral tricks uithalen wat hun treat is, de huizen en tuinen versierd en de grens tussen fantasie en werkelijkheid is sowieso al flink vervaagd. Die vervaging neemt steeds meer toe en neemt surrealistische vormen aan, als het naar het schokkende en tragische einde leidt. 

Conclusie

Boys in the Trees is een bijzonder mooi gemaakte coming of age fantasy, waarbij fantasie en werkelijkheid door elkaar heen spelen. Met originele symboliek en dark fairytale verhalen die de symboliek benadrukken, creëert de film een melancholische en nostalgische sfeer omtrent volwassen worden. Met thema’s als je eigen identiteit en pad volgen, je losmaken en het belang van vriendschap is dit een heel mooi coming of age verhaal dat zich richt op jongens die in die leeftijd veelal onbegrepen worden. Boys in the Trees werpt hier een integer en surrealistisch licht op. 

Praktische info

  • Boys in the Trees (2016) 112 min
  • Directed by: Nicholas Verso
  • Produced by: John Molloy
  • Written by: Nicholas Verso
  • Starring: Toby Wallace, Gulliver McGrath, Mitzi Ruhlmann, Justin Holborow
  • Cinematography: Marden Dean
  • Edited by: Nicholas Verso
  • Production company: Mushroom Pictures, Best FX Adelaide, White Hot Productions
  • Distributed by: Eagle Films