Film Review: Urban Legend (1998)

review film urban legend 1998
Urban Legend/ Tristar Pictures

Urban Legend (1998) is een tienerslasher uit het post-Scream tijdperk, die gebruik maakt van de broodje aap verhalen om de geheimzinnige killer lekker los te laten gaan.

Urban Legend (1998) is een van de vele opvolgers van de succesvolle tienerslasher Scream (1996). Scream wist weer nieuw leven te blazen in het slashergenre en wist daarbij niet alleen humor, maatschappelijke kwesties, maar er ook een meta-analyse over horrors en slashers aan toe te voegen. Het resultaat was een opmerkelijke slasher film, die ondanks een typische jaren 90 sfeer uitstraalt, wel een echte klassieker is geworden.

Zoals gebruikelijk na een succes van een (nieuwe) formule, worden er talloze andere films gemaakt in dat genre, dit keer de tienerslashers, de een beter dan de ander. Urban Legend doet zeker een goede poging en in plaats dat het zich zoals Scream focust op horrorslashers, gaan ze dit keer aan de haal met de zogenaamde urban legends, de broodje aap verhalen. Verhalen die de ronde gaan als echt gebeurd, maar die verzonnen zijn, een eigen leven zijn gaan leiden en over het algemeen verhalen die iedereen wel eens heeft gehoord of zelfs iemand via via weet ‘die het echt is overkomen’.  Net zoals sprookjes hebben ze een moralistische en waarschuwende functie om de luisteraar te behoeden voor foute beslissingen of hen zegt op hun hoede te zijn. In Urban Legend staat er echter een killer op die deze urban legends tot leven doet komen en ze verandert in waar gebeurde horror verhalen.

Het verhaal

Op Pendleton University gaat het verhaal, een urban legend, de ronde dat er 25 jaar geleden een professor gek werd en studenten afslachtte door van deur tot deur te gaan en hun keel door te snijden, de zogenaamde Stanley Hall Massacre.

De film begint wanneer we een studente na het weekend terug zien rijden naar Pendleton en stopt bij een benzinestation om bij te tanken. De pompbediende echter gedraagt zich heel vreemd en probeert al stotterend haar iets te vertellen en lokt haar naar binnen. Uit angst dat ze te maken heeft met een gek, rijdt ze weg, terwijl de pompbediende haar achterna roept: ‘Someone’s in the back seat!’ Waarop er iemand vanuit de achterbank opduikt gehuld in een parka en capuchon en het meisje doodt met een bijl. Deze gebeurtenis is de eerste van velen die de urban legends tot leven doet komen.

We volgen in deze gebeurtenissen Natalie, de hoofdpersoon van het verhaal. Alle moorden vinden rondom haar persoon plaats. Verder volgen we de big mouth rich kid Parker, practical joker Damon, schooljournalist Paul, Natalie’s beste vriendin Brenda, haar kamergenote Tosh en school DJ Sasha, de vriendin van Parker.

Wanneer al haar vrienden een voor een ten prooi vallen aan de geheimzinnige killer probeert Natalie uit te zoeken wie de moordenaar is een waarom. Het antwoord heeft alles te maken met een urban legend uit het verleden.

Stijgt niet boven het gemiddelde uit

De film bespreekt meerdere urban legends, die ofwel worden uitgevoerd door de killer zelf, of worden besproken in college of onderling met de vriendengroep. De ene urban legend is bekender dan de andere, maar het is zeker leuk geïntegreerd in het verhaal zelf. Dit betekent wel dat de urban legends leidend zijn in het verhaal in plaats van dat er gefocust wordt op Natalie. Afgezien van dat zij de film niet weet te dragen, is er weinig ruimte in het script om haar te laten ontwikkelen tot een echte Final Girl.

De overige personages berusten op archetypes, en clichés, die een bepaalde functie hebben in het verhaal, als zijnde misleidend, reddend, verdachte, slachtoffer en final girl. De personages blijven allen vrij oppervlakkig, waardoor hun deathscenes weinig indruk maken. Het spel hierin is soms ook net iets te over de top om geloofwaardig te zijn, waardoor dit ten koste gaat van de spanning. Maar wie een scream at your screen film wil kijken om te zien hoe bruut iedereen wordt afgeslacht zonder hierbij een emotionele binding te hebben, zit bij Urban Legend aan het juiste adres.

De kills zijn veelal bloederig en heftig en zeker niet diervriendelijk. De arme hond van Parker die eerst al dronken wordt gevoerd op een feestje, komt aan zijn einde door de urban legend van “de oude vrouw die haar hondje wilde drogen in de magnetron.” Altijd een zeer onnodig en wreed cliché dat niets toevoegt, behalve dat de killer wel echt gestoord moet zijn.

Net zoals in Scream worden de urban legends besproken, gaat de Dean dood, wordt er een feestje gehouden, blijken er red herrings te zijn, en is er een laatste schrikmoment en blijkt alles te maken te hebben met iets uit het verleden van de hoofdpersoon. De film hanteert een juiste formule, met de juiste types die echter wel te oppervlakkig blijven, en richt zich veelal op seksgetinte grappen, en weet niet boven een gemiddelde standaard uit te stijgen, waardoor de film een tienerslasher is die weliswaar iets weet toe te voegen aan het genre, qua concept, maar dat niet altijd ten volle weet te benutten en te vaak blijft steken op clichés.

Conclusie

Urban Legend heeft een erg leuk conceptidee, maar weet dit niet ten volle te benutten. De urban legends die worden gebruikt worden de ene keer beter benut dan de andere keer. Het is zeker geen Scream, maar je kan een stuk slechter treffen in het post-Scream tijdperk qua tienerslashers uit de jaren 90.

Praktische info

  • Urban Legend (1998) 100 min
  • Directed by: Jamie Blanks
  • Produced by: Gina Matthews, Michael McDonnell, Neal H. Moritz
  • Written by: Silvio Horta
  • Starring: Jared Leto, Alicia Witt, Rebecca Gayheart, Tara Reid, Michael Rosenbaum, Loretta Devine, Joshua Jackson, John Neville, Julian Richings, Robert Englund, Danielle Harris, Natasha Gregson Wagner
  • Music by: Christopher Young
  • Cinematography: James Chresanthis
  • Edited by: Jay Cassidy
  • Production company: Original Film, Phoenix Pictures
  • Distributed by: TriStar Pictures