Mijn Favorieten van Mei 2019 in 4 Films, 4 Series en 1 Boek

favorieten films, series, boeken maand mei

Mei is al weer voorbij en dat betekent dat ik weer veel heb gekeken en gelezen. In dit artikel deel ik mijn favorieten met jullie.

Mei was vooral een drukke maand aan het einde. Er kwamen tegelijk een aantal films en series op Netflix en Amazon, en in de bioscoop en ik heb een boek herontdekt. Er zaten allerlei leuke films en series tussen, maar ook helaas weer een aantal dat me tegenviel.

Zo vond ik Brightburn niet zo leuk en goed als ik gehoopt had en ook het tweede seizoen van American Gods viel me tegen vooral in vergelijking met het eerste seizoen. Dus die komen niet op het lijstje terecht. Welke dan wel? Lees je mee?


Anna and the Apocalypse (2017)

anna and the apocalypse 2017
Vertigo Releasing

Wat een leuke verrassing was deze film. Ondanks dat ik hem nu pas heb kunnen zien in plaats van tijdens de Kerst, is deze film in ieder seizoen een superaanrader en helemaal als je een dipje hebt. De film mixt allerlei genres waarbij de zombie apocalyps de hoofdrol heeft, maar aangekleed wordt met allerlei liedjes zodat het een musical wordt. Zo wordt het een Kerstfeest met liedjes, zombie kills, een komisch avontuur door de stad en tenslotte een klein coming of age verhaal. Al zingend de zombies te grazen nemen, wat wil je nog meer? Ik heb echt heel erg genoten van deze speciale zombie film. Dit is er zeker eentje om traditiegetrouw te kijken tijdens Kerst. Review.

Preacher seizoen 3

preacher seaosn 3
AMC

Naar dit seizoen keek ik erg uit. Ik vind het een superserie die erg goed in elkaar zit, origineel is en over de top, zonder dat het flauw wordt. Het derde seizoen van Preacher is weer over de top campy gory fun. Ik vind dit seizoen weer leuker dan het tweede seizoen en ook kom je meer te weten over de familie van Jesse en waar hij is opgegroeid. En dat was alles behalve een fijne jeugd. Met weer heel veel actie, zwarte humor, veel ruimte voor alledrie de personages, Jesse, Tulip en Cassidy en bizarre gebeurtenissen is dit derde seizoen weer helemaal top. Review.

Happy! seizoen 1

happy season 1
Syfy

Bijna had ik deze serie nooit gekeken. Het idee en hoe dat in de markt werd gezet sprak me helemaal niet aan. En eerlijk gezegd dacht ik dat een huurmoordenaar door drugs een fantasiebeestje ging zien die hem ging helpen. Totdat ik toch me bedacht en het eerste seizoen opzette. En ik ben zo blij dat ik dat toch gedaan heb. Wat het zit toch allemaal heel anders in elkaar. Wat een fantastische serie is dit. Het fantasievriendje Happy is te leuk. De ex-cop turned serial killer is te droog voor woorden en de serie mixt keihard geweld dat doet denken aan Preacher met zwarte grove humor, met een heleboel fantasy en bovennatuurlijke elementen, van een demon, een heks  tot crazy weirde wezens genaamd Wishies. Een psychopaat die zich als de Kerstman verkleedt, gangsters een gangsterzus met een reality show. Het zorgt voor een bonte en zeer originele mix zoals je die nog nooit hebt gezien. Ik was echt heel verrast door deze te gekke crazy weirde serie. Nu kan het voor mij vaak niet gek genoeg zijn, dus deze serie is echt wat voor mij. Jammer dat ik deze serie zo laat ontdekte, maar nu zit er maar heel kort tussen dat het tweede seizoen op Netflix verschijnt. Review.

What We Do in the Shadows (2014)

what we do in the shadows 2014
Madman Entertainment

Een mockumentary over vier vampieren die samen in een huis wonen. Hoe grappig is dat? Heel grappig. Deze film barst van de droge humor en de vampieren zijn over de top hilarisch. Van hun ruzies over de afwas, het proberen om op een schone manier bloed te drinken, een ex die The Beast genoemd wordt en dan de weerwolven waarmee ze ruzie maken is allemaal zo absurd droog en over de top tegelijk in beeld genomen, dat je blijft gniffelen totdat je weer hardop lacht. Dit is wel echt een bepaald soort humor waar je van moet houden. En nu is er ook de serie die op BBC Two wordt uitgezonden. Weer met vier vampiers, anderen weliswaar, maar deze serie heeft precies dezelfde humor, maar dan nog leuker. Het is zo absurd flauw en melig dat als je er eenmaal door gegrepen wordt, je gelijk verslaafd bent. Review.

Slasher seizoen 3

slasher season 3
Netflix

Toen ik aan het derde seizoen van Slasher begon had ik natuurlijk weer hoge verwachtingen die al direct de kop in werden gedrukt. Ik vond het te politiek correct en een beetje moralistisch. Ik hou wel van een boodschap maar niet op zo’n vingerwijzerig maniertje. Maar laat dat nou net het hele idee achter dit seizoen zijn. En dat is zo goed in elkaar gezet dit keer. Niet alleen is het moeilijk en spannend om de killer te raden, maar zit er weer een enorme twist in en worden juist alle vooroordelen overboord gegooid en op de korrel genomen en komt de boodschap dat we allemaal maar mensen zijn en gewoon eens aardig tegen elkaar moeten doen nog beter over. Ik denk dat ik dit seizoen wel het beste seizoen van Slasher vind tot nu toe. Soms moet je dus gewoon even geduldig afwachten en iets een kans geven, net zoals je dat bij mensen hoort te doen. Even iets verder kijken, kost soms wat moeite maar het loont wel en zo word je nog verrast ook. Review.

The Perfection (2018)

the perfection 2018
Netflix

Wow wat een topfilm dit. Niet in een hokje te plaatsten, die verschillende genres en stijlen mixt en dat ook nog eens op een zeer bijzondere originele maar ook uber campy manier doet. Deze film moet je inderdaad kijken zonder dat je er veel vanaf weet. Want het heeft alleen maar twists en turns en als je denkt hoe het in elkaar zit en je je mening over iemand al weer klaar hebt, dan wordt alles weer op zijn kop gezet. Maar ondanks dat dit een zeer inventieve en ook cinematografische erg sterke film is met zwarte humor, heel veel ranzigheid en ook geweld, heeft de film wel een zwaar en heftig thema dat op de achtergrond speelt. The Perfection weet dit allemaal inderdaad perfect met elkaar te combineren en neemt je mee op een rollercoaster. Dit is nu al een van mijn lievelingsfilms van het jaar. Review.

The Eyre Affair (Jasper Fforde, 2001)

the eyre affair jasper fforde

Dit is niet de eerste keer dat ik dit boek heb gelezen alleen kwam ik de eerste keer niet zo ver. Ik vond er toen eerlijk gezegd niets aan. Ik vond de humor stom en het verhaal helemaal. Dat kwam toen omdat ik iets zocht dat heel erg leek op Terry Pratchett of Robert Rankin en dat is dit niet helemaal. Ik kon me alleen maar daarop focussen dus dat zorgde voor een enorme teleurstelling. Maar nu dacht ik, kom laat ik het toch weer eens proberen en ik ben blij dat ik dat heb gedaan. Want ik vind het nu wel helemaal geweldig. Het verhaal, de personages, de bizarre gebeurtenissen, komen, nu ik er open voor sta, helemaal tot zijn recht. Het speelt zich af in een alternate history van de jaren 80 met allerlei fantasy en bovennatuurlijke en science fiction elementen en verwijzingen naar literaire werken en dat maakt het extra leuk zonder dat het ingewikkeld wordt. Het is zo grappig, spannend, absurd en innemend en ik ben er compleet weg van. Dus snel deel 2 bestellen. Review.

The Librarians seizoen 1

the librarians season 1
TNT

Ik vind dit toch zo’n leuke serie. Heerlijk ongecompliceerd vermaak, beetje cheesy, met humor, fantasy, science fiction, magie en het bovennatuurlijke. Ik vind de hoofdpersonen leuk en innemend en dit is voor mij echt een serie om ontspannen te kijken. Je hoeft er niet bij na te denken, het is grappig, spannend en ik vind het best wel verslavend. Soms doet het me een beetje denken aan Doctor Who toen het in 2005 weer opnieuw opstartte. Gewoon een leuke sfeer met gekke avonturen. Soms is het wel prettig voor de afwisseling om ook dingen te kijken of lezen die geen boodschap hebben, of een ingewikkeld verhaal, of vol symboliek zijn, waardoor je constant moet nadenken. Gewoon lekker hersens op nul en genieten maar. Ik kijk elke keer weer uit naar de volgende aflevering. Op het moment van schrijven ben ik al weer bij seizoen 3, dus verwacht snel meerdere reviews. Review.

The Dark Crystal (1982)

the dark crystal 1982
Universal Pictures

Dit is voor mij echt jeugdsentiment. Met deze film en The Never Ending Story en Labyrinth ben ik praktisch opgegroeid. Hoe vaak ik al deze films wel niet gezien heb. En het kon me nooit te vaak worden. Vooral tijdens de herfstvakanties en kerstvakanties werden ze elk jaar weer uitgezonden op tv. Daarom is het altijd een beetje tricky om ze weer terug te kijken als je volwassen bent. Is het dan net zo leuk? Vind ik het dan nog steeds goed? Of is het toch heel anders in je geheugen? Valt het tegen? Is het enkel alleen nog maar nostalgie? Het risico om zo’n jeugdfilm weer te kijken als je volwassen bent is dat het je herinnering kan verpesten. Maar dat heeft het kijken van The Dark Crystal gelukkig niet gedaan. De film is nu nog steeds erg mooi gemaakt met een origineel sprookjesverhaal. Echt leuk om deze film weer eens gezien te hebben. En deze herfst komt er zelfs een serie van The Dark Crystal die op Netflix te zien zal zijn. Hoe leuk is dat? Review. 


Wat ik wel opmerk is dat ik soms toch echt films, series of boeken een tweede kans moet geven. Soms waren mijn verwachtingen te hoog, of anders en valt het daarom tegen. Soms staat mijn hoofd er net niet naar of wilde ik eigenlijk iets anders kijken of lezen en was dit tweede keus zodat het sowieso tegenvalt. Soms is mijn stemming niet goed voor een bepaald boek of film of serie. Het kan zoveel zijn, maar vaak genoeg ligt het wel aan mezelf dat ik iets niet leuk vind. Natuurlijk komt het ook voor dat zelfs de tweede keer ik het nog altijd niks vind of dat het gewoon echt niet goed is en dan leg ik het definitief weg. Maar meestal ben ik toch blij dat ik het toch weer een kans heb gegeven. En dan is het vaak extra verrassend en leuk en worden het nog favorieten ook.


Dan tenslotte nog even de honourable mentions:

Ik heb weer een paar oude films gekeken en dat blijft toch heerlijk om te kijken. Om te stappen in een compleet andere tijd, dat geeft toch dat beetje extra aan de film. Zo heb ik weer genoten van Vincent Price in Theatre of Blood (1973) en van Christopher Lee en Peter Cushing en een piepjonge Donald Sutherland in Dr Terror’s House of Horros (1965). En ook The Old Dark House was een bijzondere film uit 1932 al was het alleen al omdat het in het pre-Code tijdperk is geschoten.

En ook de graphic novels van Neil Gaiman, The Sandman Volume 2: The Doll’s House en de boeken van Robert Rankin, The Suburban Book of the Dead blijf ik leuk vinden, alsook de boeken van Agatha Christie zoals haar Sleeping Murder. En zijn sowieso favorieten.


Dat was ‘m weer voor deze maand girls and guys. Op naar Juni waarin weer een hoop leuks te zien zal zijn. Happy! seizoen 2!  Yes, yes, yes, the happy horse horse horse, zo’n zin in. Maar ook het tweede seizoen van Dark, dat wordt spannend. En in de bios twee creepy dolls: Chucky en Annabelle. En nog veel meer…

See you next month X

← Lees hier mijn Favorieten van April 2019