Boek Review: The Watchers (Neil Spring, 2015)

review book the watchers neil spring

‘”There are giants, Robert… giants in the ground. Dangerous beings.” (…) Kcab gnimoc era ew for.”

The Watchers van Neil Spring is een boek dat het bovennatuurlijke met science fiction combineert. Het is een spannend verhaal, geschreven in een gewone gemakkelijke stijl, die veel mensen zal aanspreken. Het gaat dan ook in dit boek puur om het verhaal, de vreemde en spooky gebeurtenissen en de mensen die erbij betrokken zijn. En met name hoofdpersoon Robert Wilding, door wiens ogen we het grootste deel van het verhaal volgen.

Het verhaal

Het is het jaar 1977 en Robert Wilding is begin twintiger die voor het ministerie werkt, voornamelijk wegens persoonlijke motivaties. Hij is namelijk opgegroeid op een militaire basis in de Havens in Wales. Zijn vader was een militair en zijn moeder verpleegster. Toen zich naast de Briste basis ook een Amerikaanse basis ging vestigen, voor zogenaamd zeeonderzoek, kwam het volk in opstand uit angst voor kernwapens die daar misschien werden bewaard. Bij één van die demonstraties ging het mis en hield zijn moeder er een beschadigd oog aan over. Zij heeft nooit over die gebeurtenis gepraat en wat er ook gebeurd is, is in de doofpot gestopt. Niet veel later zijn zijn ouders bij de grote vloed van 1963 om het leven gekomen en ook hun dood is nooit onderzocht. Nu is Robert vastbesloten om de onderste steen boven te krijgen. Samen met zijn beste vriendin werkt hij op het ministerie Defence Select Committee dat ook gaat over de plaatsing van de Amerikaanse basis en hen in de gaten houdt. Wilding is ervan overtuigd dat het alles te maken heeft met geheime wapens van de Amerikanen.

Met  angst voor de Koude Oorlog, kernwapens en UFO’s in die tijd, was het luchtruim belangrijker dan ooit. En nu worden er in de Havens vreemde objecten gezien in de lucht. Zijn het de Amerikanen, de Russen of toch aliens of is er iets heel anders aan de hand? Wilding wordt door een geheime overheidsdienst gerecruteerd waar zijn mentor de Admiraal een grote baas van is, om te onderzoeken wat er aan de hand is daar. Want niemand wil vanuit paranoia een vergissingsoorlog laten gebeuren. Dat betekent echter wel voor Wilding dat hij terug moet naar het dorp dat hij was ontvlucht en zijn grootvader waar hij na de dood van zijn ouders door is opgevoed weer zal ontmoeten. Een strenge gelovige man waar hij nare herinneringen aan heeft, maar die volgens de Admiraal meer weet van wat er daar gaande is. Eenmaal terug in de Havens blijkt dat er echt hele rare dingen aan de hand zijn, ook al probeert hij dat rationeel te verklaren. Maar hoe langer hij daar is, hoe meer hij ontdekt, niet alleen over de Havens, de vreemde gebeurtenissen, de lichten in de hemel, maar belangijker nog, over zichzelf.

Opbouw gericht op gebeurtenissen

Het grootste gedeelte van het boek is geschreven vanuit het perspectief van Wilding en wel vanuit de eerste persoon. We volgen niet alleen wat hij meemaakt, maar ook hoe hij dat beleeft. En alhoewel het dus een subjectieve beschrijving is van de gebeurtenissen, is het een zeer waarheidsgetrouwe getuigenis. Althans, er wordt nooit in het midden gelaten of dat wat Wilding ziet en meemaakt, wel echt zo is. Zijn ervaringen worden vrijwel als feiten beschouwd, waardoor datgene wat anderen in dat dorpje hebben meegemaakt, vergeleken kan worden met zijn belevenissen. Het gaat dan ook in dit verhaal niet om of hij ze misschien ook ziet vliegen (pun intended) maar wat het nu precies is dat te zien is in de hemel boven de Havens. Dat zorgt ervoor dat dit geen psychologische horror science fiction wordt, alhoewel Wilding zelf wel aan OCD lijdt, maar een verhaal dat draait om het mysterie van de gebeurtenissen. De focus ligt geheel daarop en heeft daarbij wel alles te maken met Wilding zelf en zijn verleden.

Robert Wilding

De uitwerking van het personage Wilding is niet heel breed opgezet, maar focust zich puur op een paar gemarkeerde punten in zijn leven. Zijn motivatie om uit te zoeken wat er vroeger met zijn moeder is gebeurd tijdens een demonstratie tegen kernwapens in 1963 is daar één van en de daarop volgende dood van zijn beide ouders, het tweede belangrijke punt. Hun dood was niet alleen vreemd en nooit opgelost, maar ook is er iets aan voorafgegaan, dat Wilding zich niet kan herinneren, maar wel een weggestopt beeld is dat steeds naar voren komt. Het is de reden waarom hij de politiek in is gegaan en nu de reden waarom hij na jaren weer terugkeert naar zijn oude dorp. Die belangrijke punten zijn de grote leidraad in het verhaal en vormen niet alleen zijn motivatie, maar wat daarom heen gebeurde en nu weer blijkt te gebeuren in de Havens, is het hele plot zelf. Dat zorgt uiteindelijk voor een mooi afgerond verhaal, waarbij vrijwel alles aan het einde uit de doeken wordt gedaan, met een twist, die niet geheel onverwachts is.

Schrijfstijl en structuur

Het verhaal leest prettig en is spannend en zorgt voor een aantal vermakelijke uren. Een punt van kritiek is dat er wel een aantal cliché zinnen en teksten te vinden zijn, die aangezien de rest van de tekst prima in orde is, daarom erg opvallen en afleiden. Het zijn vooral opmerkingen en antwoorden die soms erg cliché zijn neergeschreven en sommige beschrijven van de gedachten van Wilding zijn te overduidelijk. In plaats van dat door middel van gedrag en handelingen wordt getoond wat een personage denkt of dat het iets moet verduidelijken, wordt dat vrijwel letterlijk gezegd. Dat kan storend zijn, maar omdat dit verhaal boeiend en spannend genoeg is, lees je daar gemakkelijk overheen. Dit is dus geen boek met mooi proza, prachtige beschrijvingen of bijzondere opmerkingen of observaties. De structuur, en met name aan het einde, wordt onderbroken door af en toe een pagina van Dr Caxton toe te voegen van zijn verslag van de gebeurtenissen. Een goede vondst, aangezien het verhaal zelf vanuit de eerste persoon van Wilding wordt verteld en we door middel van Caxton nu ook gebeurtenissen meekrijgen waarbij Wilding niet aanwezig is. Dat is op deze manier goed opgelost en geeft iets meer speelsheid aan het verhaal.

De twist

Zoals gezegd heeft het einde een twist en niet een hele bijzondere waarbij je achterover valt. Niet alleen is de twist gemakkelijk te raden, maar ook de manier waarop het einde is geschreven (op de tekst van Caxton na) is niet het sterkste punt van het boek. Dat sterkste punt komt er vlak voor, waarbij het nog redelijk onduidelijk is en alles nog helemaal op zijn kop kan komen te staan. Een verwachting waaraan het einde dus niet geheel aan voldoet.

Het leuke is wel dat dit boek geïnspireerd is op de UFO sightings in een dorpje in Wales in de jaren 70. Het hele verhaal zelf is echter wel verzonnen.

Conclusie

The Watchers is een leuk boek om te lezen, waarbij het vooral gaat over het mysterie in de Havens. Geschreven vanuit het gezichtspunt van Wilding beleef je alles vanuit de eerste hand mee, inclusief zijn gedachten erover. Maar de focus blijft liggen op de vreemde gebeurtenissen die het sterkste punt zijn in het verhaal. Met gemakkelijke taal en gewone schrijfstijl, beland je in een bovennatuurlijk science fiction avontuur met een paar creepy momenten met de Koude Oorlog en de angst voor kernwapens op de achtergrond.

Praktische info

The Watchers (2015), 489 bladzijden. Auteur: Neil Spring. Oorspronkelijke taal: Engels. Nederlandse vertaling: niet beschikbaar.