Film Review: Annabelle Creation (2017)

review film annabelle creation 2017
Annabelle Creation/ Warner Bros. Pictures

Annabelle Creation is de tweede film over de creepy bezeten pop Annabelle, maar als prequel vertelt het haar oorsprong, voordat ze terecht kwam in de speciale kelder van de Warrens.

Het begon allemaal met The Conjuring (2013), waarin Ed en Lorraine Warren in de jaren 70 onderzoek doen naar paranormale zaken. In de proloog van de film zijn ze op bezoek bij studenten die een pop in huis hebben die bezeten is door een demonische kracht, en die de Warrens mee naar huis nemen en veilig, gezegend en al, achter slot en grendel zetten.

In de film Annabelle (2014) doen we een stapje terug in de tijd naar het jaar 1967 waarin we het echtpaar John en Mia Form volgen. Zij spaart bijzondere poppen en krijgt dé pop (Annabelle) van haar man cadeau. Hun leven wordt verstoord wanneer de vermiste dochter van de buren, genaamd Annabelle, terugkeert van een satanische sekte en haar ouders vermoordt en ook het echtpaar probeert te doden, waarbij Annabelle zelf omkomt, met de pop in haar armen. Elke keer wordt er een er tipje van de sluier opgelicht waar de pop nu vandaan komt en inmiddels zijn we in de jaren 50 aangekomen, toen de pop het levenslicht zag.

Het verhaal

Het begint echter allemaal in 1943. Een groot poppenmaker Samuel Mullins leidt een gelukkig leven met zijn vrouw Esther en dochtertje van zeven, Annabelle. Totdat Annabelle omkomt bij een auto ongeluk. Twaalf jaar later stelt hij zijn huis open voor een aantal weeskinderen en hun verzorgende non Charlotte, die nergens anders terecht kunnen. De zes meisjes vinden het grote huis fantastisch en wanen zich prinsesjes. Maar er zijn een aantal regels. Esther is sinds lange tijd onwel en laat zich niet zien en blijft op haar kamer die verboden terrein is voor de meiden, net zoals een afgesloten kamer op de verdieping waar ze slapen.

De twee jongsten, Janice die door polio slecht kan lopen en Linda zijn gezworen hartsvriendinnen en slapen apart van de andere vier meiden. Als Janice echter toch de verboden kamer ingaat die niet op slot blijkt te zitten, vindt ze niet alleen een prachtig ingerichte kamer van een klein meisje, maar ook een sleutel van een kast waarin een pop zit opgesloten. Al gauw gebeuren er vreemde dingen in het huis en lijken deze gericht op Janice. Niemand is meer veilig voor datgene wat is vrijgelaten. Als Linda achter de waarheid komt en zich wil ontdoen van de pop, om Janice te redden, roept ze de razernij van de demonische pop over hen af.

De oorsprong van Annabelle

Dit oorsprong verhaal van de pop Annabelle, vertelt ons eigenlijk niet zo heel veel nieuws. Dat de pop bezeten is door een demonische entiteit wisten we in The Conjuring al en ook wisten we waar ze daarvoor had rondgezworven. Wat echter in de film Annabelle altijd een raadsel bleef was waarom het vermiste buurmeisje Annabelle zoveel interesse had voor die pop en zich zelfs als geest aan haar hechtte. Ook was het een raadsel waarom die pop Annabelle heette en dat buurmeisje toevalligerwijs ook. Daar kom je helemaal aan het einde van Annabelle Creation achter.

Hoe het kwam dat de pop Annabelle werd genoemd en hoe er een demon aan werd gehecht, dat wordt wel al tijdens de film duidelijk, al ligt de focus daar niet direct op, het wordt wel over duidelijk vertelt. Hoe dat allemaal in zijn werk ging wordt slechts door Esther zelf verteld met bijpassende beelden van een flashback. Dit gaat echter niet door middel van het show don’t tell principe, maar juist door het letterlijk te vertelllen, in plaats van dat we als kijker op een verhalende manier zien hoe de bezetenheid van de pop, of beter gezegd, hoe de demon gehecht raakte aan de pop, tot stand kwam. Dit wordt eigenlijk door de film in tweeën gesplitst. Enerzijds is er het verhaal van de Mullins en anderzijds is de film het verhaal van Linda en Janice. Alhoewel beiden naar de eerste film Annabelle toewerken, voelen ze tezamen niet geheel geïntegreerd aan. Dat heeft meer te maken met de manier waarop het verteld is dan het verhaal zelf. De echte oorsprong van de bezeten Annabelle en de demon lijkt hiermee wat op een zijspoor gezet, terwijl het een wezenlijk onderdeel is van het verhaal. 

Tenslotte wordt aan het einde van de film niet alleen geheel duidelijk verteld en in beeld gebracht wat er vervolgens met Janice gebeurde, hoe zij zichzelf Annabelle noemde, werd geadopteerd door de familie Higgins en hoe zij vervolgens twaalf jaar later haar adoptieouders vermoordde. Hierdoor is de perfecte aansluiting op Annabelle een feit, al laat dit niets tot de verbeelding over en wordt er geen risico genomen dat er iemand is die beide films nu niet meer aan elkaar kan verbinden. Hiermee is het een origin story pur sang, dat zich daar te veel op focust en daarmee een beetje vergeet om ondertussen ook een spannend en interessant verhaal te vertellen.

review film annabelle creation 2017
haunted by Annabelle/ Warner Bros. Pictures

Janice en Linda

Want het verhaal zelf gaat over de meiden Janice en Linda. Twee overigens zeer goed acterende actrices, die het verhaal wel weten neer te zetten en over te brengen. Het meest interessante van de film is dat het in beeld gebracht wordt vanuit het perspectief van eerst Janice en vervolgens Linda. We zien hoe zij te maken krijgen met de demon en hoe zij weerstand willen bieden. De pientere dappere Linda is echter niet opgewassen tegen de demon die langzaam bezit neemt van de lieve sterke en zorgzame Janice.

Dat maakt het gelijk ook een tragisch en zeer duister verhaal. Er is geen happy end en het gevoel van hulpeloosheid, te meer omdat het been van Janice in een beugel zit waardoor ze niet vrij kan lopen, viert hoogtij. Het optimisme en de krachtige karakters van beide meiden blijkt niet voldoende om hen te helpen. Hier onderscheidt de film zich gelijk van The Conjuring die een mooi einde had waarin alles goed afliep en Annabelle, met een meer catharsis einde, vol opoffering en kracht en hoop. Wat dat betreft had ik de meiden een beter lot gegund. Echter het blijft de prequel van Annabelle en de afloop had ook niet anders kunnen zijn dan een tragisch einde. 

Horror en jumpscares

Het verhaal echter heeft niet veel om het lijf. We volgen slechts de gebeurtenissen van al onfortuinlijke kinderen, de non Charlotte en Ester en Daniel Mullins. Dat verloopt vaak vrij statisch, aangezien er met hen zelf, zonder de inbreng van de demon niets gebeurt. Er is geen interessante ontwikkeling of onderlinge spanningen die het verhaal meer body hadden kunnen geven. De gebeurtenissen in het huis focussen zich geheel op hoe het komt dat Janice uiteindelijk bezeten wordt en dit gaat gepaard met een enge unheimische sfeer en een paar goede jumpscares. Aangezien we het verhaal voornamelijk volgen vanuit het perspectief van Janice en Linda, is het Linda die de meeste horror te verduren krijgt waar bij de scène waarin zij naar haar stapelbed vlucht een goed enge vibe weet neer te zetten. De film richt zich vooral op een enge sfeer, die de ene keer beter is geslaagd en origineler is dan de andere keer. Erg sterk is de pop Annabelle zelf, die zelf niet bezeten is, maar wordt bewogen door de demon. 

Alhoewel Annabelle in haar gedaante creepy blijft, is de verschijning van de demon dat niet. De inventieve manier waarop hij in beeld werd gebracht in Annabelle, zo cliché en soms zelfs nep ziet hij er nu uit. Het ligt er te dik bovenop. Ook de sequence van de scarecrow geeft meer horror aan het verhaal, maar lijkt er terloops aan toegevoegd te zijn. Het lijkt slechts een excuus om de vier andere meiden meer in beeld te brengen. Want hun hele aanwezigheid samen met die van de non is vrijwel overbodig.

Misschien was het interessanter geweest als Janice en Linda gewoon door Samuel en een normale Esther werden geadopteerd en samen die beproevingen moeten doorstaan. Samuel zelf was ondanks aardig wat beeldtijd vrijwel de grote afwezige in het verhaal. Terwijl de bedlegerige Esther een masker droeg a la phantom of the opera stijl. En beiden geen enkele toevoeging hadden dan het oorsprong verhaal veroorzaken en vertellen. Die bijna twee uur hadden veel beter opgevuld kunnen worden door het goed neerzetten van de onderlinge relaties, dan het niets anders in beeld brengen van vreemde incidenten en daar de hele film op blijven teren. Ook hadden de jaren 50 met hun typische kenmerken beter aan bod mogen komen, wat zeker een meerwaarde aan de film had gegeven.

Aan het einde van de film en na een gedeelte van de eindcredits, zien we een voorproefje van de volgende film van het Conjuring universum: The Nun (2018). Dit is op dezelfde manier gedaan zoals ook het Marvel universum dat aanpakt en alvast een hint geeft naar hun volgende film. De hint naar de non is ook al in de film zelf gemaakt, al zij het op een wat curieuze manier, door een foto met vier nonnen erop genomen in Roemenië, die zuster Charlotte naast haar bed heeft staan.

Conclusie

Annabelle Creation had een zeer interessant oorsprong verhaal kunnen hebben, waarbij zowel Samuel, Esther als Linda en Janice een grote rol hadden kunnen spelen in uiteindelijk een dramatische climax die zou leiden tot de gebeurtenissen jaren later. Nu kabbelt de film een beetje door op jumpscares en wat enge dingen die we al te vaak hebben gezien en niet meer door verrast worden. De film haakt aan het einde wel volledig in op de gebeurtenissen in Annabelle, maar daar had niet per se één uur en vijftig minuten aan vooraf hoeven gaan.

Meer lezen over het Conjuring Universum? Klik dan op onderstaande links:

Reviews:

Editorials:

Praktische info

  • Annabelle Creation (2017) 110 min
  • Directed by: David F. Sandberg
  • Produced by: Peter Safran, James Wan
  • Written by: Gary Dauberman
  • Starring: Stephanie Sigman, Talitha Bateman, Anthony LaPaglia, Miranda Otto
  • Music by: Benjamin Wallfisch
  • Cinematography: Maxime Alexandre
  • Edited by: Michel Aller
  • Production company: New Line Cinema, Atomic Monster Productions, The Safran Company
  • Distributed by: Warner Bros. Pictures