Film Review: The Uninvited (2009)

review film the uninvited 2009
The Uninvited/ Paramount Pictures

The Uninvited is een psychologische thriller met horror elementen met een spannende twist.

The Uninvited is een remake van de Zuid- Koreaanse film A Tale of Two Sisters (2003) van Kim Jee-woon en dus één van de vele Amerikaanse remakes van Aziatische horrors. En alhoewel de Aziatische originele films vrijwel altijd beter en een stuk enger zijn, is niet elke remake een slap aftreksel. The Uninvited is los van het origineel gezien best een aardig horror die een aantal enge scènes bevat, wat schrikmomenten en een twist op het einde, die helaas niet voor iedereen uit de lucht zal zijn komen vallen. Desalniettemin is dit een spannende film die meer weg heeft van een enge thriller dan van een horror.

Het verhaal

Na een aantal maanden in een psychiatrische inrichting te hebben gezeten, keert Anna terug naar huis. Zij is behandeld nadat ze haar moeder aan een brand heeft verloren en ze daardoor haar polsen heeft doorgesneden. Daar wordt ze niet alleen opgewacht door haar vader en haar oudere zus Alex, maar ook door Rachel, de nieuwe vriendin van haar vader en de voormalige verpleegster van haar moeder. Alhoewel het beter lijkt te gaan met Anna, kan ze zich nog steeds niets herinneren van de avond van de brand. Ook voelt haar huis niet meer echt als haar thuis, en niet alleen omdat haar moeder er niet meer is, maar ook omdat ze niet blij is dat Rachel de nieuwe vriendin is van haar vader en daarbij begint haar wantrouwen jegens Rachel, die zich vreemd gedraagt ten opzichte van haar, te groeien.

Samen met Alex probeert Anna erachter te komen wat er die nacht tijdens de fatale brand nu werkelijk is gebeurd en dat het geen ongeluk was. Haar vriendje Max schijnt er meer van te weten, maar voordat hij haar kan vertellen wat dat is, wordt hij dood aangetroffen in de zee naast hun huis. Het begint er steeds meer op te lijken dat Rachel hiermee te maken heeft en als Anna en Alex uitvinden dat Rachel niet haar echte naam is, en zij misschien wel verantwoordelijk is voor een aantal moorden op drie kinderen twintig jaar geleden, beginnen ze te vermoeden dat Rachel dat ze ook nu niet veel goeds van plan is en de zussen proberen dat te voorkomen.

Perspectief, opbouw en tempo

Het verhaal wordt geheel vanuit het perspectief van Anna verteld. Je ziet wat zij ziet en beleeft en ervaart dat zoals zij dat doet. Je wordt als het ware helemaal meegenomen in haar belevingswereld. Dat er bij die belevingswereld een aantal enge hallucinaties of nachtmerries over haar overleden moeder horen, zorgt ervoor dat de film een aantal enge scènes bevat. Toch zijn die enge scènes niet verontrustend en lang genoeg om echt die horror vibe weer te geven. Hier speelt ook het tempo en de spanningsopbouw een rol, die niet buiten de conventionele paden treden.

De film is klein en intiem gehouden en focust zich op Anna. Het aantal personages in zeer weinig en dat geeft aan de ene kant wel meer de ruimte om de focus op Anna en mede op Alex te leggen, maar dat beperkt de mogelijkheden van het mysterie wel. De band van de zussen onderling is minder unheimisch of onheilspellend dan je misschien zou verwachten en hun destructieve band is minder heftig en sijpelt te weinig door om dit tot een horror element te maken. Die band had een stuk verontrustender kunnen zijn, dan slechts samen Rachel proberen te ontmaskeren.

Aangezien dit een horror/thriller is waarbij de twist een belangrijke rol speelt, word je als kijker wel richting de juiste conclusie geleid. Daardoor worden veel dingen en scènes best voorspelbaar. De manier waarop het verhaal is opgebouwd, weet je bijna wanneer je wat kan verwachten en dat kan de spanning eruit halen. Er is op zich echter niks mis met zo’n opbouw, maar voor een horror doet dat niet zoveel. De bijkomstigheid hiervan is dan weer wel dat het lekker wegkijkt.

Cinematografie en art direction

Ook met de cinematografie, de muziek of art direction is niet heel veel bijzonders gedaan. Het draait allemaal om Anna en Emily Browning draagt de rol vrij goed. Ze is geloofwaardig in haar rol als Anna. Iets dat zeer belangrijk is voor het plot.

Ook belangrijk bij een film met een twist is dat deze kloppend en consequent is uitgevoerd en dat is bij deze film het geval. Het is een film dat gaat om de plot; wat is er die nacht van de brand gebeurd? En die vraag is ook hetgeen waardoor je aandachtig blijft kijken. Er blijft aan het einde niets onverklaard, alles wordt uitgelegd en de film is daarom helemaal rond en af. Er wordt niets aan de fantasie van de kijker overgelaten en het is geen mysterieus einde waardoor er meerdere oplossingen/mogelijkheden open blijven. Velen zullen dit fijn vinden, anderen misschien te simpel.

Conclusie

The Uninvited is een vermakelijke psychologische thriller met horror elementen die goed wordt gedragen door actrices Emily Browing en ook Arielle Kebbel. De film draait geheel om het personage van Anna en de plot, waardoor het ook mystery elementen bevat. Er is verder niets bijzonders met de film gedaan, niet op cinematografisch vlak of thematisch vlak, maar dat maakt de film niet minder geslaagd. Deze film is prima is zijn genre en zal degenen die van dit genre houden goed kunnen vermaken.

Praktische info

  • The Uninvited (2009) 87 min
  • Directed by: The Guard Brothers
  • Produced by: Walter F. Parkes, Laurie MacDonald, Roy Lee, Tom Hanks
  • Screenplay by: Craig Rosenberg, Doug Miro, Carlo Bernard
  • Based on: A Tale of Two Sisters by Kim Jee-woon
  • Starring: Emily Browning, Elizabeth Banks, Arielle Kebbel, David Strathairn
  • Music by: Christopher Young
  • Cinematography: Daniel Landin
  • Edited by: Jim Page, Christian Wagner
  • Production company: DreamWorks Pictures, Vertigo Entertainment, The Montecito Picture Company, Goldcrest Pictures, Playtone
  • Distributed by: Paramount Pictures