Film Review: Hellions (2015)

review film hellions 2015
Hellions/ IFC Midnight

De film Hellions krijgt beroerde cijfers op IMDB, maar dat vind ik onterecht.

Deze Canadese horrorfilm richt zich vooral op stijl en sfeer, gecreëerd door bijzondere cinematografie en muziek. Daardoor is er geen focus voor karakterontwikkeling of een goede opbouw en proper story telling. De film is hiermee niet onsamenhangend geworden, maar het geeft de kijker niet de tijd om zich te binden met de personages (behalve met Dora) en het verhaal. Is dat erg?

Niet per se als wat de makers beoogden ook daadwerkelijk hebben bereikt. Dit is een film geworden, geheel verteld vanuit het nachtmerrie perspectief van een zeventienjarig meisje dat per ongeluk zwanger raakt. Met Halloween en een bloedmaan aan de hemel, zorgt dit voor verontrustende gedachten en beelden, waarvan in het midden wordt gelaten of alles wat je als kijker ziet, slechts de verbeelding is van haar angstige gedachten of dat het allemaal echt is gebeurd. Deze manier van filmen zal zeker niet bij iedereen in de smaak vallen, dat heeft de gemiddeld lage score op IMDB wel bewezen. Toch is dit geen slechte film, en wie houdt van een artistieke benadering, het creëren van een creepy sfeer en bijzondere cinematografie, zal deze film best kunnen waarderen.

Het verhaal

Dora Vogel is een meisje van 17 jaar dat er tijdens Halloween achter komt dat ze vier weken zwanger is. In plaats van naar een feestje te gaan met haar vriendje Jace of te gaan trick or treaten met haar kleine broertje Remi en haar moeder, besluit ze thuis te blijven. Maar dan belt er een vreemd verkleed kind aan dat, zo blijkt al snel, in een groter gezelschap van creepy kinderen verkeert. En wanneer één van die kinderen een hand op haar buik legt wat een bebloede handafdruk achterlaat, begint ze zich vreemd te voelen en heeft ze erge pijn in haar buik. In paniek belt ze haar kinderarts Dr Henry. Wanneer ze op hem wacht, blijf het enge kind aanbellen met nog twee andere kinderen. Ze willen het ongeboren kind van Dora en beginnen het huis aan te vallen om haar gevangen te nemen. Ze belt hierop de alarmlijn, maar de verbinding wordt verbroken en even valt de stroom uit en is ze beland in een ware nachtmerrie. Want wanneer de Dr Henry arriveert, wordt ook hij aangevallen en raakt zwaar gewond. Dat is nog niet alles want dan blijkt het pas echt goed mis te zijn met Dora, want nu is zij ineens al vier maanden zwanger. De tijd begint te dringen en de creepy kinderen blijven niet lijdzaam wachten.

review film hellions 2015
Dora/ IFC Midnight

Perspectief van Dora

De film begint met een normale opbouw. We zien Dora blowen met haar vriendje Jace. Het beeld dat er van haar wordt geschetst is dat van een gewoon meisje dat het niet heel goed doet op school, een beetje gothic is, verder een goede band heeft met haar moeder en jongere broertje. Oftewel een doodnormaal 17 jarig meisje waar niks mis mee is. Wanneer ze naar Dr Henry fietst, komt ze onderweg sheriff Mike tegen en blijkt zij ook een goede band met hem te hebben, dus ook geen meisje dat foute dingen doet. Wanneer Dr Henry haar vertelt dat ze vier weken zwanger is, kan ze het nauwelijks geloven en is ze bang en verward.

Maar Dr Henry stelt haar gerust en dat wat ze ook beslist het allemaal wel goed komt. Ook zegt hij dat ze het moet vertellen aan haar moeder en dat mensen vaak beter reageren dan dat ze zou denken. Heel positief allemaal en het beeld wordt geschetst dat dit iedereen kan overkomen, zelfs als je bescherming gebruikt. Ondanks dat er in de film meerdere metaforen worden gebruikt voor haar ongeplande zwangerschap, zoals het gooien van eieren tegen de ruiten, en ontploffende pompoenen (zowel eieren als pompoenen zijn vruchtbaarheidssymbolen), heeft de film hier op geen enkele manier een oordeel over. Het is zoals het is en het laat enkel de verwarring en angst van Dora zien. Want wat er vervolgens gebeurt kan op verschillende manieren worden opgevat.

Wanneer ze alleen thuisblijft, en de creepy kinderen beginnen aan te bellen en eentje ervan zelfs het afgehakte hoofd van Jace in zijn trick or treat zak heeft, kan dit zowel een echte horror scare zijn, maar ook een symbool zijn voor haar angst dat Jace haar in de steek zal laten als ze hem vertelt dat ze zwanger is. Hetzelfde geldt voor haar moeder en broertje die samen trick or treaten en haar moeder in de loop van de avond opbelt om te zeggen dat het wat langer duurt om thuis te komen omdat ze auto kapot is. Dit is zowel een plot device om Dora zo lang mogelijk alleen te laten in het horror verhaal, maar kan ook symbolisch worden gezien dat Dora bang is dat haar moeder niet goed reageert op haar zwangerschap. Ook het feit dat Dr Henry gewond aankomt en eigenlijk weinig kan doen om haar te helpen, kan je opvatten dat ze voelt dat ze er alleen voor staat. Net zoals wanneer Mike eindelijk arriveert en nogal vreemd reageert als hij zegt dat het eerder is gebeurd en zelf op onderzoek uit gaat en haar alleen laat, een symbool voor haar afwezige vader. Het zijn allemaal zowel plot devices om Dora in haar eentje te laten vechten tegen de creepy kids, maar ook symboliseren ze haar angsten. Alsook de angst dat ze er als tienermoeder alleen voor komt te staan. 

Hiermee is de film zowel een enge horror Halloween geworden, gecombineerd met een home invasion en een body invasion, waarbij de eerst genoemde invasion wederom symbool kan staan voor de tweede invasion. Daardoor blijft het ook de vraag, of dit de verbeelding is van haar nachtmerrie in haar hoofd, of dat het allemaal echt gebeurt. Hier laat het einde niets over los. Zelfs niet of ze nu nog zwanger is of niet en of ze het kind wil houden of niet. Het gaat enkel en alleen om haar innerlijke beleving en verwerking van wat haar zojuist is verteld. En hiervoor hebben de makers zich vooral gefocust op het zetten van sfeer door middel van artistieke cinematografie en gebruik van muziek. Dat hierdoor steken zijn laten vallen of stappen in het vertellen van het verhaal zijn overgeslagen, zoals bij de plotselinge aankomst van Dr Henry, is een neveneffect. De nachtmerrie vibe wordt hiermee wel goed behouden (want welke nachtmerrie verloopt volgens logica en duidelijke regels?), maar houdt de film op deze momenten wel gevoelsmatig op afstand.

review film hellions 2015
artfull cinematography/ IFC Midnight

Cinematografie is de uitleg van het verhaal in Hellions

Zoals al gezegd ligt de focus op de beelden, de shots en de artistieke cinematografie. Om cinematografie artistiek te laten zijn, moet het wel iets verbeelden, een concept, idee, gevoel en kunnen niet allemaal maar mooie beelden zijn gewoon omdat het mooi is en omdat het kan, zonder dat het iets betekent. Dat is in deze film soms het geval, en vaak genoeg zit het op het randje. De betekenis wordt opzettelijk vaag gehouden, maar gevoelsmatig schort het soms ook wel aan die betekenis. Juist omdat het enkel gaat om Dora’s innerlijke beleving, wordt alles wat er wordt getoond hier naar verwezen en dat is soms net iets te mager voor het verhaal zelf.

Ook de beelden van haar visioenen vallen soms in herhaling, al was het eerst een visioen dat later ‘werkelijkheid’ wordt. Ook niet alle mooie shots zijn op logica gebaseerd, maar dienen enkel voor het mooie plaatje, zoals wanneer ze buiten door de lakens loopt die hangen aan waslijnen, terwijl ze zichzelf verdedigt met een shotgun tegen de creepy kids. Om alles te gooien op innerlijke beleving en de kunst van de cinematografie die in dienst staat van een nachtmerrie-achtige beleving is daarom iets te makkelijk.

Toch zijn er wel veel mooie shots en beelden die wel op gevoelsniveau te aanvaarden zijn en die wel een goed effect hebben op het verhaal. Wanneer de creepy kids haar lastig beginnen te vallen, kleurt de film rozig-paarsig. Het is het schijnsel van de bloedmaan die aan de hemel staat, waardoor alles deze filter krijgt. Misschien ook een verwijzing naar de baarmoeder? Terwijl Dora verkleed in haar Halloween kostuum, als Engel in het wit, de kleur van onschuld, hier prachtig inkleurt qua kleurenpalet.

Dan neemt ook de film een surrealistische wending. Binnen steekt een storm op dat alles overhoop gooit en pas stopt wanneer zij schreeuwt dat het op moet houden. De cinematografie die gebruikt wordt is veelal droomachtig, en trippy. Het neemt een nieuwe wending wanneer Dora uit huis weet te vluchten en schuilt in een schuurtje waar ze een creepy stem hoort die zegt: Dora, can you hear me? It’s me. Blood for the baby.’ Hier beginnen haar visioenen vorm aan te nemen, wat een paar mooie shots oplevert, zoals wanneer ze weg wordt gedragen en een figuur met een vreemd masker op naast haar loopt.

Dat beeld komt regelmatig terug, terwijl het steeds meer vorm aan begint te nemen van haar angst dat de baby een monster zou kunnen zijn. Met haar visioen waarin ze haar baby vasthoudt, met een monsterlijk Lovecraftian uiterlijk, misvormd en met tentakels als armen, als climax van haar angsten. Ze vlucht als in een koortsdroom door het pompoenenveld waar om haar heen alle pompoenen ontploffen en branden, wat een prachtig effect geeft. Pompoenen zijn vruchtbaarheidssymbolen en ook hier worden ze ingezet om haar angsten te verbeelden. Het leidt ertoe dat ze het kind uit haar buik wil snijden, het monster dat zich in haar heeft geïnfiltreerd.

review film hellions 2015
surrealistic dreamlike shots/ IFC Midnight

Creepy kids

Tenslotte de creepy kids, die een belangrijke rol spelen. De eerste heeft een jutezak over zijn hoofd. De tweede een tinnen emmer en de derde heeft een soort in elkaar gepropt knuffelbeest op haar hoofd. Ze zijn erg dreigend, totdat ze haar ook daadwerkelijk aan beginnen te vallen. Dora verdedigt zich en ontdekt per toeval dat zout hen doodt, waarop ze eentje in haar badwater met zout gooit en anderen beschiet met een shotgun waarvan ze de hulzen heeft gevuld met zout. Dora laat zich van een weerbare kant zien, terwijl zij ook kwetsbaar is door haar zwangerschap en meer nog door haar angsten.

Een erg leuk gevonden scène is wanneer ze vanuit het raam met haar shotgun schiet en ze door de terugslag van het dak af valt. Het is misschien onbedoeld een comic relief en een erg realistische situatie, in een heel surrealistisch geheel. Maar het blijft niet bij deze drie kinderen, er komen er meer, die het huis omsingelen en eigenlijk alleen dreigend stilstaand toekijken, wat een creepy effect geeft. Elk kind, of wat het ook is, heeft een eigen enge vormgeving en daar is goed aandacht aan besteed. Het ergste wat de creepy kids doen is het neerzetten van Dr Henry met gebroken armen en benen en met een grote pompoen op zijn hoofd. Het is een goede horror scène die net even een andere toon geeft aan de film.

Conclusie

Hellions is zeker geen slechte film, alleen niet voor iedereen. De film heeft prachtige cinematografie en verbeeldt de angst van een 17 jarige Dora die net te horen heeft gekregen dat ze zwanger is. Het perspectief, de motieven en symbolen zijn enkel op dit gegeven en op haar gericht. Voor het verhaal is het wat mager, wat overigens ook geen bijzonder goede opbouw heeft, behalve het begin en er geen sprake is van proper story telling. De focus geheel ligt op het neerzetten van sfeer. Dit is zeer consistent doorgevoerd, en mooi om te zien, al valt het soms wat in herhaling. Wie van films over Halloween houdt en van een artistieke inslag, zal deze film zeker kunnen waarderen.

Praktische info

  • Hellions (2015) 80 min
  • Directed by: Bruce McDonald
  • Produced by: Paul Lenart, Frank Siracusa
  • Written by: Pascal Trottier
  • Starring: Cloe Rose, Robert Patrick, Rossif Sutherland, Rachel Wilson, Luke Bilyk, Peter DaCunha
  • Music by: Todor Kobakov, Ian LeFeuvre
  • Cinematography: Norayr Kasper
  • Edited by: Duff Smith
  • Production company: Storyteller Pictures, Whizbang Films
  • Distributed by: IFC Midnight