Film Review: The Woman in Black (2012)

review film the woman in black 2012
Arthur Kipps at Eel Marsh/ Momentum Pictures, CBS Films

The Woman in Black is een klassieke ghost story, waarin alle klassieke elementen aanwezig zijn die zorgen voor een sfeervolle horror.

The Woman in Black is gebaseerd op het gelijknamige boek van Susan Hill uit 1983. Het boek is in 1989 al eerder verfilmd, maar dit keer wederom nieuw leven ingeblazen door productiebedrijf Hammer Films, dat ooit verantwoordelijk was voor de klassieke Dracula, Frankenstein en Mummy films uit de jaren 50 en 60 met Peter Cushing en Christopher Lee in de hoofdrollen. Ook nu grijpen ze weer terug op de klassieke horror met een Victoriaanse sfeer, een ghost en een afgelegen landhuis.

Een goed klassiek spookverhaal, de zogenaamde ghost story heeft een creepy sfeer, een echte of illusie van een ghost, een traumatische gebeurtenis in het verleden van de ghost of huis of dorp of streek en bevat een traumatische of problematische gebeurtenis in het recente verleden van het hoofdpersonage. Al deze ingrediënten zijn in deze film aanwezig. Verwacht geen originele plotwendingen, of cinematografische hoogstandjes. Deze film heeft niet alleen een klassiek verhaal, maar is ook op de klassieke wijze verteld.

Het verhaal

Het is 1889. Arthur Kipps, een jonge advocaat krijgt de opdracht om ergens op het platteland in Engeland alle documenten van een overleden klant te onderzoeken voordat het huis in de verkoop gaat. Hij laat daarbij zijn zoontje Joseph achter bij de nanny. Na een traumatische gebeurtenis in het leven van Arthur, zijn vrouw is in het kraambed gestorven, moet hij het hoofd boven water zien te houden en kan hij niet weigeren zonder zijn baan te verliezen.

Hij reist af naar het dorpje Crythin Gifford om van daar naar het huis Eel Marsh te gaan. Een landhuis dat helemaal omringd is door de zee en enkel bereikt kan worden via een lange weg tijdens eb. Arthur leert al snel Sam Daily kennen, de rijke man van het dorp en als enige in het bezit van een auto. Maar de rest van de dorpelingen zien Arthur liever gaan dan komen. Want al jaren teistert een vloek het dorp. De vloek van de woman in black. Al gauw komt Arthur erachter wat die vloek inhoudt en raakt hij verzeild in allerlei plotselinge sterfgevallen van kinderen uit het dorp. En het duurt niet lang voordat de vloek ook Arthur in zijn greep houdt.

Sfeervolle hauntings

De film is een hele mooie sfeervolle ghost story. En zoals het een echte ghost story betaamt, is de film niet alleen eng, maar ook vrij zielig. Het achtergrondverhaal van de dorpelingen en de woman in black zijn heel mooi verweven met het achtergrondverhaal van Arthur zelf. Achter elke haunting schuilt een groot verdriet of grote woede en vaak gaan die twee samen. Beide achtergrondverhalen worden mooi in subtiele kleine beelden verteld.

De film is integer en klein gefilmd met de nadruk op het perspectief van Arthur. De opbouw van de spanning en het in beeld komen van de woman in black is heel creepy, maar sfeervol en klein gehouden. Er zitten genoeg jumps scares in, maar de sfeervolle beelden overheersen.

In deze film gaat het echt om het verhaal en het mysterie erachter dat zich langzaam ontvouwt. Niet alleen leren we het verhaal van Arthur beter kennen, maar ook het verhaal van Sam en zijn vrouw dat heel mooi en treffend in beeld is gebracht. Maar langzamerhand ontdekt Arthur ook het verhaal van Eel Marsh en zijn inwoners en natuurlijk de woman in black. Het verhaal gaat om verlies en over de verschillende manieren hoe de verschillende personages er mee omgaan.

review film the woman in black 2012
the nursery/ Momentum Pictures, CBS Films

Vormgeving

Het decor, kostuums en de omgeving zien er prachtig uit. Het eiland in zee en de lange weg, het bos op het eiland geven een sfeer van dread en isolatie. Een koude natte omgeving, waarbij de kou en de mist haast voelbaar is. Het interieur van het huis is vol met spullen, maar voelt doods en leeg aan. De kinderkamer heeft een creepy schommelstoel en allerlei creepy mechanisch speelgoed en porseleinen poppen. Lange donkere gangen, schilderijen kaarslicht en een huis vol schaduwen. Van al deze attributen maakt de regisseur dankbaar gebruik. Alhoewel het misschien niet origineel mag lijken, is het wel effectief en roept het wel de juiste sfeer op.

Daarvoor hoeft de film ook niet uit te pakken met special effects, gore, een plottwist, originele insteek. Deze manier van filmen en vertellen kan clichématig aandoen. Niet dat het de bedoeling zal zijn om een spookverhaal vol met clichés te maken, maar wie een oud klassiek spookverhaal wil vertellen ontkomt er niet aan. Wel zorgt het mysterie rondom de woman in black ervoor dat Arthur bij de enge en mysterieuze gebeurtenissen betrokken raakt, en blijft het interessant voor de kijker.

Hiermee voelt de film niet echt  modern aan, maar het simuleert de oude klassieke sfeer van het vertellen van een spookverhaal. Het is dan ook een verfilming van het gelijknamige boek van Susan Hill, die meerdere spookverhalen in de klassieke oude Victoriaanse stijl heeft geschreven. Waarbij de nadruk altijd ligt op sfeer en suggestie en een creepy element.

Film vs boek

De film volgt grotendeels het verhaal van het originele boek. De vertelwijze van het boek, is echt gestoeld op de klassieke manier van vertellen uit de Victoriaanse tijd, waarbij we enkel het perspectief van de hoofdpersoon volgen, die het verhaal op oude leeftijd optekent. Alhoewel we in de film ook het perspectief van Arthur volgen, volgen we enkel zijn belevenissen en is daardoor de uitkomst van zijn verblijf minder zeker dan in het boek.

Maar ook de gebeurtenissen zijn in het boek subtieler en meer gericht op interne angst. De film heeft door de interactie van Arthur met Sam meer body gekregen en ook het verhaal heeft in de film meer om het lijf, dan enkel de interne belevenissen en ervaringen van Arthur. Dit zorgt ervoor dat de film qua verhaal misschien afwijkt van het boek, en de manier van vertellen, maar het idee en veelal de sfeer blijft intact. De feel van die echte klassieke ghost stories blijft daardoor behouden.

Conclusie

The Woman in Black is een sfeervolle horror die aanvoelt als een klassiek spookverhaal, waarbij de nadruk op zowel het achtergrondverhaal van de ghost, als Arthur en als Sam en de overige dorpelingen ligt, dat allemaal met elkaar verweven wordt. Met een paar goede jumpscares, de creepy sfeer in het oude verlaten huis en een geest dat daar rondwaart, is dit een haunted (house) verhaal dat zeker de moeite van het kijken waard is.

← Lees ook het review van het boek The Woman in Black van Susan Hill

Praktische info

  • The Woman in Black (2012) 95 min
  • Directed by: James Watkins
  • Produced by: Richard Jackson, Simon Oakes, Brian Oliver
  • Screenplay by: Jane Goldman
  • Based on: The Woman in Black by Susan Hill
  • Starring: Daniel Radcliffe, Ciarán Hinds, Janet McTeer, Liz White
  • Music by: Marco Beltrami
  • Cinematography: Tim Maurice-Jones
  • Edited by: Jon Harris
  • Production company: Cross Creek Pictures, Hammer film Productions, Exclusive Media Group
  • Distributed by: Momentum Pictures, CBS Films