Favorite Episode: Chapter 13 & Chapter 14 (Legion S2, ep 5,6)

legion season 2 chapter 13, 14
FX

Dat Legion een bijzondere serie is, is wel gebleken, met mind blowing cinematografie en een prachtige manier van vertellen. Maar dit seizoen wordt ook de structuur en de opbouw prachtig benut.

We zagen het al eerder in de vierde aflevering Chapter 12, waarin we niet alleen samen met David in het hoofd kropen van Syd en we haar beter leerden kennen, zowel ten goede als ten kwade, maar bleek het einde een hele andere uitkomst dan David en ook de kijker had verwacht. Alle pijn en lijden dat ze hebben moeten doorstaan, alle slechte dingen die ze hebben gedaan, moeten ze gebruiken als schild voor dat wat komen gaat in de toekomst. Niet de geliefden zullen de oorlog overwinnen, maar de strijders.

Maar ook in de volgende afleveringen, Chapter 13 en Chapter 14 krijgen we weer te maken met een evenzo verrassende structuur. Met twee afleveringen die schijnbaar los in het verhaal worden gezet, blijkt ook nu weer aan het einde dat niets minder waar is. Het venijn zit hem ook nu weer in de staart.

Chapter 13

In Chapter 13 wordt Lenny binnengebracht voor verhoor nadat zij zichzelf heeft aangemeld. Eerst wordt ze verhoord door Clark, vervolgens door Ptonomy, die opmerkt dat de ogen van Lenny nu blauw zijn, terwijl ze eerst bruin waren (een fout in het patroon, zie beneden). Maar de enige die ze wil spreken is David. Logisch, want zij heeft in de psychiatrische inrichting een band met hem opgebouwd en tevens met terugwerkende kracht een hele nieuwe lijn van herinneringen, aangebracht door Farouk in de geest van David. Echte herinneringen of niet, het is wat je ervaart dat er toe doet. Het gaat om perceptie, hoe ideeën tot waanideeën kunnen leiden, iets waar we een hint van opvangen wanneer we de Admiral (de man met de basket op zijn hoofd) wordt voorgesteld als een soort kip (wat de voice over eerder al als metafoor gebruikte voor deze (waan)ideeën). Direction en misdirection. Ze vragen haar waarom ze naar Division III is gekomen, of zij gestuurd is door Farouk en waarom. Of ze nog voor Farouk werkt. Hoe ze weer aan haar lichaam is gekomen, dat gestorven was en begraven. Overigens in een omgeving waar weer eens stunning art decoration is gebruikt in de upside down room die heerlijk verwarrend is.

legion season 2 chapter 13, 14
FX

Ondertussen volgen we Oliver en Farouk die zich in de woestijn bevinden en een lichaam opgraven. Vervolgens zien we hen delibereren over de moraliteit van hun acties en existentialisme, terwijl ze een foodtruck genaamd Dead Sea Donut gadeslaan, gebouwd als een onderzeeër/rijdende tank die lunch geeft aan mijnwerkers die we vanuit de aarde van de woestijn omhoog zien komen lopen. Het geeft een absurdistisch en surrealistisch effect. Een effect dat ons afleidt van datgene waar het werkelijk om gaat in deze aflevering.

De voice over vertelt ons dat mensen wezens zijn die overal patronen in zien en wanneer we ergens geen patroon in kunnen ontdekken dat we dit al gauw toebedelen als zijnde een conspiracy.

Maar juist in deze aflevering en de volgende aflevering zijn de patronen moeilijk te ontdekken. De mens ziet wat hij wil zien, of wat zijn geest verwacht, wanneer het onverwachte gebeurt, een toevalligheid dat niet in een patroon past wordt genegeerd. Dit kan dan zijn weerslag hebben op de geest, en de perceptie, waar een optimist iets positiefs ziet, ziet een pessimist als een dreiging. Toeval wordt dan toch een patroon, een conspiracy, iets negatiefs.

Want zo denk je aan het begin van de aflevering dat deze gaat over Lenny Busker, dat haar karakter meer wordt uitgelicht, haar verleden en hoe ze in elkaar steekt. Daarom is het slotstuk van deze aflevering een ware klap in het gezicht.

Net zoals het einde van de zesde aflevering die eveneens een dramatisch effect heeft, zij het op een ander gevoelsniveau. Het gaat in beide afleveringen om het lot van één enkel persoon, een wreed lot ontstaan vanuit compassie en onzelfzuchtigheid. Beide eindes sluiten dan ook naadloos op elkaar aan, terwijl beide afleveringen schijnbaar los van het hele plot als van elkaar lijken te staan. Niets is echter minder waar. Dit heeft niet alleen een grote weerslag op David, maar ook de kijker zal het niet onberoerd laten.

Het mooie is dat je tijdens het kijken van de vijfde aflevering geen idee hebt waar je naar zit te kijken. Vreemde taferelen in de woestijn die wel of niet echt zijn. Precies waar de voice over de kijker al voor waarschuwt; wij zijn wezens die patronen zoeken en negeren dingen die niet in dat patroon passen.

Oliver en Farouk volgen de Dead Sea Donut en de donutverkoper blijkt de man te zijn van Amy, de zus van David. Ze wonen in de middel of nowhere, terwijl ze door soldaten van Division III streng worden bewaakt. Dan blijkt wat Oliver en Farouk hebben opgegraven in de woestijn. Waar de kijker eerst dacht dat zij het lichaam van Farouk al hadden gevonden, zien we waarom Oliver en Lenny Division III binnenvielen in de derde aflevering en wat voor apparaat zij hebben opgehaald. Dit komt tot een heftige en hartverscheurende conclusie wanneer Oliver het huis van Amy binnendringt en het apparaat op haar gebruikt. Terwijl de cellen van de opgegraven Lenny zich via het apparaat binnendringen in het lichaam van Amy, verandert zij langzaam in Lenny.

Het is ook dan in de verhoorkamer dat David een beeld ziet in het hoofd van Lenny, een beeld van zijn jeugd gezien door de ogen van Amy en beseft wat er is gebeurd. Dit is de reden dat Farouk Lenny naar Division III stuurde. Deze wrede daad maakt van hem een echte villain.

Dat David kapot gaat van verdriet blijkt niet alleen uit de laatste scène van deze aflevering, maar zal voor de kijker ook heftig blijken in de volgde aflevering, Chapter 14.

Chapter 14

Dit keer wordt de kijker niet geleid door de voice over, maar door David zelf, of beter gezegd een versie van hemzelf zoals hij had kunnen zijn. Een vreemde hyperactieve snuiter die eruit ziet als een junk en een gesprek voert met een andere gozer over de verschillende keuzes die een mens kan maken in zijn leven, dat telkens tot een anders uitkomst zal leiden, uitkomsten die allemaal worden uitgeleefd in andere dimensies, andere versies van jezelf, in een zogenoemd multiverse.

Zo is een David uitgegroeid van de koffiejongen die gebruik maakte van zijn helderziendheid, tot de rijkste man op aarde.

Een David is een zwerver geworden, vol kracht die de realiteit kan ombuigen en mensen kan doen laten verdwijnen uit de realiteit slechts een schaduw achterlatend. Als zwever alleen en opgejaagd door Division III en uiteindelijk in tweeën gehakt door Kerry.

Er is een David die gelukkig getrouwd is en een gezin heeft.

Er is een stokoude David die dement is en zelf niets meer kan en verzorgd wordt door een vrouw (Amy?).

Een David werkt als een magazijnmedewerker en wordt door Amy in de gaten gehouden dat hij zijn pillen wel slikt. Vrij psychotisch ziet hij de demon overal en wordt hij aangehouden door agenten terwijl hij op Amy wacht die hem ophaalt van zijn werk. Iets dat vreselijk uit de hand loopt, waarbij David de ene agent de lucht in gooit en de ander laat imploderen en de rest van de eenheid wegvaagt, vlak nadat hij zelf dodelijk is getroffen.

legion season 2 chapter 13, 14
FX

Het zijn allemaal uitkomsten die hadden kunnen zijn, maar het nu niet zijn. De reden hiervoor is Amy. Want tenslotte belanden we op bekend terrein wanneer, zoals we in het eerste seizoen al hebben gezien, Amy bij David langskomt en zich zorgen maakt. En als hij zelfmoord heeft geprobeerd te plegen, heeft zij een afspraak gemaakt met de psychiatrische inrichting. Daar waar het eerste seizoen begint en de aanzet is tot alle gebeurtenissen.

Ook deze aflevering die schijnbaar losstaat in de serie waarbij er allerlei verschillende Davids worden laten zien, maar ook nu slechts een aanloop is naar een einde waarin dan pas blijkt waar het om ging. Pas wanneer Amy hem opzoekt en naar de kliniek brengt, beseft de kijker dat deze aflevering niet gaat over de beslissingen die David wel of niet heeft genomen en hem verschillende levenslopen en uitkomsten hadden kunnen brengen, maar het gaat om die ene beslissing die Amy voor hem heeft genomen. Een beslissing die hem heeft gered, die hem heeft kunnen laten inzien wie hij is en dat hij uiteindelijk bevrijd kon worden van Farouk. En juist die beslissing werd Amy fataal. Een beslissing die indirect te maken had met haar eigen leven, het uit liefde deed voor David, maar ze dit uiteindelijk moest bekopen met haar leven.

Het einde is heartbreaking, het is mooi en zielig tegelijk. Het is weer iets dat David moet doorstaan, moet overleven. Maar ook nu moet hij de pijn en het verdriet, zoals Syd in de vierde aflevering heeft gezegd, gebruiken als schild, als pantser.

Legion maakt, naast de wederom prachtige cinematografie, verwarrende en mooi gestileerde art decoration, absurdistische en surrealistische gebeurtenissen en existentialistische en filosofische concepten en ideeën, gecombineerd met bijzondere muziek, gebruik van een geniale structuur.

Legion maakt dit seizoen gebruik van schijnbaar losstaande gebeurtenissen/afleveringen die uiteindelijk onlosmakelijk met elkaar verbonden blijken te zijn. Deze manier van vertellen, de verwarrende opbouw, de structuur, de filosofie erachter, alles blijkt met elkaar verweven op een intrigerende en verrassende manier. Deze serie vergt aandacht en geduld maar daar krijg je iets prachtigs voor terug.

← Lees ook de vorige Favorite Episode van Legion seizoen 2, Chapter 9

Meer lezen over Legion? Klik dan op onderstaande link: