Film Review: The Gate (1987)

review film the gate 1987
The Gate/ New Century Entertainment, Vista Organization

The Gate (1987) is een bovennatuurlijke horror met tieners in de hoofdrol en zeer geschikt voor de niet bange jeugd.

Alhoewel The Gate geen jeugdfilm per se is, op IMDb staat namelijk PG-13 (geschikt voor 13 jaar en ouder), is het toch een zeer geschikte film voor jongere tieners, die graag een wat engere horror willen zien. De film kan gezien worden als een iets engere en heftiger versie van een verhaal van de serie Are You Afraid of the Dark? dat ook vaak best enge momenten had. 

Aangezien de film enkel tieners in de hoofdrollen heeft van 12 tot 16 jaar oud, terwijl de ouders een lang weekend weg zijn, maakt dit de film nog leuker voor tieners om te kijken. Maar voor volwassenen is deze film eveneens zeer leuk om te kijken, wat onschuldig horror vermaak met de meest hysterische kleine demons ooit. Af en toe best eng, occult, spannend, luchtig en vermakelijk, met een eind goed al goed. The Gate is horrorvermaak voor de hele familie.

Het verhaal

De ouders van de 12 jarige Glen en de 16 jarige Al(Alexander) gaan een lang weekendje weg en stemmen toe dat Al op Glen mag passen en er geen babysitter hoeft te komen. Natuurlijk geeft Al een feestje voor al haar vrienden, maar dingen beginnen vreemd te worden wanneer ze het spelletje ‘light as as feather’ gaan spelen en Glen tot aan het plafond zweeft. 

Dit alles lijkt te maken te hebben met een zeker gat dat even daarvoor gegraven is in de tuin. De oude boom met boomhut is omgekapt en onder de wortels ligt een vreemd gat waaruit geluid en mist lijkt te komen. Als Glen samen met zijn beste vriend Terry het gat onderzocht en Glen zich verwondde aan een splinter en er bloed in het gat viel, blijkt dat er een poort naar een heldimensie waarin de oude demons gevangen zitten is geopend. Terry met zijn kennis van het occulte probeert de poort te sluiten, maar alles gaat van kwaad tot erger als een vriend van Al roet in het eten strooit en die nacht vol nachtmerries tot leven komt. 

De personages

De film wordt geheel gedragen door de jongeren Glen en Terry en Al. Naast het per ongeluk openen van de poort, draait het om hun onderlinge relaties. Terry is de beste vriend van Glen en heeft het niet zo leuk thuis, nadat zijn moeder is overleden. Dit heeft een impact op de relatie tussen Terry en Glen, waarbij Glen het meest onschuldige personage is. Ook ten opzichte van Al, die nu andere interesses heeft dan met haar kleine broertje te spelen. Symbool hiervoor staan de raketten waarmee ze vroeger altijd samen speelden, maar Al heeft die interesse ingeruild voor de Mall en haar vriendinnen en jongens. Het hele plot, de gebeurtenissen en de finale is hierop gestoeld, waardoor het net iets extra’s krijgt dan enkel een bovennatuurlijk avontuur. 

Glen is aardig, dapper, onschuldig en heeft empathie, en is nog het meeste kind in de film. Terry is al meer opstandig aan het worden reageert zijn woede omtrent de dood van zijn moeder af met heavy metal muziek. Al voelt zich gevangen tussen haar vriendinnen en haar broertje, maar als het er op aan komt kiest zij voor Glen en is een goede oudere zus voor hem. Die basis maakt de film erg innemend en leuk om naar te kijken. 

review film the gate 1987
little monster demons/ New Century Entertainment, Vista Organization

Bovennatuurlijk jaren 80 avontuur

Maar het gaat tenslotte om een bovennatuurlijk occult avontuur dat ze met elkaar beleven. Zowel met spannende en enge scènes als de nodige luchtigheid en humor, weten de drie tieners alle ellende het hoofd te bieden. Het begint na het bloot komen te liggen van de poort, pas echt goed wanneer hun hond Angus overleden blijkt te zijn, wat in een vrij surrealistisch enge scène met Terry wordt verbeeld. Sowieso wordt er wat afgesleept met de arme dode hond, maar spoilers; aan het einde komt het allemaal goed en komt ook Angus weer tot leven. Alhoewel de film dus een paar enge en heftige scènes kan hebben, zeker voor kinderen, gaat er niemand dood en komt alles weer goed. 

Dat wil niet zeggen dat er ondertussen vrij enge dingen gebeuren. De kleine stuiterende demons, van 20 centimeter richten ondertussen een chaos aan, terwijl er twee offers nodig zijn om de grote demon op te roepen. Als eerst Terry en later Al ten prooi vallen aan de kleine demons en meegesleurd worden de poort in, die zich ondertussen ook heeft gemanifesteerd in het hele huis, breekt de horror (voor kinderen) pas echt los. Wat grafische horror (met een been van een barbie), een enge werkman die vanuit de muur komt en een dode Angus die in het bed wordt gevonden, en een enorme arm die vanonder het bed hun enkels vastgrijpt zijn enkele voorbeelden, die de film echt een jaren 80 jeugdhorror campy vibe geeft. 

Er zit ook veel luchtigheid in de film die vooral komt van Glen en Terry, die alles als 12 jarigen benaderen, met echte kinderlogica. Maar ook humor die met name komt van de twee niet zo aardige vriendinnen van Al, die wat minder goed om kunnen gaan met de hele situatie wat voor komische momenten zorgt. Ook het gekissebis tussen deze twee meiden en Glen en Terry geeft humor en luchtigheid aan de film. Tenslotte zijn de kleine demons, de kleine opgewonden standjes ook erg campy fun en eerder grappig dan heel eng. 

In de jaren 80 zijn er veel films gemaakt, zowel horror als fantasy als een combinatie daarvan die bedoeld waren voor kinderen, maar best wel duister waren en eng. Zoals Labyrinth (1986) en Return to Oz (1985). Ook The Gate kan hiertoe gerekend worden. De film hangt een beetje tussen Poltergeist (1982) die ook luchtige humor bevatte, en genoemde jeugdfilms in. 

De jaren 80 zijn goed vertegenwoordigd in de film en straalt die tijdgeest goed uit. Zowel de kleding, de aankleding en het gedrag, dat overigens best braaf is, zelfs op het feestje gaat er vrij braaf aan toe, maar ook de manier van filmen. De combinatie van special effects en practical effect en de stijl van de horror is zeker voor de liefhebber van de wat onschuldigere jaren 80 films zeer herkenbaar. Met mind tricks, echte monster(tje)s, wat surrealistisch beelden en kinderlogica waarmee alles wordt aangepakt en opgelost, is dit een bovennatuurlijk jeugd avontuur, zoals we dat kennen van de jaren 80. 

Conclusie

The Gate is een bovennatuurlijk jeugd avontuur dat zeer geschikt is voor jongeren. Geheel in de stijl en sfeer van de jaren 80, zowel de uitstraling als de manier van filmen en het verhaal zelf. Met over de top mini demons, een enorme grote demon, luchtigheid, humor, surrealisme en een enkele grafische scène waarbij het been van een barbiepop het oog van een (nep)mens doorboort en een gat achterlaat, is The Gate een campy fun avontuur waarbij uiteindelijk alles goed komt. Alleen wie gaat de rommel opruimen? 

Praktische info

  • The Gate (1987) 85 min
  • Directed by: Tibor Takács
  • Produced by: John Kemeny
  • Written by: Michael Nankin
  • Starring: Stephen Dorff, Louis Tripp, Crista Denton
  • Music by: Michael Hoenig, J.Peter Robinson
  • Cinematography: Thomas Vámos
  • Edited by: Rit Wallis
  • Production company: Alliance Entertainment
  • Distributed by: New Century Entertainment, Vista Organization