Film Review: Still/Born (2017)

review film still/born 2017
Mary/ Vertical Entertainment

Still/Born is een horror met drama en thriller elementen die een erg sterke sfeer weet neer te zetten, een integer beeld schept van een jonge depressieve moeder en je af en toe goed laat schrikken.

Het idee van Still/Born is misschien niet bijzonder origineel evenals de insteek, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de sterke vertolkingen en de indrukwekkende mix van reële angst, een postpartum depressie en bovennatuurlijke elementen. De vraag of de kersverse moeder hallucineert, ‘gek’ begint te worden, of dat er wel degelijk iets anders aan de hand is, blijft lange tijd mysterieus en zelfs aan het einde zou het, door het geheel als een symbool te zien, wat er nu exact aan de hand was in het midden gelaten kunnen worden.

Het verhaal

Mary en Jack zijn kersverse ouders van een zoontje. Echter bij de geboorte bleek dat de tweeling die ze droeg niet beiden levend werden geboren. Adam was een gezonde baby, maar Thomas werd dood geboren, wat wordt getoond in een indrukwekkende eerste scène die afgekapt wordt en in zwart overgaat, wanneer Mary en Jack dat te weten komen. Mary heeft moeite om Adam borstvoeding te geven, hij wil alleen maar van een flesje drinken en Mary lijdt aan oververmoeidheid en stress en verdriet. Dat Jack door hun verhuizing naar een prachtig grote woning in de suburbs, moet blijven werken en daardoor veel en lang van huis is, maakt het voor Mary niet makkelijker. Ze heeft steun van buurvrouw Rachel die ook net een baby heeft gekregen.

Maar dan, wanneer ze op de babymonitor kijkt, ziet ze een vrouw in het beeld verschijnen. Wanneer ze echter naar de babykamer rent, blijkt Adam stil te slapen. Het is het begin van vreemde dingen die Mary ziet en hoort en ze wordt paranoïde dat iemand Adam van haar af wil pakken. Terwijl ze medicijnen slikt, komt ze een andere vrouw op het spoor die iets soortgelijks heeft meegemaakt. Verzint Mary dit alles door haar verdriet en depressie of komt de demon Lamashtu echt haar kind stelen?

Slow burn maar intens

De film is een slow burn die op een even indrukwekkende als intrigerende, manier de beleving van Mary filmt. We zien haar confrontaties met de demon Lamasthu, maar zien eveneens de andere beelden op de Ipad die haar man Jack ziet en die in tegenspraak zijn met wat er volgens Mary echt is gebeurd. De opbouw hierin is niet alleen langzaam, maar wel zorgvuldig gekozen, zodat er op een zeer integere en intieme manier een beeld wordt geschapen waar Mary doorheen gaat. Haar acties om te willen bewijzen dat ze zelf goed voor Adam kan zorgen en de hulp van haar moeder weigert zijn dan ook meer dan begrijpelijk en versterken het sterke karakter van Mary. Dat terwijl we haar steeds verder zien aftakelen en waarbij ze zichzelf steeds meer gaat verwaarlozen en de tijd kwijtraakt en zelfs paranoïde wanen lijkt te krijgen.

De film laat dan ook een strijdvaardige vrouw zien die alles wil doen om haar kind te beschermen. Terwijl iedereen om haar denkt dat ze gek begint te worden. Maar wordt ze gek gemaakt door een werkelijke demon of door zichzelf? Door dit telkens te erkennen dan weer te ontkrachten, worden haar onzekere gevoelens hierover zeer voelbaar. De wijze waarop Christie Burke deze angsten en wanhoop en daadkracht acteert is erg te prijzen, waardoor die gevoelens extra hard binnenkomen. Door de keuze van filmen en cinematografie dat soms stil en kalm en integer is en dan tot een uitbarsting komt en eindigt in een zachte roze neonkleurige finale, waarbij harde muziek en de gedempte ervaring ervan goed de staat waarin Mary verkeert verbeelden. Het einde is dan ook erg huiveringwekkend en spannend en is de tragische climax dan ook erg heftig.

review film still/born 2017
Jack and Adam/ Vertical Entertainment

Lamashtu

De demon waar het in deze film om gaat is een vrouwelijke demon die haar oorsprong vindt in Mesopotamië. Zij had het voorzien op vrouwen die borstvoeding gaven en stal hun baby’s om hen op te eten. Ze heeft een harig lijf, met een het hoofd van een leeuwin, de tanden en oren van een ezel, lange vingers en vingernagels en voeten van een vogel met klauwen. Alhoewel niet heel erg duidelijk in beeld gebracht komen een aantal van deze elementen wel zichtbaar naar voren in de film, zoals het behaarde lijf en de lange vingers. Terwijl de spanning gedurende de film losjes aanhoudt, vooral door het gedrag van Mary zelf, is Lamasthu verantwoordelijk voor de jumpscares en de bovennatuurlijke horror, die goed creepy in beeld zijn gebracht.

Thriller, drama en horror

Door al deze bovengenoemde factoren is deze film  zowel een thriller, een drama als een horror. De schrikeffecten mogen er zijn, die door niet erg originele shots worden opgewekt, maar die horror wordt versterkt door het gedrag van Mary. Het thriller gehalte ligt in de vraag of het werkelijk gaat om een echte demon of demons in het hoofd van Mary. Maar ligt tevens in de strijdvaardigheid van een jonge moeder die weet dat ze niet gek is, en dat haar kind in gevaar is, en alles doet om hem te beschermen, zelfs tot het uiterste gaat. Zijn haar paranoïde wanen afkomstig uit haar eigen brein of zo gemanipuleerd door Lamashtu? Daar ligt gelijk ook het drama in, van een jonge vrouw en moeder die rouwt om het verlies van haar doodgeboren Thomas, wat vooral in het begin van de film erg sterk wordt weergegeven, haar angstige overbeschermende reactie naar Adam toe en Jack, de vader en echtgenoot die niet weet of hij bang om Mary moet zijn of boos op haar omdat hij denkt dat zij Adam in gevaar brengt.

De allerlaatste scène en laatste shot zou uitsluitsel moeten geven. Wanneer net zo abrupt het beeld op zwart gaat, met de camera gericht op het verbouwereerde gezicht van Jack, als in de openingsscène toen Mary en Jack erachter kwamen dat Thomas dood was. Een blik kan boekdelen zeggen en doet dat ook in deze tragische laatste scène. Dit maakt het lot van Mary nog tragischer.

Was Lamasthu echt of niet: Het einde uitleg en interpretatie (spoilers)

Nadat Mary de baby van Rachel tijdens het Halloween feest heeft ontvoerd om te doden, wordt zij door de buurman die agent is neergeschoten. Waarna Jack met Adam net thuiskomt en wanhopig bij haar neerknielt, kan Mary nog net een blik werpen op Adam en weet ze dat hij veilig is. Het lijkt een droevig einde, waarbij het allemaal nog is goed gekomen voor beide baby’s, totdat we in een volgende en laatste scène Jack zien die spullen bij elkaar pakt en duidelijk is dat Mary haar schotwond niet heeft overleefd. Jack vindt dan een doos vol met spullen van Mary waaronder de cassetterecorder. We zien nu pas de volledig scène waarin zij haar gesprek met Lamasthu opneemt. En we zien dat Jack ook de stem van demon hoort. Schokkender is dat hij hoort dat Lamasthu Thomas in de buik al had opgegeten en daarom ook zijn broertje wil hebben. En de enige manier om dit te voorkomen was een offer brengen, wat Mary met de baby van Rachel van plan was te doen. Met deze nieuwe verschrikkelijke kennis rent Jack naar boven, waar hij in de wieg van Adam kijkt. Het beeld gaat op zwart. Alhoewel we niet te zien krijgen of Adam wel of niet in zijn bedje ligt, wordt er, door de eerste scène aan deze te koppelen door dezelfde stijl en shot, sterk gesuggereerd dat Jack tot de conclusie komt dat of Adam dood is of weg is. Het is deze suggestie die de tragiek nog erger maakt.

Conclusie

Still/Born is een sterke film over rouw, verdriet, angst en het moederschap waarbij een moeder alles doet om haar kind te beschermen. Het benadrukt het instinct van een moeder om tegen alles in, tot het uiterste te gaan. Het een goed geacteerd drama, met een bovennatuurlijke insteek en thriller elementen, die erg goed zijn neergezet. Elk facet vult elkaar goed aan, waarbij stille scènes afgewisseld worden met echte horrorscènes en jumpscares, begeleid door ingetogen bescheiden muziek. Een film die niet uitblinkt in originaliteit qua concept, maar veel punten scoort op de uitvoering en zeker de moeite van het kijken waard is. Alleen misschien niet als je net bent bevallen.

Praktische info

  • Still/Born (2017) 87 min
  • Directed by: Brandon Christensen
  • Produced by: Chris Ball, Kurtis David Harder, Colin Minihan
  • Written by: Brandon Christensen, Colin Minihan
  • Starring: Christie Burke, Jesse Moss, Rebecca Oslon, Jenn Griffin. Michael Ironside, Sheila McCarthy
  • Music by: Blitz//Berlin
  • Cinematography: Bradley Stuckel
  • Production company: Digital Interference Productions, Hadron Films
  • Distributed by: Vertical Entertainment