Serie Review: Good Omens Mini-Serie (2019)

review series good omens season 1
Good Omens/ Amazon

Good Omens is een komische fantasy horror serie waarin Armageddon niet is zoals het hoort te zijn, omdat de Antichrist zoek is en het Ineffable Plan misschien wel echt niet te doorgronden is.

De mini serie Good Omens is gebaseerd op het gelijknamige boek geschreven door Terry Pratchett en Neil Gaiman in 1990. Dit hilarische en absurde avontuur waarin het einde der tijden aanbreekt bevat allerlei bonte personages en de twee beste vrienden de engel Aziraphale en de demon Crowley die helemaal niet zitten te wachten op de strijd tussen hemel en hel en zich juist prima vermaken op aarde. De samenwerking tussen Gaiman en Pratchett heeft een uniek boek opgeleverd dat hun beider herkenbare stijlen combineert. Nu is er een serie gemaakt van dit doldwaze avontuur. Helaas is Pratchett inmiddels overleden, maar Gaiman heeft het screenplay geschreven en is een van de producers, zodat de serie zeer getrouw is aan het oorspronkelijke verhaal. Op de aftiteling na de laatste aflevering verschijnen tenslotte de woorden For Terry.

Het verhaal

Elf jaar geleden werd de Antichrist geboren en het was de taak van demon Crowley om de baby af te leveren bij het nonnenklooster van de Satanische nonnen, The Chattering Order.  Daar zou de vrouw van Amerikaanse ambassadeur gaan bevallen en het plan was om de Antichrist bij dit machtige echtpaar te laten opgroeien. Toeval was, dat ook mevrouw Young uit Tadfield op het punt stond om te gaan bevallen en dat het klooster het dichtstbijzijnde hospitaal was. Echter door een ingewikkeld spel van balletje balletje babytje babytje kwam het dat de Antichrist bij de Youngs terechtkwam (die ze Adam noemen), de baby van de Youngs bij de ambassadeur (die ze Warlock noemen), en de baby van de ambassadeur.., nou ja laten we hopen dat deze ook een goed thuis kreeg.

Ondertussen hebben zowel demon Crowley als engel Aziraphale zo hun twijfels of zij wel zin hebben in het einde der tijden, aangezien zij het best naar hun zin hebben op aarde. Dus spreken ze af om het kind al die tijd in de gaten te houden en het op te voeden met goed en kwaad zodat het een normaal kind wordt. Maar als Warlock elf jaar wordt en de Hellhound naar hem wordt gezonden die hij een naam moet geven en zo Armageddon wordt ingezet en de vier Ruiters worden geroepen, komt er geen hond naar hem toe…

Ze beseffen dat Warlock niet de Antichrist is en dat de echte Antichrist kwijt is. Ondertussen vormt Adam samen met zijn vrienden Pepper, Brian en Wensleydale Them en maken de straten van Tadfield onveilig. Op Adams elfde verjaardag komt een hond naar hem toe, die hij Dog noemt en worden alle verhalen die hij aan Them vertelt op vreemde wijze waar.

Maar Aziraphale en Crowley zijn niet de enigen die Armageddon willen stoppen. Ook Anathema Device, afstammelinge van Agnes Nutter, Witch en schrijfster van het boek The Nice and Accurate Prophecies of Agnes Nutter, Witch, is op zoek naar de Antichrist en arriveert in Tadfield. Want alle voorspellingen van Agnes komen uit en dus ook die over de Antichrist en Armageddon.

Als zich er ook nog een Witchfinder Sergeant Shadwell mee gaat bemoeien met zijn nieuwe rekruut Newton Pulsifer en Madame Tracy, wordt het helemaal een dolle boel. Wat misschien juist wel het Grote Goddelijke Plan is, of beter nog, de Ineffable Plan.

review series good omens season 1
Aziraphale, Adam and Crowly/ Amazon

Opbouw en stijl

De serie volgt zeer getrouw het boek. Niet alleen de personages zijn heel herkenbaar en zo uit de bladzijden van het boek gestapt, maar ook het verhaal en het plot zijn gelijk aan het boek. Maar ook de grappige droogkomische observaties en manier van vertellen en informatie geven dat zo kenmerkend is van het boek (en waarschijnlijk van Pratchett komt, aangezien de Discword serie er vol mee staat) wordt benaderd in de serie door een voice-over van God zelf (Frances McDormand). Dit houdt weliswaar de komische stijl van vertelwijze van het boek in stand, maar het heeft wel een stijl waar je van moet houden. Het komt soms net iets te geforceerd over, te veel tell in plaats van show en het kan juist door de vele tekst van deze monologen afleiden van wat er op het scherm zelf gebeurt. De tussenstukjes die er cinematografisch in zijn gepast om een grap te versterken en het verhaal te verduidelijken zoals het switchen van de baby’s, is veel effectiever en origineler.

De opbouw is ook getrouw aan het boek, en net zoals in het boek komt het verhaal wat traag op gang als iedereen moet worden voorgesteld, en wat in de slotfase een hilarische eindspurt neemt. In het boek echter wordt ook ruim de tijd genomen om de personages voor te stellen. Niet alleen Aziraphale en Crowley, maar ook de andere personages van belang. Die personages in het boek zijn net iets meer over de top en gekke types dan in de serie zelf, waarin ze iets menselijker worden gemaakt en genormaliseerd. Begrijpelijk, maar dat neemt wel iets weg van de oorspronkelijke humor.

Datzelfde geldt voor het verhaal zelf, dat ook net iets vlakker is dan in het boek waarin de gebeurtenissen net iets absurder en hilarischer zijn. Waardoor het einde qua contrast ook beter past en juist doordat het geen episch einde wordt, maar een ‘sof’ voor de lezer, is dat juist erg grappig. In de serie echter komt het wel over als een ballonnetje dat langzaam en stilletjes leegloopt en leeg is voordat je er erg in hebt, in plaats van een leuke knal.

Want het tempo blijft op eenzelfde niveau hangen. Er zitten, in tegenstelling tot het boek, minder golven in van rust versus actie en hilariteit slapstick versus droogkomische gebeurtenissen. Het blijft ook hier vlakker dan in het boek.

De vorm, de manier van filmen, de creatieve cinematografie en de vormgeving ziet er allemaal fantastisch uit. Van de auto van Crowley, de boekenwinkel van Aziraphale, het huisje van Anathema, Madame Tracy en haar telkens wisselende kaspel, de decors en settings, maken van deze serie een prachtige kijkervaring. Van het reizen door de telefooncel tot het ritje op de brommer, met Aziraphale als bijrijder in Madame Tracy, worden allemaal vanaf het papier tot leven gebracht op het scherm en het ziet er precies zo uit als beschreven. En dat alles met de rockmuziek van Queen op de achtergrond, die de muzikale achtergrond domineert. De wereld die Gaiman en Pratchett op papier hebben verzonnen komt echt tot leven met alles erop en eraan tot in de details.

Terwijl in het boek alles elkaar aanvult, van personages en gebeurtenissen en ‘per ongelukke’ fouten en vastgestelde voorspellingen en uiteindelijk op een zeer komische en kosmische manier bij elkaar komt, kabbelt het in de serie iets meer voort. Pas tegen het einde wanneer alles en iedereen samen gaat komen, wordt het meer een dolle boel, neemt het tempo toe en wordt het steeds leuker.

review series good omens season 1
Newton Pulsifer in Dick Turpin/ Amazon

Aziraphale en Crowley

Dat komt met name omdat er is gekozen om de nadruk te leggen op Aziraphale en Crowley en hun zes eeuwenlange vriendschap, waarbij ze elkaar telkens redden, helpen, op de hoogte houden en met elkaar proberen te lunchen. David Tennant als Crowley en Michael Sheen als Aziraphale stelen dan ook de show. Beiden weten ‘overacting’ tot een kunst te verheffen en dat werkt heel erg goed in deze serie. Alhoewel het een genot is om naar hen te kijken en hun samenspel fantastisch is en er nog veel meer avonturen van hen gemaakt zouden kunnen worden, gebaseerd op hun chemie en dit verhaal, is er minder aandacht voor de rest.

Terwijl in het boek er meer balans is tussen de gebeurtenissen en alle personages, vormen in de serie Armageddon en de overige personages meer de achtergrond waarin hun vriendschap zich afspeelt. Armageddon is een motivatie, een plot device misschien wel, in plaats van het plot zelf, waarin de vriendschap kan floreren en uitgediept kan worden. Dat is een groot verschil ten opzichte van het boek en zeker niet slecht. Maar het zorgt er wel voor dat de andere personages die niet minder leuk zijn, minder ruimte krijgen om te stralen. Pas na de helft van de serie komen de anderen iets meer aan bod en krijgen hun eigenaardigheden meer aandacht, maar toch blijven ze aanvoelen als bijpersonages.

Fans versus nieuwkomers

Voor de fans van het boek zal alles bekend zijn, aangezien het boek al heel beeldend is qua vertellen. Er zitten voor de fans dan ook geen verrassingen in of andere wendingen en is het zelfs allemaal iets afgezwakt qua absurditeit. Dat laatste zal er wel voor zorgen dat het een grote publiek aanspreekt. Voor degenen die nooit het boek hebben gelezen is dit wel een heel verrassend verhaal dat erg leuk wordt verteld en in beeld wordt gebracht. Die fantasy en horror op een zeer creatieve wijze met elkaar combineert in en stijl die je niet zo snel ziet in andere series.

Conclusie

Good Omens is een zeer geslaagde adaptatie van het gelijknamige boek en vooral het komische fantasy stempel van Terry Pratchett en de vertelwijze van Neil Gaiman zijn duidelijk terug te vinden. Het is een komisch fantasievol avontuur met bonte personages met in de glansrijke hoofdrollen Aziraphale en Crowley.

← Lees hier het review van het boek Good Omens

Meer lezen over de boeken van Neil Gaiman? Klik dan op onderstaande links:

Of over de tv-series van Neil Gaiman?

Of over de graphic novels van Neil Gaiman?

Praktische info

  • Good Omens (2019)
  • Season: 1
  • No. of episodes: 6
  • Running time episodes: 55 minutes
  • Created by: Terry Pratchett & Neil Gaiman
  • Screenplay by: Neil Gaiman
  • Starring: David Tennant, Michael Sheen, Frances McDormand, Sam Taylor Buck, Adria Arjona, Michael McKean, Miranda Richardson, Jack Whitehall, Alfie Taylor, Amma Ris, Ilan Galkoff
  • Music by: David Arnold
  • Cinematography: Gavin Finney
  • Edited by: William Oswald, Emma Oxley
  • Production company: Amazon Studios, BBC Studios, BBC Worldwide, Narrativa, Salt River Studios, The Blank Corporation
  • Original network: Amazon