Sassy’s Recap: week 13 (2018)

In deze nieuwe rubriek kan je iedere zondag de korte samenvattingen lezen van de reviews die de afgelopen week zijn verschenen op Phantasasmagoria. De ideale rubriek voor degenen die in een beknopt aantal woorden willen weten wat je van een film, serie of boek kan verwachten.

Deze week kon je op Phantasasmagoria de reviews lezen van de films Wes Craven’s New Nightmare (1994), The Fog (1980) en Honeymoon (2014). Ook kon je de reviews lezen van het tiende en elfde seizoen van The X-Files en het eerste seizoen van Santa Clarita Diet. En een review over het boek East of Ealing van Robert Rankin.

Wes Craven’s New Nightmare (1994)

wes craven's new nightmare 1994
New Line Cinema

Wat Wes Craven deed met de films Scream, zowel een metaperspectief als een parodie maken over het slasher genre en tegelijkertijd een spannende slasher maken, deed hij al eerder met zijn eigen Nightmare on Elm Street franchise in New Nightmare. In deze film is het Heather Langenkamp zelf, de actrice die Nancy Thompson speelde in de eerste film en het opnam tegen Freddy Krueger, die nu ‘in het echt’ slachtoffer van Freddy wordt. Via haar en haar zoontje Dylan probeert hij een weg te vinden uit zijn nachtmerriewereld en de fantasiewereld naar onze echte wereld. En dit houdt allemaal verband met de dromen die Wes Craven de laatste tijd heeft en daar een nieuw script van maakt.

We zien niet alleen Heather, Wes, maar ook Robert Englund en John Saxon, ‘als zichzelf’ optreden in de film. En ook oude scènes van de eerste film zien we terug op tv. Maar de film is meer dan alleen een leuk origineel metaperspectief, want Freddy is enger en monsterlijker dan ooit. De special effects en de droomwereld zien er prachtig uit en de manier waarop zijn wereld met de onze zich vermengt is mooi en creepy gedaan en geeft een echt unheimische sfeer aan de film. Soms weet je niet meer wat echt is en wat niet.

De film blaast niet zozeer nieuw leven aan de franchise, maar geeft er een verfrissende kijk op, met veel knipogen en wat humor, terwijl het op zichzelf staand een goede enge fantasy slasher is. De film is los van de franchise te kijken, maar de film A Nightmare on Elm Street al kennen, is wel een pre.

Voor een uitgebreider en completer review van Wes Craven’s New Nightmare, klik hier.

The Fog (1980)

the fog 1980
AVCO Embassy Pictures

In The Fog van John Carpenter bedreigt een bovennatuurlijke mist het vissersdorpje Antonio Bay. Want precies 100 jaar geleden hebben een paar samenzweerders een schip de Elizabeth Dane op de klippen laten lopen, die een leprakolonie aan boord had evenals een hoop goud. Terwijl de samenzweerders het goud hebben gevonden, komt nu de verdronken bemanning terugeisen wat van hen is. Nu er een enge gloeiende mist door de stad kruipt is niemand meer veilig. Het is aan Nick, een visser, Elisabeth een liftster die hij oppikte, Stevie de radio DJ, en de pastoor om de mist en belangrijker nog wat zich daarin bevindt, te stoppen.

Het is een film die vooral gericht is op sfeer. De special effects van de mist en de geesten spelen een ondergeschikte rol, maar wekken toch dat foreboding gevoel op. Op de voorgrond staat de kleine groep personages en het achtergrondverhaal.

Ook de kills zijn sfeervol, en het idee van de dreiging is de focus. De kill van Dan de weatherman is het meest gedenkwaardig, maar ook de scène waarin Stevie het dak van de vuurtoren op moet vluchten om te ontsnappen aan de geesten is noemenswaardig, evenals het moment dat haar zoontje Andy wordt aangevallen en net op tijd door Nick en Elisabeth gered wordt.

De film heeft iets minder dan Halloween de tijd doorstaan, maar is nog altijd een geweldig Carpenter klassieker om te kijken en zeker met die typische jaren 80 sfeer.

Voor een uitgebreider en completer review van The Fog, klik hier.

Honeymoon (2014)

honeymoon 2014
Magnolia Pictures

Deze kleine intieme, verontrustende en intense science fiction horror film gaat over het pasgetrouwde stel Paul en Bea die hun huwelijksreis doorbrengen in het vakantiehuisje van haar ouders. Ze zijn erg gelukkig, maar al gauw wordt hun geluk verstoord nadat Bea op een nacht verdwijnt en Paul haar naakt en verward terugvindt in het bos. Eenmaal weer in het huisje, blijft Bea zich vreemd gedragen tot grote angst van Paul.

De film is verteld vanuit het perspectief van Paul. Zodoende weet je als kijker alleen wat hij ziet en meemaakt en heb je als kijker net zoals Paul geen idee wat haar is overkomen en waarom ze zich zo vreemd gedraagt. De spanning wordt heel goed opgebouwd en de focus die op het stel ligt is hierdoor zeer intens. Beide personages zijn erg likeable dat je het bijna jammer vindt dat het een horror is. De film richt zich vooral op de emoties van Paul en een unheimische sfeer. Het enige nadeel is dat er in het begin van de film wel een erg grote clou wordt weggegeven. Maar toch blijft de film met een slow pace intrigerend en blijft het mysterie overeind.

Voor een uitgebreider en completer review van Honeymoon, klik hier.

The X-Files Seizoen 10

x-files season 10
Fox

Na 12 jaar afwezigheid, 9 seizoenen en 202 afleveringen van 1993 tot 2004, was daar ineens het tiende seizoen van The X-Files. Nadat er een nieuwe conspiracy is opgedoken inzake aliens en een alien spaceship en waar ook de Cigarette Smoking Man mee te maken heeft, worden Fox Mulder en Dana Scully weer herenigd en worden de X-Files heropend.

In zes afleveringen worden de fans en nieuwe kijkers getrakteerd op allerlei soorten afleveringen, van een monster-of-the-week episode, een ouderwetse crime scene zaak, een huidig probleem, terrorisme, en natuurlijk de conspiracy theories. Maar ook wordt er een balletje opgeworpen inzake William, de zoon van Dana en Fox. Het is een mooie start en eveneens het ophalen van herinneringen. Maar de vraag of The X-Files tegenwoordig nog wel relevant is, of ze niet overbodig of te oud zijn geworden, en ze inmiddels zijn ingehaald door andere series, wordt niet genegeerd en zelfs vrij letterlijk besproken. Maar wat The X-Files een streepje voor heeft op vele andere series is de chemie tussen Mulder en Scully.

Voor een uitgebreider en completer review van The X-Files, seizoen 10, klik hier.

The X-Files Seizoen 11

x-files season 11
Fox

Na de spannende cliffhanger van het tiende seizoen, van “My Struggle II”, begint het elfde seizoen met “My Struggle III”. Maar in plaats van direct door te pakken en we enorme onthullingen verwachten, blijkt het allemaal een visioen te zijn geweest van Scully, gekregen via haar zoon William. Maar dat is niet de eerste teleurstelling die de kijkers voor hun kiezen krijgen, want ook wordt onthuld dat William niet de zoon is van Mulder, maar van de Cigarette Smoking Man.

Het is een niet al te goed begin, van het seizoen, maar gelukkig wordt dat door de sterke afleveringen die volgen ruimschoots goedgemaakt. Echte X-Files afleveringen met het bovennatuurlijke, een creepy monster of the week, Mr Chuckle Teeth, een zeer humoristische en hilarisch absurde meta-aflevering met Reggie Something en een hele stilistische aflevering geven echt dat X-Files gevoel. Groot thema in dit seizoen is of Mulder en Scully ondertussen niet te oud zijn geworden, of ze achterhaald zijn door modernere tijden, of zij en de X-Files nog wel relevant zijn, zowel in de serie, als de serie zelf. In de afleveringen worden deze thema’s uitgebreid besproken.

Het slotstuk van de serie draait geheel om William en om de relatie tussen Mulder en Scully en ik kan alvast verklappen dat het in feite een happy ending heeft. Het is nog maar de vraag of er een twaalfde seizoen komt en Gillian Anderson heeft aangegeven dan niet meer van de partij te zijn. De vraag is ook of je dat zou willen en niet de herinnering zoals het vroeger was anders zou verpesten. Eet je de Goop-O A-B-C op of niet?

Voor een uitgebreider en completer review van The X-Files seizoen 11, klik hier.

Santa Clarita Diet Seizoen 1

santa clarita diet season 1
Netflix

In deze hilarische horror comedy serie verandert een vrouw in een suburb plotseling in een zombie. Het simpele saaie leventje van Sheila en Joel Hammond staat helemaal op zijn kop als Sheila een undead is geworden. Terwijl Joel op zoek is naar een cure, moeten ze zien te dealen met de hunkering naar mensenvlees van Sheila en haar impulsieve id dat het overneemt, wat hen meer dan eens in absurde situaties doet belanden.  Hun zestien jarige dochter Abby doet wat ze kan om hen bij te staan, samen met de hulp van buurjongen Eric, nerd en slimmerik die van hen nog het meeste verstand heeft van zombies.

Door verschillende soorten humor met elkaar te combineren, zwart en droog, klucht situaties, slapstick, fysieke humor en hun goed timing en mimiek, blijft de humor erg afwisselend. Het verhaal dat een goede rode draad heeft en voortgang boekt, valt hierdoor niet in herhaling. De overige personages waaronder hun buren en vreemde personages die op hun pas komen door hun nieuwe situatie houden het fris en zorgen voor kleur, wat vaak genoeg bloedrood is. Deze frisse, maar uiterst ranzig comedy horror is zeer zeker een aanrader.

Voor een uitgebreider en completer review van Santa Clarita Diet, klik hier.

East of Ealing (Robert Rankin, 1984)

review book east of ealing robert rankinIn dit derde, maar niet het laatste deel van The Brentford Trilogy, beleven de twee antihelden Jim Pooley en John Omally weer hachelijke en absurde avonturen. Ze krijgen weer hulp van Neville de parttime bartender, die maar niet ophoudt met groeien. Van de slimme en zo lijkt het alleswetende professor Slocombe,  de immer geheimzinnige Soap Distant, Norman de uitvinder die dit keer een robot en een perpetuum mobile uitvindt, én Sherlock Holmes die uit een tijdcapsule wordt opgegraven. Dit keer moeten ze het opnemen tegen het duivelse bedrijf Lateinos & Romiith, en zullen ze een wederom dreigende elektronische Apocalyps moeten zien af te wenden.

Alhoewel het idee vol hilariteit en absurditeit lijkt te zijn, valt dit deel een beetje tegen. Zeker ten opzichte van de eerder boeken als de vervolgen van de Brentford Trilogy. Dit verhaal bevat veel chaos, heel veel gebeurtenissen die dit keer niet zo goed en leuk met elkaar worden verbonden aan het einden. En het einde zelf, is nogal dubieus. De setting is typisch Engels en jaren 80, waardoor het verhaal enigszins tijdsgebonden is en een verklaring kan zijn waarom de humor dit keer minder goed uitkomt. Alhoewel niet direct een aanrader, toch hoort het bij de Trilogy van negen boeken.

Voor een uitgebreider en completer review van East of Ealing, klik hier.

Wat kon je nog meer lezen afgelopen week op Phantasasmagoria?

bron: theatrical release posters v.l.n.r: New Line Cinema, AVCO Embassy Pictures, Magnolia Pictures