Film Review: Tumbbad (2018)

review film tumbbad 2018
Tumbbad/ Eros International

Tumbbad (2018) is een bovennatuurlijke dark fairytale horrorfilm uit India, die de mythologie van de god Hastar en de hebzucht van de mens verbeeldt.

India staat vooral bekend om zijn Bollywood films, dat niet alleen een grote markt heeft, maar een eigen genre is geworden. Wie denkt aan Bollywood denkt waarschijnlijk vooral aan veel zang en dans. Zo niet Tumbbad die een geheel eigen unieke horrorfilm is, die in India is gemaakt. Met aanvullende mythologie is dit een duister sprookje met een moraal. Zonder dans, maar wel met twee vertellende liedjes, zodat de Bollywood sfeer toch nog een beetje doorschemert.

Het verhaal

Het verhaal is onderverdeeld in drie hoofdstukken. In het eerste hoofdstuk leren we Vinayak en zijn broertje Sadashiv en hun moeder kennen, in 1918. Hun moeder is de maîtresse van de heer Sarkaar, die haar een gouden munt belooft van het altaar van Hastar. Sarkaar’s moeder woont in een afgelegen hutje en is een monsterlijk wezen geworden die voordat zij wakker wordt, door de moeder van Vinayak gevoed moet worden. Het is tevens de grootmoeder van Vinayak en Sadashiv. Wanneer zowel Sadashiv door een ongeluk om het leven komt en als ook de oude Sarkaar sterft, neemt moeder de gouden munt mee en ontvlucht samen met Vinayak Tumbbad en doet hem zweren dat hij er nooit zal terugkeren.

In het tweede hoofdstuk dat zich 15 jaar later afspeelt in 1933 is Vinayak getrouwd en woont in Pune, en keert toch terug naar Tumbbad voor de verborgen schat. Daar treft hij zijn oude grootmoeder aan uit wie een boom is gegroeid en zij vertelt hem alles over de schat, de put waarin hij verborgen is en de vloek die erop rust, maar maant hem weg te blijven en vraagt hem haar uit haar lijden te verlossen. Vinayak steekt haar in brand en gaat toch op zoek naar de schat. Dit maakt hem een rijk man en telkens als hij geld nodig heeft, keert hij terug naar Tumbbad, daalt af in de put en steelt gouden munten. Echter niet zonder gevaar en niet zonder zijn goedheid en menselijkheid te verliezen.

In het derde en laatste deel is het 1947, is India onafhankelijk en is zijn zoon Pandurang 14 jaar geworden en leert hij hem ook af te dalen in de put. Hij leert zijn zoon rijkdom te vergaren, maar ook hebzucht en draagt op deze manier de familievloek op hem over. Totdat dit uitmondt in een catastrofale climax en moet Pandurang over zijn eigen lot beslissen. 

Cinematografie, sfeer en vertelwijze

Het verhaal wordt zeer sfeervol verteld. Tegen een realistische achtergrond en waarin de Britse overheersing een rol speelt, ontwikkelt zich een duister sprookje dat de mythologie en hebzucht van godheid Hastar verbindt met de hebzucht en menselijkheid van de mens zelf. 

De kleuren zijn mooi en scherp. Buiten in Tumbbad zelf waar de regen immer hard op de aarde klettert heerst een grauwe blauwe sfeer, terwijl binnen de sombere huisjes geel kleuren van de lampen. Deze natuurlijke kleuren vormen samen weer een contrast met de hel rode kleur van de baarmoeder waarin Hastar gevangen zit en de rode kleur van zijn huid.

Het kleurgebruik samen met de mooie cinematografie die zeer sfeervolle beelden neerzet, ondersteunt de prachtige vormgeving die zowel realistisch in Pune, als sprookjesachtig in Tumbbad wordt weergegeven. Grootmoeder is zowel in haar monsterlijke staat als in haar verworden boom-staat 15 jaar later, erg mooi vormgegeven. Maar ook Hastar ziet er prachtig en eng uit en wordt lang mysterieus weggehouden uit beeld voor de kijker.

Wanneer hij zich echter in volle glorie laat zien verloopt de film van dark fairytale naar echte horror, waarin hebzucht dodelijk blijkt te zijn. Dit is prachtig en creepy in beeld genomen, waarbij de focus altijd op sfeer blijft gericht, zodat het nooit campy aanvoelt, maar het sprookje naar de duisterste krochten weet te brengen.

De manier waarop het verhaal wordt ontvouwen, begint vrij raadselachtig, met enkel het verhaal over de Godin en Hastar als basis. Met veelzeggende beelden, die het principe show don’t tell volgen, wordt enkel de mythologie duidelijk verteld dat de basis biedt voor de handelingen van de mens en vooral van Vinayak, die een sinistere vicieuze cirkel vormen. De gebeurtenissen ontvouwen zich vanzelf alsook de consequenties van hun handelingen.

review film tumbbad 2018
Vinayak/ Eros International

Mythologie van Hastar en Tumbbad

Volgens de overlevering baarde de Godin van de Welvaart 160 miljoen kinderen, allen goden en godinnen. De Aarde was haar baarmoeder en haar rijkdom goud en graan. Haar eerste kind Hastar was haar lievelingskind. Maar Hastar wilde al haar goud en voedsel hebben en stal al haar goud. Echter voordat hij al haar graan kon stelen, dat zowel voeding gaf aan de goden als aan de mensen, vielen de andere goden hem aan. Voordat zij hem volledig konden vernietigen redde de Godin haar zoon en verborg hem in haar baarmoeder op voorwaarde dat niemand hem zou aanbidden of zijn naam zou kennen en aldus werd hij weggevaagd uit de geschiedenis. Voor eeuwen vergeten.

Totdat een familie in Tumbbad hem weer tot leven riep en een beeld en altaar voor hem maakte. Hierop lieten de andere goden hun gramschap over het dorp regenen, zodat het er immer zal regenen. Maar Hastar werkte als een zegen voor de familie, waardoor zij rijkdom vergaarde. Maar de rijkdom bleek geen zegen, maar een vloek van hebzucht, net als de hebzucht van Hastar.

Want onder het huis van de rijke heer Sarkaar van Tumbbad is een put verborgen. Deze put daalt af naar de baarmoeder waarin Hastar is opgesloten. Met een pop gemaakt van meel lok je de demon, maar wanneer je met het meel een cirkel trekt werkt dit voor hem ook afstotend en is dodelijk wanneer hij de cirkel betreedt. Dit komt omdat hij zowel verlangt naar het meel, als er bang voor is, omdat hij dit niet heeft kunnen bemachtigen van de Godin.

Wanneer je de pop met meel naar hem gooit, zal hij deze verorberen en is het mogelijk om de schat van hem te pakken. Want in zijn lendendoek zitten gouden munten verborgen. Zolang je in de cirkel van meel blijft ben je veilig. Maar wanneer je het goud aanraakt ben je vervloekt met hebzucht. En als Hastar je weet te bijten dan zal je vervloekt zijn en in een monster veranderen, altijd honger naar meer. Zo is Grootmoeder in een monster veranderd en moet zij gevoed worden en slapen. Wanneer zij ontwaakt, neemt het hongerige monster het over en kan zij alleen in slaap worden gebracht met de zin: ‘Ga slapen, anders komt Hastar je halen.’

Deze mythologie is erg mooi met het hele verhaal verweven. Van de familie van Vinayak, hun zegeningen en de vloek en Hastar zelf. Hastar die zoals beweerd ook niet voorkomt in de echte mythologie van Indiase goden, aangezien hij uit de geschiedenis is gewist. Op deze manier maakt de film goed gebruik van de verzonnen mythologie en de moraal van het kwaad van hebzucht, als doet het even goed recht aan de bestaande idee van de Indiase culturele mythologie.

Conclusie

Tumbbad is een zeer sfeervol en prachtig vormgeven dark fairytale over de Indiase mythologie die langzaam verandert in een horror. Met het thema hebzucht en een realistische achtergrond van het koloniale India weet deze film een unieke sfeer op te roepen, die wordt versterkt door de mooie cinematografie, de keuze wat er in beeld wordt gebracht en de indringende muziek.

Praktische info

  • Tumbbad (2018) 104 min
  • language: Hindi
  • Directed by: Rahi Anil Barve, Adesh Prasad
  • Produced by: Sohum Shah. Aanand L. Rai, Mukesh Shah, Amita Shah
  • Screenplay by: Mitesh Shah, Adesh Prasad, rahi Anil Barve, Anand Ghandi
  • Starring: Sohum Shah, Jyoti Malshe, Anita Date, Deepak Damle, Ronjini Chakraborty, Mohammad Samad, Dhundiraj Prabhakar Jogalekar
  • Music by: Ajay-Atul, Jesper Kyd
  • Cinematography: Pankaj Kumar
  • Edited by: Sanyukta Kaza
  • Production company: Eros International, Sohum Shah Films, Colour Yellow Productions, Film I Vast, FilmGate Films
  • Distributed by: Eros International