Film Review: Happy Death Day 2U (2019)

review film happy death day 2u 2019
Oops we did it again/ Universal Pictures

Happy Death Day 2U is het komische vervolg op Happy Death Day (2017) en komt Tree wederom terecht in een tijdlus, alleen dit keer is alles anders…

In Happy Death Day (2017) maakten we kennis met de egoïstische niet al te vriendelijke Theresa “Tree” Gelbman die telkens op dezelfde dag, haar verjaardag, in de studentenkamer van Carter wakker wordt nadat ze iedere keer door een gemaskerde Babyface Killer wordt vermoord. Tree moet uit zien te vinden wie haar moordenaar is en zo de tijdlus verbreken.

Ondertussen leert ze veel over zichzelf, krijgt ze de kans om een beter mens te worden en moet ze het onverwerkte verdriet van de dood van haar moeder een plekje zien te geven. Het resultaat is een new and improved Tree, een dode mysterieuze Killer die haar kamergenoot Lori bleek te zijn omdat ze jaloers was op Tree omdat ze allebei een relatie hadden met een professor en arts Gregory Butler. Het moordwapen; een vergiftigde cupcake voor haar verjaardag. Eind goed al goed, zou je denken.

Het verhaal

We zijn eindelijk een dag verder gekomen en Tree is gelukkig met Carter, maar dit keer is het niet zij die terecht komt in een tijdlus, maar Ryan, de kamergenoot van Carter. Nu wordt hij door de gemaskerde Babyface Killer achtervolgd. Wanneer hij dit crazy verhaal aan Tree en Carter vertelt, weten zij gelijk wat er aan de hand is. Tenminste, totdat Tree ontdekt dat het allemaal Ryans schuld is en die van zijn medestudenten, Samar en Dre die samen werken aan een natuurkunde project genaamd Sisyphus, om tijd te vertragen. Het was hun project dat in de eerste plaats dus de tijdlus van Tree veroorzaakte en geen kosmische interventie.

Maar niet alleen dat, wanneer ze uitvinden wie de Killer is van Ryan en ze met Sisyphus alles terug willen draaien komt docent Bronson roet in het eten gooien en zo belandt Tree weer op maandag 18 september. Maar dit keer is alles anders…

Dat zorgt ervoor dat Tree voor een moeilijk dilemma komt te staan. En dan is er nog steeds een Babyface Killer die in de rondte loopt. Opnieuw moet Tree keer op keer dood gaan om de tijdlus te fixen, alleen zit de oplossing dit keer niet in het ontmaskeren van de Babyface Killer, maar in iets dat nog meer impact heeft op Tree.

review film happy death day 2u 2019
hiding in plain sight/ Universal Pictures

Comedy drama met een science fiction basis

Deze veranderingen zorgen er gelijk voor dat de nadruk meer op het drama en tegelijkertijd op comedy komt te liggen, gemengd met science fiction elementen en belangrijke levenskeuzes. De slasher horror elementen alsook het mysterie wie dit keer de Killer is, worden hiermee op een zijspoor gezet. Het is ondanks dat het gaat om hetzelfde concept, met dezelfde personages een hele andere film dan Happy Death Day. De spanning en het mysterie ontbreken en de focus ligt geheel op comedy en drama.

Hierdoor is er meer aandacht voor het personage Tree zelf. In de eerste film hebben we haar zien veranderen in een beter mens en nu zien we haar dat ook daadwerkelijk toepassen. Alhoewel het om haar draait, zijn andere personages nu meer en ook zelfstandiger in beeld. Natuurlijk is ook Carter weer van de partij, maar ook tussen hen is er iets veranderd. Maar ook Ryan krijgt nu een veel groter aandeel en heeft zijn eigen sidekicks, de nerdy maar leuke Samar en de sassy slimme Dre. Vooral ook hun reactie op Tree (crazy white girl) die hen iedere keer weer opnieuw alles in sneltreinvaart moet uitleggen, is erg komisch. En Tree weet hen elke keer zo mee te slepen in haar beleving, dat er een echte band ontstaat tussen hen, terwijl Carter, Ryan, Samar en Dre, Tree pas een dag kennen (Why are we so happy for her? We hardly know her), maar zij hen al een paar weken zo onderhand. Dat enthousiasme waarmee de rest meegaat met Tree is dan ook geheel aan haar te danken en is ook vrij geloofwaardig en tevens slaat dat enthousiasme over op het publiek.

De personages zijn niet alleen allemaal erg likeable, maar komen dit keer nog meer tot leven. Zelfs Danielle die een grotere rol heeft, draagt haar eigen steentje bij en heeft haar eigen komische scène. Het tempo blijft er de gehele film goed inzitten. De herhalingen blijven grotendeels uit beeld, zoals de uitleg die gelukkig na de eerste keer uit beeld blijft. Maar ook de deathscenes van Tree om de dag weer opnieuw te laten beginnen, worden steeds hilarischer, van een uit het vliegtuig springen in bikini tot springen in een takkenversnipperaar en een föhn in het bad en nog veel meer gekkigheden. Dat zorgt voor een lekker tempo, en veel humor.

Dit werkt prima met het drama dat Tree voor haar kiezen krijgt. Het is hierdoor wel een andere film geworden dan een slasher en een mysterie. Met veel meer humor, meer levendige personages en een dilemma, is dit ook een zeer vermakelijke film die geen moment verveelt.

Het plot (spoilers)

Dat deze film dit keer geen slasher whodunnit is, wordt erg goed opgevangen door de dingen die dit keer anders zijn, want Tree is terecht gekomen in een andere versie van het universum. Niet alleen is ze een dag terug door de tijd gereisd, maar ook beland in een ander universum van het multiverse. Een universum dat niet toebehoort aan deze Tree, maar dus eigenlijk een andere Tree. Deze Tree blijkt sowieso al geen bitch te zijn en dat komt onder andere doordat Tree’s moeder nu niet is overleden. Tree is nu niet degene die vijanden heeft, maar toch loopt er een Babyface Killer rond. En het is niet Lori, die nu dus weer levend en wel is.

Daardoor ligt de focus ook op de keuze die Tree moet maken, terwijl Ryan en Dre en Samar Sisyphus zo proberen in te stellen dat zij terug kan naar haar eigen tijd en dimensie.

Het is voor Tree een keuze tussen Carter en haar moeder, die in deze dimensie niet is gestorven. Dat de Babyface Killer nog rondloopt, wordt telkens weer even aangehaald, maar de focus ligt op de berekeningen die het team van Ryan moet maken, dat veel tijd kost. De enige die alles nog weet van die dag is Tree. Dus pleegt ze op de vreemdst en grappigst mogelijke manieren zelfmoord om de dag te herstarten in plaats van door de Killer te worden vermoord. Dat levert vooral de humor op in de film. Ze onthoudt alle berekeningen zodat het team niet steeds opnieuw hoeft te beginnen, totdat ze de berekening correct hebben en ze Tree ‘naar huis’ kunnen sturen.

review film happy death day 2u 2019
Tree, Final kickass hero Girl/ Universal Pictures

Geen focus op het slasher mystery  van de Babyface Killer

Het enige probleem voor Tree is of ze wel terug wil naar haar eigen dimensie in plaats van de Killer koste wat kost te ontmaskeren. Maar een ander probleem ligt in de film zelf. Want het feit dat zij degene is die de tijdlus beleeft en de dag door haar dood steeds weer reset, is dit keer wat vergezocht aangezien de Killer, zo blijkt, niet eens achter haar aanzit.

Daarbij komt dat Tree te veel bezig is met haar eigen dilemma en dat Carter haar daarop wijst en zegt dat ze egoïstisch als ze kiest voor deze dimensie in plaats van haar eigen dimensie, omdat er dan een aantal onschuldige mensen doodgaan, waaronder dit keer Lori, die het dit keer niet op Tree heeft voorzien. Maar door terug te gaan zonder de Babyface Killer te ontmaskeren, zorgt er ook voor dat er mensen doodgaan, door die Killer.

Dat dus sowieso de Killer moet worden gestopt, wordt pas aan het einde opgelost, doordat Tree er plots toch nog eventjes aan denkt, wat doet overkomen, alsof het in de film zelf ook even was vergeten en we toch nog even de Killer moeten ontmaskeren. Het geeft Tree net niet de kans om een superheld te zijn, die zowel een juiste beslissing neemt en een kickass killer killer wordt om zo iedereen te redden. Dat voelt nu net iets te gehaast aan en tussen neus en lippen door. Net zoals de ontmaskering van de Babyface Killer dat dit keer eveneens wat vergezocht is.

→ Nieuwsgierig geworden naar de identiteit van de Babyface Killer? Lees hier de ontmaskering.

Conclusie

Happy Death Day 2U richt zich dit keer op een net iets jonger publiek. Met nu science fiction time travel multiverse als basis in plaats van een slasher horror, is de sfeer van de film meer drama en comedy dan spanning en mysterie. Het is niet dezelfde film als het originele deel, en zeker geen herhaling, maar de dreiging en ontmaskering van de Babyface Killer speelt dit keer tweede viool. Dat neemt niet weg dat de humor, weliswaar bedoeld voor een jonger publiek, wel erg grappig over de top is, vooral de deathscenes van Tree, zijn over de top grappig, maar ook Ryan, Samar en Dre en zelfs Danielle voegen humor toe aan het geheel. De focus blijft echter bij Tree en de lessen die zij leert over het leven, die dit keer serieuzer en zwaarder en emotioneler zijn. Happy Death Day 2U is daarom niet die orginele slasher met een twist meer, zeker geen horror, maar uiteindelijk een feel good movie, met drama, comedy en romantiek, met een science fiction sausje en vooral zeer vermakelijk.

Meer lezen van Happy Death Day? Klik dan op onderstaande links:

Praktische info

  • Happy Death Day 2U (2019) 100 min
  • Directed by: Christopher Landon
  • Produced by: Jason Blum
  • Written by: Christopher Landon
  • Based on: Characters by Scott Lobdell
  • Starring: Jessica Rothe, Israel Broussard, Phi Vu, Suraj Sharma, Sarah Yarkin, Rachel Matthews, Ruby Modine, Charles Aitken
  • Music by: Bear McCreary
  • Cinematography: Toby Oliver
  • Edited by: Ben Baudhuin
  • Production company: Blumhouse Productions, Digital Riot Media
  • Distributed by: Universal Pictures