Boek Review: The Pale Horse/ Het Vale Paard (Agatha Christie, 1961)

book agatha christie the pale horse

‘”Tell me, Mark, do you think it is possible to kill someone by remote control?” (-Ariadne Oliver)’ 

The Pale Horse is een ‘losse’ detective van Agatha Christie, waarin noch Poirot noch Miss Marple de hele moordzaak gaan oplossen. In dit geval is het de taak aan Mark Easterbrook die per ongeluk bij een hele raadselachtige zaak betrokken raakt. Een zeer spannend en erg sterk in elkaar gezet mysterie met verrassende personages en een twist die je niet ziet aankomen, is dit een erg leuke en spannende whodunnit en een romance op de koop toe, in de zoals altijd scherpe schrijfstijl van Agatha Christie. 

Het verhaal 

Father Gorman wordt geroepen naar een vrouw die op sterven ligt en een bekentenis/biecht wil afleggen. Geschokt door haar biecht snelt Father Gorman terug door de mist, maar voordat hij iemand kan informeren over wat hij zojuist heeft gehoord, wordt hij vermoord. Inspecteur Lejeune vindt echter een lijstje met namen verstopt in de schoen van Father Gorman. Deze moord is de aanleiding tot een hele mysterieuze zaak waarbij Mark Easterbrook betrokken raakt. Al snel bevindt hij zich in een wereld waarin drie vrouwen zich met het occulte bezighouden en beweren op afstand iemand te kunnen doden door middel van de eigen doodswens van het slachtoffer waardoor ze ziek worden en sterven. Eerst gelooft hij daar natuurlijk niks van, maar al snel komt hij veel meer op het spoor en krijgt hij hulp van Ginger een dappere dame en samen willen ze de occulte moordorganisatie tot op de bodem uitzoeken, maar daarvoor brengt Ginger wel haar eigen leven in gevaar.

Kunstig raadsel en zwarte magie

Deze detective zit heel kunstig in elkaar. Niet alleen is de zoektocht naar de dader ingewikkeld en word je als lezer natuurlijk steeds op het verkeerde been gezet, maar in dit verhaal wordt dieper ingegaan op de vraag of het occulte bestaat, of er een doodswens bestaat, of er echte evil mensen bestaan en of moordenaars aan hun gezicht te herkennen zijn. Veel conversaties in het boek gaan over magie, evil, black magic en maken het boek daardoor minder oppervlakkig dan slechts een detective verhaal. 

De drie vrouwen in het boek, verwijzen overduidelijk naar de drie heksen uit MacBeth, een toneelstuk waar Mark heen is geweest en waaruit hij soms ook citeert. Verschillende motieven worden in het thema op die manier mooi met elkaar verweven, geheel op de achtergrond van het mysterie van The Pale Horse.

Mark Easterbrook

Het verhaal wordt voornamelijk verteld vanuit het perspectief van Mark, maar er zijn ook sommige hoofdstukken die door de schrijver worden verteld, omdat er anders informatie ontbreekt, informatie die Mark nog niet heeft, maar wij wel nodig hebben voor het verhaal.

Het personage Mark is een iets boven gemiddeld persoon. Intelligent, nieuwsgierig, een beetje macho, maar toch vrij modern. Ginger is een typische Agatha Christie heldin, stoer, dapper, intelligent, zelfstandig, maar wel zeer vrouwelijk. Behalve Mrs Ariadne Oliver, een oude vriendin van Mark en schrijfster, die in meerdere boeken te vinden is, zijn de overige personages vrij cliché en kort door de bocht. Poppy, een dom wicht is zeer vrouwonvriendelijk beschreven door Mark om het sterkste voorbeeld te noemen. Mrs Oliver is verreweg het meest komische personage uit het boek. Ze is recht door zee, direct, tikkeltje naïef en zit in haar geheel eigen wereldje, maar is toch vrij snugger. Van mij had ze wel iets meer ruimte mogen krijgen in het boek. Gelukkig krijgt ze dat bijvoorbeeld wel in Hallowe’en Party waarin ze haar oude vriend Hercule Poirot inschakelt om een moord op te lossen.

Die typetjes, cliché of niet, zijn wel nodig om het verhaal in goede banen te leiden, zodat er veel te raden is, maar ook niet zo ingewikkeld wordt dat Agatha Christie als schrijver vrij is om maar van alles te kunnen doen. Het ontraadselen van deze moord is trouwens wel een vrij moeilijke opdracht voor de lezer. Maar aan het einde wordt gelukkig goed uitgelegd hoe je op het verkeerde been bent gezet.

De jaren 60

Dit is een heel leuk verhaal, mede omdat Agatha Christie wat meer de diepte in gaat op verschillende vraagstukken omtrent moord en moordenaars en evil in het algemeen. Leuke interessante scènes die je een kijkje geven in die keuken uit de jaren 60. Dat het in 1961 is geschreven, merk je dan ook aan de schrijfstijl die losser en sterker is en minder vastomlijnd. Ook de manier van denken en het gedrag van de personages verschillen best wel van die uit een boek van de jaren 30 of 40. En dat is sowieso al interessant om te lezen.

Conclusie

The Pale Horse is een puur entertainment verhaal, een moordmysterie dat je actief kan lezen en het is niet bedoeld als literatuur, wat ook niet wil zeggen dat je er helemaal niks van opsteekt. Kortom wederom een spannende detective, weliswaar zonder Poirot of Miss Marple, maar met twee jonge ondernemende mensen die nog voor de goedheid en rechtvaardigheid staan in de wereld.

Agatha Christie (1890-1976) was een Britse schrijfster die voornamelijk bekend is door haar detectives over Miss Marple en Hercule Poirot. Ze heeft 66 detective’s geschreven, 2o toneelstukken, , 6 romans onder het pseudoniem Mary Westmacott en ongeveer 150 korte verhalen. Er zijn bijna 200 verfilmingen van haar werk en The Mousetrap is het langst gelopen toneelstuk ooit. Als een van de meest succesvolste auteurs allertijden is haar werk in 108 talen vertaald en zijn er ruim 4 miljard exemplaren van haar boeken verkocht. En ook ik ben fan.

Praktische info

The Pale Horse (1961), 322 bladzijden. Auteur: Agatha Christie. Oorspronkelijke taal: Engels. Nederlandse vertaling: Het Vale Paard.

→ Lees verder voor de ontmaskering van de moordenaar.