Film Review: Scream and Scream Again (1970)

review film scream and scream again 1970
Scream and Scream Again/ Warner Pathe, AIP

Wie van Oddball films houdt die is zeker in voor Scream and Scream Again (1970) die science fiction, mystery, camp, murder, een James Bond-achtige achtervolging en nog veel meer elementen met elkaar combineert.

Zoals gezegd, wie van vreemd houdt, kan zijn/haar lol op met Scream and Scream Again. De film begint al heel vreemd met een hardloper, stapt over naar een moordend vampierachtig personage, via een Oost-Europees Nazi-achtig land naar uiteindelijk een synthetisch mensenras. En dat zonder dat er enige richting wordt gegeven welke kant het opgaat, of waar het überhaupt eigenlijk over gaat.

Maar er zitten gelukkig wel wat bekende gezichten in de film. Zo zien we Peter Cushing, helaas in een zeer kleine en korte rol, Christopher Lee die ook niet echt een rol van hele grote betekenis heeft. En Vincent Price die gelukkig wel van zijn speciale unieke talenten gebruik kan maken, vooral in het slotstuk van de film.

Uiteindelijk weet de film wel alle schijnbaar losse elementen met elkaar te verbinden en krijgt het alsnog een plot, maar vreemd blijft de film dan nog steeds. Wie houdt van het spel en de rollen van Vincent Price, de boeken van Robert Rankin en een jaren 70 stijl, en niet schrikt van een beetje vreemd, zal deze film misschien wel kunnen waarderen.

Wees wel gewaarschuwd, wat de titel is gebaseerd op een liedje ‘Scream and Sceram Again’ dat in een nachtclub wordt gedraaid en nog weken in je hoofd zal blijven.

Het verhaal

Als een hardloper tijdens het hardlopen flauwvalt en wakker wordt in het ziekenhuis, bemerkt hij tot zijn grote schrik dat een van zijn benen is geamputeerd, en niet veel later ook zijn andere been. In een Oost-Europees land zijn ze geheime dingen van plan. In Londen waart een moordenaar rond die het bloed van zijn slachtoffers, alleen mooie meisjes, leegzuigt. Als DS Bellaver op de zaak wordt gezet wil hij de killer in de val lokken met behulp van agente Helen Bradford als lokaas. Ook net afgestudeerd lijkschouwer Dr David Sorel interesseert zich in de zaak. Als ze de dader op het spoor komen volgt er niet alleen een hele lange spectaculaire achtervolging, maar ook blijkt hij niet helemaal menselijk. Helen en David gaan samen verder op onderzoek uit en stuiten op de vreemde zaken van Dr Browing, die alles te maken hebben met een groter plan.

Opbouw en stijl

De film heeft een bizarre opbouw en de premisse en het uiteindelijke plot is al even bizar. De film zit totaal chaotisch in elkaar, waarvan je geen idee hebt welke kant het opgaat. Wel is het vreemd genoeg toch aantrekkelijk om naar te kijken. Juist omdat het zo bizar is, intrigeert het. Is het een murder mystery, een science fiction, zijn het vampieren, is het een James Bond namaak of juist een parodie, is het komisch bedoeld of serieus? En na afloop weet je dat eigenlijk nog niet. Want hoe alles in elkaar blijkt te vallen, blijft nog steeds bizar.

De film heeft een echte jaren 70 eind jaren 60 stijl, qua aankleding en ook de aantal scènes in de nachtclub maken dat helemaal af. Het huis van Dr Browning, zijn geheime lab, zien er prachtig uit qua decor. De dreiging van het Oost-Europese land wordt nog eens extra benadrukt door een stel op te pakken dat wilde ontsnappen en vervolgens gemarteld wordt. Een vreemde en wat nare scène die niet geheel in de stijl van de film valt. Want verder is de film wat absurd qua vibe, en erg science fiction-achting iets dat Vincent Price aan het einde van de film helemaal af weet te maken.

De afzonderlijke elementen zijn erg leuk in elkaar gezet, van de komische ontdekkingen van de hardloper, de hand die de moordenaar bij zichzelf afhakt om te kunnen ontsnappen, de speciale greep (soort Xena knijp) van de Oost-Europeser in de nek waardoor ze binnen no time dood neervallen, de hele lange achtervolging die maar duurt en duurt. Maar het allerleukste is als we bij het lab aan zijn gekomen, dat David weet te ontdekken. Dan krijgt Vincent Price de ruimte om te schitteren en doet hij wat hij als geen ander kan. Dan komt de mad scientist in hem naar boven, gek, maar menselijk en droevig/tragisch en diep van binnen helemaal niet echt slecht. In die laatste scènes weet hij de show te stelen en zeker voor wie fan van hem is, is dit alleen al de moeite waard om de film af te kijken.

Want hoe zit de film nu eigenlijk in elkaar? Dr Browning is een wetenschapper die van afzonderlijke menselijke lichaamsdelen, vandaar de hardloper, een ander nieuw (synthetisch?) mens in elkaar zet. Maar hij is zelf ook zo’n in elkaar gezet mens. Dat was de moordenaar genaamd Keith ook, maar dat was een mislukte poging. Hij doet dit in opdracht van dat Oost-Europese land, maar als hij achter hun bedoelingen komt is hij het daar niet mee eens. Want hij wil de mens er juist mee vervolmaken, een superras maken. Eerder als verlichting dan als wapen. En zo komt alles bij elkaar, op een heerlijk vreemde manier.

Conclusie

Scream and Scream Again is zo vreemd, qua stijl en opbouw en plot dat je eigenlijk niet weet wat je ervan moet vinden. Maar Vincent Price stelt nooit teleur. Soms is het gewoon leuk om een hele vreemde film te kijken, en dan heb je aan deze een goede.

Praktische info

  • Scream and Scream Again (1970) 95 min
  • Directed by: Gordon Hessler
  • Produced by: Max Rosenberg, Milton Subotsky, Louis M. Heyward
  • Written by: Christopher Wicking
  • Based on: The Disorientated Man by Peter Saxon
  • Starring: Vincent Price, Christopher Lee, Peter Cushing, Christopher Matthews, Judy Bloom, Alfred Marks, Michael Gothard
  • Music by: David Whitaker
  • Cinematography: John Coquillon
  • Edited by: Peter Elliot
  • Production company: AIP, Amicus Productions
  • Distributed by: Warner Pathe, AIP