Short Film: The Blue Door (2017)

review short film the blue door 2017
The Blue Door/ 13th Door

The Blue Door (2017) is een bovennatuurlijke short horror die een ijzersterke spanning weet op te bouwen en die ook afmaakt.

The Blue Door is genomineerd voor een BAFTA en terecht. De korte film ziet er goed uit, qua decor, styling en cinematografie, maar weet ook de spanning erg goed op te bouwen. Deze short is te vinden op de website en het Youtube kanaal ALTER. Deze site heeft heel wat short horrors te bieden en ik kies alvast de leukste voor je uit.

Het verhaal

Een verpleegster komt langs bij een zeer oude bedlegerige vrouw. Ze verzorgt haar, maakt haar schoon en ruimt de troep op. Als ze bezig is in een kamer en wat spullen opruimt verschijnt er plotseling een blauwe deur. De deur zit op slot, maar ze hoort ook iets achter de deur. Ze hoort voetstappen achter de deur versneld er naartoe hollen en ze hoort iemand of iets met een sleutelbos ritselen. Iemand of iets dat op een dreigende manier de deur wil openmaken…

Opbouw en stijl

De opbouw van het verhaal neemt goed de tijd, zodat de spanning ook goed wordt opgebouwd en tot zijn recht komt. Het verschijnen van een blauwe deur uit het niets is al vreemd, maar de geluiden erachter zijn dreigend. Nog vreemder wordt het wanneer de deur verdwijnt en vervolgens ergens anders weer verschijnt. Het lijkt een kat-en-muis-spel met de verpleegster. Het slotstuk heeft een twist en een zeer creepy schrikmoment voor de kijker in petto. Het is de enige echte schrik die ontlaadt, maar zeer zeker echt eng is.

De short film is sec gefilmd met zo weinig mogelijk begeleidende muziek of geluidseffecten, wat juist de spanning ten goede komt. Met een originele premisse en een horror einde is dit een fijne horror short met precies de juiste lengte, en spanningsopbouw. Deze short is krachtig in zijn eenvoud.

Er wordt in de gehele film niet gesproken. De oude vrouw in beeld lijkt zich niet eens ergens bewust van te zijn en ook de verpleegster praat niet tegen haar. Het geeft een kleine trieste setting weer, die eigenlijk helaas doodnormaal is. De sfeer wordt door de verpleegster goed neergezet, zonder te praten, maar door haar houding, handelingen en gedrag is zij zeer bepalend voor de kalme sfeer die aan het begin van de film heerst. Het acteerwerk van Gemma Whelan is heel geloofwaardig. Van een rustige zorgzame vrouw verandert ze in een angstige vrouw die niet begrijpt wat er aan de hand is.

Innerlijke angst voor het onbekende

Wat deze short zo eng maakt is het onbekende, iets dat er niet eerder was en uit het niets wel. Vooral ook de reactie van verbazing die al snel verandert in angst van de verpleegster is aanstekelijk. Het is een short die inspeelt op het effect dat als de angst eenmaal bezit van je heeft genomen, je wil wegrennen en dat op dat moment die angst alleen maar blijft groeien. Ze gaat de confrontatie niet aan. Dat wat achter de deur zit blijf verborgen. Dat levert een soort achtervolgingsscène op van de deur zelf, dat creatief is bedacht. De deur die al dreigend op zich is, is wel het enige dat tussen haar en dat ‘iets’ zit. En hoe langer die achtervolging duurt hoe enger het wordt.

De film weet mysterieus te blijven, maar compenseert dat met een coole twist, die waarschijnlijk horrorliefhebbers wel zien aankomen, maar die er daardoor zeker niet minder creepy om is.

Binnenkort te zien als speelfilm?

Heel misschien zullen we er achter gaan komen wat er zich achter de deur bevindt, waar het naar leidt, en wie de oude vrouw is. Want het plan is namelijk van Amblin om er een echte volledige horror film van te maken, volgens de site Bloody Disgusting en The Hollywood Reporter. Deze short horror leent zich daar ook uitstekend voor. Met een originele maar zeer mysterieuze  premisse kan dit verder uitgewerkt worden met mythologie, die alle kanten op kan gaan en tevens leent de setting zich voor een sterk psychologisch horror drama.

Conclusie

The Blue Door is een mooi en kundig gemaakte short horror met oog voor detail, personages, sfeer en spanning, met minimale middelen. Juist door de eenvoud, met de nadruk op de angst voor het onbekende is de horror zeer effectief.

Praktische info

  • The Blue Door (2017) 9 min
  • Directed by: Paul Taylor
  • Written by: Ben Clark, Megan Pugh
  • Starring: Gemma Whelan, Janie Booth, Annie McGrath
  • Music by: Ben Carr
  • Cinematography: Benedict Spence
  • Edited by: Dan Mellow
  • Production company: 13th Door