Film Review: The Craft (1996)

review film the craft 1996
The Craft/ Columbia Pictures

The Craft (1996) is een bovennatuurlijke film over hekserij, misfits, keuzes en verantwoordelijkheid in een echte jaren 90 sfeer.

In The Craft zien we niet alleen een aantal bekende gezichten voorbij komen die datzelfde jaar ook scoorden met een andere filmhit, maar ook wordt het popnummer ‘How Soon Is Now?’ van Love Spirit Love gebruikt. Dat nummer wordt twee jaar later het intro nummer van de populaire serie Charmed met drie zussen die heksen zijn in de hoofdrol. Alhoewel The Craft dus twee jaar eerder werd uitgebracht dan Charmed doet het wel denken aan de vraag wat als Piper, Phoebe, Paige en Prue slechte dingen zouden doen met hun krachten. Dat laten de hoofdrolspelers Neve Campbell, die in dat jaar ook de hoofdrol in Scream speelde met ook nu weer Skeet Ulrich als tegenspeler, in The Craft zien. We zien ook Fairuza Balk, het schattige meisje dat Dorothy speelde in Return to Oz (1985), Robin Tunney en Rachel True in de andere hoofdrollen.

Maar naast het bekende nummer dat nu onlosmakelijk verbonden is aan heksen en met name Charmed, en de bekende actrices, is The Craft de ultieme film over jonge vrouwen die zich inlaten met hekserij om er zelf beter van te worden en worden hiervoor bekende tropes gebruikt.

Het verhaal

Sarah Bailey verhuist met haar vader en stiefmoeder naar LA alwaar ze naar haar nieuwe school gaat en kennis maakt met een groepje buitenbeentjes. Nancy, Bonnie en Rochelle hebben het alledrie niet makkelijk en om daarmee om te gaan vormen ze hun eigen heksencoven. Nancy leeft met haar moeder en stiefvader in armoede, waarbij haar stiefvader hen mishandelt. Bonnie heeft littekens van brandwonden op haar rug na een ongeluk. En Rochelle is vrijwel de enige zwarte vrouw op school waardoor zij gepest wordt en te maken heeft met racisme.

Als Bonnie ziet dat Sarah van nature krachten heeft, vragen ze haar bij hun coven. Ze roepen samen de god Manon aan en doen ieder hun eigen wens. Sarah wenst dat Chris de populaire jongen op school die haar gedumpt heeft na een kus, verliefd op haar wordt. Bonnie wenst dat haar brandwonden weg zijn en ze weer mooi wordt. Rochelle wil wraak nemen op het meisje dat haar pest en zelf beter worden met schoonspringen. En Nancy tenslotte wenst macht.

Wanneer de wensen uit beginnen te komen, bloeien de meiden helemaal op, en lijkt alles leuk en fantastisch. Maar al snel begint het uit de hand te lopen en wanneer Nancy met haar krachten haar stiefvader een hartaanval bezorgt en hij overlijdt, is dat het begin waarin ze hun krachten beginnen te misbruiken. Sarah is de enige die inziet dat ze moeten stoppen, maar misschien is het al te laat.

Opbouw, stijl en hekserij

De film heeft een vrij prettige opbouw, waarin de vier meiden van misfits uitgroeien naar jonge vrouwen vol zelfvertrouwen, dat uiteindelijk te ver gaat. Er is veel aandacht besteed aan het heksen gedeelte van de film, die een cliché uitstraling en sfeer weet te geven aan hun heksenpraktijken, maar wat niet storend is, maar juist heel passend. De manier waarop zij hun hekserij beoefenen doet erg denken aan de serie Charmed, zeker als je bedenkt dat de heksenzussen uit Charmed hiertoe in staat zouden zijn als ze hun gaven voor eigen gewin zouden gebruiken. Ook een zelfde regels worden hier aangehouden. Wat je gebruikt aan hekserij komt drievoudig terug. Magie is niet goed of slecht, maar ligt geheel aan de gebruiker en diens hart.

Om te voorkomen dat jongeren dit occulte tijdverdrijf zouden nadoen, hebben de makers gekozen voor een godheid die niet voorkomt in de witchcraft zelf. Deze godheid genaamd Manon is een opperwezen, de meester van de heksen en staat zelfs boven God en Satan, is zelf goed noch slecht, maar vertegenwoordigt de Natuur zelf.

De vier meiden hebben allemaal hun tegen problemen en willen die graag opgelost zien. Hun gebruik van magie lijkt onschuldig, maar ook hier zit een addertje onder het gras. Het maakt het daarom geen moralistische film, over hoe slecht het is om iemand te pesten, of hoe slecht het is om wraak te nemen. Het zijn meer de motivaties die hun acties verklaren en vormen de basis voor de film. Het enige wat de film meegeeft is dat hoe machtig je ook bent, je deze krachten nooit ten kwade moet gebruiken en er goed mee om moet gaan, voor jezelf en anderen. Hoe sterk de vier jonge vrouwen ook worden, kwaad met kwaad bestrijden is nooit een goede oplossing.

Adders en insecten, spinnen, slangen, kaarsen, alle clichés over hekserij komen voorbij en zeker in de finale met een heftige climax. Dan wordt het tenslotte een strijd tussen goed en kwaad. Hiervoor wordt er veel gebruik gemaakt van special effects.

De film heeft wel een sterke tijdsgeest van de jaren 90, qua stijl van filmen, aankleding, de popmuziek die gebruikt wordt en het gedrag en de denkwijzen van toen. Voor wie in die tijd is opgegroeid is het heel herkenbaar. En zeker om dat nu terug te kijken, erg nostalgisch.

Conclusie

The Craft is een erg vermakelijke bovennatuurlijke horror vol witchcraft en een finale waardige eindstrijd. Met enkel vrouwen in de hoofdrollen, zonder mannelijke helden die hen bijstaan of redden, is dit ook een film over sterke vrouwen die laat zien dat macht corrumpeert, of je nu man of vrouw bent. Met een typische jaren 90 stijl, dito muziek en met de focus volledig op witchcraft zelf is dit een leuk nostalgisch uitstapje.

Praktische info

  • The Craft (1996) 101 min
  • Directed by: Andrew Fleming
  • Produced by: Douglas Wick
  • Written by: Andrew Fleming, Peter Filardi
  • Starring: Fairuza Balk, Robin Tunney, Rochelle True, Neve Campbell, Skeet Ulrich
  • Music by: Greame Revell
    Cinematography: Alexander Gruszynski
  • Edited by: Jeff Freeman
  • Production company: Columbia Pictures, Red Wagon Entertainment
  • Distributed by: Columbia Pictures