Serie Review: A Series of Unfortunate Events Seizoen 1

review series a series of unfortunate events season 1
het ongelukkige leven van Violet, Klaus en Sunny Baudelaire/ Netflix

Dit weekend is er een extra editie van HET SPOOKT HIER. De rubriek met de engste, spannendste, griezeligste of sprookjesachtige films, series en boeken speciaal voor onder de zestien jaar. In deze speciale editie kan je de reviews lezen van de twee seizoenen van de absurd grappige en spannende serie A Series of Unfortunate Events. Vandaag kan je het review van seizoen 1 lezen en morgen het review van seizoen 2.

Deze serie staat op IMDb aangegeven als PG, wat betekent dat sommige scènes minder geschikt kunnen zijn voor kinderen onder de negen jaar. Deze spannende en gekke serie draait om de drie Baudelaire kinderen, Violet, Klaus en Sunny die op een ongelukkige dag hun ouders verliezen bij een brand en vanaf nu wezen zijn op de vlucht voor Graaf Olaf die hen en hun fortuin in handen wil krijgen.

Aan het begin van de serie wordt je als kijker door de schrijver van dit verhaal, of beter gezegd degene die het hele avontuur van de Baudelaire kinderen heeft opgetekend, Lemony Snicket, gewaarschuwd om niet te kijken als je van een goede afloop houdt, of een goed begin, of een goed middenstuk. Niets in dit verhaal is ook maar in enige mate positief of optimistisch. Gelukkig zijn de kinderen niet voor één gat te vangen. Violet van 14 kan overal een oplossing voor verzinnen en is een uitvinder. Klaus van 12 is heel intelligent en doordat hij veel leest weet hij heel veel. De baby Sunny is een meisje met slimme brabbels (die ondertiteld worden) en met hele scherpe tanden wat vaak genoeg van pas komt.

Samen proberen ze zich staande te houden in een wereld waarin volwassenen niet alleen dom, onwetend en blind voor de waarheid zijn, maar die ook kinderen niet serieus nemen, zodat ze telkens weer in de greep van Graaf Olaf terecht komen. Niet alle volwassenen zijn slecht en sommigen hebben het beste met hen voor, maar waren ze maar wat oplettender. En dat levert niet alleen een miserabel verhaal op, maar ook een heel spannend avontuur, vol zwarte humor en absurde situaties.

Het verhaal

Want op de dag dat hun ouders omkwamen bij een brand, waarbij hun hele huis en alles daarin is verbrand, werden Violet, Klaus en Sunny naar het Zilte Strand gestuurd, iets wat hun ouders nooit eerder hebben gedaan, wat al het eerste mysterie is. Nu de kinderen wezen zijn geworden, worden ze door de bankier en testament-executeur en bankmedewerker Mr Poe naar hun nieuwe voogd gebracht. En Graaf Olaf is hun naaste familielid. Niet dat hij echt familie is, of dat hij hen goed kent, nee, omdat hij het dichts in de buurt woont.

Maar Graaf Olaf is uit op het fortuin van de Baudelaire kinderen, waar Violet toegang tot heeft als ze volwassen wordt. Graaf Olaf kan echter niet wachten en bedenkt een snood plan, dat de kinderen niet alleen snel doorhebben, maar ook weten tegen te houden. Ze worden na dit vreselijke avontuur naar een nieuwe voogd gebracht, Monty, die hen alles kan vertellen over hun ouders, maar voordat hij dit kan doen, heeft de ontsnapte Graaf Olaf hen weer gevonden en dan beseffen Violet, Klaus en Sunny dat Graaf Olaf hen nooit met rust zal laten. Maar waar ze ook achter zijn gekomen is dat er iets geheimzinnigs aan de hand was met hun ouders. Ze zullen dus uit de klauwen van Graaf Olaf moeten blijven terwijl ze op zoek gaan naar antwoorden.

review series a series of unfortunate events season 1
Mr Poe brengt hen naar Monty/ Netflix

De verschrikkelijke ontberingen

De serie mag dan wel melancholisch, zwartgallig en bedroevend zijn volgens Lemony Snicket, maar toch weten de kinderen hoop te houden. En dat komt vooral omdat ze elkaar hebben, slim zijn en dapper en vastberaden om uit te zoeken wat er precies met hun ouders is gebeurd en waarom. Dit levert heel wat spannende en originele avonturen op. Zo komen ze na hun beproevingen bij Graaf Olaf, terecht bij oom Monty die een herpetoloog is en in een groot landhuis woont met een enorme serre, de reptielenkamer waarin allemaal reptielen te vinden zijn, van schildpadden, tot slangen en een vliegende hagedis. Oom Monty zou hen allemaal ontboezemingen kunnen doen omtrent hun ouders ware het niet dat Graaf Olaf zich voordat als zijn nieuwe assistent Stephano en voor weer een droevige dag zorgt voor de Baudelaire kinderen.

Hun volgende voogd waar Mr Poe hen naartoe brengt is tante Josephine die in een huis op de rand van een klif woont aan een meer vol met bloedzuigers. Sinds de dood van haar man Ike is zij overal bang voor, maar dan ook overal voor, totdat ze een kapitein leert kennen, Captain Sham, vlak nadat de kinderen bij haar zijn ingetrokken. Je raad het al, het is Graaf Olaf in een vermomming. Telkens als de kinderen een nieuw huis hebben gevonden en een nieuwe voogd die hen meer over hun ouders kan vertellen, gooit Graaf Olaf roet in het eten. En niet iedereen overleeft dat.

Miserabel maar grappig

Dat maakt de serie best eng voor jongere kinderen. Ook al zie je niemand doodgaan, en komt er nergens bloed aan te pas, toch is Graaf Olaf gemeen en zorgt voor heel wat spannende momenten. Maar de serie is ook heel erg grappig, door de absurdistische situaties. Met zwarte humor, die vooral veel sneren geeft naar de domme volwassenen, kan dit best een moeilijke serie zijn om te begrijpen.

De gewone verhaallijn is voor kinderen goed te volgen en grappig vooral door de gemene streken van Graaf Olaf, en zijn gekke theatergroep, die bestaat uit een hele oude tweeling dames met de witte gezichten, een kale reus, een man met haken als handen en een hulpje van een niet nader bepaald geslacht. Veel van de humor is dan ook bedoeld voor de slimmere kinderen of de volwassenen die (mee)kijken. Want ook voor volwassenen is dit een erg leuke serie.

De opzet van ieder avontuur dat bestaat uit twee afleveringen van ieder ongeveer 50 minuten, is telkens vrijwel hetzelfde: de kinderen komen bij een nieuwe voogd, worden gevonden en lastig gevallen door Graaf Olaf, ze verliezen een voogd, Graaf Olaf ontsnapt en de kinderen gaan weer naar een nieuwe plek. Maar door de verschillende soorten avonturen en steeds weer nieuwe personages blijft het leuk om naar te kijken. Elke keer ontdekken de kinderen weer iets nieuws over hun ouders, maar niet zoveel als wij, de kijkers leren.

review series a series of unfortunate events season 1
Tante Josephine wordt voor de gek gehouden door de vermomde Graaf Olaf/ Netflix

Een geheime organisatie

Want ondertussen is de secretaresse van Mr Poe, Jacquelyn een geheimzinnig personage. Samen met haar handlanger Gustav, de voormalig assistent van Monty en later met Larry-uw-ober, voert ze in het geheim acties uit die de kinderen helpen. Ook heeft ze contact met Lemony Snicket en twee personages Moeder en Vader die in Peru gevangen zitten en in het eerste seizoen proberen thuis te komen bij hun kinderen. Ze kruisen zelfs elkaars wegen zonder dat ze dit doorhebben. Zou dit betekenen dat hun ouders nog leven? Want Monty had een geheime boodschap ontvangen dat hij met de kinderen naar Peru moest…alleen is het helaas niet zover gekomen. Het zorgt in ieder geval voor een hele coole twist aan het einde. Wat we wel weten is dat de ouders van de Baudelaire kinderen lid waren van een geheime organisatie.

Lemony Snicket en andere moeilijke woorden

Het verhaal wordt ondertussen verteld door Lemony Snicket, degene die de boekenreeks heeft geschreven die uit maar liefst 13 boeken bestaat. Hij verschijnt in beeld, terwijl op de achtergrond of om hen heen de scène gewoon doorgaat, of we zien hem op een andere locatie, wat een heel leuk effect geeft. Hij legt niet alleen meer uit over de situatie van de kinderen, en over het verhaal, maar ook woorden, zinnen, uitdrukkingen en grammaticale constructies, zodat het ook nog eens leerzaam is. En op de koop toe ook erg komisch, want het zijn tevens sneren naar de domme volwassenen die bijvoorbeeld het verschil tussen letterlijk en figuurlijk niet uit elkaar kunnen houden. In de serie worden vaak moeilijkere woorden gebruikt of termen, worden dichters en literatuur aangehaald, en allerlei andere wetenswaardigheden en referenties naar wat moeilijkere zaken die niet ieder kind zal begrijpen, maar ook niet iedere volwassene. Dat maakt deze serie best bijzonder, omdat het zich richt tussen de regels door op een specifiek publiek, maar wat qua verhaal een vermakelijke serie is.

review series a series of unfortunate events season 1
de gekke theatergroep en hulpjes van Graaf Olaf/ Netflix

Prachtige vormgeving

A Series of Unfortunate Events is een komische, spannende en absurdistische serie voor en door slimme kinderen. Met veel zwarte humor, originele wendingen en gebeurtenissen, bijzondere situaties is dit een prachtige serie. En niet in het minst door de erg mooie vormgeving. De huizen, de specifieke locaties zijn erg mooi gemaakt en erg fantasievol. Het speelt zich af in een niet nader genoemd verleden, en in een alternatieve werkelijkheid. Daardoor zijn sommige dingen herkenbaar en andere kunnen volledig fantasievol zijn, zoals de steampunk elementen, terwijl het toch realistisch blijft. De serie heeft hiermee een bijzonder universum gecreëerd die erg rijk is.

Niet alleen de vormgeving van het decor en locaties is prachtig, maar ook van de personages. Violet, doet haar haren in een staart wanneer ze zich gaat focussen om een oplossing te bedenken. Hun kleding doet aan als de jaren vijftig, zestig, maar dan met een modernere insteek en doet daardoor onbepaald aan. De vermommingen van Graaf Olaf zijn erg mooi gemaakt en zorgen voor veel hilariteit, zoals zijn houten been, of zijn damesjurk en hoge hakken. Maar niet alleen qua uiterlijk zijn de personages kleurrijk, ook hun karakters zijn erg variërend van vreemd tot leuk en alles daartussenin. Van mensen die hen wel willen helpen, maar verblind worden door Graaf Olaf, zoals Justice Strauss, of gewoon nare vervelende mensen, zoals Sir. Het zorgt voor een bont gezelschap.

Parental Guidance

De serie is aangeduid als PG, wat betekent dat sommige scènes niet geschikt kunnen zijn voor kinderen onder de negen jaar. Dat komt omdat het best eng is en erg spannend en zeer gemeen wat Graaf Olaf allemaal uitvoert. Hij vermoordt oom Monty, duwt tante Josephine in het meer vol met bloedzuigers en wil iemand door midden zagen. Ook brengt hij baby Sunny steeds in gevaar. Maar alhoewel de serie qua engheid geschikt is voor boven de negen jaar, zal niet ieder kind de grappen en onderliggende humor begrijpen. Daar is het iets te ingewikkeld en moeilijk voor. Vanaf een jaar of twaalf komen de grappen en woordgrappen beter tot zijn recht, maar niet iedereen zal deze zwarte humor ook echt leuk vinden. Persoonlijk denk ik dat kinderen met een bepaald gevoel voor humor en taal deze serie erg leuk vinden en ze moeten tegen een hele hoop teleurstellingen kunnen.

Kijk info

  • Eng: 2/5 Graaf Olaf haalt veel nare streken uit, Hij bedreigt de kinderen. Hij doodt Monty ook al zie je dat niet gebeuren en duwt tante Josephine in een meer vol met bloedzuigers, die er ook nog vrij eng uitzien. En er valt iemand in een brandende oven. En er wordt bijna iemand door een houtzaag door midden gezaagd. Ook hangt Klaus aan één hand aan de rand van een klif. Het feit dat je je ouders kan verliezen bij een brand, kan natuurlijk ook heel angstig zijn.
  • Geweld: 1/5 Je ziet geen geweld uitgevoerd worden, maar wel het resultaat van dat geweld.
  • Gescheld: 0/5 Niet
  • Seks/Bloot: 0/5 Niet
  • Alcohol/drugs: 0/5 Niet

→ Lees ook het review van het tweede seizoen van A Series of Unfortunate Events.

Praktische info

  • A Series of Unfortunate Events (2017)
  • Season: 1
  • No. of episodes: 8
  • Running time episodes: 42-64 minutes
  • Created by: Daniel Handler
  • Based on: A Series of Unfortunate Events by Lemony Snicket (aka Daniel Handler)
  • Starring: Neil Patrick Harris, Malina Weissman, Louis Hynes, Patrick Warton, K. Todd Freemna, Presley Smith, Sara Canning, Patrick Breen, Usman Ally, Matty Cardarople, Jacqueline Robbins, Joyce Robbins, John DeSantis
  • Theme music composer: Nick Urata, Daniel Handler
  • Music by: James Newton Howard, Chris Bacon, Scven Faulconer
  • Cinematography: Bernard Couture
  • Production company: The Sonnefeld Company, What is the Question?, Paramount Television, Netflix
  • Original Network: Netflix