Boek Review: Sourcery/ Betoverkind (Terry Pratchett, 1988)

book review sourcery terry pratchett

‘Every wizard is trying to dislodge the wizards above him while stamping on the fingers of those below; to say that wizards are healthily competitive by nature is like saying that piranhas are naturally a little peckish.’

Sourcery is een hilarisch magisch avontuur met in de hoofdrollen Rincewind en The Luggage!

Sourcery is het vijfde deel in de Discworld serie van Terry Pratchett. De boeken kunnen allemaal afzonderlijk worden gelezen, maar het leukste is wanneer je ze op volgorde leest, omdat sommige personages weer terugkomen. En alhoewel Terry Pratchett er altijd voor zorgt dat er dan een korte recap wordt gegeven van het karakter van het personage, is het toch leuker als je ze langzamerhand steeds beter leert kennen.

Want we komen Rincewind weer tegen en The Luggage, twee van de drie hoofdpersonen uit The Colour of Magic en The Light Fantastic, de eerste twee delen van de serie. En dat belooft een hoop avontuur, bijna dood ervaringen en een hoop hilariteit. En dat allemaal met sourcery, de oerkracht van de magie van Wizards en waar magie allemaal mee begint.

Het verhaal

De achtste zoon van een achtste zoon is gedoemd om een Wizard te worden, maar een achtste zoon van een achtste zoon van een achtste zoon is iets geheel anders; een Sourcerer. Iemand die niet alleen magie kan gebruiken, maar het maakt. En dat is de voornaamste reden waarom Wizards geen vrouw en kinderen mogen krijgen; veel te gevaarlijk.

Toch was er ooit een ongehoorzame Wizard, die een achtste zoon kreeg, genaamd Coin. Het is gebruikelijk voor een Wizard wanneer hij sterft, hij zijn staf overdraagt aan een opvolger. Ook de Wizard die naar de geboorte van Coin gaat, doet dat en hij doet meer, hij tovert zichzelf in zijn toverstaf met de profetie dat hij de jonge Coin zal begeleiden om de machtigste Sourcerer ooit te worden en de magie voor eens en voor altijd te veranderen zodat Wizards hun ware plaats op de Discworld kunnen innemen. Dat klinkt gevaarlijk en dat is het ook.

Maar gelukkig is daar Rincewind, die nu als assistent van de Librarian op de Unseen University werkt en een saai en zeer tevreden bestaan leidt. En natuurlijk wederom geheel tegen zijn wil in en helemaal bij toeval weer betrokken raakt in een grootst avontuur om de Discworld te behoeden van de ondergang door de Wizards. Hierin wordt hij bijgestaan door zijn trouwe Luggage en Conina, de dochter van Cohen de Barbarian, die Rincewind al in deel 2 heeft ontmoet en een wannabe Barbarian Nijel. Als dat maar goed gaat.

Pratchett en zijn Wizards

Wanneer Pratchett schrijft over de Wizards is hij op zijn best, vind ik. Hij geeft telkens prachtige en hilarische gestalte aan de verschillende Wizards, die zowel dom als slim, als onuitstaanbaar als aimabel zijn en weliswaar kunnen toveren maar wereldvreemd zijn en totaal geen ruggengraat hebben. Combinaties die zorgen voor veel hilarische acties, opmerkingen en gedrag, waarmee Pratchett zich helemaal kan uitleven. En ook in dit boek is dat niet anders.

Rincewind, The Luggage, Conina en Nijel

Rincewind, een van mijn favoriete personages uit de Disworld is ook weer op zijn best, maar toch ondergaat ook hij kleine veranderingen in zijn karakter; hij groeit, helaas niet als Wizard, maar als mens. Dit maakt het personage nog completer. Helaas zien we dit keer net iets te weinig van The Luggage die steeds vooral kwijt is, maar desondanks nog wel droogkomische acties heeft.

Rincewind wordt door Conina, een vrouwelijke held bijgestaan, een vrouw die nog beter kan vechten dan haar vader en ook een stuk slimmer is. En ze krijgt een sidekick Nijel die de barbaarse manier van leven vooral leert uit een dik boek.

En ook daar zit de kracht van dit boek, de zorgvuldig bij elkaar gekozen personages die het tot een bont geheel maken. Goede wisselwerkingen, botsingen en aanvullingen van de verschillende personages maken het verhaal een stuk interessanter en leuker.

Zoals we van Rincewind gewend zijn belandt hij van het ene hachelijke avontuur in het andere, wat meestal meer onlogisch en geheel willekeurig is dan opzettelijke welbedachte keuzes van zijn kant. En toch komt hij altijd weer op zijn pootjes terecht. En telkens weer in een ander land van de Discworld.

Maar dit boek is niet alleen erg komisch, maar ook erg spannend, zeker aan het einde, waarin er een groots eindgevecht plaatsvindt, en iedereen zich kan bewijzen, als Barbarian, Wizard, mens en vriend.

Conclusie

Sourcery is wederom een erg leuk boek wat bol staat van de leuke personages en  hun hilarische gedrag en de wonderlijke avonturen waarin ze belanden. Terwijl ondertussen we elke keer weer meer van de Disword te zien krijgen. Dat is wat deze serie ook zo leuk maakt. De Disworld wordt steeds groter, met allerlei verschillende culturen en gewoontes en personages, waar je niet op uitgekeken raakt. Daar draagt de droge en absurde humor van Pratchett natuurlijk aan bij. Zowel woord- als zinspelingen, grappige gebeurtenissen, komische personages, hilarische acties en droge opmerkingen zijn allemaal weer van de partij. Sourcery biedt ontspanning voor de geest en aanspanning van de lachspieren.

Praktische info

Sourcery (1988), 270 bladzijden. Auteur: Terry Pratchett. Oorspronkelijke taal: Engels. Nederlandse vertaling: Betoverkind.

← Lees ook het review van het vorige boek uit de Disworld serie: Mort.