Film Review: Annabelle Comes Home (2019)

review film annabelle comes home 2019
Annabelle Comes Home/ Warner Bros.

Annabelle Comes home (2019) is de nieuwste film uit de Conjuring reeks en is zowel een eigen film met een eigen stem, als heel goed passend in het Conjuring universum.

Annabelle Comes Home is al weer de zevende film uit de Conjuring franchise en de derde Annabelle film. Wil je precies weten hoe de filmreeks in elkaar zit, klik dan hier.

Ook nu speelt de creepy pop waaraan een demon gehecht is een grote rol en dat belooft veel enge gebeurtenissen. Annabelle (2014) en Annabelle Creation (2017) waren twee spin-offs van The Conjuring (2013) waarin we Ed en Lorraine voor het eerst zagen toen ze de pop bij twee verpleegsters op gingen halen, en waar het ging om de oorsprong van de pop en wat de demon wilde en allemaal voor narigheid veroorzaakte. Nu echter vindt het zich plaats nadat de Warrens de pop hebben opgehaald en in het huis van de Warrens zelf, met hun dochter Judy dit keer in de hoofdrol.

Qua stijl en sfeer en door de aanwezigheid van de Warrens heeft deze film meer verbondenheid met de Conjuring films dan met de Annabelle films. Verwacht dan ook een film met goed enge scènes, een spanningsopbouw, meer geesten en demons dan ooit en met het welbekende hart dat de Conjuring films vormen door de familie Warren zelf.

Het verhaal

We zien Ed en Lorraine Warren (in 1968) de pop Annabelle bij de twee verpleegsters ophalen en naar huis brengen. Maar onderweg naar huis komt Lorraine tot het besef dat Annabelle niet alleen een geleider is voor een demon die zich aan haar heeft gehecht, maar dat de pop ook allerlei andere geesten en demons naar zich toe trekt als een baken. Wat voor een paar angstige momenten zorgt. Eenmaal thuis laten ze een priester de pop zegenen en zetten haar achter speciaal gewijd glas dat ze ooit van een kerk hebben meegenomen, met de deur van het kabinet op slot.

Een jaar later/ Waarschijnlijk een paar jaar later, gaan Ed en Lorraine weer op pad en Mary Ellen past op hun dochter Judy die de volgende week jarig is. Judy heeft het door het beroep van haar ouders niet makkelijk op school en ze wordt gepest en heeft weinig vrienden. Alleen Mary Ellen is heel aardig en lief voor haar. Als ze die middag boodschappen gaat doen om alvast een taart te maken voor Judy vraagt haar vriendin Daniela of ze die avond ook naar het huis van de Warrens kan komen omdat ze geïnteresseerd is in het bovennatuurlijke. Ondertussen rekent ze haar boodschappen af bij Bob (’s got balls) die ook aan de overkant van de Warrens woont en een oogje heeft op Mary Ellen en zij ook op hem.

Die avond als ook Daniela op de stoep staat, lijkt het een leuke meidenavond te worden, totdat Daniela besluit om de speciale ruimte van de Warrens waar ze al hun bezeten, occulte en gevaarlijke objecten hebben staan stiekem te bekijken. Wel met een persoonlijke reden, want haar vader is onlangs gestorven en zij hoopt nu contact met hem te krijgen. Ondertussen raakt ze vrijwel alles aan in de ruimte en laat ze per ongeluk het deurtje van het kabinet van Annabelle open staan. En dat heeft huiveringwekkende consequenties. Niet alleen krijgt Annabelle nu de kans om de jongeren te terroriseren, maar ook van een paar andere objecten komen hun occulte krachten vrij.

review film annabelle comes home 2019
Mary Ellen, Daniela and Judy/ Warner Bros.

Opbouw, stijl en cinematografie

De film heeft een erg spannende slow burn opbouw. Alhoewel het vrij heftig al begint onderweg wanneer Ed en Lorraine Annabelle mee naar huis nemen, krijgen we vervolgens meer te weten over hoe het allemaal voor Judy moet zijn geweest. Eenzaam, beetje angstig ook en het blijkt tevens dat zij net als haar moeder ook geesten kan zien.

Die kennismaking met Judy en Mary Ellen en Daniela en tenslotte ook Bob’s got balls zet een toon en sfeer die meer herkenbaar is van de Conjuring films dan van de Annabelle films. Tegelijkertijd krijgen we een kijkje in de woning en “demonische” keuken van de Warrens. Uitgebreid worden de objecten in de wat stoffige kelder, met schaars buitenlicht in beeld gebracht. Zowel de film als Daniela nemen de tijd om alles goed in zich op te nemen. Er staan talloze objecten die allemaal iets duisters of kwaadaardigs over zich hebben en wat die verzameling betreft zouden er nog tig films gemaakt kunnen worden.

Dat er de tijd wordt genomen om de sfeer te zetten, de personages neer te zetten en het plot op de bouwen, zorgt ervoor dat de karakters likeable zijn en zelfs Daniela meer diepgang krijgt. Ook dit ligt erg in lijn met de Conjuring films waarin het draait om moed en liefde binnen het gezin, zowel van de Warrens als de Perrons uit de eerste film en de Hodgsons uit de tweede film. Aangezien zowel Ed en Lorraine aan het begin en het einde in de film aanwezig zijn, zetten zij die sfeer voort, maar ook de vier jongeren worden op deze wijze neergezet.

De cinematografie is wederom erg goed. Met maar heel weinig valse jumpscares, meer focus op spanning en subtiele enge shots weet de film een goed enge sfeer neer te zetten. De manier waarop Annabelle in beeld wordt gebracht, via de ronde zijspiegel, de subtiele verandering van richting van haar hoofd zodat ze Judy aan kijkt, zonder dat we haar hoofd zien draaien. De shots hebben oog voor detail en dat zet zich voort in de hele film. Het beeld is mooi en wordt sporadisch ondersteund door de altijd enge muziek van Joseph Bishara, op goed gekozen momenten. Door de muziek spaarzaam in te zetten, blijft de spanning juist langer aanwezig omdat er ieder moment iets te verwachten valt niet enkel op de cue van de muziek.

Wat er vooral tussen uit springt is de scène met de oude tv, die een paar seconden vooruit in de tijd laat zien. Dat geeft niet alleen een creepy effect, maar is ook een mooi staaltje cinematografie en zou zomaar een Twilight Zone aflevering kunnen zijn. Dat beeld op die oude tv ziet er prachtig uit, en heeft een hele eigen unieke vibe, waardoor de film zich ook onderscheidt van de andere films uit de Conjuring reeks. Vooral wanneer we een bloediger toekomstkijkje krijgen, levert dat een enge horror scène op.

De film focust zich vooral op sfeer, weinig op jumspcare en al helemaal niet op de gore. Wel komen er twee scènes om precies te zijn voorbij die bloederig zijn, maar uiteindelijk niet echt blijken te zijn. Dat maakt de film in verhouding met andere Conjuring films met angstaanjagende exorcismes wat onschuldiger.

review film annabelle comes home 2019
a missing Annabelle/ Warner Bros.

De personages

Judy weet veel over wat haar ouders doen, mede omdat zij ook wel eens snuffelt in hun kantoor en zelf ook geesten kan zien, maar wordt er door hen nooit bij betrokken. Mary Ellen is een vriendelijke zorgzame, verantwoordelijke en goede babysitter, terwijl Daniela degene is die roet in het eten strooit. Zij heeft niet alleen haar vader verloren in een auto-ongeluk, mar zij was degene die achter het stuur zat. Zij geeft zichzelf dan ook de schuld van zijn dood en dat geeft haar een motivatie en geldige reden voor de film om op onderzoek uit te gaan in de kelder omdat ze denkt dat ze daar contact kan maken met haar vader. Het geeft haar personage een randje, op zich aardig, tikkeltje egoïstisch, met een klein trauma, maar zeer menselijk. Als ze alles aanraakt, per ongeluk het deurtje vergeet op slot te doen en Annabelle weet te ontsnappen, zijn de poppen en andere demons en geesten aan het dansen.

Tenslotte komt ook Bob langs en brengt zelfs een serenade aan Mary Ellen met zijn gitaar, wat hij moet bekopen met een aanval van de Black Shuck. Zijn personage brengt meer luchtigheid in de film. Ten eerste door de knullige en zeer aandoenlijke poging om Mary Ellen te versieren, maar ook het moment waarop hij zich verstopt in het kippenhok voor de Black Shuck is een vrij komisch moment. Ook zijn karakter komt door zijn acties goed tot uiting, en weet hij ook nog tussendoor Judy te redden.

Maar de echte heldinnen van de film zijn Judy, Mary Ellen en Daniela die ondanks dat ze worden aangevallen, bezeten en geteisterd, toch heldhaftig optreden en door samen te werken een einde weten te maken aan deze helse nacht.

De geesten en demons

Dit keer worden we getrakteerd op een heleboel geesten en demons. We zien natuurlijk niet alleen het iedere keer enge plotselinge opduiken van Annabelle in het huis, maar ook laat de demon zelf zich in volle glorie zien. We krijgen doordat de drie meiden rondsnuffelen in het kantoor meer zaken van de Warrens op papier te zien, en ook de beelden van de uitdrijving te zien, waar later op een zeer originele en kunstige wijze gebruik van is gemaakt. En een stemopname op een bandrecorder.

We leren de Ferryman kennen die een hoop geesten met munten op hun ogen met zich meeneemt. We maken kennis met een vervloekte trouwjurk van The Bride, waardoor de drager moorddadig wordt. We zien een vervloekt bordspel Feely Meely dat plotseling opduikt tussen de gewone bordspellen van de Warrens en Bob wordt buiten aangevallen door de Black Shuck een hellhound. Ieder van de jongeren krijgt met hun eigen demon of geest te maken. Bob met de Black Shuck, Daniela met de Bride en Mary Ellen met de Ferryman. Judy tenslotte wordt geteisterd door Annabelle en de demon zelf, die nog altijd geen naam heeft.

Die geesten, demons en hauntings wisselen elkaar goed af en de omschakelingen tussen de verschillende jongeren, die al vrij snel wanneer de hauntings echt beginnen opgesplitst zijn, doet de spanning en het tempo erg goed.

review film annabelle comes home 2019
The Ferryman/ Warner Bros.

Verwijzingen naar het Conjuring universum

Er zijn allemaal kleine verwijzingen te vinden naar het Conjuring universum. Zo zien we de speeldoos staan die de Warrens bij de Perrons hebben vandaan gehaald, waardoor de film zich na 1971 af zou moeten spelen en zelfs nog later want deze Judy is ouder dan de Judy uit 1971 in The Conjuring. Dat zou vervolgens niet geheel kloppen met de tijdlijn, aangezien de Warrens in 1968 aan de Annabelle zaak werkten en deze film zich een jaar later afspeelt, waardoor het nu 1969 zou moeten zijn.

Maar ook de schaduw van de pop Annabelle die op de grond ligt en verandert van een klein meisje (Janice uit Annabelle Creation) in een jonge vrouw (Annabelle uit Annabelle) is erg leuk gedaan. Maar ook als die avond de tv aanstaat ziet Mary Ellen een gezin een reis naar Las Vegas winnen en krijgt het meisje een pop cadeau. Die pop is zoals de echte echte Annabelle pop er uit zag. Want in werkelijkheid was het een lappenpop en geen porseleinen pop.

Een andere cinematografische verwijzing is de wijze waarop The Bride zich laat zien aan Judy en zich voortbeweegt, door en langs de kamer zowel langs de muren als buiten langs de ramen, via de spiegel en naar de kamer er tegenover, en zo in een rondje om haar heen cirkelt. Net zoals ook Valak, de demon Nun in The Nun deed bij Sister Irene.

Tenslotte aan het einde van de film als Judy haar verjaardag viert en er toch allemaal kinderen op de stoep staan, gaat Ed voor hen gitaar spelen, net zoals hij dat voor de familie Hodgson deed in The Conjuring 2.

Samen met de stijl en sfeer en een hart dat dit keer ook wordt gevormd door de vier jongeren, wat de film ook nog een ontroerend mooi hartverwarmend einde geeft, zorgt ervoor dat deze film perfect in het Conjuring universum past en zelfs de al bestaande films goed met elkaar weet te verbinden. Het daarom een feestje voor de fans, maar ook kan deze film erg goed worden bekeken als losse film, aangezien het begin met Annabelle, uit het begin van The Conjuring weer wordt herhaald.

Conclusie

Annabelle Comes Home is een zeer vermakelijke, soms enge, en erg spannende film in het Conjuring universum die er niet alleen erg goed in past, maar ook een op zichzelf staande film is met een eigen stem. Met likeable personages, mooie cinematografie, een sterke stijl, sfeer en opbouw is dit een bovennatuurlijke horror die misschien niet zozeer doodeng is, maar de fans van het Conjuring universum geeft wat ze verwachten, met wel nog een paar originele verrassingen.

Meer lezen van het Conjuring Universum? Klik dan op onderstaande links: 

Reviews:

Editorials:

Praktische info

  • Annabelle Comes Home (2019) 106 min
  • Directed by: Gary Dauberman
  • Produced by: Peter Safran, James Wan
  • Written by: Gary Dauberman
  • Story by: James Wan
  • Starring: Mckenna Grace, Madison Iseman, Katie Sarife, Michael Cimino, Vera Afrmiga, Patrick Wilson
  • Music by: Joseph Bishara
  • Cinematography: Michael Burgess
  • Production company: Atomic Monster, New Line Cinema, RatPac-Dune Entertainment, The Safran Company
  • Distributed by: Warner Bros.