Serie Review: Channel Zero Seizoen 2: No End House

review series channel zero season 2 no end house
No End House/ Syfy

Na het fantastische eerste seizoen van Channel Zero belooft ook het tweede seizoen weer intrigerend als fascinerend te worden. Met dit keer de ondertitel: No End House.

De manier waarop het eerste seizoen horror, surrealisme en mysterie combineert met menselijk drama is ook in het tweede seizoen goed merkbaar. Horror wordt vaker gecombineerd wordt met verlies, maar zelden zo sterk en intiem als in Channel Zero. Met een hele andere manier van vertellen, filmen en concept idee dan het eerste seizoen, is ook dit seizoen daar weer goed in geslaagd. Treedt binnen in de No End House en je leven zal nooit meer hetzelfde zijn.

Het verhaal

We maken kennis met Margot wanneer haar beste vriendin Jules in de zomer thuis komt van de universiteit. Door middel van flashbacks zien we de jonge Margot samen met haar vader John. Het zijn fijne liefdevolle herinneringen van hem die ze koestert, want dat is het enige dat ze nog van hem heeft. Vorig jaar heeft ze hem dood voor de tv aangetroffen. Ze geeft zichzelf hier deels de schuld van. Haar vader was namelijk allergisch voor bepaalde medicijnen en als zij op tijd was thuisgekomen, zoals afgesproken, had ze hem misschien nog kunnen redden. Die gedachte en het feit dat zij een diepe band had met haar vader, stelt haar niet in staat om zijn dood te verwerken.

Om haar af te leiden neemt Jules haar ’s avonds mee uit, met een oude jeugdvriend J.D. Margot kan zich echter niet vermaken en wil naar huis, maar loopt een jongen Seth tegen het lijf en voelt ze een band met hem, waardoor ze blijft. Vervolgens vertelt J.D. over No End House. Een huis dat zomaar verschijnt ergens op de wereld, met zes kamers. Iedereen kan het huis naar binnen en ervaart het op zijn eigen manier. Sommigen zijn niet in staat om alle kamers te doorlopen en degenen die naar de laatste kamer zijn gegaan zijn nooit meer gezien. Het huis schijnt zijn opdoemen aan te kondigen via speciale berichten op tv en je telefoon en inderdaad hebben zowel Margot, Jules en J.D. vreemde berichten ontvangen. Het laatste bericht geeft de locatie aan van het huis.

Ze besluiten er heen te gaan en eenmaal aangekomen, treffen ze een grote mensenmenigte aan die ook naar binnen wil. Als ze aan de beurt zijn, gaan ze met een groepje van acht naar binnen, onder hen is Dylan een man die actief naar het huis heeft gezocht. Nog altijd nemen de vier het hele gebeuren rondom het huis niet serieus. Ze denken dat het een grap is en zijn benieuwd naar wat ze binnen zullen aantreffen. Maar eenmaal binnen is het niet alleen vreemd maar ook erg beangstigend en als Margot de vijfde kamer heeft bereikt vlucht ze het huis uit en treft buiten een angstige Jules aan. Geschrokken gaan ze terug naar huis en als Margot thuis komt, krijgt ze een nog grotere schrik. In de keuken staat haar vader alsof hij nooit is weg geweest…

review series channel zero season 2 no end house
Margot and Jules/ Syfy

De kamers

De eerste kamer betreedt de groep tegelijk. Ze zien bustes  van klei van henzelf. Dan gaat het licht uit en wanneer het weer aangaat, zijn alle bustes gebroken door losse handen van klei. Dan gaat de  deur open naar de tweede kamer. Er is tevens een exit aanwezig, zodat iedereen vrij is om na elke kamer het huis uit te gaan, waar een vrouw van de groep gelijk gebruik van maakt.

De tweede kamer is een volledige gestripte kamer, met betonnen muren en vloer en een hoog plafond. In een hoek staat een man in pak met een masker op. Hij loopt langs de mensen uit de groep die hij één voor één lijkt te onderzoeken. Dan gaat weer het licht uit en als het weer aangaat is een van de groepsleden verdwenen en loopt er een bloedspoor over de grond naar een muur, waar het ook ophoudt alsof hij door de muur getrokken is. J.D. vindt dit allemaal erg komisch en goed gemaakt als een levensecht spookhuis, maar Margot en Jules zijn al behoorlijk spooked. Maar Margot is vastberaden om verder te gaan, vanwege iets dat de man met het masker in haar oor heeft gefluisterd.

De derde kamer moeten ze om de beurt betreden. Margot gaat eerst. Het blijkt een enorm lange gang te zijn met een grote spiegel in het midden die bijna de hele breedte beslaat. Voorzichtig loopt ze door de gang en wanneer ze bij de spiegel is aangekomen hoort ze een eng gegiechel. Ze moet zijwaarts langs de spiegel omdat het erg smal is en ziet dan een creepy man achter de spiegel staan die achter haar aankomt wanneer ze net de spiegel is gepasseerd. Een enge situatie die ze vroeger beleefde in het huis van haar jeugd.

Margot vlucht de vierde kamer in waar ze een enorm beeldscherm ziet waarop haar herinneringen aan haar vader geprojecteerd zijn.

En wanneer ze de vijfde kamer binnen komt, stapt ze in haar eigen woonkamer op het exacte moment waarop ze ook toen op die fatale avond haar vader aantrof voor de tv. Ook nu zit er iemand doodstil voor de tv. Wanneer ze langzaam op hem afloopt ziet ze een opgeblazen man door toedoen van een allergische reactie zitten. In zijn handen heeft hij een afstandsbediening en op de tv worden alle videobeelden die hij ooit samen met haar heeft gemaakt telkens opnieuw getoond. Wanneer ze de afstandsbediening uit zijn handen wil pakken staat de man op en wil haar omhelzen. Margot vlucht het huis uit, waar Jules haar opvangt. Wanneer de auto waarmee ze zijn gekomen het niet doet lopen ze naar huis, waar ze haar vader aantreft. Jules is degene die gelijk beseft wat er aan hand is. Wat als dit de zesde kamer is?

review series channel zero seaaon 2 no end house
Margot and her father John in room 5/ Syfy

Verlies, verloren, schuldgevoel en verlossing + Uitleg

Dit seizoen is wederom prachtig gefilmd, hetzij zonder de impressionistische en surrealistische cinematografie waar het eerste seizoen veelvuldig gebruik van maakte, maar alles heeft een zeer mooi maar creepy sfeer. Het surrealisme komt echter zeker ook nu terug, alleen dan in het concept idee. Het idee van het huis, wat het is en wat het verbeeldt.

Het huis beeldt een groter idee uit van verloren zijn en verlies. Dit wordt niet alleen verbeeld door het verlies van Margot van haar vader, maar ook door wat het huis verder met hen doet. Want eenmaal bij haar (nep)vader blijkt dat hij iets nodig heeft van haar, net zoals zij iets nodig heeft van hem. Zij voelt zich namelijk niet alleen schuldig dat ze te laat was, maar ook omdat ze wist dat haar vader wist dat hij allergisch was voor die pillen. De doodsoorzaak werd echter toegeschreven aan een per ongeluk genomen overdosis, maar Margot vermoedt dat hij dat bewust heeft gedaan. En ze wil weten waarom.

Haar nepvader heeft van haar herinneringen nodig, die hij uit haar hoofd haalt en opeet om te overleven. Die fysieke manifestatie van die herinneringen zijn niet alleen erg goed vormgegeven, maar hebben ook iets verontrustends wanneer haar nepvader zich hiermee voedt. Margot heeft hier echter geen weet van, maar als ze daar achter komt beseft ze dat ze niet kan blijven. Toch kost dit haar moeite omdat ze geen afscheid kan nemen van haar vader ook al weet ze dat hij niet haar echte vader is. Te meer omdat hij alleen alles weet van haar en hen, wat zij zelf weet.

Maar ook Jules is niet zonder gevaar in de zesde kamer. Een vreemde witte orb die tot leven komt onder haar aanraking heeft haar in zijn ban en pas aan het einde komen we er, al zij het niet expliciet, achter wat het voorstelt. Jules noemt het haar psychische tumor. Het is de verwezenlijking van haar tekortkoming en schuldgevoel jegens Margot ten tijde dat haar vader stierf. Jules kan aan zichzelf moeilijk bekennen dat zij er toen niet was voor Margot omdat ze het zelf niet aankon en bang was. Een prachtig thema wat maar zelden ter sprake komt. Wat ook al lijkt dit een zwakte en egoïstisch, het is vaak heel moeilijk voor een naaste om degene met verdriet te steunen. Dat schuldgevoel heeft Jules al die tijd als een tumor met zich meegedragen.

Maar uiteindelijk gaat dit seizoen ook over ware vriendschap en familie en (letterlijk) alles van jezelf geven voor de ander. Niet alleen uit schuldgevoel, maar ook uit liefde. De personages Margot en Jules en zelfs nep John zijn, nadat ze hun eigen worstelingen hebben doorstaan, bereid om zichzelf op te offeren om de ander te redden. Dat geeft dit seizoen ook een sprankje hoop en verlossing.

review series channel zero season 2 no end house
Jules and the strange orb/ Syfy

Intiem en introvert + Symboliek

Wederom is dit thema van verlies en verloren zijn op een heel intieme manier verbeeldt. Het is tevens erg naar binnen gericht. De herinneringen zijn hier het ultieme symbool van. Niets is intiemer dan een herinnering en het juist datgene wat het huis nodig heeft om te overleven. Maar het thema gaat verder, want naast verlies en schuldgevoel, is er voor Margot en Jules ook verlossing.

Jules doet dit op een strijdbare manier, terwijl Margot zich er in laat verdrinken. Haar symbiose met haar nepvader in het huis is gebaseerd op de liefdevolle relatie die ze ooit met hem had. Dat wordt prachtig weergegeven door een simpele herinnering van de vele middagen die ze samen aan een watertje doorbrachten. En alhoewel die herinnering niet onuitputtelijk is, neemt haar nepvader iedere keer een kleine appel mee uit die herinnering om zijn honger te stillen. Ook al is hij niet echt en een verbeelding van het huis uit het geheugen van Margot, het vormt uiteindelijk haar herinneringen het echte idee van haar vader. Dat is niet alleen heel mooi om te zien maar ook erg pijnlijk. Aangezien telkens als een herinnering wordt genomen, ze langzaam wordt uitgehold, totdat er niemand meer overblijft dan een lege huls.

Prachtige cinematografie

Er zitten prachtige scènes in, mooi gefilmd en met een surrealistisch beeld. Waarbij stille sereniteit een tegenhanger is van soms heftige scènes met moeilijke beslissingen en confrontaties. Want ook al hebben Margot en Jules de hoofdrol, de rollen van de mannen zijn tevens een belangrijk onderdeel in het verhaal, hetzij uitleggend, hetzij zorgend voor een twist. De hele sfeer en kleurgebruik is stil en bijna levenloos. Mensen die zich in een omgeving bevinden dat dient als decor, is erg mooi weergegeven en heeft een gevoel alsof je door een dichte mist loopt. De art direction is echt top, vrij simpel, maar geeft precies die beklemmende sfeer weer. De zes afleveringen, die alhoewel ze in het huis afspelen met maar zes personages, verslapt nooit, ook al is het tempo vrij traag. De interactie onderling is klein gehouden maar sterk.

Dit seizoen is meer nog dan het eerste seizoen erg gericht op het gevoel. Wie logisch naar dit verhaal wil kijken en alles wil verklaren, komt er bekaaid vanaf. Vele symbolen dienen het thema en worden gevoelsmatig gebruikt in plaats van verklaard. Rouw kan zo aanvoelen, afgesloten van de rest van de wereld met enkel de herinneringen die je nog hebt. Wanneer deze worden afgepakt en je niet in staat bent nieuwe herinneringen te maken, wordt je leeg van binnen. Die leegheid wordt meerdere malen treffend in beeld gebracht, zowel in een staat van gevoelloosheid als door verstikking. Hierdoor is dit seizoen erg intrigerend, maar ook erg in your face aanwezig.

Nog even een aparte aandacht voor John Carroll Lynch die een fantastische vader neerzet. Zijn creepyness heeft een zekere tragiek dat er achter schuilt.

Conclusie

No End House gaat nog dieper dan Candle Cove in op de menselijke emoties van verlies, je verloren voelen, schuldgevoelens en uiteindelijke verlossing. Verpakt in een mystery horror met mooie surrealistische concepten, sterke interacties onderling en de tragiek die erachter schuilt is dit wederom een pareltje. De keuze om telkens in maar zes afleveringen een verhaal te vertellen is zeer goed, aangezien de focus erg goed gelegd kan worden op het thema, en het idee erachter. Dit keer is de muziek sterker in indringender aanwezig en draagt bij aan de toch al vrij indringende doch intieme ervaring. No End House is geen simpel creepy verhaal, maar boeit en fascineert en met een twist aan het einde die zorgt voor verlossing is het een prachtig afgesloten hoofdstuk, waar ieder mensenleven op een of andere manier wel mee te maken krijgt.

Meer lezen over de serie Channel Zero? Klik dan op onderstaande links:

Praktische info

  • Channel Zero: No End House (2017)
  • Season: 2
  • No. of episodes: 6
  • Running time episode: 44 minutes
  • Created by: Nick Antosca
  • Based on: No End House by Brian Russell
  • Directed by: Steven Piet
  • Starring: Amy Forsyth, Aisha Dee, Jeff Ward, Seamus Paterson, Sebastian Pigott, John Carroll Lynch
  • Composer: Jeff Russo
  • Cinematography: Isaac Bauman
  • Edited by: Michelle Harrison, Greg O’Bryant, Soojin Chung
  • Production company: Universal Cabel Productions
  • Original Network: Syfy