Film Review: Dolls (1987)

review film dolls 1987
Dolls

Dolls is een geweldig leuke fantasy body horror en een dark fairy tale met een heleboel creepy poppen in de hoofdrol.

In de jaren 80 werd het genre body horror populair. Mensen die fysiek aangevallen werden, of veranderden in monsters, door verval, ziekte, parasieten, mutaties, mutilatie, al dan door externe factoren (zoals bijvoorbeeld andere dimensies), als door wetenschappelijke experimenten. Dat genre was vooral bedoeld om te shockeren door zeer grafisch alles in beeld te brengen door in het rond spuitend bloed, verminkte lichaamsdelen of delen van het lichaam die veranderen of een lichaam dat fysiek bezeten werd door een parasiet. Dat kon ook plotseling door animatronics, het maken van bewegende fysieke poppen van rubber en latex en plastic, zonder dat er iemand in een pak moest worden gehesen en worden geschminkt. Nu konden de makers van de meest bizar te bedenken monsters helemaal los. Hierdoor werd er meer nadruk gelegd op die gore en ranzigheid in films van de ene scène naar de andere, zonder dat er aandacht werd besteed aan een goed verhaal, kloppend plot en sterke personages.

From Beyond (1986) is zo’n typisch voorbeeld. Het gaat vooral om lust en veel geweld zowel fysiek als seksueel en de ranzige scènes zijn over de top. Een opbouw is er niet, je valt direct in het hele gebeuren zonder achtergrond en je kijkt gewoon naar wat voor bizarre dingen zich er allemaal afspelen op het scherm voor je. Die film is geregisseerd door Stuart Gordon. Persoonlijk houd ik niet zo van dit specifieke genre. Ik vind het te gewelddadig in de meest onlogische en bizarre vorm, waarbij het gaat om zoveel mogelijk te shockeren. Maar het genre body horrors, heeft ook veel leuke horrors te bieden. Want het begon eigenlijk allemaal een beetje met Alien (1979) en dat is een van mijn favoriete films, net als de film The Thing (1982). Maar daar wordt het verhaal als de personages niet overschaduwd door de ranzigheid en animatronics.

Dat Stuart Gordon ook in staat is om het body horror genre te combineren met een echt verhaal, bewijst hij met Dolls. Deze film heeft niet alleen een goede opbouw, maar heeft ook een goed verhaal dat een dark fairytale is. Natuurlijk ontbreken de animatronics en de gore dit keer ook niet, al is dat veel minder en wel functioneel voor het verhaal.

review film dolls 1987
the innocent Ralph and Judy

Het verhaal

Judy zit achterin de auto en leest haar boek Hans en Grietje. Ze is met haar vader David en stiefmoeder Rosemary op weg. Onderweg rijden ze bijna twee liftende punksters omver. Plotseling bevinden ze zich in noodweer en zoeken een plek om te schuilen. Ze kloppen aan bij een landhuis in de middle of nowhere, maar er wordt niet opengedaan. Ze besluiten via de kelderdeur naar binnen te glippen. Daar worden ze opgewacht door een oud echtpaar, Gabriel en Hillary. Gabriel blijkt een poppenmaker te zijn en geeft Judy een nieuwe pop, aangezien haar teddybeer door Rosemary in de bosjes is gegooid. Ze worden hartelijk ontvangen en wanneer ze aan de keukentafel te eten krijgen, komen de twee punksters binnenvallen samen met ene Ralph die hen heeft opgepikt. Ook zij zijn welkom om de nacht te blijven schuilen. Maar zo waarschuwt Gabriel Judy, het is hier altijd de langste nacht ter wereld. En dat blijkt ook het geval te zijn wanneer Judy erachter komt dat de poppen die overal door het huis staan ’s nachts tot leven komen. Samen met Ralph gaat ze op onderzoek uit en zo wordt het inderdaad de langste nacht ter wereld.

Dark Fairytale

Het wordt al heel snel duidelijk dat het hier om een dark fairytale gaat. Niet alleen doordat Judy sprookjes leest en een grote fantasie heeft, maar ook door de manier waarop de andere personages zijn neergezet. David en Rosemary zijn op geldbeluste egoïstische mensen die Judy liever kwijt dan rijk zijn. De twee punksters waren van plan om Ralph te beroven, maar zien alle antiquiteiten in het landhuis en besluiten om daar wat van mee te nemen. Ralph echter is de onschuld zelve, net zoals Judy, alleen is Judy 7 en hij volwassen, maar met een kinderhart. Van het begin af aan weten we dus al dat het met de twee punksters en David en Rosemary niet goed gaat aflopen, omdat ze slechte mensen zijn en dat Judy en Ralph gespaard zullen blijven doordat zij onschuldig zijn. Dat is natuurlijk het belangrijkste onderdeel van een sprookje.

Opbouw

En zo voltrekt het verhaal zich ook. De opbouw laat zien met wat voor soort mensen we te maken hebben. Al snel blijkt dat het niet voor iedereen veilig is in het landhuis. De kills die daarop volgen, begint met één van de punksters, Isabel die door het huis sluipt om dingen te stelen. Zij wordt het eerste slachtoffer. De manier waarop dat in beeld is gebracht is zowel komisch als creepy. De poppen worden eerst heel subtiel neergezet door slechts een oogbeweging of het draaien van het hoofd. Maar hoe meer ze de smaak te pakken krijgen en de andere slechte mensen een voor een te grazen nemen, wordt de film niet alleen steeds grafischer, maar ook komen de poppen steeds meer tot leven. Die combinatie wordt prima in balans gehouden, zodat er zowel evenveel ruimte is voor gore als komische kills. Een sprookje zou een sprookje niet zijn, als de twee helden ook niet even in gevaar komen en dat levert een prominente rol voor Judy op.

review film dolls 1987
the eccentric Gabriel and Hillary

Hero’s en Villains

Wat typisch is om te zien, is dat de helden niet enkel vanuit ons perspectief in beeld worden gebracht, maar ook vanuit het perspectief van de slechteriken. Wanneer namelijk Isabel verdwijnt en Judy dat heeft gezien, wordt ze door niemand anders geloofd dan door Ralph. Hierdoor valt bij Enid, de andere punkster en David en Rosemary al snel de verdenking op Ralph. Ze maken van hem een aanrander en moordenaar die verantwoordelijk is voor de verdwijning van Isabel en beschuldigen ze hem een pedo te zijn omdat hij optrekt met Judy. Door dit perspectief om te draaien wordt het avontuur van Judy spannender, niet alleen omdat het meer problemen oplevert voor de helden, maar ook wordt er zo een klein realistisch randje aan gegeven, alhoewel het een onwaar beeld is. 

Enge Poppen

De poppen zien er fantastisch uit. De een wat creepyer dan de ander. Maar ze zorgen in ieder geval voor een hoop gore en hilariteit. Jammer dat je soms nog een draadje ziet en dat de special effects niet altijd even goed zijn.  Maar dat neemt de lol niet weg, en zeker niet de lol die de poppen zelf hebben in het straffen van de slechte mensen. De enige pop die praat, is de pop die Judy van Gabriel heeft gekregen, Mr Punch, onze Jan Klaassen. Grappig ook is dat onze Kartijn in en het Engels Judy heet… De andere poppen maken enkel gemene kleine geluidjes. Maar de tour de force is toch wel de ‘pop’ die op de zolder zit. Wanneer Ralph en Judy op zolder een kijkje nemen wordt die pop even zichtbaar op de achtergrond wat ik zelf het beste shot vond van de film en het meest creepy. En het idee erachter is misschien niet bijster origineel, maar wel erg goed uitgevoerd.

Conclusie

Dolls is echt een klassiek soort dark fairy tale. In het tijdperk van body horror over substance, is dit wel een verfrissende horror comedy die humor, fantasy en body horror combineert in een leuk klein verhaaltje. De kill scènes zien er hilarisch fantastisch uit en de sprookjesvorm van het verhaal komt goed tot zijn recht. Wie body horror liever overslaat, kan deze film uit de jaren 80 gaan kijken. De film duurt nog geen anderhalf uur, waarin alles goed wordt verteld. Het is geen film met uitstekende special effects een heel sterk script of oscarwaardig acteerwerk, maar deze film is overduidelijk met liefde gemaakt, net zoals de poppen door Gabriel. Dolls is daardoor typisch een film bedoeld voor volwassenen die het kind in zichzelf nog niet hebben verloren.

Praktische info

  • Dolls (1987) 77 min
  • Directed by: Stuart Gordon
  • Produced by: Charles Band, Brian Yuzna
  • Written by: Ed Naha
  • Starring: Stephen Lee, Guy Rolfe, Hialry Mason, Ian Patrick Williams, Carolyn Purdy Gordon, Cassie Stuart, Bunty Bailey, Carrie Lorraine
  • Music by: Fuzzbee Morse, Victor Spiegel
  • Cinematography: Mac Ahlberg
  • Edited by: Lee Percy
  • Production company: Empire Pictures, Taryn Productions Inc.
  • Distributed by: Empire Pictures, MGM