Boek Review: Apartment 16 (Adam Nevill, 2010)

review book apartment 16 adam nevill

‘(…) his art was to act as a pure and sudden glimpse of the ‘other’, of what was only ever seen in dreams, or in times of euphoria or mental disintegration.’

Apartment 16, geschreven door Adam Nevill is een origineel haunted house verhaal, dat de lezer de stuipen op het lijf weet te jagen. Door middel van zowel enge gebeurtenissen in een appartementencomplex als nachtmerrieachtige dromen/hallucinaties, is het een waar horror verhaal geworden dat verder gaat dan een spooky sfeer. Adam Neville bewijst maar weer eens dat hij een meester is in het neerzetten van een originele en zeer creepy sfeer. Apartment 16 is dan ook geen standaard verhaal waar een gezin een oud huis betrekt waar een hele hoop ellende is gebeurd en waar het nu schijnt te spoken. Met dit verhaal pakt hij het iets anders aan, alhoewel de sfeer van een hautend house wel overeind blijft.

Het verhaal

De Amerikaanse Apryl heeft een appartement geërfd van haar oudtante in Londen, waar ze al jaren geen contact meer mee had. Omdat haar moeder vliegangst heeft gaat ze er zelf naar toe om de spullen van haar oudtante uit te zoeken en het appartement te verkopen. Het appartement bevindt zich in Barrington House, een chique complex waar voornamelijk de allerrijksten wonen. Het blijkt dus dat haar oudtante behoorlijk rijk was, maar wel kampte met een aantal problemen en volgens de hoofdportier was ze aan het einde van haar leven een beetje geestelijk in de war.

Dat laatste wordt beaamd in de dagboeken van haar oudtante die Apryl vindt. Ze doet de ontdekking dat haar oudtante leed aan een soort vorm van agorafobie en dat ze steeds minder ver van het Barrington kon gaan zonder vreselijke angsten  te doorstaan, of zonder vreselijke dingen te zien. Dat wijt ze aan iemand die vroeger in het gebouw woonde, een schilder genaamd Hessen, die in appartement 16 woonde. Apryl raakt gefascineerd door haar oudtante en wil deze gegevens nader onderzoeken, maar beseft niet dat ze zich hierdoor op gevaarlijk gebied begeeft.

Tegelijkertijd doet Seth de avondportier van het Barrington een ontdekking als hij voet zet in appartement 16, dat eigenlijk verboden terrein is en leegstaat. Maar Seth treft het niet leeg aan. Hij vindt de meest vreselijke angstaanjagende schilderijen, maar wel schilderijen die tot hem spreken als kunstschilder. Hij krijgt hernieuwde inspiratie, maar dat heeft een hoge prijs. Hij is echter niet de enige die gefascineerd is door Hessen. Opnieuw lijkt een groep mensen in de greep te komen, van wat er ooit plaatsvond in het Barrington.

Vertelperspectief: Apryl en Seth

Apartment 16 is een andere benadering van het haunted house verhaal. Dit keer trekt Apryl niet in het bewuste appartement, maar speelt het appartement een andere rol in het verhaal. Ook een klassieke geesten ontbreken, maar dat maakt het Barrington niet minder eng en haunted. Het is niet leuk om te verklappen waar het dan wel precies om gaat, want het is veel leuker om daar samen met de zoektochten van Apryl en Seth achter te komen.

Het verhaal wordt door Apryl en Seth verteld, waardoor het verhaal niet alleen twee verschillende perspectieven heeft, maar je als lezer ook door deze benadering zowel met de goede kant als de slechte kant wordt meegenomen.

Apryl begint een speurtocht naar het leven van haar oudtante en naar de kunstschilder Hessen. Gedeeltelijk omdat ze haar oudtante eigenlijk niet kende maar wel door haar gefascineerd is omdat ze op elkaar lijken, en gedeeltelijk omdat ze langzamerhand mee wordt getrokken in de fascinatie van Hessen, omdat ze net als haar oudtante denkt dat hij gevaarlijk is. Ze gaat niet alleen actief op onderzoek uit, maar leest ook gedeeltes van de dagboeken van haar oudtante, die wij als lezer met haar meelezen en zo een goed beeld krijgen van wat er toentertijd is gebeurd, althans wederom uit een subjectief perspectief. Door al deze subjectiviteit is het gedeeltelijk ook een mysterie van wat er zich toen en misschien ook wel nu in het Barrington afspeelt en wat Hessen hiermee te maken heeft.

Seth echter lijdt aan koortsachtige dromen die meer op een bezetenheid duiden dan op een obsessie. Voor een deel ondergaat hij hetzelfde als de oudtante van Apryl heeft ondergaan al die jaren wanneer ze aan het Barrington wilde ontsnappen, maar voor een ander deel wordt hij verleid door het kwaad en raakt hij meer en meer in de macht van Hessen.

Vervreemdend eng

Vooral de koortsdromen, zowel als Seth wakker is als wanneer hij slaapt, zijn bijzonder mooi en eng beschreven. Het leest ook als een soort droom, surrealistisch en vervreemdend. Net als Seth kan je in het begin echtheid van droom nog niet onderscheiden. Het zijn vloeiende zinnen in ritmische passages, die lezen als een trance zoals Seth dat voelt. De grens tussen goed en kwaad bij Seth is niet altijd even duidelijk, niet voor hem en niet voor de lezer. Zijn motivaties en keuzes blijven ook voor hem tot op het laatst onvoorspelbaar. Dat houdt het boek tot aan het einde spannend. Want tijdens het lezen weet je wel naar wat voor soort climax het toe gaat werken, maar absoluut niet hoe het zal aflopen. Het boek blijft daarom tot aan het einde spannend, ook omdat langzamerhand de motivaties van alle betrokkenen nu en toen, dan pas duidelijk worden.

In plaats van een poppenmaker zoals in het boek House of Small Shadows van Adam Nevill, hebben we hier te maken met een schilder die voor vreemde, bizarre en zeer enge gebeurtenissen zorgt. Maar in tegenstelling tot hoofdpersoon Catherine in House of Small Shadows is Apryl veel sterker en voortvarender. Maar beide boeken hebben gemeen dat het bovennatuurlijke op een zeer verontrustende en huiveringwekkende soms zelfs nare manier wordt aangewend.

Het einde van het boek is een gedeeltelijk open einde. Een aantal dingen worden duidelijk en duidelijk uitgelegd, maar ook een aantal dingen blijven in het ongewisse. Maar die balans is zo dat je er vrede mee hebt, het gevoel hebt dat alles duidelijk is, zonder dat het een geijkt happy end wordt.

Schrijfstijl

Dit is echt een horror boek op niveau. De schrijfstijl is mooi en pakkend en ook erg beeldend. De hoofdstukken worden afgewisseld met de perspectieven van Apryl en Seth. Adam Nevill neemt de tijd om de lezer aan de personages te laten wennen, een goed beeld van hen te kunnen vormen, terwijl langzamerhand om hen heen vreemde dingen beginnen te gebeuren en het steeds enger wordt naarmate het verhaal vordert. Ook hoe dichterbij Apryl en Seth bij hun doelen komen en uiteindelijk elkaar zullen treffen, volgen de hoofdstukken vanuit hun perspectief korter en sneller op elkaar, totdat er uiteindelijk geen tijdbestek meer tussen zit, maar wordt één situatie afwisselend verteld vanuit hun beider perspectieven. Die stukken zijn precies goed gekozen, het brengt spanning in het boek en drijft de spanning tussen de twee personages hoog op.

Conclusie

Apartment 16 is een koortsachtige droom die in een nachtmerrie verandert waaruit niemand meer lijkt te kunnen ontsnappen. Zelfs als lezer raak je in de ban van de wereld van Hessen zoals Adam Nevill die geschapen heeft. Een wereld die fantasierijk en origineel, maar vooral doodeng is. Heerlijk als een boek je echt de stuipen op het lijf kan jagen. En nog fijner is het als dat niet alleen door het idee komt maar ook door de manier van schrijven, want dan weet je dat je echt een goed (horror)boek in handen hebt.

Meer lezen van Adam Nevill? Klik dan op onderstaande reviews:

Praktische info

Apartment 16 (2010) 449 bladzijden. Auteur: Adam Nevill. Oorspronkelijke taal: Engels. Nederlandse vertaling: niet beschikbaar.