Film Review: Summer of 84 (2018)

review film summer of 84 2018
Summer of 84/ Gunpowder & Sky

Summer of 84 is een mystery horror met een lekkere eighties vibe en een sinister einde.

De jaren 80 zijn weer helemaal in. Als kind van de eighties was ik altijd gek op de jongensavonturen zoals The Goonies (1985), waarin een groepje typische jongens, meestal misfits een bijzonder avontuur beleefden. Dat is er na al die jaren nog steeds niet uitgegaan, nog steeds houd ik van dit soort verhalen, een reden waarom ik It (1986) van Stephen King al zo vaak heb gelezen en ook Stranger Things is een van die redenen waarom ik die serie zo leuk vind om te kijken.

Nu is Summer of 84 ook een mysterie avonturenfilm van een groepje jongens dat zich, zoals de titel al doet vermoeden, afspeelt in de zomer van 1984. Een film die de avonturenjongens films uit de jaren 80 combineert met het gevoel van Disturbia (2007). Dit keer geen bovennatuurlijke horror, piratenschatten of een monster van een andere dimensie, maar een seriemoordenaar die een buitenwijk in Ipswich Oregon onveilig maakt. Een film die met de schijnbaar niets aan de hand jaren 80 sfeer begint, maar waar het al snel achter gesloten deuren een ander verhaal blijkt te zijn. Een tijd waarin de maatschappij in de ban was van de koude oorlog, de angst voor De Bom en waar in  Amerika de familiewaarden hoog in het vaandel stonden en AIDS werd gezien als een ‘goddelijke straf.’ De beginzinnen van de film uitgesproken door hoofdpersoon Davey dat niemand zich eigenlijk helemaal laat zien zoals hij werkelijk is en dat ook een seriemoordenaar buren heeft, spreken dan ook boekdelen voor die tijd. De Zomer van 84 zal het leven van Davey voorgoed veranderen.

Het verhaal

In de zomer van 1984 wordt Ipswich en de omgeving geteisterd door een aantal vermissingen van jongens tussen de 12 en 16 jaar. De politie heeft geen enkel spoor totdat de seriemoordenaar hen onder de naam Cape May Slayer zelf een brief stuurt waarin hij zegt wel 15 jongens te hebben ontvoerd en gedood.

De vijftienjarige Davey Armstrong en zijn beste vrienden Dale ‘Woody’ Woodworth, Curtis Farraday en Tommy ‘Eats’ Eaton spelen iedere avond in de schemering met een paar andere vrienden het spelletje Manhunt. In hun boomhut komen de vier vrienden samen om over meiden te praten en hun obsessie over de vrouwelijke anatomie te delen en in seksbladen te kijken. Tot Davey op een avond tijdens Manhunt door het raam een jongen ziet bij zijn buurman Wayne Mackey. Een paar dagen later ziet hij deze jongen weer, maar dan op een melkpak als een vermiste jongen. Zijn verdenking valt dus gelijk op Mackey als de Cape May Slayer, maar omdat deze een politieagent is, verwerpen zijn vrienden dit idee. Toch weet Davey hen over te halen want een agent weet juist hoe en wat hij moet doen als killer en is de beste vermomming en met behulp van hun walkie talkies bespioneren ze Mackey.

Ondertussen hebben de jongens ieder hun eigen problemen thuis. De ouders van Eats maken altijd vreselijke ruzie en aan zijn oudere broer Kyle heeft hij niets. Woody woont alleen met zijn moeder die zo hard moet werken dat ze soms diensten van 36 uur draait. Ondertussen raakt Davey opnieuw bevriend met zijn vroegere babysitter Nikki, zijn buurmeisje, wiens ouders op het punt staan te gaan scheiden en zij alleen met hem erover wil praten.

Maar dan raakt er nog een jongen vermist. De grote vraag is echter of Davey gelijk heeft en Mackey de Cape May Slayer is. Dit alles zijn de ingrediënten voor een spanende horror zomer.

Echte eighties feel

De film voelt helemaal aan als de jaren 80, door de aankleding, de muziek, het groepje jongens dat voldoet aan de typische samenstelling van de jaren 80 avonturen. Davey is de hoofdpersoon en de jongen waar verder weinig mee aan de hand is. Hij heeft fijne ouders en zijn vader werkt als journalist, waardoor hij niet alleen overal van op de hoogte is, maar waarschijnlijk ook zijn vaders nieuwsgierigheid heeft geërfd. Woody is de dikke jongen van de groep, lief maar niet zo bijster slim. Hij houdt erg van zijn moeder waarmee hij samen een gezin vormt. Eats heeft het minder fijn thuis, hij is dan ook de bad boy die al vaker in de problemen is gekomen. Farraday draagt een bril en is dan ook de intelligente van de groep, over hem komen we verder weinig te weten.

Nikki de vroegere babysitter van Davey, heeft het moeilijk met de scheiding van haar ouders en staat zelf op het punt om na de zomer naar de universiteit te gaan en haalt herinneringen op met Davey. Hun interacties zorgen ervoor dat het duidelijk wordt dat ook Davey op een kantelpunt in zijn leven staat, nog net geen man, maar ook zeker geen kind meer. De film heeft een lekkere lazy feel, een gevoel dat de zomer opwekt, met een beetje mysterie, opgroeiende jongens in een buitenwijk en nostalgie. Totdat de film toewerkt naar het einde.

review film summer of 84 2018
Nikki and Davey/ Gunpowder & Sky

Wie is de moordenaar van Summer of 84: een sinister einde (spoilers)

Wie is de Cape May Slayer?

Alles lijkt erop te wijzen dat Mackey schuldig is, hij koopt honderden liters aarde, pikhouwelen, schoppen, heeft een garagebox met daarin een andere auto en jerrycans met Natriumhydroxide en ze vinden een bebloed shirt in zijn tuinhuisje en daarbij heeft hij een kamer in de kelder die met een hangslot dicht zit. Heel verdacht allemaal. Wanneer Davey besluit om dit aan zijn ouders te vertellen, geloven zij er niets van en zij laten de jongens hun excuses aanbieden aan Mackey. En als blijkt dat alle aarde bedoeld was voor het Cape May Festival, laten Farraday en Eats de verdenking vallen.

Terwijl Davey samen met Woody en Nikki inbreekt in het huis van Mackey om erachter te komen wat er in de kamer van Mackey is. Davey heeft de videocamera van zijn vader meegenomen om alles vast te leggen als bewijs. En bewijs vinden ze! Niet alleen vinden ze allerlei rare foto’s, niet van zijn familie, maar van al zijn slachtoffers en een lijk in een badkuip, maar ook een jongen die onlangs was ontvoerd. Ze redden de jongen en tonen alles aan de politie die gelijk alles inzet om Mackey te vinden.

Die nacht blijft Woody bij Davey slapen, terwijl Mackey nog altijd spoorloos is. Maar Mackey had zich schuil gehouden in op de zolder van Davey en midden in de nacht ontvoert hij Davey en Woody en brengt hen naar het bos om een echt spelletje Manhunt te spelen. Hij weet de achillespees van Davey door te snijden en snijdt de keel van Woody door. Davey laat hij achter met de belofte dat hij ooit weer terug zal keren. Zodat Davey altijd bang zal blijven en op zijn hoede moet blijven.

Eigenlijk wordt er nergens twijfel gezaaid of Davey gelijk heeft en of Mackey de Cape May Slayer is en het einde laat zien dat het daar niet echt om draaide, maar om de dreiging en een gevoel van valse veiligheid. Met dit einde laat de film zijn ware horror kant zien en laat zowel Davey als de kijker achter met een onveilig en naar gevoel. Want waar eerder de film leek te eindigen met een goede afloop is dat nu helemaal gekanteld en is het nergens veilig.

Conclusie

Summer of 84 heeft een heerlijke jaren 80 vibe, waarin het valse gevoel van veiligheid zowel in de maatschappij als aan het einde overheersen. Het onbezorgde gevoel van de zomers is voorgoed voorbij, in een realistischere vorm dan enkel een metafoor voor de vijftienjarige Davey. Daarmee is de film op de valreep een echte horror te noemen in plaats van een mysterie en een coming of age verhaal. Het venijn zit ‘m in de staart en is vrij giftig, wat de kijker met een naargeestig gevoel achterlaat alsook dat epische gevoel van de jaren 80 films compleet wegvaagt. Het is een film die lekker traag verloopt waar je in kan gaan hangen, maar toch opgeschrikt wordt door het sinistere einde, wat je juist door de fijne opbouw en het meelopen met de jongens, niet in de koude kleren gaat zitten.

Praktische info

  • Summer of 84 (2018) 105 min
  • Directed by: François Simard, Anouk Whissell, Yoann-Karl Whissell
  • Produced by: Shawn Williamson, Jameson Parker, Matt Leslie, Van Toffler, Cody Zwieg
  • Screenplay by: Matt Leslie, Stephen J. Smith
  • Starring: Graham Verchere, Judah Lewis, Caleb Emery, Cory Gruter-Andrew, Tiera Skovbye, Rich Sommer, Jason Gray-Sranford, Shauna Johannesen
  • Music by: Le Matos
  • Cinematography: Jean-Philippe Bernier
  • Edited by: Austin Andrews
  • Production company: Brightlight Pictures, gunpowder & Sky
  • Distributed by: Gunpowder & Sky