Short Film: Childer (2016)

short film children 2016
Childer/ Causeway Pictures

Childer (2016) is een mysterieuze short horror die je aan het denken zet.

Op de site van ALTER een bijzonder horror kanaal met alleen maar korte horror films, “onderzoeken ze de menselijke conditie en psyche via vreemde, surrealistische en enge perspectieven.” Dat levert een hoop bijzondere, enge, vervreemdende, artistieke short horrors op die te vinden zijn op hun youtube kanaal. Ik zoek de beste en leukste voor je uit.

Zoals ALTER al zegt duiken ze in de menselijke psyche en doen ze dit door een vervreemdend perspectief. Dat is vooral goed te zien bij deze short horror Childer. Een short horror die prachtig is geschoten, maar ook bijzonder in elkaar steekt, waardoor het op gevoelsniveau aanspreekt, maar toch erg mysterieus blijft. Er zijn dan ook meerdere antwoorden mogelijk van wat er hier precies aan de hand is. Dat maakt deze short leuk voor discussie, om zelf over na te denken en is hierdoor ook meerdere keren te bekijken. 

Het verhaal

Moeder Mary woont met haar zoontje Mark is een huisje dat ze bijzonder goed, tot het obsessieve aan toe, onderhoudt. Ze schrobt en boent en niets mag vies worden, ook Mark niet. Ze stofzuigt zelfs het gazon. Het is dan ook haar grootste angst dat iets vies wordt, terwijl Mark alleen maar buiten wil spelen. Als dan ook plotseling vier kinderen uit het bos komen, wil Mary hen steeds wegjagen en verbiedt zij Mark om met hen te spelen. Maar als het Halloween wordt en Mark zich mag verkleden als spook, en hij buiten mag spelen, slaat het noodlot toe. 

short film children 2016
tragic absurdism/ Causeway Pictures

Cinematografie en stijl

De short valt vooral op door de prachtige wijze waarop de film geschoten is. Het beeld weet goed te focussen om een zeer ongemakkelijk gevoel teweeg te brengen, dat erg goed al zichtbaar is wanneer Mark een eitje eet. Terwijl Mary angstvallig vanaf de andere kant van de tafel toekijkt en hem telkens waarschuwt geen troep te maken. Dit heeft niet alleen effect op Mark, maar ook op de kijker.

De rol van Mark, wordt gespeeld door Luke Walford die dat op een uitstekende manier doet. De vragen die hij stelt, waar komen de kinderen (hij zegt Childer in plaats van Children) vandaan, en het antwoord dat Mary hem geeft in het intro is vreemd en geeft tevens een clue van het plot. Het vreemde, angstige maar tragische en misschien wel wrede of harteloze personage Mary dat eveneens uitstekend wordt vertolkt door Dorothy Duffy versterkt het gevoel van onheil. 

Zo zit de hele short in elkaar, kleine clues, die toch op gevoelsniveau een verklaring weten te geven, maar dat niet puur rationeel of letterlijk doen, zodat er aan het einde ruimte over blijft om als kijker zelf een idee te vormen. Zonder dat de film geheel onbegrijpelijk en frusterend wordt.

De beelden zien er zeer verzorgd uit, van mooie camerastandpunten, intense focus en de iets langer dan gebruikelijke aanhoudende shots. Het geeft de film een surrealistische vibe. 

De short is een combinatie van horror, mysterie, drama, surrealisme en tragiek. De obsessieve manier waarop Mary alles schoon wil/moet houden, is tragisch en ziek en leidt uiteindelijk tot de ultieme tragiek en horror. De vraag echter waar deze OCD vandaan komt, wordt in het midden gelaten. De ziekte wordt echter wel integer in beeld gebracht en laat eerder de tragische kant zien die vervolgens wordt gebruikt voor de horror, zonder dit te misbruiken of overdreven te brengen om het belachelijk te maken. 

short film children 2016
expectation and fear/ Causeway Pictures

Een uitleg van Childer

De film begint als Mark aan Mary vraagt waar de kinderen vandaan komen en zij antwoordt: uit de moestuin. Een vreemd antwoord, maar wordt verbonden met het einde. Als na al haar waarschuwingen Mark toch vies thuiskomt, voelt zij zich gedwongen hem te wassen, zo extreem dat ze hem verdrinkt. Maar niet alleen Mark heeft ze waarschuwingen gegeven, ook de vieze kinderen uit het bos jaagt zij weg. Terwijl zij zegt dat ze naar huis moeten gaan, antwoorden zij dat ze al thuis zijn. Een van de jongens zegt zelfs tegen haar dat hun zus ooit een kikker (een motief dat vaker terugkomt, ook bij Mark) kuste en zij nu dood is. En tenslotte als ze Mark heeft vermoord begraaft ze hem in de moestuin (waar de kinderen vandaan komen) met zijn balletje. In de gang staat een kom water met vijf appels voor Halloween. Niet veel later wordt er aan de deur geklopt en ligt het balletje op het stoepje en horen we Mark een liedje neuriën vanuit het bos en de andere vier kinderen lachen. 

Dit alles kan op verschillende manieren worden uitgelegd. Het kunnen haar kinderen zijn geweest, die ze al eerder in de moestuin heeft begraven omdat ze vies waren en nu rondspoken in het bos en rondom het huis, zoals ook Mark nu. Het kunnen vier andere kinderen zijn, die zij heeft gedood. Het kunnen ook vier kinderen zijn van andere eerdere bewoners en die werden gedood, nadat ook hun ouders leden aan een mysterieuze schoonmaakobsessie. Ook zouden de kinderen een entiteit uit het bos kunnen representeren, datgene waar Mary zo van walgt. Dat zou ook verklaren waarom er steeds planten groeien in het huis en ze erover droomt. 

Zelf ga ik voor de verklaring dat het haar vier kinderen waren die ze eerder heeft gedood en begaven in de moestuin en dat het nu de beurt is aan Mark. Echter geen van deze theorieën kunnen met genoeg kloppende argumenten worden gestaafd. Maar juist dat maakt deze short zo interessant. Er zijn verschillende mogelijkheden, er wordt te veel in het midden gelaten om slechts één juiste verklaring te geven, maar genoeg hints voor meerdere verklaringen. Zo kan iedereen er iets anders in zien, van vinden en over denken. 

Conclusie

Childer is een erg knap en mooie met zorg gemaakte short horror, waarin alles op gevoelsniveau klopt. De cinematografie, de stijl van filmen en vertellen, de mooie art decoration, kleur- en lichtgebruik en zeker ook de acteerprestaties zijn helemaal top. Dit is een klein kunstwerkje dat origineel is en zeker aan het denken weet te zetten.

Praktische info

  • Childer (2016) 17 min
  • Directed by: Aislinn Clarke
  • Produced by: Margaret McGoldrick, Chris Patterson
  • Written by: Aislinn Clarke
  • Starring: Dorothy Duffy, Luke Walford, Charlie Bonner
  • Cinematography: Ryan Kernaghan
  • Edited by: Brian Philip Davis
  • Production company: Causeway Pictures
  • Distributed by: ALTER