Film Review: Fun Size (2012)

review film fun size 2012
Trouble at Halloween/ Paramount Pictures

Fun Size is een zwarte comedy adventure dat zich afspeelt tijdens Halloween waardoor deze humor heel goed past bij deze tijd van het jaar.

Fun Size is een aparte film, want alhoewel gemaakt door Nickelodeon, de niet Disney Channel voor kinderen, is dit een film die niet echt geschikt is voor de allerjongste kijkers. Op IMDb staat deze film aangemerkt als PG-13 en dat komt door een aantal seksuele verwijzingen en grappen. De humor in deze film is ook vrij apart, beetje absurd en geeky nerderig en zal een kleiner publiek aanspreken. Ik persoonlijk vind dit een hele grappige en leuke film die het hart op de goede plek heeft en waarin de nerds eens de helden van de avond zijn. Het is een typische Halloween film die zich afspeelt tijdens Halloween en waarin een hoop tradities voorbij komen. Voor mij is dit een superfilm voor Halloween en een feel good movie op de koop toe. Maar ik kan wel begrijpen dat dit niet ieders smaak is. Misschien moet je je eens laten verrassen.

Het verhaal

Wren groeit niet op in het normaalste gezin van de wereld. Haar vader is kort geleden gestorven, waar zij een goede band mee had en zij mist hem dan ook erg. Ze staat op het punt om van de middelbare school af te studeren en wil niets liever dan naar NYU waar haar vader ook naartoe was gegaan. Haar moeder, Joy, vergeet echter steeds om het inschrijvingsformulier te ondertekenen, want ze is te druk bezig met haar nieuwe en veel te jonge vriendje Keevin.

Ondertussen heeft Wren ook nog een hop te stellen met een heel raar broertje Albert die al een jaar niet meer praat. Waarschijnlijk vanwege het gemis van zijn vader, met wie hij altijd grappen uithaalde met Halloween. Nu deze tijd weer is aangebroken wordt het extra zwaar voor het gezin.

Helemaal wanneer Wren de kans krijgt om naar het Halloween feestje van Aaron, de populairste jongen van school, te gaan samen haar beste vriendin April, maar haar moeder roet in het eten strooit. Want met Halloween moet Wren op Albert passen en met hem gaan trick or treaten, want haar moeder gaat met Keevin naar een feestje. Wren wil snel Albert tevreden stellen en naar bed brengen, zodat ze alsnog naar het feestje kan, maar dan raakt Albert kwijt…

Dit is het begin van een hilarisch avontuur van Albert die de meest vreemde figuren tegenkomt, nieuwe vrienden en vijanden maakt en de prank van zijn leven uithaalt. Maar ook de zoektocht van Wren naar Albert levert een hoop doldwaze taferelen en avonturen op die ze samen beleeft met har vrienden April en Roosevelt en Peng. Maar ook moeder Joy staat een bizarre avond te wachten. Terwijl iedereen een Halloween beleeft als nooit tevoren, komen ze er na deze bizarre nacht achter wat nu echt belangrijk is.

review film fun size 2012
Albert and Fuzzy/ Paramount PIctures

Hilarisch en absurde humor

Het is echt humor die je moet liggen. Ik persoonlijk vind de niet pratende Albert heel grappig. Deze droge humor is wat vreemd, net zoals de aparte figuren die hij ontmoet en hem helemaal geweldig vinden in zijn Spiderman kostuum. Albert ontmoet eerst Fuzzy een supermarkt medewerker die wraak wil nemen op zijn ex-vriendin, waar alle problemen hun aanvang nemen. En hij al snel weer gescheiden wordt van Fuzzy die vervolgens ook naar hem op zoek gaat. Vervolgens wordt Albert net op tijd gered van een aanrijding door Galaxy Scout. Een aanrijding door toevallig bijna wordt veroorzaakt door Wren en de rest die achtervolgt worden door twee gasten. Galaxy Scout is zijn lieveling strip heldin en zo wordt hij meegenomen naar een club en waar hij zijn dansmoves kan laten zien.

Ondertussen werken Wren en de anderen zich steeds dieper in de problemen, van een musket dat afgaat tot een kip die de inmiddels half total losse auto aanrandt en klassieke muziek die uit de radio schalt. Maar ook Joy komt erachter dat ze niet meer zo jong is als die andere kinderlijke feestvierders en komisch genoeg wordt het feest gegeven door de beste vriend van Keevin, die nog bij zijn ouders woont. Die Joy per ongeluk  ontmoet in hun slaapkamer, als ze op zoek is naar een wc. En ze de beste mensen in bed aantreft, waar zij vervolgens een goed gesprek mee heeft. Dit is allemaal nog maar het topje van de ijsberg.

Tijdens de film verveel je je geen moment en de ene gebeurtenis volgt de andere op, terwijl alle personages elkaar door de film kruizen, maar uiteindelijk ook weer met elkaar te maken hebben en er tot slot ook nog allemaal leuke en verrassende romances ontstaan. Het is een doldwaze trip dwars door de stad, door de feestvierende mensen en een Halloween zoals je die nog niet eerder had gezien. Het deed me in de verte denken aan Adventures in Babysitting (1987) van Chris Columbus, die ik als kind al geweldig vond en dat in combinatie met een Home Alone (1990) ook van Chris Columbus en geschreven door John Hughes, die ook bekend is van National Lampoon’s Christmas Vacation (1989), Planes Trains & Automobiles (1987), Ferris Bueller’s Day Off (1986) en The Breakfast Club (1985) en vele andere tiener komedies uit de jaren 80. Om een beetje een idee te geven waar Fun Size op lijkt. Aangezien ik een kind van de jaren 80 ben, is het dus niet zo vreemd dat Fun Size geheel in mijn straatje past.

Film met een hart

Maar wat deze bovenstaande films allemaal met elkaar gemeen hebben, behalve een crazy avontuur, hilarische en absurde situaties en een tikkeltje cheesy humor, is een hart. Bij al deze films kan je een traantje wegpinken en is het ondanks alle gekkigheid, toch erg ontroerend. Achter gekke personages zit vaak een drama en dat wordt zonder al te veel sentiment, maar door het te laten zien en niet uit te leggen, goed verbeeld, zodat het uiteindelijk een feel good movie is.

Dus ondanks alle dwaze avonturen komen de personages er achter wat ze eigenlijk willen diep in hun hart en wat belangrijk is. Dat de nerds hierbij overwinnen, maakt het extra leuk. Het is geen film met stoere meiden en jongens die de helden van de dag worden, maar de sukkels, met het hart op de goede plek en die elkaar helpen. En dat vind ik nou een goede boodschap.

Wren, Roosevelt, Peng, April, Joy en Fuzzy en Galaxy Scout zijn allemaal innemende personages. En ook de bijpersonages zoals de moeders van Roosevelt die met hem in oude en dode talen willen praten (wat is het oud Griekse woord voor ‘seatbelt’ ook al weer?) zorgen voor een hoop kosmische situaties. Maar voor mij steekt Albert en bovenuit. Een typisch gevalletje your love him or hate him. Ik vind hem hilarisch en te grappig schattig. Dat hij zich verkleedt als Spiderman met een afgehakte arm en allemaal rotjes verstopt in zijn sokken, spreekt natuurlijk al boekdelen en vooral aan het einde van de film, als alles weer goed is gekomen, laat Albert zich nog eens van zijn beste kant zien.

Conclusie

Fun Size zit gewoon goed in elkaar met een logisch verhaal en opbouw, alleen wel met bizarre avonturen en hilarisch gebeurtenissen en absurde personages. Dat de film zo slecht op IMDb wordt beoordeeld snap ik dan ook niet echt. Het is denk ik een kwestie van smaak, want verder wordt er goed in geacteerd en ziet het er ook gewoon goed uit. Misschien is het wat onduidelijk wat de doelgroep is. Vooral kinderen vanaf 12 tot 16 en mensen die nog altijd kind zijn gebleven (wie ik?) en die van een bepaald soort humor houden, zal deze film echt vermakelijk zijn en je houdt er nog een goed gevoel aan over ook aan het einde. Want wil je nog meer met Halloween?

Praktische info

  • Fun Size (2012) 86 min
  • Directed by: Josh Schwartz
  • Produced by: Stephanie Savage, Josh Schwartz, Bard Dorros, Davis Kanter
  • Written by: Max Werner
  • Starring: Victoria Justice, Jackson Nicoll, Chelsea Handler, Jane Levy, Thomas Mann, Osric Chau, Thomas Middleditch, Riki Lindhome
  • Music by: Deborah Lurie
  • Cinematography: Yaron Orbach
  • Edited by: Wendy Greene Bricmont, Michael L. Sale
  • Production company: Anonymous Content, Fake Empire Productions, Nickelodeon Movies
  • Distributed by: Paramount Pictures