Film Review: Halloween (2018)

review film halloween 2018
Halloween 2018/ Universal Pictures

Deze nieuwste Halloween (2018) in de franchise is geen remake, maar een direct vervolg op Halloween (1978) dat zich 40 jaar later afspeelt.

Vergeet dus alle andere sequels uit de franchise, zelfs Halloween II (1981) dat al eerder een direct vervolg was met Michael Myers die zijn jacht op de gewonde Laurie Strode voortzet in het ziekenhuis en daar een moordpartij aanricht. In die tweede film werd ook bekend gemaakt waarom Michael het had voorzien op Laurie, zij was namelijk zijn babyzusje. 

Vervolgens kwam Halloween III: Season of the Witch (1982) uit die sowieso een ander uitstapje maakte in een poging een anthologie filmreeks over Halloween te maken.

Maar dat accepteerde het publiek niet, dus kwam Michael gewoon in de vierde film met de passende titel Halloween 4: The Return of Michael Myers (1988) weer terug, echter zonder Laurie Strode. Nu maakt hij jacht op de dochter van Laurie Jamie Strode nadat Laurie bij een auto ongeluk om het leven was gekomen. Zowel Michael als Dr Loomis kwamen beiden wonderbaarlijk genoeg weer tot leven na de vuurexplosie aan het einde van Halloween II.

Hij bleef terugkomen in Halloween 5: The Revenge of Michael Myers (1989), waarin nu ook Jamie in de voetstappen van Michael dreigt te treden, waarbij Loomis nu weer op pad gaat om Michael te vangen.

In Halloween: The Curse of Michael Myers (1995), zien we Tommy weer terug, het jongetje waarop Laurie paste in Halloween (1978), maar ook Loomis en Jamie met haar baby spelen mee en krijgt de film een cult wending.

In de zevende film Halloween H20: 20 Years Later (1998) keerde de getraumatiseerde Laurie Strode weer terug, waarbij de broer-zus relatie in stand is gehouden. Maar nu zijn de films 3 tot en met 6 van de tijdlijn gewist evenals Jamie. Nu gaat Laurie als schooldirectrice Keri Tate door het leven en heeft ze haar eigen/Laurie’s dood in scène gezet om onder te duiken voor Michael en een enigszins veilig leven te leiden met haar zoon John. Als Michael weer opduikt weet ze hem uiteindelijk echt te doden.

Of niet, want in Halloween: Resurrection (2002) blijkt Michael toch weer te leven en bereidt Laurie zich voor op de uiteindelijke confrontatie tussen haar en haar broer. Maar in plaats daarvan steekt hij haar neer en gooit haar van het dak en sterft zij.

Deze nieuwe Halloween pakt direct voort op de gebeurtenissen uit Halloween (1978) en heeft eigenlijk een soort beginplot van Halloween: Resurrection, waarbij een herkenbare scène opduikt, maar dit keer sterft Laurie niet.… Laurie is voorbereid op de terugkeer van Michael maar wel hevig getraumatiseerd. Het idee echter dat zij het jongere zusje is van Michael, wordt als een urban legend aan de kant gezet. Halloween (2018) is dan ook een ode aan het origineel, met een verrassende twist aan het einde.

Het verhaal

Het is nu 40 jaar na de gebeurtenissen in Haddonfield. Michael Myers heeft al die tijd opgesloten gezeten en heeft geen woord gezegd, maar Laurie heeft zich al die tijd voorbereid op zijn terugkomst. Hierdoor heeft zij haar dochter Karen zowel getraind in schieten en vechten, maar ook verwaarloosd en is zij op haar twaalfde uit huis geplaatst. Nog altijd hebben de twee een slechte band, waarbij Karen ook half getraumatiseerd is en de paranoia van haar moeder half heeft overgenomen. Haar eigen dochter Allyson staat daar iets verder vanaf en wil wel een band opbouwen met haar oma.

Wanneer Michael van het Warren County Smith’s Grove Sanitarium verplaatst gaat worden naar een zwaardere instelling, gaat het mis. Michael weet zijn bewakers te overmeesteren, de bus verongelukt en Michael ontsnapt om terug te keren naar Haddonfield, alwaar hij wederom op Halloween een slachtpartij aanricht.

We volgen Allyson op een Halloweenfeestje met haar vrienden en haar vriendin Vicky die aan het oppassen is, Michael op zijn moordtocht en Laurie die op zoek is naar Michael om voorgoed met hem af te rekenen. Dit keer is zij allesbehalve het slachtoffer.

review film halloween 2018
Laurie Strode/ Universal Pictures

Opbouw

De film is opgebouwd in verschillende delen die vooral functioneel zijn voor het achtergrond verhaal als voor de ode aan de originele film. De film begint met twee (irritante en schaamteloze) journalisten, true-crime podcasters Aaron Korey en Dana Haines, die vooral functioneel dienen als vertellers van het oorspronkelijke verhaal. We zien tevens in flashbacks wat er gebeurde toen Michael zijn zus Judith vermoordde en de rest uit de eerste film wordt dunnetjes verteld. Dat neemt een vrij lange tijd in beslag en voelt voor degenen die Halloween (1978) op hun duimpje kennen als overbodig. Tevens willen zij erachter komen waarom hij moordde en willen ze van Laurie weten hoe het is om slachtoffer te zijn. Vrij murderplotation allemaal.

Niet veel anders is Dr Sartain die de opvolger is van Dr Loomis maar wel zijn tegenbeeld. Hij wil niets liever dan Michael begrijpen en zelfs stiekem voelen hoe het voor hem aan moet voelen, al dat moorden. In plaats van hem te willen doden en verlost te zijn van het pure kwaad dat Michael volgens Loomis was. De rol van Sartain is dan ook vrij dubieus, zowel in het plot als psychiater.

Vervolgens wordt er aandacht besteed aan de moeizame relatie tussen Laurie, Karen en Allyson waar ook best wat tijd in wordt gestoken, zonder dat het echt de diepte in gaat. De drama kant van beide partijen wordt nauwelijks uitgelicht, zodat zowel de acties en gevoelens van Laurie als Karen omtrent elkaar wat in het midden blijven hangen. Voor ieder van hen is wat te zeggen, maar dat wordt net te weinig gedaan.

Ode aan Halloween (1978)

De moordtocht van Michael door Haddonfield is erg bruut, gewelddadig en met veel meer gore dan Halloween (1978). De nadruk in de film wordt dan ook niet op die spannende unheimische stalkerige sfeer uit de eerste film gelegd, maar op brute kills. Die soms wel erg grof zijn.

Dit gedeelte bevat veel odes aan Halloween (1978). De brute kills op Aaron en Dana zijn niet alleen de introductie van Michael, zijn achtergrond, maar ook waar hij toe in staat is. En daarbij komt hij weer in het bezit van zijn creepy (William Shatner) masker. Wanneer hij wederom net als in Halloween een automonteur vermoordt en zijn overall aantrekt, is hij weer de oude Michael zoals we hem kennen. Want ook zonder zijn masker op krijgen we nooit zijn gezicht te zien. 

Maar er zijn nog veel meer verwijzingen. De iconische muziek van John Carpenter, weliswaar geupdate en sneller met een beat is wederom sfeer bepalend. Maar ook zien we buiten het huis waar Vicky op het jongetje Julian past weer de witte lakens buiten wapperen. Haddonfield zelf doet als vanouds aan. De grafsteen van Judith die door Aaron en Dana wordt bezocht is herkenbaar en hetzelfde gebleven en sommige shots van een Michael die iemand bespiedt van veraf is herkenbaar.

Juist door aan al deze odes aandacht te schenken, blijft het eigenlijke verhaal van Halloween (2018) wel wat magertjes en lijkt soms van toevalligheden aan elkaar te hangen. Op zich is het niet logisch waarom Michael nu juist uitgerekend van alle huizen, het huis waar Vicky, de beste vriendin van Allyson, op Julian past aandoet. Die toevalligheid zorgt echter wel weer voor een feest der herkenning. De scène waarin zij de kastdeur dicht wil doen maar niet lukt omdat hij erachter staat is nieuw en briljant. Maar verder zien we het laken dat Michael over zich heen had gegooid om Bob te imiteren en zo Lynda te doden zien we weer terug, maar net even iets anders. En ook dit keer is Dave het vriendje van Vicky aan de muur genageld met een mes, net zoals Bob aan de deur.

En even daarvoor heeft hij een oude vrouw in haar huis vermoord om een mes in handen te krijgen, het iconische mes, een scène die sterk doet denken aan Halloween II, en zeker wanneer hij daarna gelijk de buurvrouw er een kopje kleiner mee maakt.

Het einde de apotheose

Pas aan het einde van de film, op twee derde, lijkt de nieuwe film pas echt te beginnen. Het begint wanneer Allsyon op de terugweg van het debacle van het Halloweenfeestje en haar suffe vriendje Cameron terug loopt naar huis en daar Michael tegenkomt, terwijl ondertussen Laurie met de politie Karen en haar man Ray ophaalt om te schuilen in het huis van Laurie. Pas dan neemt de film een nieuwe weg en heeft nog slechts en laatste ode in petto dat tevens de aanloop is naar een heel andere wending dan Michael had gedacht.

Dit laatste deel is het sterkste stuk van de film. Wanneer het kat-en-muis-spel tussen Michael en Laurie pas echt goed begint en ook Karen zich van haar beste en sterkste kant laat zien. Plotseling veranderen “zwakke angstige” vrouwen in sluwe vossen. Het is jammer dat hier niet meer aandacht aan is besteed. De odes zijn leuk en de achtergrond vertelling voor degenen die Halloween niet hebben gezien, misschien handig, maar het neemt in verhouding te veel tijd in beslag. Liever had ik gezien dat Michael de drie vrouwen om de beurt had opgejaagd en zij tenslotte allen belanden in het huis van Laurie, waar de twist plaats vindt en het blijkt dat zij niet werden opgejaagd als slachtoffers maar juist hem op sluwe wijze in de val hebben gelokt. Dat hele idee dat aan het einde wordt onthuld is verfrissend en werkt heel goed, alleen duurt dat in verhouding veel te kort, waardoor het effect ook wat minder is. Gore en brute kills is misschien wel horror, maar pas in het laatste gedeelte van de film wordt het pas echt spannend.

Conclusie

Halloween (2018) is een ode aan de originele Halloween, wat een feest der herkenning oplevert. Het minpunt is echter dat hieraan en aan het achtergrond verhaal van die eerste film te veel aandacht wordt besteed zodat zowel het nieuwe verhaal, de moderne film als de drie vrouwen pas aan het einde tot hun recht komen en ook dat duurt veel te kort. Het spel tussen Laurie en Michael is het interessants van de film en het finalestuk is dan ook de coole climax van de film. De film richt zich in plaats van op een enge sfeer vooral op meer bruut geweld en gore waartoe Michael in staat is en helaas te weinig op waar Laurie en haar dochter Karen en kleindochter Allyson in staat zijn.

Meer lezen van de Halloween franchsie? Klik dan op onderstaande links:

Praktische info

  • Halloween (2018) 106 min
  • Directed by: David Gordon Green
  • produced by: Malek Akkad, Jason Blum, Bill Block
  • Written by: Jeff Fradley, Danny McBride, David Gordon Green
  • Based on: Characters by John Carpenter, Debra Hill
  • Starring: Jamie Lee Curis, Judy Greer, Andi Matichak, Will Patton, Virginia Gardner, Haluk Bilginer, Toby Huss, Jefferson Hall, Rhian Rees
  • Music by: John Carpenter, Cody Carpenter, Daniel Davies
  • Cinematography: Michael Simmonds
  • Edited by: Tim Alverson
  • Production company: Miramax, Blumhouse Productions, Trancas International Films, Rough House Pictures
  • Distributed by: Universal Pictures