Film Review: Tourist Trap (1979)

review film tourist trap 1979
Davey/ Compass International Pictures

Tourist Trap is een klassieke jaren 70 slasher, met de nodige clichés, maar met een bovennatuurlijk tintje.

Wie gruwelt en griezelt van enge poppen en maskers, kan hier zijn lol op, want in deze hele film draait het om een gestoorde moordenaar met verschillende maskers (en je wilt al helemaal niet weten hoe hij er aan komt), die bovennatuurlijke krachten heeft en paspoppen en mannequins tot leven laat komen. Het is zeker niet de beste jaren 70 slasher, met de geijkte clichés, weinig echte enge spanning en een niet echt lekker lopend verhaal, maar wel met een cool creepy idee. Niet de beste uitvoering, maar voor de jaren 70 horrorliefhebbers, wel eentje die je gezien moet hebben.

Het verhaal

Vijf jongvolwassenen zijn op een uitje ergens in the middle of nowhere. Woody en Eileen rijden in een auto vooruit, maar zijn ergens gestrand. Terwijl Woody met de leeggelopen reserveband naar het dichtstbijzijnde pompstation loopt, blijft Eileen wachten en komen ondertussen Jerry en zijn vrouw Becky en vriendin Molly langs en pikken haar op en gaan op zoek naar Woody. Die zoektocht zal tevergeefs zijn, want ondertussen heeft Woody weliswaar een pompstation gevonden, maar treft het verlaten aan en wordt aangevallen door paspoppen en wordt door een onbekende killer op bovennatuurlijke en telekinetische wijze gedood.

De anderen hebben al even weinig geluk als hun auto er ook mee ophoudt. Terwijl Jerry aan de auto gaat sleutelen, vindt Eileen een idyllisch meertje met waterval, waar de drie meiden zonder badpak in gaan zwemmen. Ze worden verrast door de komst van Mr Slausen, die daar in de buurt woont en hen gadeslaat en waarschuwt dat ze voor het donker weg moeten zijn. Omdat de auto van Jerry weigert te starten, neemt Mr Slausen hen mee naar zijn oude museum met mechanische poppen. Poppen die levensecht lijken en gemaakt zijn door zijn jongere broer. Samen met Jerry neemt hij gereedschap mee en gaan  ze terug naar de auto, terwijl de meiden in het vreemde museum achterblijven. Vroeger trok het nog veel publiek, maar sinds de aanleg van de nieuwe snelweg komt niemand meer langs dit verlaten stuk weg. Aan de overkant van het museum staat een groot landhuis, dat verlaten lijkt, maar als Eileen tegen de waarschuwingen van Mr Slausen in een kijkje gaat nemen, zijn de poppen aan het dansen.

Opbouw, stijl en sfeer

De opbouw verloopt vrij standaard en het naderend onheil hangt al vanaf het begin van de film boven hun hoofd. Woody’s dood zet al gelijk de toon van de film, waarin creepy poppen een grote rol spelen. En een killer met bovennatuurlijke krachten, wat het een originele insteek geeft. Ook al zien we de moord op Woody vol in beeld, het gaat gepaard met vrij weinig bloed en gore en ook de killer blijft nog onbekend. Sowieso is deze film vrij bescheiden, qua het vloeien van bloed en gore en ook naakt zien we in deze film niet terug. Wel zijn er de nodige andere clichés, de waarschuwingen van een best wel vreemde wat oudere man, een afgelegen omgeving en vijf jongeren die totaal niet zijn voorbereid en alle waarschuwingen in de wind slaan. Behalve een meisje, Molly.

De film is niet alleen een slasher, maar ook een bovennatuurlijke thriller en een mystery. Halverwege de film, komen we te weten dat degene die in het grote huis aan de overkant van het museum woont, Davey heet, dat hij de killer is, en dat Mr Slausen hier wel degelijk meer van af weet, de reden dat hij hen ook waarschuwt niet naar het huis te gaan. Maar dat is nog maar de helft van het verhaal, de twist moet dan nog komen en is het sterkste punt van het verhaal.

Het tempo is niet erg hoog. En de spanning is soms ver te zoeken. Dat is mede te wijten aan de vele herhalingen van handeling en sfeer. Dat haalt het tempo dat hierdoor niet voorwaarts gaat omlaag, maar ook de spanning, die geen sterke opbouw heeft en naar een climax werkt, ontbreekt. De muziek draagt ook niet bij aan deze enge sfeer, die het vooral moet hebben van de shots van de paspoppen en het creepy gedrag van Davey.

review film tourist trap 1979
Becky’s sinister discovery/ Compass International Pictures

De killer Davey

Waar de meeste slashers zich richten op de slachtoffers en de Final Girl, en de killer vaak een man met masker is en niet meer dan dat, ligt in deze film juist de focus op de killer zelf. Davey blijkt niet alleen de gestoorde killer te zijn, met bovennatuurlijke krachten die de poppen tot leven kan laten komen, maar er zit een sinistere werkwijze achter. Dat wordt op een klassieke wijze in beeld gebracht dat doet denken aan de theatrale manier van spelen van Vincent Price, vooral in The Abominable Dr Phibes (1971), maar dan zonder die heerlijke typische campy een meelijwekkende feel, zoals alleen hij dat kan. De motivatie van de killer Davey wordt door hem zelf dan ook helemaal uitgelegd, wat een vrij langdradig maar ook iets te kitsch stuk oplevert, maar ook dat is nog maar de helft van het verhaal. Dat wat Davey werkelijk doet, krijgen we in een demonstratie te zien via een ander onbekend meisje, Tina, dat hij eerder langs de weg heeft opgepikt, waardoor het wat afstandelijker blijft. De moorden op de vijf hoofdpersonages worden wel in beeld gebracht, maar niet zodanig op een gruwelijke wijze, waardoor het toch een vrij milde horror blijft.

De horror

De horror ligt vooral in de enge poppen en de verschillende enge maskers die Davey draagt. Davey laat de poppen op een enge wijze tot leven komen, waarbij de muziek ondersteund wordt door het gezucht van de vrouwelijke paspoppen. Het gaat vooral om het idee, de enkele shots van een “pop” dan dat ze er werkelijk echt heel eng uitzien. De achterliggende horror is dan ook het verhaal van Davey zelf. Want Davey is de broer van Mr Slausen, maar ook dat is niet helemaal waar. Pas wanneer we te weten komen wie de echte moordenaar is, maakt de film daar op een eigenzinnige en ook waanzinnige wijze gebruik van door zijn waanzin door middel van de poppen en zijn eigen gedrag goed tot uiting te laten komen. Die finale haalt alles uit de kast, de hele opbouw er naar toe, is vol met creepy, weirde waanzin, dat alleen maar toeneemt en zelfs een verrassing in petto heeft voor de kijker als Molly the Final Girl. Maar het meest verontrustende en creepy shot van de hele film is weggelegd voor het allerlaatste shot, dat niet alleen briljant is, maar misschien nog wel bizarder dan Davey zelf.

Wie is de moordenaar in deze gekke Tourist Trap? (spoilers)

Een voor een worden de jongeren door de killer te grazen genomen. Eerst de nietsvermoedende Woody. Wanneer Mr Slausen de anderen oppikt en hen naar zijn museum brengt, blijkt Eileen de nieuwsgierige en gaat op onderzoek uit in het huis aan de overkant, tegen de raad en waarschuwingen van Mr Slausen in. Ondertussen is Mr Slausen terug gekomen, zonder Jerry en terft hij in het huis de nu vermoorde en tot pop omgetoverde Eileen aan. Dan vermoedt de kijker dat de broer van Mr Slausen, Davey is en dus niet naar de stad is vertrokken, zoals hij zelf heeft gezegd. Maar wanneer ook Becky die op zoek gaat naar Eileen gevangen wordt genomen en daar ook een gevangen Jerry aantreft, zien we hoe de enge Davey te werk gaat en maskers maakt van zijn slachtoffers. Zelf draagt hij ook een masker.

Pas wanneer Molly ook door hem wordt aangevallen en op de vlucht slaat en wordt gered door Mr Slasusen, ontdekken we de ware aard van de killer en wie er achter het masker van Davey zit. Dat is niemand minder dan Mr Slausen zelf. Die vroeger zelf zijn broer en vrouw heeft vermoord omdat zij met elkaar vreemd gingen. Nu is Mr Slausen helemaal alleen met zijn poppen die hem gezelschap houden en is hij nog knettergekker geworden dan dat hij al was. Hij vermoordt Becky en wil Molly tot zijn nieuwe vrouw maken en in een macabere dans met zijn overleden maar nu mannequin pop, terwijl alle andere poppen om hen heen tot leven komen, verschijnt plotseling Jerry die Molly komt redden. Wat een sinistere grap blijkt te zijn, als ook hij een levensechte pop is geworden. Molly weet echter Mr Slausen te doden en vlucht. Maar niet zonder haar vrienden, die nu allemaal poppen zijn geworden, mee terug te nemen, wat en zeer verontrustend en briljant laatste shot oplevert.

Conclusie

Tourist Trap is misschien qua opbouw, tempo en vertelstructuur niet bijzonder sterk, maar de originele insteek en het laatste gedeelte waarin de waanzin en gekte pas echt toeslaat is wel een volwaardige finale. Het is hiermee een typische jaren 70 film die afwijkt van het gewone slasher genre en zich kan scharen in het rijtje crazy jaren 70 horrors, zoals ook bijvoorbeeld de Japanse film Hausu (1977). Wie houdt van originele gekke weirde films, moet zeker deze Tourist Trap gaan bekijken en na de spetterende finale zal het in tegenstelling tot een echte tourist trap wel de moeite waard zijn geweest.

Praktische info

  • Tourist Trap (1979) 90 min
  • Directed by: David Schmoeller
  • Produced by: J. Larry Carroll. Charles Band, Irwin Yablans
  • Written by: David Schmoeller, J. Larry Carroll
  • Starring: Chuck Connors, Jocelyn Jones, Jon Van Ness, Robin Sherwood, Tanya Roberts, Dawn Jeffory, Keith McDermott, Shailar Coby
  • Music by: Pino Donaggio
  • Cinematography: Nicholas Josef von Sternberg
  • Edited by: Ted Nicolaou
  • Production company: Charles Band Productions
  • Distributed by: Compass International Pictures, Manson International Pictures