Scare of the Week episode 4: The Haunting of Hill House Seizoen 1

the haunting of hill house season 1
Netflix

The Haunting of Hill House met zijn meerdere lagen heeft de kijker heel wat te bieden. Van een unheimische sfeer, de Bent Neck Lady tot een heleboel als Easter Egg verstopte geesten…

Let op: Dit artikel bevat spoilers.

Een serie met meerdere lagen

The Haunting of Hill House is een serie die je eigenlijk meerdere malen moet zien, omdat de serie verschillende lagen bevat. De laag waar de meeste nadruk op ligt en het indrukwekkendst is, is het verhaal over het gezin Crain zelf. Over wat zij in 1992 hebben moeten doorstaan in het huis, hoe moeder Olivia om het leven kwam en hoe het de kinderen, Steve, Shirley, Theo, Luke en Nellie nu nog steeds beïnvloedt. Niet alleen hebben ze een wat verstoorde relatie met elkaar, met zichzelf en met hun vader Hugh, die na meer dan 20 jaar nog steeds niet heeft verteld waarom ze die bewuste nacht halsoverkop het huis moesten ontvluchten en hoe en waarom hun moeder is gestorven. Meer hierover kan je lezen in mijn review over The Haunting of Hill House.

De tweede laag van de serie is de horrors zelf die ze meemaakten en Luke en Nell in hun volwassen leven nu nog. De enge scènes met de scares, de enge sfeer en de jumpscares. Maar voor we daar op in gaan, eerst de derde laag.

Zoek de verstopte geesten in Hill House

De derde laag is minder duidelijk en dat is ook de bedoeling. Want naast de geesten die vol in beeld komen, of redelijk subtiel, om een scène eng te maken, zijn er ook per aflevering (behalve in aflevering 6) een aantal geesten ‘verstopt’. In een scène die niet bedoeld is om angst aan te jagen, maar we gewoon de hoofdpersonages volgen in het huis, zijn er een aantal geesten als Easter Eggs te spotten. Een gezicht achter een raam, om het hoekje kijkend, achter een deur, tussen de spijlen van de trap, ergens op de achtergrond, wanneer je het niet verwacht.

Deze derde laag is natuurlijk behoorlijk fun voor de makers geweest, want wie zal er zomaar zonder dat je überhaupt weet dat je ‘geesten kunt jagen’ zo’n verborgen geest zien? Maar voor de kijker is het ook heel erg leuk. Al zou ik aanraden om de eerste keer gewoon echt het verhaal te volgen en de ontwikkelingen van de personages. Want dat is natuurlijk waar het allemaal echt om draait en wat zo goed in elkaar zit dat het alle aandacht verdient.

Maar de juist die verstopte geesten zorgen ervoor dat de serie ook erg leuk is om voor een tweede keer te kijken. Ik raad echter wel aan om in een goed donkere ruimte te kijken, want ze zijn erg moeilijk te spotten en zitten of staan vaak op een heel donker plekje en zijn soms nauwelijks zichtbaar en soms ook heel kort. Dus je zal al je aandacht nodig hebben om telkens het hele scherm af te speuren bij elk shot. Een soort Where is Waldo? in de mix met een William Castle gimmick. Erg leuk bedacht van de makers die hiermee laten zien dat zowel een ijzersterk en intelligent drama heel goed gecombineerd kan worden met horror en scares,maar ook heel erg fun kan zijn. Dat maakt de serie nog indrukwekkender en tevens Hill House tot een waar spookhuis.

Maar terug naar de echte scares, want daar zijn we hier voor. De serie zit vol met een aantal scares, die ‘losjes’ met de personages te maken hebben, zoals de geest van Hazel die in het brons van de ‘huistelefoonhoorn’ te zien is, maar ook enge scares die direct met de personages te maken hebben.

the haunting of hill house season 1
Netflix

Rammelende deurknoppen en de kamer met de rode deur

Mijn favorieten zijn ten eerste het draaien van de deurknoppen. Dat gebeurt meerdere malen. De eerste keer wanneer Hugh Steven midden in de nacht uit bed haalt en wanneer de deur dicht is iets aan de deurknop rammelt, terwijl Hugh die stevig vasthoudt, om vervolgens tegen Steve te zeggen dat hij hem naar buiten draagt en hij zijn ogen stevig dicht moet houden. Dat is eigenlijk al de eerste echte enge scène, die zowel een scare is, als het begin van de opzet van het mysterie van Hill House en de dood van Olivia, als de horror sfeer en toon zet van de serie.

Vervolgens wordt er ook aan de deurknop gerammeld als Theo in een kamertje aan het dansen is en ziet ze een schaduw onder de deur door. Dit soort scares, zijn klassieke scares, maar zo blijkt later wel heel origineel gebruikt. En het idee eigenlijk nog veel enger is, als je er over nadenkt, dan een spook die aan de deurknop draait.

Want later wordt onthuld dat het Olivia zelf was die bezeten was van angst en gemanipuleerd door geesten, die aan de deurknop draaide. En blijkt ook dat het Nellie en Shirley waren die van Mr Dudley een skeleton key kregen om de kamer met de rode deur open te maken, op het moment dat Theo in die kamer aan het dansen was. Die kamer speelt een hele belangrijke rol in het verhaal dat pas in de laatste aflevering wordt onthuld. Vanaf het begin is die deur niet open te krijgen, met geen sleutel en geen grof geweld.

Diezelfde kamer achter de rode deur, was de game kamer voor Steven, de familie kamer voor Shirley, de speelgoed kamer voor Nellie, de danskamer voor Theo en de lees kamer voor Olivia. En tenslotte, een hele verrassing en briljant gevonden, de boomhut van Luke. Zonder dat ze zich daar zelf bewust van waren, maakten ze allemaal gebruik van die kamer en opende deze zich voor hen. Zoals Nellie het in de laatste aflevering aan hen uitlegt is deze kamer de maag van het huis. Het is de enige plek in het huis, dat echt leeft. Het verandert al naar gelang de behoefte van de gebruiker (een soort Room of Requirement uit Harry Potter, maar dan evil). Het huis gebruikt de kamer om de gebruikers ervan tot rust te laten komen, zodat het huis hen in alle rust kan verteren, hun ziel kan verorberen. Dat idee, om dit de enige plek te laten zijn dat bovennatuurlijk is in het huis, terwijl zowel de personages als de kijkers dit totaal niet doorhebben, is prachtig subtiel gedaan en zorgt voor een wtf momentje aan het einde van de serie en voor een extra creepy idee.

Daarom is het des te verrassender dus als blijkt dat het rammelen aan de deurknoppen werd gedaan door een ander personages zonder dat ze dit van elkaar door hadden en blijkt dat het huis zowel hen als de kijker behoorlijk heeft gemanipuleerd. Slim, inventief en fun.

the haunting of hill house season 1
Netflix

Bent Neck Lady

Van een heel andere orde is de Bent Neck Lady. Super eng en creepy gemaakt en in beeld gebracht is dit de nachtmerrie van kleine Nellie. Telkens ziet zij de Bent Neck Lady, aan het voeteneinde bij haar bed. Ze zweeft boven haar als ze op de sofa ligt. Ze ziet haar wanneer Arthur een toeval krijgt en sterft. En ze ziet haar wanneer ze in een motel een blikje fris wil halen bij de automaat. Niet alleen zorgt dit schrikbeeld voor een aantal erg goed opgezette jumpscares, maar ook voor een mysterie. Want wie is de Bent Neck Lady, hoe past zij in het huis en waarom achtervolgt zij Nellie? Is zij een voorbode van onheil of zorgt zij ervoor dat alles mis gaat in het leven van Nellie?

De waarheid is echter nog schokkender en wederom erg kunstig in elkaar gezet. Het raadsel omtrent de Bent Neck Lady wordt onthuld in de vijfde aflevering waarin we Nellie volgen, vanaf haar ontmoeting met Arthur, zijn dood, haar neerwaartse spiraal en haar terugkeer naar Hill House. Daar komt zij terug naar de geesten uit haar verleden. Zij  ziet niet alleen Arthur met wie zij danst zoals op hun huwelijk, maar ook ziet ze haar moeder. Ze wordt de spiraaltrap op geleid en daar geeft Olivia haar de ketting die ze haar had beloofd en die ze omhangt. Echter is het geen ketting maar een strop en wordt Nell de rand over geduwd met een kus, net zoals Olivia een duwtje kreeg van de geest Poppy en zo van de verdieping naar beneden viel.

Zo bungelt Nell met een gebroken nek, met haar hoofd dat zijwaarts op haar schouder hangt aan een touw.

Een voorspelling die Olivia als grapje maakte aan Hugh toen ze het huis aan het verbouwen waren en hij bovenaan de trap allerlei touwen had hangen, dat het levensgevaarlijk was en die nooit zijn weggehaald.

Het is een schokkende wending, maar wordt vervolgens op een briljante manier doorgepakt, wanneer we Nell al bungelend zien vallen. En ze valt door de scènes heen, en verschijnt vervolgens aan zichzelf, bij de frisdrankautomaat, op de straat voor de auto en naar het moment waarop Arthur een toeval krijgt. Ze valt verder door het verleden naar de kleine Nellie en hangt boven haar, totdat ze uiteindelijk voor haar eigen voeteneinde staat bij haar bed voor haar jongere zelf. En schreeuwt. Heel heftig. Zowel het idee dat de kleine Nellie altijd zichzelf heeft gezien als geest en haar eigen dood. Maar ook die gruwelijke ontdekking van de geest van Nell zelf. Niet alleen het idee maar ook de uitvoering hoe die wordt verbeeld en wordt laten zien is zo creatief en bijzonder goed gemaakt.

the haunting of hill house season 1
Netflix

William Hill

We hebben een klassieke haunting gehad, een moderne en heel creatieve en tenslotte krijgt Luke een glimp van een mix van beiden te verduren. Want als Luke op een nacht in zijn bedje ligt, hoort hij een geluid op de gang en wanneer hij gaat kijken, ziet hij een hele enge verschijning van een hele lange man. Dat blijkt later William Hill te zijn.

Zwevend over de vloer, (net zoals The Gentlemen uit ‘Hush’ van Buffy the Vampire Slayer), maar zich, zo lijkt, het voortstuwend met zijn wandelstok, het enige geluid dat hij maakt. Uit pure angst verstopt Luke zich onder het bed, waardoor de kijker vanuit zijn benarde positie de verder beweging van de lange man meebeleeft. Hoe hij zich omdraait in de lucht en toch ook weer terugkomt omdat Luke niet langer zijn adem in kan houden, en hij met zijn hele lange hand en vingers onder het bed wil voelen, is een hele beklemmende scène, waarin je waarschijnlijk zelf ook je adem onbewust zit in te houden.

Jaren later als Luke volwassen is ziet hij af en toe nog steeds die lange man. Altijd staat hij met zijn rug naar hem toe, als een spookbeeld en daardoor des te dreigender. Het lijkt alsof hij laat weten op deze manier dat hij wil dat Luke hem ziet, en dat hij Luke niet hoeft te zien om te weten waar hij is. Zelfs drugs kunnen dat schrikbeeld niet laten verdwijnen. Het spook van William Hill is prachtig gemaakt en misschien nog wel een dreigender figuur dan de Bent Neck Lady.

the haunting of hill house season 1
Netflix

Abigail

Dan is er nog het raadsel rondom Abigail. Het fantasievriendinnetje van Luke die hij in het bos vond. Het lijkt er dus in eerste instantie op dat Luke meerdere geesten in het huis heeft gezien. Maar niets is minder waar als blijkt in de een na laatste aflevering dat Abigail niet alleen een echt meisje was, maar de dochter van de Dudley’s die haar beschermden tegen de grote boze buitenwereld, mede door wat zij al eerder met een baby hebben doorstaan in het huis. Pas als Luke vraagt of Abigail bij hem mag komen logeren, net op het moment dat Olivia besluit naar haar zus Janet te vertrekken, maar toch stiekem in de nacht terugkeert, die fatale nacht, weten we dat Abigail een echt meisje is.

Maar tragisch genoeg is haar eerste nacht in Hill House ook gelijk de laatste als zij per toeval dus ook aanwezig is, juist op het moment wanneer Olivia besluit haar twee jongsten voor eeuwig tegen de buitenwereld te willen beschermen door hen en zichzelf te vergiftigen en om wakker te worden uit de nachtmerrie (een visioen over het leven en dood van de volwassen Nell en Luke). Het is ironisch en tragisch dat de enige die van de vergiftigde thee drinkt Abigail is, vlak voordat Hugh het van de tafel slaat.

Spooky, unheimische enge sfeer

Maar niet alleen deze typische scares en opzetten zijn de bangmakers van de serie. De hele serie zelf is doorspekt met een enge creepy, unheimische sfeer. Een sfeer die wordt versterkt door de spooky mysteries die het gezin nu nog steeds achtervolgen. Met bovenal de dood van moeder Olivia dat nog in raadsels gehuld is.

Wat ook extra leuk en bovenal eng is, is de scène in de tweede aflevering wanneer Theo de kamer komt binnenstormen van Shirley en zegt dat ze moet ophouden met het bonken op de muren terwijl ze haar naam roept. Shirley is zich echter van geen kwaad bewust, maar dan begint het ook de spoken in de kamer van Shirley. Er wordt keihard op de muren gebonkt en alle schilderijen schommelen aan de muur. De twee meisjes zitten op bed en houden elkaar angstig maar stevig vast, net zoals in het originele boek Theo en Nell dit doen. Nog enger wordt het wanneer Hugh binnenkomt en vraagt wat er aan de hand is, en zelf niks heeft gehoord. Hij gaat bij hen op het bed zitten om hen gerust te stellen, maar dan midden in een zin blijft zijn woord steken en wauwie wat een creepy beeld wordt het dan. Een ware nachtmerrie en een ode aan het origineel. 

Pas in de een na laatste aflevering volgen we de belevingen van Oliva in het huis. Deze aflevering verklaart niet alleen heel veel, maar laat ook de echte geesten aan het woord. Het laat de langzame afglijding van Olivia zien, de lange aanloop naar die fatale nacht. Dit wordt zowel spooky als verontrustend in beeld gebracht, waarin vooral haar focus op Nellie en Luke indrukwekkend eng is. Haar ‘nachtelijke gesprek’ met de bange Nellie en Luke is zeer verontrustend en de scène waarop Olivia Nellie aantreft op de lijktafel zeer eng. De zesde aflevering waarin we van de samenkomst van het gezin in het uitvaartcentrum springen naar het verleden in de nacht dat het stormde, geeft al een kleine glimp van de teloorgang van Olivia, maar geeft slechts een vreemd onderbuikgevoel. Dat zet zich door in de negende aflevering waarin uitgebreid wordt getoond, wat er aan de vlucht uit het huis vooraf ging.

Hiermee is de serie een mix van verschillende soorten scares, onderhuids, verontrustend, full on jumpscares, spooky, creepy en vervreemdend, mysterieus. Maar ook van de reële horrors wat er gebeurd  is na een verschrikkelijke gebeurtenis, en wat voor invloed en effect dat heeft op het verdere leven van een familie, wat een dramatische en tragische uitwerking heeft. En dan tenslotte ook nog de verborgen geesten die de fun er in brengen.

Deze serie verdient het om meerdere malen te kijken, iedere keer met een andere instelling, om het allemaal goed tot je door te kunnen laten dringen. Kijk er met een serieus oog naar, zie het als een echte horror, en tenslotte als een fun beleving in de jacht op de verborgen spoken. Dus ook al heeft de serie maar tien afleveringen je geniet er drie keer zo lang van. Bedankt Mike Flanagan voor deze horrorverrijking.

← Lees ook het review van The Haunting of Hill House seizoen 1

← Lees ook de vorige Scare of the Week episode 3: The Conjuring (2013)