Film Review: Poltergeist II: The Other Side (1986)

review film poltergeist 2 the other side 1986
Poltergeist 2: The Other Side/ MGM

De poltergeist activiteiten zijn nog lang niet voorbij voor de familie Freeling in Poltergeist II:The Other Side (1986) in deze fantasievolle ‘familie’ horror film.

Na het succes van Poltergeist (1982) kon een tweede deel niet uitblijven. Zeker niet in de jaren 80, wat het decennium van de franchises was. De films die succesvol waren, kregen meerdere vervolgen. Zoals Alien (1979), Halloween (1978), Friday the 13th (1980), A Nightmare on Elm Street (1984), Phantasm (1979) om de bekendste te noemen. En niet alleen kregen de originele films vele vervolgen, maar zijn ze ook nu weer opnieuw verfilmd als remake en werd er óf een nieuwe draai aan gegeven (Friday the 13th en Halloween), óf ging de franchise nog even door met vervolgen maken (Alien). Ook Poltergeist is weer nieuw leven ingeblazen, maar weinig tot geen enkele van deze remakes haalt het echter bij het origineel. Maar hoe zit dat met vervolgen. Is het vervolg Poltergeist II net zo leuk als het origineel?

Het verhaal

Het is een jaar na de gebeurtenissen in Cuesta Verde en inmiddels is het gezin Freeling ingetrokken bij Jess, de moeder van Diane, echter wel zonder tv in huis. Daar ontdekt de moeder van Diane dat Carol Anne, net zoals zij en net zoals Diana (die dat overigens nog niet weet) helderziend is. Maar ook vindt het medium Tangina Barrons samen met een Indiaan Taylor onder het oude verdwenen huis van de Freelings, dat op een Indianen begraafplaats was gebouwd, nog een massagraf. Door de implosie van het huis van de Freelings in het finale gevecht met The Beast, kwam hun energie vrij en  wordt het gezin en voornamelijk Carol Anne nog steeds belaagd door poltergeists.

Dit keer komt Taylor hen te hulp, die Steven leert om zijn gezin als een warrior te beschermen en het gezin leert om samen op te staan tegen de kwade machten die in het spel zijn. Kwade machten die dit keer vertegenwoordigd worden door een vreemde oude man genaamd Reverend Henry Kane. Geteisterd door spookachtige gebeurtenissen, lijken en monsters en ook door bezetenheid, moet het gezin samen de strijd aan gaan en wordt het tijd voor hun laatste confrontatie.

De familie Freeling

Net zoals in Poltergeist staat ook dit keer de familie Freeling centraal in de film. Ondanks dat ze vreselijke dingen hebben meegemaakt is het gezin nog net zo leuk met elkaar, liefdevol en speels. De enige die ontbreekt is de oudste dochter Dana, die nu vast is gaan studeren. Die interactie van het gezin blijft een groot pluspunt van de film. De manier waarop ze met de bovennatuurlijke dingen omgaan, hoe ze met elkaar omgaan, de personages zelf die ieder hun eigen persoonlijkheid hebben en de humor.

In het eerste deel lag de nadruk op de band en de liefde tussen de gezinsleden en dat ze samen sterk staan om de strijd aan te gaan en elkaar te redden. Best zoetsappig, maar de fantasy en horror elementen zorgden ervoor dat dat niet uit de hand loopt. En ook dit keer is dat weer het geval. Maar nu ligt de focus nog meer op samen sterk staan. Steven en Robbie als Warriors en Diane en Carol Anne als mediums. Zelfs E. Buzz draagt ook dit keer zijn heldhaftige steentje bij. Maar ook oma Jess die overlijdt, weet zelfs na haar dood het gezin bij te staan.

Soms vergeet je bijna dat je eigenlijk naar een horror kijkt, want de zoetsappigheid en sentimentaliteit druipt er dit keer erg van af. Echter niet op een vervelende manier, dat vooral te danken is aan het leuke en geloofwaardige gezin. Het Disney gehalte gemixt met Amblin fantasy is zeer hoog, en stiekem is het uiteindelijk ook meer een ultieme feel good film, die de waarde van het gezin heel hoog heeft zitten.

review film poltergeist 2 the other side 21986
again those skeletons/ MGM

Humor

Maar gelukkig is de humor ook intact gebleven. Grappige situaties en dialogen en teksten zijn door de hele film door verweven. Vooral erg grappig is, dat er op een komisch realistische manier nog even aandacht wordt gegeven aan het verdwijnen/imploderen van hun huis in Cuesta Verde, wat ze moeilijk kunnen uitleggen aan de verzekering waardoor ze niks krijgen uitbetaald. De dialoog die daarop volgt tussen Diane en Steven is vrij komisch. Ook Taylor zorgt voor droog komische humor door zijn ‘not happy car’. Maar ook de nu een jaar oudere Robbie en Carol Anne kunnen op een heerlijke (plagerige) manier met elkaar omgaan. Het zijn kleine voorbeelden die de film extra jeu geven en dat tegenwicht biedt aan de zoetsappigheid.

Reverend Henry Kane en andere monsters

Wat ook tegenwicht aan de zoetsappigheid biedt is de verschijning van Henry Kane. Alhoewel de arme man daar pas 60 jaar is en helaas ook tijdens de opnames van de film is komen te overlijden, ziet hij er indrukwekkend creepy uit en lijkt op een levende demon. Zijn optredens als de man in de film, zijn eigenlijk het engst. Ook door de manier van filmen en de hele scène die daarom heen is gebouwd.

De echte monsters zijn qua special effects wat wisselvallig. Veel geestverschijningen zijn daardoor niet altijd indrukwekkend eng, evenmin the other side zelf, die er net iets te neppig uitziet. Daarentegen is het practical effect van de tequila worm die Steven opdrinkt en vervolgens als een enorm monster uitkotst wel erg mooi en creepy gedaan, evenals vele andere practical effects die erg goed gemaakt zijn. Soms gaat de film wel wat op herhaling, maar zijn het tevens knipogen naar de de eerste film, zoals bijvoorbeeld de skeletten. Echter de horror komt nu ook vanuit het gezin zelf. Want daar Kane weet dat ze samen sterk staan probeert hij hen uit elkaar te drijven. Het moment dat Steven bezeten is, is dan ook eigenlijk tevens de heftigste scène, waar ook uiteindelijk door liefde Diana hem weet te verlossen.

Indianen magie van Taylor en de wijsheid van Tangina Barrons

Ook Tangina staat het gezin weer bij naast de hulp van Taylor. Door hem wordt er meer nadruk gelegd op magie en de kracht vanuit het gezin wat door het medium Tangina in de finale ook wordt ondersteund. Dit zorgt voor nog meer fantasy in de film, en geeft het een net iets andere sfeer aan de film. Maar ook het einde is hierdoor minder horrorachtig en meer fantasy dan in de eerste film. Dat levert nog meer sentiment op en kan voor sommigen zelfs te veel worden. Des te meer omdat de special effects dan niet op hun best zijn. De aanloop echter hiernaartoe is wel sterk en levert de meeste spanning op in de film.

Het tempo ligt lager dan in de eerste film. Er zijn meer onheilspellende momenten, waarop Kane het gezin teistert, eerst Carol Anne in het winkelcentrum, vervolgens thuis, belt hij haar op roze speelgoed telefoon, maar dan richt hij zich op Steven. Dit samen met de aanzienlijk mindere horror in de film, zorgt voor een andere focus, namelijk meer op Indianen magie, de onzichtbare strijd tussen goed en kwaad en liefde.

Conclusie

Poltergeist II: The Other Side is een fantasy horror die de nadruk legt op het gezin Freeling, de belangrijke sterke band tussen hen en waarmee ze de strijd tegen het kwaad aangaan. Eigenlijk is het een ultieme familie film waarbij ze samen het kwaad overwinnen en zelfs hond E. Buzz hoort daarbij. Met een paar mooie practical effects, humor, het leuke gezin, de mysterieuze Taylor en de immer wijze Tangina is dit vervolg, zeker voor de fans een heerlijke feel good movie.

Meer lezen over Poltergeist? Klik dan op onderstaande link:

Praktische info

  • Poltergeist II: The Other Side (1986) 91 min
  • Directed by: Brian Gibson
  • Produced by: Michael Grias, Mark Victor
  • Written by: Michael Grias, Mark Victor
  • Starring: JoBeth Williams, Craig T. Nelson, Heather O’Rourke, Oliver Robins, Julian Beck, Zelda Rubinstein, Will Sampson, Geraldine Fitzgerald
  • Music by: Jerry Goldsmith
  • Cinematography: Andrew Laszlo
  • Edited by: Thom Noble, Bud S. Smith, M. Scott Smith
  • Production company: Metro-Goldwyn-Mayer
  • Distributed by: MGM Entertainment Co.