Serie Review: Legion Seizoen 2

review series legion season 2
David Haller/ FX

Het tweede seizoen van Legion overtreft het eerste seizoen in stilisme, cinematografie en filosofische en psychologische concepten en is werkelijk een prachtig kunststuk geworden.

In het eerste seizoen van Legion ontmoeten we David Haller die in een psychiatrische inrichting zit, vanwege zijn Schizofrenie en Dissociative Identity Disorder. Hij ontmoet daar Lenny een vrouw die vanwege drugsproblemen is opgenomen maar ook de mysterieuze Sydney Barrett die niemand wil aanraken. Al snel wordt duidelijk waarom niet, want wanneer zijn elkaar per ongeluk aanraken, terwijl de inrichting door een Tac-Team wordt binnengevallen en zij Syd ontvoeren, ontvoeren ze in werkelijkheid David die met Syd van lichaam is verwisseld.

David wordt gevangen genomen en ondervraagd, totdat hij weer terug komt in zijn eigen lichaam. Deze gebeurtenis zorgt ervoor dat hij in aanraking komt met een organisatie genaamd Summerland onder leiding van Melanie Bird, die Syd weet te bevrijden. Deze organisatie beschermt mensen met speciale gaven, de zogenaamde mutants. Melanie vertelt hem dat David niet ziek is, maar een hele krachtige mutant is, met sterke gaven. Summerland is in gevecht met Division III een overheidsorganisatie die de mutants opspoort en gevangen neemt.

Ondertussen voert David een innerlijke strijd. Want in zijn hoofd heeft zich een parasiet genesteld, een andere mutant, genaamd Amahl Farouk, ook wel de Shadow King genoemd, die David al van kleins af aan bewoont. Het doel van Summerland is de strijd aangaan met Division III en de Shadow King uit David krijgen.

In de laatste aflevering van het eerste seizoen weten ze de Shadow King uit David te krijgen, maar Farouk weet te ontsnappen in het lichaam van Oliver Bird, de man van Melanie die al jaren in een soort coma heeft gelegen in zijn eigen astrale wereld en net wakker is geworden. Terwijl Division III hen aanvalt en zij ook hen weten te verslaan. Na de strijd bedenken Syd en David hoe het nu verder moet, maar worden opgeschrikt door een kleine orb die David absorbeert en hem ontvoert…

Het verhaal

Het is een jaar later en al die tijd is Summerland dat zich nu heeft aangesloten bij Division III op zoek naar David. Dan duikt hij plotseling op in een nachtclub en Ptonomy en Cary en Clark weten hem veilig terug te brengen naar de nieuwe thuisbasis Division III.

Terwijl David zegt dat hij zich niets kan herinneren van het afgelopen jaar, zijn alle verhoudingen veranderd en zijn Summerland en Division III samen gaan werken om Farouk, die nog altijd rondloopt in het lichaam van Oliver te vinden en te verslaan. Het is een race tegen de klok, want Farouk is op zoek naar zijn eigen lichaam dat ergens is verborgen en zal dan niet meer te stoppen zijn. Ze vragen David om hen te helpen. David stemt toe en hiervoor gaat hij in een door Cary speciaal ontworpen floating tank om zijn geheugen van het afgelopen jaar terug te halen. Hiermee kan hij echter ook geestelijk contact leggen met Farouk, want het blijkt dat hij ontvoerd was door een toekomstige Syd die hem vraagt om Farouk te helpen om zijn lichaam terug te vinden omdat hij hen juist kan helpen bij een ramp die zich in haar verleden tijd heeft voltrokken. Dit verzwijgt David voor de rest, en ook voor de huidige Syd.

Ondertussen is er een vreemde ziekte opgedoken waardoor mensen bevriezen en met hun tanden klapperen. De ziekte steekt de kop op, overal waar Oliver/Farouk is geweest.

Terwijl beide kampen steeds dichterbij de vindplaats van het lichaam van Farouk komen, wordt het steeds onduidelijker wat goed is en wat slecht, wat echt is en wat niet. Zowel Division III als David komen beiden tot een schokkende conclusie en worden ze allebei geconfronteerd met verraad, wat uiteindelijk zal leiden tot een heftige climax.

review series legion season 2
Oliver and Farouk/ FX

De Narrator

Anders dan in het eerste seizoen worden de afleveringen dit keer ingeleid door een Verteller die de kijker inzicht geeft in bepaalde filosofische en psychologische concepten. Hij begint te vertellen dat een waanidee net zo ontstaat als een gewoon idee. Dat werkelijkheid en illusie moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn. Dat is de hele basis van dit seizoen. Vervolgens bouwt hij hier steeds verder op voort. Elke aflevering illustreert zijn inzichten, maar ook geldt dat elke aflevering wordt uitgelegd door de Verteller.

Dit betekent dat het in het begin lijkt alsof de afleveringen weinig met elkaar te maken hebben, alhoewel de rode draad, het vinden van Farouks lichaam altijd op de achtergrond door blijft werken.

Maar niets is minder waar, want uiteindelijk blijken alle ‘losse’ inzichten van de Verteller, allemaal tot één climax te leiden. En zo ook staat elke aflevering in verband met de rest. Het zijn schijnbaar losse draden die aan het einde allemaal met elkaar verbonden worden en dan blijkt ook dat het concept van een waanidee, het hele tweede seizoen doordrenkt. Dit is echter subtiel gedaan, maar wordt ook overschreeuwd door de prachtige afleveringen zelf, op een goede manier, zodat je niet gelijk doorhebt dat je eigenlijk als kijker ook voor de gek wordt gehouden, door de prachtige cinematografie en de onconventionele manier van vertellen.

Cinematografie en manier van vertellen

Het begint al vrij weird in de eerste aflevering, wanneer we niet alleen kennis maken met het vernieuwde Division III, maar ook met de baas, Admiral Fukyama, een man met een soort rieten mand over zijn hoofd. Zijn assistenten, androids met een vrouwelijk uiterlijk maar met snorren, genaamd de Vermillion, zijn al even vreemd. Als dan ook nog een dance-off volgt tussen David en Oliver en Lenny wanneer hij via zijn gedachten hen opzoekt in een nachtclub, dan is de toon gezet. Lees hier meer over de eerste aflevering in: Favorite Episode: Chapter 9.

Legion was in het eerste seizoen al vreemd, maar dat wordt nu naar een nog hoger niveau getrokken. Het eerste seizoen liet vooral veel surrealistische en enge beelden en vervreemdende beelden vanuit de geest van David zien. Nu Farouk echter uit zijn brein is vertrokken, komt daar gelukkig geen verandering in. We zien dat Lenny door Farouk ook gevangen zit in de geest van Oliver en dat levert prachtige en surrealistische beelden op. Als dan ook David via de tank van Cary een bezoekje brengt, is die vibe van het eerste seizoen weer terug.

review series legion season 2
Lenny/ FX

Maar nu krijgen we ook een kijkje in de geest van de anderen. Van Melanie, Ptonomy en Syd, die allemaal slachtoffer worden van het vreemde verlammende virus, waardoor hun geest vastzit in een labyrint, waarin ze hun diepste verlangen beleven. David kruipt in hun geest om hun verlamming te stoppen, wat weer mooie beelden oplevert. Terwijl Ptonomy telkens in een prachtige tuin een bloem afknipt, en Melanie als een computer alles weet te beheersen, zit Syd vast in een loop. Een loop waarin ze David haar verleden laat zien en ze steeds ergere daden aan hem toont. Het blijkt een raadsel van haar zelf te zijn in plaats van het virus en zij wil David iets duidelijk maken, wat van belang is voor de strijd die komen gaat. Lees hier meer over in Favorite Episode: Chapter 13 & Chapter 14 en Favorite Episode Chapter 19.

De manier van vertellen verloopt wat traag, maar dat is bedoeld om je tijd te geven om te verwerken wat je nu eigenlijk ziet en waarom. Vaak genoeg heb je niet echt een idee waar je naar kijkt, maar wordt dat aan het einde van de aflevering uit de doeken gedaan, op een manier waarop je versteld staat. Zo ook in de laatste afleveringen. Elke aflevering is een klein kunstwerk op zich, dat allemaal een inleiding vormt voor wat komen gaat. Pas de laatste drie afleveringen komt het eigenlijke verhaal tot zijn recht. Dan is er veel ruimte voor actie, gaat het tempo omhoog en gebeurt er iets dat meer gaat lijken op een ‘normale’ serie. Maar gelukkig wordt ook dan niet het vreemde en surrealistische uit het oog verloren, alleen ligt daar minder de nadruk op, maar juist daardoor wordt het des te absurdistischer.

Enkele voorbeelden van de surrealistische, absurdistische, vervreemdende en horrorachtige beelden zijn: de Aziatische monniken met een vierkante doos over hun hoofd. De kreupele Minotaur op een rolstoel met krukken, die rondzwerft in het labyrint van je brein. Een groot gat in de woestijn met een roze gootsteenstop ernaast. De Vermillion en Admiral Fukyama. De ondersteboven ruimte waarin Lenny wordt ondervraagd. De transitie van Amy naar Lenny. Ook wordt de stijl soms David Lynch-achtig. Zoals in de ruimte waarin de toekomst-Syd zich bevindt en de manier waarop ze praten en de manier van editing doet denken aan de derde aflevering van het derde seizoen van Twin Peaks of aan de Black Lodge zelf. Een riksja in de woestijn. En een enorme stemvork als wapenneutralisator.

De personages

Die afwisseling van het verhaal dat zich afspeelt binnen de geest van de personages en daarbuiten, is niet alleen erg mooi gedaan en in beeld gebracht, maar is ook functioneel voor het uiteindelijke plot. Dat op deze manier zorgvuldig in elkaar is gezet en zich langzaam ontvouwt en pas duidelijk wordt in de laatste afleveringen. Dat betekent wel dat de ontwikkeling van de personages puur abstract is en het psychologische gedeelte zich bevindt in de vertelling van de Verteller, en zich dus om hen heen afspeelt. Zij fungeren meer als de poppen van datgene wat de Verteller ons uitlegt. Marionetten niet alleen van de makers, voor het verhaal, maar ook van David en Farouk. Dat maakt hen echter niet minder levend of echt.

We leren Lenny beter kennen. Maar ook Syd. En dat zorgt ervoor dat we een ander beeld van hen krijgen dan dat we hadden. Cary en Kerry worden gesplitst en Kerry kan zich niet meer terugtrekken in Cary, wat betekent dat zij zelf moet gaan leren leven. De gewone banale menselijke dingen, zoals eten en drinken en naar de wc gaan, wat ze nooit heeft hoeven doen. Melanie is na het vertrek van Oliver echter in een depressie geraakt, dat ze oplost met een hoop drugs om zichzelf te verdoven. Haar rol in het tweede seizoen is erg klein en dat is wel jammer. Ook ontvalt ons Ptonomy, die in het eerste seizoen al de minste aandacht kreeg en zijn karakter en gaven zijn nooit ten volle benut.

Wie wel veel aandacht krijgt is Farouk en zijn samenspel met Oliver. Niet meer de demon of ‘Lenny’ in het hoofd van David, maar als zichzelf, communicerend in verschillende talen, is hij een charismatisch persoon, en bijna boven het menselijke of aardse uitstijgend.

review series legion season 2
Syd Barrett/ FX

David Haller

Maar hoofdpersoon blijft toch David. Wat we in het eerste seizoen allemaal over hem te weten kwamen, dat verandert in dit seizoen. Niets blijkt zwart wit. De scheidslijn tussen echt en niet echt, tussen de zogenaamde ideeën en waanideeën, blijkt dun en soms onzichtbaar en dat maakt het des te interessanter. Het denken in hero’s en villains wordt benadrukt, maar tegelijkertijd overboord gegooid. Wat iemand tot hero of villain maakt, ligt niet zozeer aan de acties, maar aan de perceptie van de verschillende betrokkenen. Dat maakt dit seizoen complex, waardoor je als kijker wordt gedwongen om je aandacht erbij te houden.

De Verteller geeft inzichten en laat je op verschillende manieren naar de wereld kijken en naar personen. Aan het einde kan dan ook eigenlijk geen absolute conclusie worden getrokken. Dit seizoen wil met David en de anderen laten zien hoe complex de mens zelf in elkaar zit. Dat perceptie slechts één afbeelding is van de werkelijkheid en dat er meerdere mogelijk zijn. Dat wordt ook nog eens benadrukt door het multiverse, waarin David uitlegt dat er meerdere versies van jezelf mogelijk zijn in andere dimensies wanneer je andere keuzes had gemaakt. Lees hier meer over in Favorite Episode: Chapter 13 & Chapter 14.

Een mens staat met zijn eigen perceptie tegenover de rest van de wereld, met ieder hun eigen ideeën of waanideeën, die elkaar of kunnen besmetten of afstoten. Het tweede seizoen is hiermee een sterk staaltje van een filosofisch en psychologisch vraagstuk geworden dat vooral hypotheses opwerpt en geen vaststaande conclusie geeft.

Wil je mijn uitleg lezen over het tweede seizoen, lees dan: Favorite Episode; Chapter 19.

Conclusie

Het tweede seizoen van Legion is erg sterk. Het is prachtig in beeld gebracht, met sterke muziek, mooie shots en beelden. Op een erg originele en creatieve manier worden filosofische en psychologische concepten aangesneden die allemaal betrekking hebben op zowel de afzonderlijke afleveringen als het geheel. De manier van vertellen is misschien traag, maar gunt je de tijd om in het verhaal of idee te komen. Geduld is vereist, net zoals aandacht. Legion is geen serie die je puur voor je vermaak lekker wegkijkt, maar probeert inzichten te geven in hoe de menselijke geest werkt. En dat is zonder veroordelend te zijn erg goed in beeld gebracht.

Meer lezen over Legion? Klik dan op onderstaande links:

Praktische info

  • Legion (2018)
  • Season: 2
  • No. of episodes: 11
  • Running time episode: 44-68 minutes
  • Created by: Noah Hawley
  • Starring: Dan Stevens, Rachel Keller, Aubrey Plaza, Bill Irwin, Jeremie Harris, Amber Midthunder, Katie Aselton, Jean Smart, Navid Negahban, Jemaine Clement, Hamish Kinklater
  • Composer: Jeff Russo
  • Cinematography: Dana Gonzales, Polly Morgan, Erik Messerschmidt
  • Edited by: Curtis Thuber, Regis Kimbel, Todd desrosiers, Robin August, Brian Beal
  • Production company: 26 Keus Productions, The Donners’ Company, Bad Hat Harry Productions, Kinberg Genre, Marvel Television, FX Productions
  • Distributer: 20th Television