Serie Review: Marianne Seizoen 1

review series marianne season 1
Marianne/ Netflix

Marianne is een Franse bovennatuurlijke occulte horror serie die goed eng is.

Voordat je de serie gaat kijken is lees eerst even dit: Waarschijnlijk begint de serie nagesynchroniseerd in het Engels. Terwijl het een Franse serie is en er gewoon Nederlandse ondertiteling is. Dus om de serie goed tot zijn oorspronkelijke recht te laten komen, schakel even de audio over op Frans met de Nederlandse ondertiteling voor een ultieme kijkervaring. 

Marianne is een goed enge serie die zowel mooi in beeld is gebracht, erg vermakelijk is, als niet te moeilijk en erg toegankelijk, maar wees wel gewaarschuwd, want zowel een behoorlijk aantal jumpscares als een zeer enge aanhoudende sfeer zorgen ervoor dat je misschien dezelfde nachtmerries gaat krijgen als het hoofdpersonage. Bij dezen ben je gewaarschuwd. 

Het verhaal

Emma Larismon is een gevierd schrijfster van horror boeken over Lizzie Larck die strijdt tegen de heks Marianne. Tijdens een signeersessie komt een oude schoolvriendin Caro, haar opzoeken met het verzoek om terug te keren naar Elden, haar geboorteplaats. Want haar moeder is bezeten van de boeken van Emma. Ze geeft haar een cadeau van haar moeder, een hexbag en pleegt niet veel later voor Emma’s ogen zelfmoord. Terwijl de oude nachtmerries van Emma over de heks Marianne weer levensecht terugkeren. 

Emma besluit om terug te gaan naar Elden en haar assistente Camille, gaat met haar mee. Terug in Elden moet ze de confrontatie aangaan met haar ouders, haar eigen gedrag waarom en op welke manier ze Elden heeft verlaten 15 jaar geleden en met haar oude vrienden en wat er tussen hen 15 jaar geleden heeft plaatsgevonden. Maar dat is niet haar grootste probleem, want het lijkt erop alsof Marianne uit haar boeken echt bestaat. 

Ooit is Emma de boeken gaan schrijven omdat ze constant nachtmerries had van Marianne en op deze manier schreef ze dit van haar af en verdwenen de nachtmerries zelfs. Ze bedacht het personage Lizzie Larck om Marianne te bestrijden. Maar Marianne is allesbehalve fictie en is Emma degene die haar juist kracht geeft door over haar te schrijven. 

Samen met haar oude vrienden, Nono (Arnaud), Séby (Sebastien), Aurore, en Tonio en inspecteur Samuel Ronan zoekt ze een manier om Marianne voor eens en voor altijd te verslaan. Maar dat gaat niet zonder een prijs, want Marianne vertrekt nooit zonder iets mee te nemen. 

review series marianne season 1
Emma, Nono, Aurore, Seby/ Netflix

Opbouw en stijl

De serie kijkt zoals een occult horror boek leest. Met net genoeg diepgang van de personages, maar met de focus op de horror en de strijd tegen het kwaad. Dit komt voornamelijk doordat Emma Larsimon een schrijfster is van occulte boeken met Marianne als heks in de hoofdrol als het ultieme kwaad en Lizzie Larck als de heldin om haar te bestrijden. Om haar boek nog sterker te verbinden aan haar eigen verhaal dat in het plot onlosmakelijk aan elkaar is verbonden, wordt dat stilistisch benadrukt door gebruik te maken van omslaande pagina’s van een boek. Elke aflevering bevat een aantal hoofdstukken met een titel die slaat op de gebeurtenissen die volgen. Maar ook worden de pagina’s gebruikt om snel terug te bladeren als er sprake is van een flashback of door te bladeren wanneer het verhaal ietsje later in de tijd weer wordt opgepakt. Dat is een leuke vormgeving dat de boekstijl extra benadrukt. 

Net zoals in een occult horror boek ligt de focus op de horror en strijd tegen het kwaad. De focus ligt geheel op Emma en haar persoonlijke strijd tegen de heks Marianne. We komen naarmate de serie vordert meer te weten over Emma, maar ook over Marianne en waarom de twee met elkaar verbonden zijn. Dit mysterie, het personage Emma en de vraag wat er 15 jaar geleden is gebeurd waarom Emma Elden verliet en nu pas terugkomt, is waar het in de serie om draait. 

Emma is niet per se een erg likeable personage. Zij is bot, vrij egoïstisch, en afstandelijk. Het is geen onbekend personage als Franse vrouwelijke antiheldin die een trauma heeft meegemaakt in haar verleden, daar los van probeert te komen, tevergeefs en een muur om zich heen bouwt om zichzelf te beschermen, dat zich uit in bot en afstandelijk gedrag. Zie bijvoorbeeld Zone Blanche of Au-dela des Murs. Dat er meer achter haar karakter schuilt wordt langzaam beter zichtbaar, maar verandert zij alsnog niet in een vriendelijk empatisch persoon met een enorme gedragsverandering. 

review series marianne season 1
Possession/ Netflix

Angstaanjagende horror

Die verandering vindt wel meer plaats in het verhaal zelf. Wat begint als een zeer enge sfeervolle horror met jumpscares en een aanhoudende spanning, dat alleen maar toeneemt wanneer Emma is teruggekeerd naar Elden, wordt langaam aan iets losser, krijgt humor de ruimte en ligt de focus meer op het raadsel uit het verleden van Emma en van Marianne, waarin ook de oplossing ligt van het verslaan van de heks. Het plot maakt een kleine omwenteling na de derde aflevering als het verhaal een iets andere wending neemt en daarmee ook de sfeer. De horror breidt zich dan verder uit naar andere personages, maar ook qua stijl. Van nachtmerries, vervreemdende gebeurtenissen, naar bezetenheid, geesten en kwaadaardige hekserij, het occulte wordt ruim bediend. 

De serie maakt gebruik van mooie cinematografie, van lichtval en schaduwen en zet hiermee een soms dromerige maar vaker genoeg nachtmerrieachtige sfeer neer. Soms lopen werkelijkheid en fantasie en nachtmerrie door elkaar heen en is enkel te onderscheiden door het gebruik van cinematografie, maar weet de kijker en Emma zelf ook vaak genoeg voor de gek te houden. Door te kiezen hoe iets in beeld wordt gebracht is vaak op een onheilspellende en unheimische manier gedaan, dat een goede afwisseling is van de jumpsacres en zorgt voor een creepy gevoel. Samen met de mooie omgeving, de kille zee, het schiereiland met de vuurtoren erop, die als een dreigende wachter over het dorp schijnt, zorgt het voor een onheilspellende sfeer. De muziek draagt daar extra aan bij, en door veelal te kiezen voor Franse muziek, benadrukt dit de Franse stijl die door de heel serie erg sterk en herkenbaar is. 

Plotholes

Dat de focus op Emma ligt en de horror en het mysterie uit het verleden, zorgt ook voor een aantal plot holes. De focus wordt nauw gehouden en het aantal personages en gebeurtenissen beperkt tot enkel het plot van Emma en Marianne. Het komt wel erg handig uit dat Inspecteur Samuel Ronan al interesse heeft in het occulte en in Emma als schrijfster en haar ook gelijk gelooft en er mee aan de slag gaat. Dat er verder nauwelijks politie aan te pas komt of in ieder geval buiten beeld blijven, wanneer de ouders van Emma vermist worden en de pasgeboren baby van Séby is ontvoerd is op zijn minst vreemd. Ook het gedrag van Séby zelf wanneer de baby wordt vermist en vervolgens weer terug wordt gevonden, is vreemd of zeer lullig naar zijn vrouw toe daar hij vrijwel de hele tijd bij Emma en hun vrienden is. Het verhaal en gedrag van pastoor Roman Xavier zijn ook vrij kort door de bocht en vooral functioneel voor het plot. Ook wanneer hij de 15 jarige Emma aanspoort om te vertrekken uit Elden en het gedrag dat zij vertoont om dat te bewerkstelligen is iets te kort door de bocht en te makkelijk. Tenslotte is het vreemd dat Camille nadat zij een ongeluk heeft gekregen en zij net met haar moeder aan de telefoon zat om te vertellen dat ze op de terugweg was, er niemand van haar familie bij haar langs komt of er misschien geen weet van heeft. 

Ondanks deze plotholes, die op zich vrij minimaal zijn in het geheel van het verhaal, blijft de basis van het verhaal zelf wel overeind doordat de horror, Emma en Marianne erg sterk worden neergezet.

review series marianne season 1
Marianne/ Netflix

De ranzige horror van Marianne

Want de horror in de serie is vrij angstaanjagend. Dat begint al vrij snel in de eerste twee afleveringen, waarbij we de heks Marianne als een zeer huiveringwekkend en kwaadaardig wezen zien opduiken. Het spel van schaduw en licht is hiervoor optimaal gebruikt, waardoor je elke schaduw die zich voordoet gaat wantrouwen en als een eventueel gevaar gaat zien, wat vaak ook zo is. Wel vallen sommige bepaalde scènes wat in herhaling, maar dat gaat niet ten koste van de horror en de engheid ervan. 

Marianne in haar vele gedaanten is echt goed eng, ze zorgt voor jumpscares, maar ook voor een algeheel enge sfeer in de serie en is zeer dreigend. Vooral wanneer Emma net weer thuis is gekomen bij haar ouders die wel erg vreemd doen, is een heerlijk goed stukje horror dat jumpscares en een continue enge sfeer goed samen laat gaan. Het enge hoofd van de oude vrouw en haar heel enge nare grijns en soms uitpuilende ogen doen denken aan het kunstwerk Momo. Het vervormde gezicht dat alle menselijkheid lijkt verloren te hebben, terwijl het toch duidelijk een mensengezicht is, wat zorgt voor een vervreemdend effect, doet zeker in het donker met lichtgevende pupillen zeker zijn werk. 

Omdat we hier te maken hebben met een heks in de klassieke vorm van hekserij, gaat dit gepaard met een hoop ranzigheid. Of zoals Sam en Dean Winchester van Supernatural altijd zeiden: ik haat heksen omdat ze zo ranzig te werk gaan. Ook nu ontbreken de vele hexbags niet, gemaakt van menselijke huid en gevuld met bloed en haar en tanden. 

Om de horror soms iets te verzachten en de kijker een rustpunt te geven, wat in de eerste twee afleveringen nauwelijks voorkomt en de spanning vrijwel continu aanwezig is, wordt er gebruik gemaakt van typische droge wat absurde Franse humor, die soms “ongepast” kan zijn. Maar het werkt wel. Emma krijgt op deze manier ook de kans om een andere kant van zichzelf te laten zien en ook sijpelt door hoe de vriendengroep, de Scheepswrakbende vroeger was toen alles nog goed en normaal was. 

Door de horror op verschillende wijzen vorm te geven en er humor aan toe te voegen, blijft de horror eng en interessant. 

Conclusie

Marianne is een zeer enge en goed gemaakt serie die zeker naar meer smaakt. Met de typische Franse stijl en een vibe van een occult horror boek, leent de serie zich er uitstekend voor om een trilogie te worden. Marianne is eng, angstaanjagend waarbij zowel gebruik wordt gemaakt van jumpscares als een enge sfeer en aanhoudende spanning, waarbij de cinematografie optimaal wordt ingezet en het lijkt erop alsof we nog niet helemaal van haar af zijn. Wie van occulte horror houdt in een pure stijl zonder ingewikkeld verhaal of drama, en echt iets engs wil zien, die zit zeker goed bij deze serie. 

→ Lees ook: Hoe eng is… de serie Marianne

Praktische info

  • Marianne (2019)
  • language: French
  • Season: 1
  • No. of episodes: 8
  • Running time episodes: 36-52 minutes
  • Created by: Samuel Bodin
  • Directed by: Samuel Bodin
  • Written by: Samuel Bodin, Quoc Dang Tran
  • Starring: Victoire Du Bois, Lucie Boujenah, Tiphaine Daviot, Ralph Amoussou, Bellamine Abdelmalek, Mehdi Meskar, Alban Lenoir, Mireille Herbstmeyer, Corinne Valancogne, Patrick d’Assumçao, Pierre Aussedat
  • Cinematography: Philip Lozano
  • Production company: Empreinte Digitale, Federation Entertainment
  • Original network: Netflix