De 3 grote verschillen tussen het boek Pet Sematary (1983) en de film Pet Sematary (2019): Waarom de film wezenlijk anders is

pet sematary book 1983 film 2019
Pet Sematary/ Paramount Pitcures

Zo op het eerste gezicht wanneer de film begint, lijkt het verhaal vrij getrouw het boek te volgen. Maar er zijn 3 hele belangrijke veranderingen die stiekem voor een fundamenteel verschil zorgen.

Voor de volledigheid gaat het verhaal over de familie Creed, vader Louis, moeder Rachel, dochtertje Ellie, zoontje Gage en kat Church die naar het dorpje Ludlow verhuizen met in hun achtertuin, wat een groot bos is, een dierenbegraafplaats en een eeuwenoude heilige plek waar ooit de Mimac indianen zich hadden gevestigd. Een plek die, als je de doden er begraaft, weer terug tot leven komen.

Klik hier voor het review van het boek en hier voor het review van de film.

Kleine verschillen

Natuurlijk zijn er voor de voortgang van het verhaal ook kleine veranderingen gemaakt ten opzichte van het boek. Zo is Ellie om te beginnen 8 en viert ze haar negende verjaardag in de film. In het boek is zij zes jaar oud. Gage is in het boek bijna twee en in de film lijkt hij ook wat ouder, al wordt zijn leeftijd niet genoemd.

Hun overbuurman Judson, Jud, Crandall, is in de film weduwnaar, terwijl in het boek zijn vrouw Norma nog leeft, maar wel dood gaat, wat een belangrijke thematische functie heeft.

Nieuw perspectief: De Dood, Micmac indianen en de Wendigo

De premisse van het boek: De dood, de manieren van dood gaan, de gedachten over de dood en hoe hier mee om te gaan, vormt het kernonderwerp in het boek. Dat wordt versterkt tot een horror-nachtmerrie, veroorzaakt door diep verdriet, waarin de bovennatuurlijke kracht van die heilige plek een grote rol speelt.

In de film echter speelt de speciale plek, waarbij de Micmac indianen in het geheel niet genoemd worden een veel actievere rol. In het boek is dat subtiel en vrij intern werkt die plek door binnenin de mensen die er mee in aanraking zijn gekomen. Dit keer is deze plek actief bezig, wat zorgt voor meer full on horror in de film, dan de onderhuidse intieme horror die zich vooral op gevoelsniveau afspeelt in het boek. Hierbij speelt het idee van de Wendigo een rol. Niet de Micmacs, maar de Wendigo wordt naar de voorgrond getrokken in de film.

Verschil 1: Ellie in plaats van Gage

In de film hebben ze die premisse omgedraaid, rouw speelt een dienende en functionele rol ten opzichte van de horror. Dat begint al met de focus op Ellie. Het is niet in eerste instantie Louis die een intense vriendschap sluit met Jud, die hij als vader ziet, maar Ellie is degene die als eerste met Jud kennis maakt en vriendschap met hem sluit. Hierdoor wordt Ellie niet alleen de bindende factor tussen de Creeds en Jud, maar ook vormt zij de kern van de film.

Want het is niet de kleine Gage die overreden wordt door een truck, maar Ellie. Niet alleen lijkt dit veel logischer, ook zelfs in het originele verhaal, aangezien het Ellie is die de vragen omtrent de dood stelt. Het is ook haar kat Church die als eerste wordt doodgereden en door Jud en Louis op de speciale plek wordt begraven en terugkomt. Tevens is het Church die Ellie de weg op lokt zodat zij overreden wordt. Ook is Ellie ouder, waardoor de handelingen die zij kan verrichten om een gruwelijke horror te bewerkstelligen een veel groter scala bevatten dan een peuter van nog geen twee kan uithalen.

Als Ellie door Louis stiekem op de heilige plek wordt begraven, komt zij niet helemaal terug als zichzelf. Waar in het boek Gage duidelijk bezeten was door de spirit van de Wendigo, is dat nu in de film iets subtieler en op een sinistere manier met haar eigen persoonlijkheid vermengd. Dan is ze het lieve dochtertje dat Louis zo mist, vervolgens is ze een kwaadaardig moordend monster en tenslotte weet de Wendigo haar gezicht te veranderen in de geliefden van haar beoogde slachtoffers, om hen diep te kwetsen.

Dat maakt dat de film veel meer horror, zowel grafisch als up close, bevat en lieve Ellie verandert in een evil creepy killer kid.

pet sematary book 1983 film 2019
Zelda/ Paramount Pictures

Verschil 2: Zelda en Rachel

In het boek wanneer Jud aan de hele familie de Pet Sematary achter hun huis laat zien, is Rachel helemaal van streek. Door het boek heen merken we dat zij een trauma heeft omtrent de dood en pas laat in het boek vertelt zij Louis pas waarom. Dit heeft alles te maken met haar zus Zelda die tien was en leed aan de ziekte meningitis. Haar ziekte zorgde voor veel leed in het gezin, zowel voor Zelda zelf als voor Rachel die door de kwaadaardigheid dat die ziekte in Zelda losmaakte, erg getergd werd door haar. Zelda wenste Rachel zelfs haar ziekte toe en zei haar dat ook zij ooit een vergroeide rug zou krijgen. Meer dan eens wenste ze dan ook dat Zelda zou sterven, dat het voorbij zou zijn en zij verlost zou zijn. Toen Rachel alleen werd gelaten met haar, stierf Zelda, en dat heeft voor een enorme last en schuldgevoelens gezorgd bij Rachel. De nadruk wordt hier gelegd op het lijden van zowel degene die ziek is als de zorgdragers, dat deze gevoelens normaal zijn en dat de dood als verlossing kan komen, hoe wreed of oneerlijk ook.

In de film echter is dat schuldgevoel van Rachel iets letterlijker gemaakt. Want doordat Rachel alleen was gelaten met Zelda en zij haar eten via de keukenlift naar boven wilde sturen, viel Zelda in de lift haar dood tegemoet. Deze wat als… ik het eten gewoon via de trap naar boven had gebracht.., dan zou Zelda nog leven, is een veel directer schuldgevoel dan deze schuldgevoelens te hebben over een ‘nare’ gedachte.

Dit geeft wederom de mogelijkheid om er meer horror aan toe te kunnen voegen. De hallucinaties en nachtmerries die Rachel vervolgens heeft over Zelda die haar komt halen. Dat Rachel zelf die ziekte heeft, de geluiden in de muren, op het plafond. De keukenlift en de heftige val van Zelda, zorgen voor een creepy gevoel, maar ook voor een paar sterke jumpscares.

Verschil 3: Het Einde

Dit alles bij elkaar zorgt voor een hele andere finale. Met de nadruk op echte horror, de Wendigo en de lokroep van de heilige plek die zeer actief aanwezig is, krijgen we met deze andere finale, uiteindelijk ook een heel ander verhaal.

In het boek is de heilige plek een uitkomst voor degenen die worstelen met intens verdriet. De reden waarom Louis Gage daar gaat begraven is een mengelmoes van zijn eigen gevoelens, versterkt door de roep van die plek en de bovennatuurlijke elementen. Dat geldt in de film ook voor het herbegraven van Ellie.

En net als Gage vermoordt zij Jud die haar in de weg staat en laat zij zijn Norma aan hem zien die hem kwetsend toespreekt. Ook nu is Rachel op weg terug van haar ouders naar huis, omdat, dit keer Gage en niet Ellie, haar ertoe aanzet. Maar nu neemt zij Gage mee, terwijl zij in het boek Ellie achterliet bij haar ouders.

In het boek weet Gage Rachel die inmiddels weer thuis is te doden. Zo vindt Louis, zowel Jud als Rachel dood in het huis van Jud. Hij weet Gage te doden en neemt Rachel mee om te begraven op de heilige plek. Terwijl hij het huis van Jud met de lijken van Gage en Jud erin in brand steekt, komt Rachel naar hem terug. Het is altijd Louis die ieder lid van zijn gezin, op Ellie na heeft begraven. Zijn keuzes zijn allemaal gebaseerd op rouw en verdriet en wanhoopsdaden, met gruwelijke gevolgen.

In de film zijn er allemaal nieuwe kleine wendingen die grote gevolgen hebben. Want als Rachel erachter komt wat Louis heeft gedaan, is zij niet alleen verbijsterd, maar ook heel bang. En met recht, want na Jud is Rachel het slachtoffer van Ellie. Nadat Rachel nog wel Gage heeft kunnen redden. Louis zet Gage veilig in de auto, terwijl zich vervolgens een hele nieuwe verhaallijn ontwikkelt. Want dode Ellie sleept haar moeder Rachel naar de heilige plek om haar daar te begraven. Dit is een wezenlijk verschil, aangezien nu een dode teruggekeerde degene is die moordt, maar hen ook gaat begraven om hen terug te halen. Dit laat de sterkte van die plek en de Wendigo zien die groter is dan de personages en hierdoor een hoofdrol heeft gekregen in de film. Die plek is meer dan een bovennatuurlijk element uit het boek om het verdriet te symboliseren en er een horror wending aan geven, maar komt nu in de film werklijk tot leven, waardoor dit een echte klassieke horror is geworden. Wat door de laatste scènes alleen maar wordt bevestigd.

Want nadat Louis inziet wat voor monster hij terug heeft gehaald besluit hij Ellie te doden. Maar net op dat moment is Rachel uit de dood teruggekeerd en doodt zij samen met Ellie Louis die ze vervolgens ook op de heilige plek begraven. En de volgende die aan de beurt is, is Gage…

pet sematary book 1983 film 2019
photo by Kerry Hayes, Paramount Pictures

De film heeft uiteindelijk een heel ander verhaal dan het boek

Dit einde is misschien nog wel het grootste verschil waarop de film van het boek afwijkt. Dat er voor Ellie is gekozen in plaats van Gage is een functioneel verschil, maar zorgt niet voor een veranderde verhaallijn. De finale echter wel en zitten we aan het einde met een complete zombie familie. En is hun doel, waarom zij naar Ludlow zijn verhuisd, om meer tijd met elkaar door te brengen, optimaal bereikt. Dit ironische einde is tevens een echt full on horror einde in plaats van dat veronrustende onderbuikgevoel. Nu is er een hele familie, kwaadaardig en besmet met de zure grond en de Wendigo opgestaan, die niet alleen de focus van deze horror benadrukt, maar zich ook buiten het intieme verdriet en wanhoopsdaden van één man plaatst en het hele gebied kan infecteren.

Meer lezen over Pet Sematary? Klik dan op onderstaande links: