Film Review: The Golem (2018)

review film the golem 2018
The Golem/ Dread Central Media, Epic Picture, Shalom Eisenbach Production

The Golem (2018) is een verhaal over een mythe uit de Joodse folklore en levert een duister horror drama op.

Meer een drama dat handelt over rouw en eenzaamheid en isolatie dan een echte horror is The Golem een duister volksverhaal van Joodse afkomst. Kort gezegd is een Golem een figuur gemaakt uit klei, modder en aarde en komt via een Kabbalistisch ritueel tot leven, wanneer je een perkament met de naam erop in zijn mond legt. Een Golem zou niet kunnen praten en doen wat zijn meester/schepper hem opdraagt. De Golem biedt bescherming, maar ook kan hij zichzelf ontwikkelen. The Golem is een verhaal dat zich afspeelt in 1673 maar er toch een moderne draai aan weet te geven, waardoor interessante thema’s het drama met horror vermengen.

Het verhaal

In 1673 woont Hanna met haar man Benjamin, de zoon van de Rabbijn in een kleine afgezonderde Joodse gemeenschap op het platteland in Litouwen. Een tragisch ongeval beheerst hun beider leven. Op de dag dat haar zus gaat trouwen, komt er een Pestmeester Vladimir, een zogenaamde gojim (niet Jood) naar het dorp met zijn doodzieke dochter. Hij beschuldigt hen ervan deze ziekte, de pest, als vloek te verspreiden en schiet een van hen dood. De medicijnvrouw van het dorp, Perla, biedt aan om de dochter beter te maken, terwijl Vladimir zijn mannen gebiedt dat niemand het dorp mag verlaten.

Terwijl de mannen bidden, en niet het gevecht aan willen gaan, zint Hanna op een ander plan. Haar zus, in de buik gestompt door een van de mannen van Vladimir, heeft een miskraam gekregen. Dit samen met het eerdere verlies van haar eigen zoon Joseph waardoor ze stiekem de religieuze bijeenkomsten van de mannen afluisterde en zich verdiepte in de Kabbala doen haar aanzetten tot het maken van een Golem.

Ze creëert een Golem van aarde, modder en klei en wanneer deze tot leven komt, redt hij haar leven en lijkt hij het dorp te beschermen. Maar zijn verbondenheid aan haar zet hem niet alleen aan tot het bevechten van de gojim, maar ook haar diepere gedachten laten hem duistere dingen doen. Dingen die de verwoesting over het dorp afroepen.

Stijl en sfeer

De film is een trage maar zeer sfeervolle vertelling. Het plot is klein en focust zich geheel op Hanna en haar relatie tot Benjamin en de Golem, maar weet toch door zijn eenvoud grotere thema’s aan te spreken en tevens het grotere mythische Joodse concept van de Golem die een duistere wending neemt. Meer horror dan drama, met sfeervolle muziek en erg mooie cinematografie met vale, grijze en bruine kleuren die een prachtig beeld scheppen, is dit een film met onderliggende persoonlijke tragiek.

Het verlies van hun zoon Joseph zeven jaar geleden, doet Hanna nog veel pijn en zij zorgt er met behulp van de medicijnvrouw Perla dan ook voor dat ze nooit meer zwanger wordt. Echter aangezien zij nu geen kinderen meer krijgt is het toegestaan voor Benjamin om haar weg te sturen. Buurvrouw Sarah die een aantal kinderen heeft, heeft dan ook een oogje op Benjamin. Die onderlinge spanningen tussen Hanna en Benjamin en Sarah spelen op de achtergrond een belangrijke rol in de film. Zonder oordelend te zijn vertelt dit een schrijnend verhaal van verlies en rouw en het niet kunnen loslaten. Wanhopig luistert Hanna dan ook stiekem de religieuze bijeenkomsten van de mannen af om meer te leren over de Kabbala en de reden te begrijpen waarom god Joseph van haar heeft afgenomen. Dit beheerst haar hele leven.

De Golem creëert Hanna dan ook uit wraak en verzet tegen de gojim en Vladimr. Maar als blijkt dat de Golem de vorm van een kind heeft aangenomen, een jongetje de leeftijd van Joseph toen hij stierf, verandert dit alles voor Hanna. Dit geeft extra lading aan de film en de Golem vervult dan ook meerdere betekenissen voor Hanna. Het is haar persoonlijke opstand tegen datgene wat haar en het dorp bedreigt, het is haar ultieme bewijs dat een vrouw ook de Kabbala kan bestuderen en het is een vervanging voor haar overleden zoon.

De Golem brengt op deze manier meerdere thema’s tot leven, van (keuze)vrijheid, feminisme en rouw. Ondanks deze wat zwaardere thema’s wordt dit erg mooi en klein in beeld gebracht.

De Golem

De Golem is een kind dat onder de klei zit. Hij praat niet en het enige dat hem niet menselijk maakt zijn zijn zwarte ogen. Hij is heel sterk en heeft de kracht om hoofden te laten exploderen, wat voor een bloederig spektakel zorgt. Met een onschuldig uiterlijk van een kind richt hij een bloederige schade aan die voor de horror zorgt in de film. Die horror is vrij grafisch, maar neemt niet de overhand. Zijn duisterheid symboliseert het gevoel van Hanna waardoor de horror vanuit de mens komt en niet vanuit en monsterlijk wezen.

Conclusie

The Golem is een duistere folktale dat op een kleine en intieme manier wordt verteld, maar waarachter een groter mythisch verhaal zit. Ondanks dat het zich afspeelt in 1673 worden moderne thema’s besproken die zich vooral op de achtergrond houden, maar  wel de motivatie vormen voor het plot. Met mooie cinematografe en sfeervolle muziek is dit een sfeervol verhaal over rouw en voor jezelf opkomen, met een sterke vrouwelijke hoofdpersoon.

Praktische info

  • The Golem (2018) 95 min
  • Directed by: Doron Paz, Yoav Paz
  • Produced by: Shalom Eisenbach
  • Written by: Ariel Cohen
  • Starring: Hani Furstenberg, Ishai Golan, Brynie Furtsenberg
  • Music by: Tal Yardeni
  • Cinematography: Igor Ryabchuk, Rotem Yaron
  • Edited by: Einat Glaser-Zarhin, Itamar Goldwasser
  • Production company: Dread Central Media, Epic Picture, Shalom Eisenbach Production
  • Distributed by: