Wie is de moordenaar in Agatha Christie’s Hercule Poirot’s Christmas

book review hercule poirot's christmas agatha christie

Niets is zo vervelend wanneer je eigenlijk geen zin hebt om een hele serie of film uit te kijken of een boek uit te lezen om erachter te komen who did it. Toch wil je het weten. I hear you, dus bij deze dé onthulling. En misschien vind je het na de onthulling het toch wel weer de moeite waard om verder te lezen of te kijken, want de ene twist is de ander niet. Dit keer de ontmaskering van de killer in de whodunnit van Agatha Christie: Hercule Poirot’s Christmas.

Dat Kerst niet altijd betekent dat de hele familie gezellig bij elkaar komt bewijst dit detective verhaal van Agatha Christie dat zich afspeelt tijdens Kerst. En speciaal voor haar schoonbroer James, die haar moorden vaak net iets te braaf en fatsoenlijk vond, maakt Christie er een bloederige Kerst van.

De gezellige familie Lee

We maken kennis met de familie Lee en het familiehoofd Simeon een nare oude man die geen van zijn kinderen of zijn vrouw ooit goed heeft behandeld. Zijn oudste zoon Alfred woont samen met zijn vrouw Lydia bij hem in en worden als een soort slaven behandeld. Zoon David en zijn vrouw Hilda komen naar het landhuis voor Kerst, alsook zoon George de politicus met zijn op geldbeluste vrouw Magdalene. En tenslotte het zwarte schaap van de familie Harry, die ooit fraude heeft gepleegd. Allemaal hebben ze een reden om de oude man dood te wensen, omdat hij hen slecht behandelt, een wrek is en iedereen het geld wel goed kan gebruiken.

Maar er zijn meer spelers op het veld. Ook uitgenodigd is Pilar Estravados, zijn Spaanse kleindochter en dochter van zijn overleden dochter Jennifer. Onverwachts klopt ook ene Stephen Farr aan die de zoon is van een zakenpartner van Simeon uit Zuid-Afrika en handelt in diamanten.

Maar vlak voordat het feestelijke diner begint, waar iedereen zoveel zin in heeft, ahum, waar Simeon iets bekend gaat maken inzake zijn testament, wordt hij dood in zijn studeerkamer aangetroffen. Terwijl de kamer van binnen op slot zat, is zijn keel doorgesneden en ligt hij in een enorme plas bloed. Tot schrik van de familie, al is niemand er echt rouwig om, behalve Pilar.

Degene die het hele voorval moet onderzoeken is Inspector Sugden en hij is dan ook snel ter plaatse. Net als Poirot overigens die toevallig bij Colonel Johnson op bezoek is, van het incident lucht krijgt en zijn hulp aanbiedt, waardoor het voor hem toch nog een interessante Kerst zal worden.

Is iedereen wel wie hij zegt dat hij is?

Iedereen is verdacht, heeft een motief en niet iedereen heeft een alibi. En ook blijken er diamanten uit de kluis in de studeerkamer gestolen te zijn. Dus wat is het echte motief? De diefstal van de diamanten? Het testament dat veranderd gaat worden? Of iets anders? Poirot vindt de moord vrij wraakzuchtig en vol haat en woede. Daarbij ontdekt hij ook nog eens dat niet iedereen is wie hij of zij zegt dat ie is.

Allereerst blijkt dat Stephen niet de zoon is van de zakenpartner van Simeon, maar de de echte zoon is van Simeon en Stephen Grant heet. Dat brengt complicaties met zich mee aangezien hij en Pilar iets voor elkaar voelen. Maar ook Pilar is niet wie zij zegt dat ze is. Zij is niet de echte kleindochter van Simeon, maar heet Conchita Lopez. Zij heeft Pilar ooit ontmoet en nadat Pilar gestorven was in de burgeroorlog in Spanje, nam zij haar identiteit over om naar Engeland te gaan voor een beter leven.

De ontmaskering

Maar er is nog iemand die zich anders voordoet. En dat is niemand minder dan Inspector Sugden. Want ook hij is een bastaard zoon van Simeon (die is dus druk bezig geweest). Sugden’s moeder werd afgekocht door Simeon en hij haatte de man. Hij ging de studeerkamer binnen en vroeg Simeon of de diamanten veilig waren die de kluis opende om hem te te laten zien. Sugden sneed toen Simeon’s keel door, nam de diamanten mee en verstopte die om het op een roof te doen laten lijken. Later door middel van een zorgvuldig gemaakte constructie die hij van buiten via het raam kon activeren, maakte hij het lawaai van een worsteling waardoor het tijdstip van de moord werd veranderd. Door een bewerkte plas dierenbloed leek dat net vers en zijn gegil was ook een soort ballon waaruit lucht leegliep. De deur had hij op slot gedraaid zodat niemand het lichaam eerder zou vinden. Juist door zo slim te willen zijn, ging er bij Poirot een belletje rinkelen. Hoe kan er een worsteling zijn, terwijl er niemand gezien wordt die wegrent en de deur op slot zit, terwijl daar alleen het lijk ligt in een veel te grote plas bloed?

Het was een Kerst waarin Poirot zich prima vermaakte en waarin hij weer eens kon doen waar hij zo goed in is.

Dus de moordenaar van Simeon Lee was zijn bastaard zoon Inspector Sugden. Zijn motief was wraak. En hij deed tenslotte wat de rest van de familie ook misschien wel had willen doen.

Dus Merry Christmas en veel plezier bij de (schoon)familie. En bedenk bij elke kleine ergernis, zo erg als het bij de familie Lee is, zo erg is het hier gelukkig niet. Ho ho ho.

← Lees ook het review van het boek van Agatha Christie: Hercule Poirot’s Christmas