Spoilers: ik ga je iets verklappen

Zijn spoilers werkelijk hoofdzonden nummer één in de film- en seriewereld of wil je eigenlijk toch stiekem weten wat er gaat gebeuren?

Gisteren had ik het over trailers en de haat-liefde verhouding daarmee, maar dat ligt voornamelijk hoe de trailers in elkaar zitten en zich tot de film verhouden. Met spoilers verklap je feiten. En dat is een nog go. Nietwaar?

To spoil heeft immers verschillende bijna tegenovergestelde vertalingen: verwennen en bederven of beschadigen.

Nu het laatste seizoen van Game of Thrones van start is gegaan en ook de laatste film van de The Avengers binnenkort in de bios te zien zal zijn, is het spoiler alert gloeiend rood voor de meeste fans. Geen social media, handen over de oren en hard lalalalaa blèren om maar niets te hoeven horen. Want spoilers, het woord zegt het al bederft het kijkplezier. Niemand wil weten wie er dood gaat en wie niet en wat uiteindelijk de clou is en hoe het afloopt. Toch? Of toch niet?

Want ik ga jullie nu iets verklappen, nee geen spoilers, ik zou niet durven, maar persoonlijk vind ik dat helemaal niet zo erg. Ik ben geen River Song en de Doctor die geen spoilers mogen weggeven omdat anders er misschien een tijdscheur kan ontstaan en het universum ontploft. Ook ben ik niet zo heel nieuwsgierig. Maar toch vind ik spoilers dus best wel fijn. Ik wil wel graag weten of iemand dood gaat of niet of mijn eigen theorie klopt of niet. En wel om de volgende redenen.

Ik houd van horror, hoe enger hoe beter, niet naarder, enger. Maar echte spanning, dat vind ik soms niet te verdragen. Thrillers zijn killing. Disaster movies, love ’m, maar ik wil wel al van tevoren weten hoe het afloopt en ook graag of de hond het overleeft. Want ten eerste kan ik me dan een beetje voorbereiden dat de shock niet zo hard aankomt. De klap kan anders zo hard aankomen dat ik vervolgens geen zin meer heb om verder te kijken of zo geschokt ben dat ik de volgende minuten nauwelijks volg. Ten tweede omdat ik me daar dan niet meer mee bezig hoef te houden in mijn hoofd. Ik kan me dan volledig richten op het gehele verhaal, alles wat er verder nog gebeurt in de serie of film. En tegen derde kan ik kijken hoe ze hier naartoe werken, maar dat is puur vanuit analytisch standpunt en best handig. Dus spoilers kunnen voor mij het kijkplezier juist vergroten.

Toch zijn er ook dingen die ik liever niet wil weten, maar dat gaat dan meer om details in de film of serie zelf. Een echte spoiler, wie er dood gaat bijvoorbeeld, dat is een feit en vrij concreet. Iemand gaat dood of niet. Punt. Maar de details die kunnen door verschillende mensen anders worden verteld zodat je vervolgens een heel ander beeld krijgt van de serie, film of scène. Dat interfereert. Trailers kunnen dat beeld bijvoorbeeld heerlijk vervormen.  Zoals ik dat gister al besprak.

Zelf probeer ik vooral voor de nieuwste films en series zo goed mogelijk erbij te zetten of het een spoiler betreft, maar wat voor de één een spoiler is, is voor de ander eigenlijk niet echt meer een verrassing. En stiekem vraag ik me ook wel af of spoilers en het vermijden daarvan niet een beetje een hype an sich is. Productie maatschappijen nemen de meest bizarre maatregelen zodat er niets uitlekt. En zeg nou zelf, dat versterkt die hele hype nog alleen maar. En als er dan stiekem toch iets uitlekt dan is dat ook weer een hype. We maken onszelf een klein beetje gek hiermee.

Dan zijn er ook nog juist mensen die alle spoilers willen opzoeken, alles al willen weten voordat de serie of film uitkomt. Dat is weer de andere kant van het verhaal. Maar ook nu zijn deze mensen meer bezig met losse feiten dan de serie of film zelf, waar het eigenlijk om draait. Want het gaat er niet per se om wie er dood gaat, maar waarom, in welke context, hoe en hoe dit in het verhaal past en het beïnvloedt.

Want uiteindelijk hoort in een film of serie, net zoals het leven zelf, de reis belangrijker te zijn dan de bestemming. Want als we er eenmaal zijn, dan is het afgelopen, klaar finito. En heb je dan net zoveel genoten van de serie of film, omdat je zo krampachtig bezig was met spoilers (opzoeken of vermijden) zodat je het hele verhaal vrijwel aan je voorbij is gegaan, dan wanneer je je niet zo druk maakte om spoilers?