Film Review: Resolution (2012)

review film resolution 2012
Resolution/ Tribeca Film

Resolution is een independent film die genres drama, realisme, horror, het bovennatuurlijke en science fiction weet samen te brengen in een intrigerend maar raadselachtig verhaal.

Resolution is de eerste speelfilm van Justin Benson en Aaron Scott Moorhead. Deze indie film ging in première op het Tribeca Film Festival. Het is een bijzonder debuut, dat niet alleen een intrigerende film heeft opgeleverd, maar een meta perspectief heeft op film maken en verhalen vertellen in het algemeen.

De film volgt de twee hoofdpersonages die net als personages in een script gemanipuleerd worden. Zonder het einde te verklappen, is het wel handig te weten dat je na alle vreemde gebeurtenissen tijdens de film, aan het einde nog niets wijzer bent geworden en laat de film dus veel aan speculaties open en is het aan de kijker om het verhaal af te maken. Maar voor wie hier absoluut niet van houdt, geen nood. Het vervolg The Endless uit 2017 verklaart wat er aan de hand is, niet hoe of door wie/wat, maar wel komen we er dan achter wat er met Mike en Chris is gebeurd en volgen we een nieuw verhaal in hetzelfde universum in datzelfde gebied.

Zelf heb ik The Endless eerst gekeken en de eerste film daarna, dus als een soort prequel. Eerlijk gezegd maakt dat Resolution een stuk makkelijker en leuker om naar te kijken, aangezien je weet wat er aan de hand is, maar nog steeds niets van de film verklapt. Dus mijn aanrader is dus om de films in omgekeerde volgorde te bekijken, het vervolg The Endless eerst en dan Resolution. Als je de films toch liever op volgorde kijkt, dan zou ik ze direct achter elkaar kijken.

Het verhaal

Michael Danube krijgt een filmpje toegestuurd van zijn beste vriend Chris Daniels, waarop te zien is dat hij ergens in de wildernis helemaal van zijn padje is aan de drugs. Na overleg met zijn zwangere vriendin Jennifer, besluit Mike om naar Chris te gaan en hem te dwingen af te kicken. Eenmaal daar aangekomen, treft hij Chris in een complete junkie staat aan en met handboeien ketent Mike Chris aan een buis vast. Hij wil het een week geven om hem te laten afkicken. Als Chris dan nog steeds of dood wil of zich dood wil roken met crack, zal Mike hem met rust laten. Mike doet in het nabijgelegen dorpje inkopen en hij maakt zich op voor een zware week. Die week wordt bemoeilijkt door twee oude schoolgenoten van hen, Micah en Billy waar Chris een drugsschuld bij heeft. Ook blijkt het dat hij het huisje kraakt van een paar natives, uit het Indianen Reservaat die geld willen zien.

Terwijl Mike Chris probeert te helpen, zijn gescheld moet aanhoren en de mensen op afstand moet weten te houden, doet hij een aantal vreemde ontdekkingen. Hij vindt foto’s in het schuurtje met mensen erop, als een soort verhaaltje in plaatjes. Hij vindt oude filmbeelden van een stelletje dat iets erg overkomt. En hij wordt geleid via een foto naar een graf waar hij een videoband vindt waarop hijzelf en Chris staan met beelden erop die vlak in de toekomst lijken te liggen.

Mike komt er achter dat ze zich in een vreemd gebied bevinden. Dertig jaar eerder kwamen er Franse onderzoekers naar het gebied om onderzoek te doen naar een entiteit dat zich daar ophoudt. Ook woont er nabij hen een vreemde UFO cult en heeft Chris het steeds over geheime overheids satellieten die hen in de gaten houden. Hij ontmoet Justin, Aaron en David, UFO evangelisten en Byron een archeoloog die in een trailercamper woont en die samen heeft gewerkt met de Franse archeologen dertig jaar geleden. Byron vertelt hem dat er iets aan de hand is met deze plek en dat dit te maken heeft met geesten, monsters, aliens of allemaal tegelijk, maar dat het uiteindelijk allemaal draait om iets dat verhalen wil, met een begin, een middenstuk en een einde.

Wanneer na de videoboodschap waarop Mike en Chris te zien krijgen hoe ze door Micah en Billy worden vermoord, willen ze vluchten met de auto. Waar ze een CD aantreffen. Ook hierop staat een waarschuwing. Het ziet er naar uit dat ze zelf dit verhaal tot een goed einde moeten weten te brengen…

review film resolution 2012
Mike and Chris/ Tribeca Film

Realistische voorgrond

De film is heel sec van opbouw en cinematografie en heeft geen andere opsmuk. Er is geen begeleidende muziek, slechts af en toe een geluidseffect, maar voornamelijk volgen we Mike en Chris in hun gesprekken en handelen. Dit deel van de film is vrij realistisch, de aanwezigheid van Micah en Billy en de Native Charles, zijn allemaal realistische personages die te maken hebben met wat Chris zich op de hals heeft gehaald en waar Mike mee moet omgaan en afhandelen.

Ook de relatie tussen Mike en Chris is realistisch maar niet straight forward. Het lijkt altruïstisch van Mike om zijn zwangere vriendin achter te laten en zijn vriend te gaan helpen, maar zoals Chris al duidt, is dit een egoïstische daad. Want uiteindelijk zal Mike zich goed voelen over de goede daad die hij heeft verricht, waardoor hij als persoon iets betekent.

Dat dit conflict tussen hen speelt, verbeeldt het conflict binnen een verhaal, het middenstuk dat aan het einde opgelost moet worden. Maar ook al komt het tot wederzijds begrip, en wil Chris dit keer echt naar een afkickkliniek, zorgt dit juist voor een ironische twist.

De manier van filmen, de opbouw en de simpele manier van vertellen, zorgt voor een extra benadrukking van dit realisme.

Wat de peep is hier aan de hand?

Maar op de achtergrond spelen hele onwerkelijke dingen. De foto’s die Mike vindt, de tapes, de videoband, de vinylplaat, de oudere filmprojectie beelden, vertellen allemaal vreemde kleine verhaaltjes over één of meerdere personen die niet goed aflopen. Niet altijd wordt duidelijk hoe het afloopt, maar we zien één man met één arm zichzelf aan een boom ophangen. Zeker na het gesprek met Byron is Mike ervan overtuigd dat iemand hen deze kleine verhaaltjes stuurt, maar tot welk doel? Helpt hii/zij/het hen of worden ze gemanipuleerd? En in hoeverre hebben ze nog controle over het verloop en einde van hun eigen verhaal. Omdat niet duidelijk is wat er precies aan de hand is, is het voor Mike en Chris moeilijk om hierop te anticiperen, omdat ze niet weten wat de juiste of onjuiste keuze is.

Het enige waar Mike zeker over is, dat wat het ook is, hij het niet mee wil nemen naar huis, naar Jennifer. Dat is weliswaar een plot device, wat hen naast het afkicken van Chris, ook tegenhoudt om te vertrekken, maar wel een realistische. Als Mike tegen het einde van de film een strook film vindt in een blik en ziet dat zij erop staan met beeltenisssen uit de nabije toekomst, krijgt hij hoop. Hij zegt tegen Chris om moed te blijven houden, dat als ze het halen tot het einde van dit filmrolletje, ze dan oké zijn en het wel redden. Wat ook weer een symbool is van het meta perspectief en de titel resolutie (van film) duidelijk maakt. Maar ook verwijst de titel naar het voornemen van Mike om nog een keer te proberen Chris te laten afkicken en het voornemen van Chris om daadwerkelijk af te kicken aan het einde van de film.

Ironisch einde

Alhoewel we niet zien hoe het met hen afloopt en ze daadwerkelijk hun einde hebben gehaald, het einde van de film die de kijkers zien, blijft onbeslist. Ook weten we niet wat er nu precies aan de hand was en waarom. Maar dat het een ironisch einde is, wanneer Chris eindelijk toegeeft om naar de afkickkliniek te gaan en op deze manier niet dood wil, is dat een teken aan de wand. Wie wil weten hoe het met hen is afgelopen en wat er precies is aan de hand is daar, moet zeker het vervolg The Endless (2017) gaan kijken.

Wel wordt er een hint gegeven over wat er aan de hand is, door middel van het enige opvallende gebruik van cinematografie. Op sommige (beslissings) momenten is er een rode lichtvlek zichtbaar dat als een soort klik over het beeld valt, alsof er een overbelichte foto wordt gemaakt. Dit geeft de impressie dat het meta perspectief over het vertellen van en kijken naar verhalen, ook letterlijk kan worden opgevat dat iets hen gade slaat als een verhaal.

Conclusie

Resolution is een horror met een meta perspectief, zowel letterlijk als figuurlijk, dat gaat over verhalen. Dit keer is dat het verhaal van Mike die zijn beste vriend Chris wil dwingen af te kicken. Zeer realistisch gefilmd, erg summier, maar wel intrigerend, laat deze film zien dat iedereen zijn eigen verhaal leeft. Dit alles speelt zich af tegen bovennatuurlijke gebeurtenissen die weliswaar niet verklaard worden, maar wel zorgen voor een vreemd onwerkelijk gevoel en is net zoals de scriptschrijvers de grote manipulator in het verhaal van Mike en Chris.

→ Lees verder met het review van The Endless (2017) waarin meer duidelijk wordt over Resolution

Praktische info

  • Resolution (2012) 93 min
  • Directed by: Justin Benson, Aaron Scott Moorhead
  • Produced by: Justin Benson, David Lawson
  • Written by: Justin Benson
  • Starring: Peter Cilella, Vinny Curran, Zahn McClarnon, Bill Oberts Jr.
  • Cinematography: Aaron Scott Moorhead
  • Edited by: Justin Benson, Aaron Scott Moorhead
  • Distributed by: Tribeca Film, Cinedigm