Serie Review: Preacher Seizoen 3

review series preacher season 3
Jesse Custer and Herr Starr/ AMC

Het derde seizoen van Preacher zit weer vol actie, grove zwarte humor en absurde gebeurtenissen, wat het tot een vol en chaotisch, maar zeer goed in elkaar gezet seizoen maakt.

Het derde seizoen van Preacher is het één na laatste seizoen, voordat we in het vierde seizoen de hopelijk spetterende finale zullen gaan zien. In het tweede seizoen zagen we dat Jesse Custer, Tulip O’Hare en Cassidy op zoek gingen naar God om hem te vragen waarom hij de hemel verliet of om zijn ass te kicken of beiden en belanden ze in New Orleans.

Maar nog altijd zat de Saint of Killers achter hen aan. Ook maakten we kennis met een organisatie The Grail die de bloedlijn van Jezus al die tijd in stand heeft gehouden waardoor nu een inbreed genaamd Humperdoo de nieuwe Messias zou zijn. Maar nu Jesse Genesis (het woord van God, de ‘baby’ van een engel en een demon) in zich heeft, is hij de geschikte persoon als nieuwe Messias en zit Herr Starr met zijn minions Featherstone en Hoover van The Grail achter hem aan.

Ondertussen heeft Cass het te stellen met Denis zijn bejaarde zoon en Tulip met haar ganster ex-man. Dit alles mondt uit in dat Jesse een stuk van zijn ziel opgeeft om in de Saint te stoppen zodat hij hem kan bevelen, maar Genesis nu minder goed werkt en zelfs in kracht afneemt. Erger nog dat The Grail nu dat stukje ziel in handen heeft. Dat Cass zijn zoon vampier maakt en vervolgens toch doodt. En dat Tulip wordt doodgeschoten door Featherstone een van de agenten van The Grail die hen bespioneerden.

Aan het einde van het tweede seizoen bracht Jesse samen met Cass de dode Tulip naar Angelville, naar zijn Gran’ma om haar weer tot leven te laten wekken. In het derde seizoen zien we hoe dit afloopt.

Het verhaal

De Gran’ma van Jesse, Marie L’Angelle, die samen met TC en Jody op de plantage in Angelville woont is een sterke voodoo heks en zij weet Tulip tot leven te wekken, maar niet zonder prijs. Jesse moet een paar druppels bloed afstaan op een zakdoek, zodat zij macht over hem heeft en Gran’ma neemt wat nagels en haar van Tulip tot zich zodat hun levens aan elkaar verboden zijn. Nu Jesse daar weer onder de plak zit, met een kwaadaardige oma die zowel zijn moeder Christina heeft gedood en haar ziel heeft opgegeten en Jesse’s vader, John, door Jody heeft laten vermoorden, krijgen we een beeld van hoe zijn jeugd eruit zag.

Maar ook Cass is daar niet veilig als vampier. Of ze worden gedood of ze kunnen gebruikt worden in The Tombs, de geheime gevechtsarena van de L’Angelle’s. Zodra Tulip en Jesse Cass in veiligheid hebben gebracht, moeten ze een manier vinden om zelf te ontsnappen. Wat moeilijker is dan ze dachten.

Daar heeft Jesse de rest van zijn ziel voor nodig en dus neemt hij contact op met The Grail, met Herr Starr. En Herr Starr op zijn beurt heeft Jesse nodig omdat de Allfather, de leider van The Grail de apocalyps in werking wil zetten, het grootste deel van de mensheid wil wegvagen en Humperdoo als Messias wil aanstellen.

Ondertussen in New Orleans maakt Cass kennis met een groepje wannabee vampiers Les Enfants du Sang onder leiding van een echte vampier, Eccarius, die kan vliegen, mensen onder een glamour kan brengen, in een dier kan veranderen en supersnel is.

review series preacher season 3
welcome to Angelville/ AMC

Opbouw en stijl

Het seizoen begint in Angelville en om kennis te laten maken met Gran’ma, TC en Jody wordt even de tijd voor genomen. Vooral om te laten zien, wat voor een kwaadaardige vrouw Marie is en hoe Jesse verknipt is geraakt in zijn jeugd. Deze afleveringen moeten daarom nog wat op gang komen, qua scherpe absurde humor, coole gevechtsscènes en droge humor. Maar dan barst het ook weer echt los.

Preacher heeft een eigen unieke stijl ontwikkeld qua vertelwijze, cinematografie, de manier waarop ze iets in beeld brengen en vooral ook wanneer. De timing in zowel de humor, de actie, wat er wel in beeld wordt gebracht en wat niet is ook dit keer weer spot on. Zoals bijvoorbeeld de heist die we niet in beeld zien, maar wel een klein gedeelte van de afleidingsmanoeuvre van TC, waardoor iets wat cliché had kunnen zijn, toch erg origineel in beeld wordt gebracht. Hierdoor heeft de serie zijn eigen sfeer en toon, die herkenbaar en zeer eigen is, gekregen. De tempowisselingen, de slapstick humor, de droge humor, de over de top gory fun wordt nooit flauw, maar is door de perfecte timing en balans tussen camp en de noodzaak of dringendheid die er op dat moment speelt, uiterst kunstig in elkaar gezet.

De muziek speelt hierin ook een belangrijke rol, die weet af te wisselen van diep theatraal tot blues en alles er tussenin die net dat beetje extra aan de scène weet te geven.

Ook nu weer wordt er flink gespeeld met de cinematografie, waarin flashbacks soms in zwart wit en over de top als een slechte klassieke horrorfilm worden uitgespeeld, of als een echte Western. Natuurlijk is de manier waarop de vechtscènes in beeld worden gebracht ook weer helemaal top. In slow motion met erg goede choreografie die indrukwekkend goed en komisch tegelijk is. Maar ook de scène waarin we Tulip in Purgatory zien en we achter haar “familie vloek” komen, dat de O’Hare’s altijd alles laten mislukken, is erg mooi neergezet, maar vormt ook een thema in dit seizoen voor Tulip.

Ondanks dat het geweld grof en hard en goor is, de personages soms uberslecht zijn en elkaar echt hele nare dingen aandoen, weet de serie de balans tussen die hardheid, het serieuze nare en het over de top campy ervan goed te behouden, zodat het nooit te hard en wreed wordt en naar of juist te cheesy en flauw. De humor is hard en zwart, de wreedheid echt, maar algeheel is het bizar absurd. Deze benadering geeft het een ware comic achtige vibe, die zowel door de manier van filmen, de leuke tussenstukjes van appjes, of tekst in beeld nog eens extra worden benadrukt en vormgegeven.

review series preacher season 3
Tulip and God/ AMC

Goed uitgewerkte personages

Maar niet alleen de gebeurtenissen en de humor bewandelen deze fijne lijn, ook de manier waarop de personages zijn weergegeven, hebben die perfecte balans. Er is altijd spanning tussen de personages, tussen Jesse en zijn familie, die hij haat, maar waar hij toch mee moet samenwerken en hun vertrouwen moet winnen. Maar ook tussen hem en Tulip die vindt dat hij haar te weinig vertrouwt. En tussen Jesse en Cass, vooral vanwege Tulip.

En dan is er ook nog The Grail die voor spanning zorgt met het hoogtepunt waarin Tulip moet samenwerken met Featherstone, het kreng dat haar had doodgeschoten. De manier waarop haat en nijd en spanningen, maar het toch moeten samenwerken en elkaar proberen af te troeven, worden afgewisseld en mee wordt gespeeld, is erg leuk in elkaar gezet. Daarbij is er veel aandacht voor de uitgewerkte karakters van de personages. Want de manier waarop Tulip omgaat met vijandigheid, je recht halen en wraak nemen is weer heel anders dan hoe Cass dat doet. Terwijl Tulip recht door zee is, eerst doet dan nadenkt, wat dus meestal altijd fout uitpakt, heeft Cass geduld om een plan goed ten uitvoer te brengen. Jesse zelf zit wat dat betreft tussen hen in, maar dat komt ook door zijn afkomst, het goede uit de familie van zijn vader en het slechte van de L’Angelle’s, waarschijnlijk ook de reden waarom Genesis juist hem heeft uitgekozen.

Maar ook de andere personages worden heel goed in beeld gebracht, met ieder hun eigen toon en kenmerken. Zo is Marie het kwaad zelve en een echt vals mens, die een pact had gesloten met Satan zelf en zelfs een directe telefoon verbinding met hem heeft. Is TC een vreemd figuur dat gewoon te weinig hersencellen heeft, maar misschien diep van binnen niet zo slecht is en voor een aantal bizarre en komische situaties zorgt. Een typische scène die de absurditeit, het kwaad en het trieste met elkaar combineert is het toneelspel dat Marie en TC als spel spelen. Alleen al zo iets kleins tussendoor maakt deze serie buitengewoon. Tenslotte is Jody wel een bruut, die loyaal is aan Marie en daarvan geniet.

Maar ook bij de The Grail zien we absurde personages, waarbij de Allfather de kroon spant. Smerig, ranzig en over de top vuiligheid. Herr Starr die zijn eigen plan wil trekken maar omringd is door dombo’s. En zijn leuke gimmick van verschillende hoedjes om zijn penis-hoofd te maskeren. Featherstone blijft gewoon een vals mens die het leven van Tulip zuur wil maken en Hoover is eigenlijk een sulletje.

Ook maken we kennis met een aantal nieuwe personages. Zoals Satan zelf, en de Angel of Death aka Sidney. En zien we het kantoor van Satan in de Hel, wat erg mooi is vormgegeven. Eccarius de vampier uit de 17e eeuw is het cliché zelve, maar zorgt voor een leuke en gevaarlijke wending in een aparte verhaallijn van Cass die in zijn eentje in New Orleans zit. En Madame Boyd, het vroegere vriendinnetje van Jesse is de andere heks aldaar.

Degenen die we als oude bekenden helaas net te weinig zien dit seizoen, zijn Eugene en Hitler en ook de Saint speelt een kleine rol. Waar ze opduiken is echter wel van belang, maar toch jammer dat deze leuke personages te lang uit beeld blijven.

Tenslotte, degene waar het eigenlijk allemaal om draait, God, laat zich zien aan Tulip en vertelt haar dat alles onderdeel is van zijn grote plan. Maar niet alleen duikt hij een aantal keer op, op zijn stoere motor met een sloerie achterop, dit doet hij in zijn strakke dalmatiër hondenpak. Dat wil dus zeggen dat de man in het hondenpak in een kelder in New Orleans, toch echt God was, zoals Jesse al vermoedde. Nog komischer is dat God ook lijkt op de acteur die ingehuurd was om voor hem door te gaan, zogenaamd ook onderdeel van het plan. De vraag is dan ook wat dit plan dan is en of Tulip misschien gelijk heeft en hij op aarde maar wat rond rotzooit en zijn snor drukt. Toch redt God haar en zet haar O’Hare vloek om in een zegen en zegt haar tegelijkertijd dat Jesse hem met rust moet laten. Hoe dat allemaal af gaat lopen, zullen we zien in seizoen vier. Maar voordat Jesse en Tulip achter God aan gaan, moeten ze eerst Cass uit de klauwen van Herr Starr zien te bevrijden.

Conclusie

Het derde seizoen van Preacher zit weer erg kunstig in elkaar en weet telkens te verrassen. Met georganiseerde chaos, bizarre gebeurtenissen, absurde situaties, over de top camp gory fun, droge en  slapstick humor. Prachtig vormgeven, mooie art decoration en settings, originele cinematografie, unieke, bizarre en absurde personages. Erg goed gekozen en afwisselende muziek die iedere scène die extra unieke eigen stijl meegeeft. Dit alles erg goed in balans gehouden door perfecte timing en afwisseling in tempo en gebeurtenissen en sfeer, maakt dat deze serie echt uniek is. Alhoewel hard en grof en soms erg ranzig, is deze serie verrassend genoeg erg verfrissend.

Meer lezen over Preacher? Klik dan op onderstaande links:

Praktische info

  • Preacher (2018)
  • Season: 3
    No. of episodes: 10
  • Running time episodes: 42 minutes
  • Created by: Sam Catlin, Steve Dillon, Garth Ennis, Evan Goldberg, Seth Rogan
  • Starring: Dominic Cooper, Joseph Gilgun, Ruth Negga,  Ian Colletti, Graham McTavish, Pip Torrens, Julie Ann Emery, Malcolm Barrett, Betty Buckley, Colin Cunningham, Jeremy Childs, Adam Croasdell, Noah Taylor
  • Music: Dave Porter
  • Cinematography: John Grillo, Andrew Voegli
  • Production company: Short Drive Entertainment, Point Grey Pictures, Original Film, Kickstart Productions, AMC Studios, Sony Pictures Television
  • Original network: AMC