Graphic Novel Review: The Sandman Volume 2: The Doll’s House

review the sandman volume 2 the doll's house neil gaiman

In het tweede deel van The Sandman reeks The Doll’s House leren we niet alleen Dream zelf beter kennen, onderdelen van zijn rijk, maar staan ook dromen meer centraal.

In het eerste deel Preludes & Nocturnes leerden we Dream kennen die door een sekte werd gevangen gehouden, 70 jaar lang, waardoor de droomwereld en de dromen en slaap van mensen behoorlijk in de war werden geschopt. Na zijn 70 jaar gevangenschap komt Dream terug en is niet alleen zijn rijk verwoest, maar moet hij ook drie belangrijke objecten terugvinden die van hem zijn afgenomen; zijn zandbuidel, zijn helm en zijn droomsteen.

Maar nu, in The Doll’s House moet hij niet alleen zijn plaats als Endless terug zien te vinden in de chaos, maar ook een paar ontsnapte creaties van hem uit zijn droomrijk. Alsof dat nog niet genoeg is, is er ook een Vortex opgedoken die hij moet zien te stoppen, voordat het rampzalige gevolgen heeft voor de mensheid.

Het verhaal

The Doll’s House begint in de Proloog met een vertelling over een prinses Nada die verliefd werd op een vreemdeling, Dream en welke desastreuze gevolgen dat had. Het is een vertelling die van (groot)vader op zoon wordt verteld en de kern is de gevaarlijke gevolgen van Desire…

Vervolgens begint het eigenlijke verhaal dat in 7 delen wordt verteld. Dit keer speelt niet Dream zelf de directe hoofdrol, maar een jonge vrouw, Rose. Samen met haar moeder Miranda vliegt zij naar Engeland, om daar een vrouw te ontmoeten die hen heeft opgespoord en zij heeft hen belangrijk nieuws te vertellen. Deze mysterieuze vrouw blijkt Unity Kincaid te zijn. Een van de mensen die we leerden kennen tijdens de gevangenschap van Dream. Unity viel in een diepe slaap en werd pas na zijn ontsnapping weer wakker. Maar ondertussen is zij verkracht, zwanger geraakt en bevallen van een kind. Dat kind blijkt Miranda te zijn. En Rose is haar kleindochter. Maar dat is niet het enige vreemde dat hen verbindt met Dream, want Rose heeft rare dromen, over een droomwereld, Cain en Abel en een kleine gele gargoyle Goldie én Dream. Zij is niet de enige die vreemde dromen heeft, ook haar broertje Jed die na de dood van zijn vader en grootvader spoorloos is verdwenen.

Een van de dromen van Rose volgt Dream die van Lucien te horen krijgt dat een aantal onderdanen uit zijn rijk zijn ontsnapt; Brute en Glob, The Corinthian en Fiddler’s Green. Terwijl Rose na de ontmoeting met haar oma naar Florida vertrekt om Jed te gaan zoeken, trekt Dream door de dromen van de mensen om zijn onderdanen te vinden, voordat zij al te veel schade aanrichten. Wanneer de wegen van Rose en Dream elkaar kruisen, zal dit een hartverscheurende ontdekking zijn voor Rose.

review the sandman volume 2 the doll's house neil gaiman

Opbouw

Voordat het tweede boek begint, is in de inleiding enkel in woorden het hele voorafgaande verhaal van het eerste deel van The Sandman te lezen. Heel handig voor degenen die niet meer zo goed weten waar het eerste deel over ging en zo weer up tot date zijn om het tweede deel te volgen. Maar ook degenen die niets hebben gelezen van The Sandman kunnen op deze manier instappen. Niet dat dit aan te raden is, want dan mis je een prachtig getekend en in elkaar gezet verhaal.

Het verhaal van Rose is de grote rode draad van het verhaal. Hierin speelt de zoektocht naar Jed een grote rol, maar ook haar dromen en uiteindelijk haar eigen belangrijke rol in de droomwereld. Wanneer Rose in Florida aankomt en een kamer in een huis huurt, treft ze opmerkelijke en bizarre huisgenoten. Hal is een travestiet, dan is er een stel dat zich Ken en Barbie noemt, de twee gesluierde zussen, geliefden? de Spiderwomen Chantal en Zelda. En Gilbert een man van middelbare leeftijd die Rose helpt in haar zoektocht.

Naast dat we Rose volgen, volgen we ook Jed en zijn dromen. We zien wat er met Jed is gebeurd en waarom. Ook zijn verhaallijn kruist zich met die van Dream. Want er duiken een paar vermiste onderdanen van Dream op.

Het vierde deel van The Doll’s House is een intermezzo en beschrijft een vriendschap tussen een sterfelijke man (die weigert te sterven, omdat dit voor gewone simpele mensen is en hij niet de wens heeft om dood te gaan), en Dream, die een paar honderd jaar standhoudt. We zien Dream door de eeuwen heen, in gedaantes die zich aanpassen aan de tijd. Een erg leuk tussenstuk.

Ook een soort tussenstuk is wanneer Rose en Gilbert op hun zoektocht in een motel belanden dat is afgehuurd door de Cereal conventie, die erg besloten is. Ze krijgen ieder een kamer, maar mogen zich niet op deze besloten conventie vertonen, met een zeer gevaarlijke reden. Want Cereal blijkt Serial te zijn… Het is een vreemd, bizar stuk dat de horror geeft aan het verhaal, maar niet alleen dat, het staat weer sterk in verbinding met een van de vermiste onderdanen van Dream.

Het blijkt dat de levens van alle Kincaids direct verband houden met het leven van Dream. Maar de climax komt nog wanneer Dream ontdekt dat er een Vortex dreigt te ontstaan die alle dromen van iedereen met elkaar verbindt en vernietigende gevolgen heeft. Op verschillende manieren zijn hun levens met elkaar verbonden en ook de ontsnapte onderdanen spelen hierin een grote rol. Dit is erg kunstig in elkaar gezet. Het verhaal is spannend, mooi en leuk maar ook met echte horror en eindigt in een climax.

Desire

The Doll’s House grijpt niet alleen terug naar eerdere personages uit het eerste deel, maar laat de lezer ook kennis maken met nieuwe personages, waaronder de ontsnapte onderdanen, maar ook Matthew een kraai die voor Dream de aarde en mensen in de gaten kan houden, maar ook een andere Endless, Desire. Noch man noch vrouw, een androgyn personage dat weliswaar een broer/zus is van Dream, maar een valse en sluwe die Dream dwars wil zitten en op de proef wil stellen, en hem wil manipuleren. In een confrontatie met hem/haar komen we te weten waar de titel voor staat.

Alhoewel de mensen de Endless nodig hebben, bestaan de Endless enkel door de mens. Dat maakt dat de Endless de mensen dienen en de Endless niet de meesters van de mens zijn, zoals Desire dat graag zou willen. Dream zegt dat de Endless juist de speeltjes, de poppen zijn van de mensen in plaats van andersom. We leren ook gelijk van Dream dat hij, Death en Destiny samen aan één kant staan en dat Desire, Despair en Delirium aan een andere kant staan. Iets waar we later waarschijnlijk nog meer over zullen leren. De woorden van Dream zijn duidelijk, maar voor hoe lang?

De tekeningen

Ook nu weer ondersteunen de tekeningen prachtig het verhaal. Vooral de dromen worden erg mooi verbeeld, zowel in stijl als in opmaak. We duiken in de dromen van Jed en Rose en haar huisgenoten en iedere droom heeft zowel een andere vibe qua idee, maar ook een andere tekenstijl. Met oog voor detail. Soms met een impressionistische beeld. Zowel statisch als bewegend, weet The Sandman een sterk beeldend verhaal te scheppen dat zeer goed aansluit bij de typische vertelstijl van Neil Gaiman. Humoristisch, wreed, mooi, ontroerend, episch, niet altijd direct of lineair, met raadselachtige gebeurtenissen die niet direct worden verklaard is dit wederom een erg mooie en goede graphic novel om te lezen.

Conclusie

In The Doll’s House gaat het verhaal van The Sandman, Dream, verder. We leren hem beter kennen, een stuk van zijn rijk en een andere Endless genaamd Desire. Dit deel grijpt terug op een korte verhaallijn uit het eerste deel, dat hierdoor beide delen goed met elkaar verbindt. Maar ook het tweede deel zelf, met de schijnbaar losse verhalen binnen de grote rode van Rose, zijn allemaal met elkaar verbonden. Zowel in thema, Desire, als qua het bestaan van Dream en wat de droomwereld inhoudt. In dit deel wordt ook de kennis van het universum van The Sandman groter. Een erg sterk en interessant deel, met spanning, mysterie, humor, horror met in het middelpunt Dream.

Meer lezen van The Sandman? Klik dan op onderstaande links:

Meer lezen over de boeken van Neil Gaiman? Klik dan op onderstaande links:

Of over de tv-series van Neil Gaiman?

Praktische info

  • The Sandman Volume 2: The Doll’s House (1990)
  • Written by: Neil Gaiman
  • Illustrated by: Michael Zulli, Mike Dringenberg, Malcolm Jones III, Cgris Bachalo, Steve Parkhouse
  • Cover design: Dave McKean
  • Colored by: Zylonol
  • Lettered by: Todd Klein, John Costanza
  • Published by: DC Comics