Sassy’s Recap: week 12 (2018)

In deze rubriek kan je iedere zondag de korte samenvattingen lezen van de reviews die de afgelopen week zijn verschenen op Phantasasmagoria. De ideale rubriek voor degenen die in een beknopt aantal woorden willen weten wat je van een film, serie of boek kan verwachten.

Deze week kon je op Phantasasmagoria de reviews lezen van de films The Changeling (1980), The Evil Dead (1981) en Candyman(1992). Ook kon je het review lezen van de mini serie Beyond the Walls (2016), van de serie Requiem (2018) en van het boek Dark Matter van Michelle Paver.

The Changeling (1980)

film the changeling 1980
Associated Film Distribution

In dit mooi opgebouwde haunted house ghost verhaal, heeft componist John Russell na de dood van zijn vrouw en dochtertje zijn intrek genomen in een oud landhuis. Wanneer er zich vreemde dingen beginnen af te spelen, raakt John steeds meer in de ban van het mysterie van het huis. Samen met Claire graaft hij diep in de historie van het huis en zijn inwoners en stuit op een afschuwelijk verleden.

Alhoewel dit een echte ghost story is, ligt de nadruk op een immer aanwezige spanning en niet op hele enge en creepy scènes of jumpscares. De muziek die een prominente rol speelt is een belangrijke component van die spanning. Het draait allemaal om het mysterie wat er zich ooit heeft afgespeeld in dat huis en John neemt de rol aan van vasthoudende onderzoeker. Zijn zoektocht leidt hem niet alleen naar een gruwelijke waarheid, maar ondertussen wordt het voor hem en Claire ook steeds gevaarlijker en laat de film zien dat het ook wel degelijk een horror is. Deze film is niet erg bekend onder het grote publiek, maar wel een erg goede film, met goed acteerwerk, cinematografie, een sterk plot en de begeleidende muziek zet een spannende sfeer neer. Het is zeker een film die in het rijtje klassiekers thuis hoort.

Voor een uitgebreider en completer review van The Changeling, klik hier.

 

The Evil Dead (1981)

film the evil dead 1981
New Line Cinema

In deze over de top campy horror belanden vijf vrienden van een weekendje ertussen uit in een hutje in het bos in één grote nachtmerrie. Ashley (Ash) Williams denkt een rustig weekendje te hebben, maar daar komt verandering in wanneer ze in de kelder een vreemd boek vinden, The Book of the Dead. Wanneer daar hardop uit wordt voorgelezen, worden er grote gevaarlijke demonische krachten losgelaten die het voorzien hebben op de vijf vrienden. Dit levert een campy, ranzig spektakel op, met zwarte humor, veel bloed, in de rondte vliegende ledematen, noemenswaardige sterfscènes en de inmiddels beroemde kettingzaag.

De film is niet alleen maar dit, want door het kleine budget, moest regisseur Sam Raimi zeer creatief te werk gaan, wat hele inventieve en originele beelden opleverden die nu nog iconisch zijn. Daarbij heeft hij met de manier van filmen, hoe de camera door het bos glijdt en de demons verbeeldt, een sterk unheimische sfeer neergezet. Door te kiezen voor verschillende perspectieven, hoogtes, en hoeken van de camera worden zowel komische als creepy en verontrustende effecten gecreëerd. Maar ook aan de practical effects is veel aandacht besteed, wat er prachtig uitziet en wederom een mooi effect geeft aan de film. The Evil Dead is inmiddels uitgegroeid tot een cult franchise en Ash is nog lang niet klaar met het bevechten van de deadites, zoals hij deze demons noemt. Want nu, 35 jaar later is er de serie Ash vs Evil Dead die dit campy zwarte humor over de top supernatural body horror tot een nog grotere cultstatus heeft verheven.

Voor een uitgebreider en completer review van The Evil Dead, klik hier.

 

Candyman (1992)

film candyman 1992
TriStar Pictures

Helen Lyle wil een scriptie schrijven over legendes en het geloof van mensen daarin. Ze onderzoekt een moord op een vrouw in The Projects waarvan beweerd wordt dat zij door de legende Candyman is vermoord. Die roep je op wanneer je vijf keer hardop zijn naam in de spiegel zegt. Zo raakt Helen niet alleen betrokken bij de problemen waar de mensen uit de Projects mee kampen, een gangleider die zich Candyman noemt, maar ook de echte Candyman. Wanneer zij namelijk ook zijn naam vijf keer hardop in de spiegel zegt, duikt Candyman op en trekt haar mee in een neerwaartse spiraal van waanzinnigheid. Haar leven wordt een nachtmerrie waaruit ze niet meer kan ontsnappen.

De film is een sobere realistische schets van het hulpeloze leven in kansarme buurten. Hun wanhoop verstrekt het geloof in een boogeyman en maakt hen kwetsbaar. Dit maatschappelijke scheve probleem waar uiteindelijk Helen zelf mee te maken krijgt wanneer realiteit en nachtmerrie-achtige fantasy en krankzinnigheid met elkaar worden vermengd, lijkt een onlogische situatie, maar is een poëtische verbeelding van een uitzichtloze situatie. Hoe meer Candyman helen in zijn greep heeft, hoe surrealistischer de beelden worden. Ondersteund door prachtige thema muziek van Philip Glass is dit een  triest verhaal dat alleen maar slecht kan aflopen. De film is een nachtmerrie en een dark fairytale, met maatschappelijke thema’s, een sterke opbouw en een vreemde sfeer, met een sterke vrouw in de hoofdrol, die tenslotte een paradoxale keuze moet maken, een daad die staat voor wanhoop en verlossing.

Voor een uitgebreider en completer review van Candyman, klik hier.

 

Beyond the Walls/Au-delà des Murs (2016)

series beyond the walls 2016
ARTE

In deze Franse mysterieuze mini serie erft Lisa het oude vervallen huis aan de overkant van de straat van een man die ze niet kent. Lisa zelf is een eenling. Ze is logopediste, woont alleen in een kaal appartement en liegt dat ze getrouwd is. Ze heeft vaak last van nachtmerries waardoor ze regelmatig in bed plast, vanwege een trauma uit haar verleden. Wanneer ze in het oude vervallen huis trekt, hoort ze stemmen en geluiden achter een muur. Als ze die met een moker doorbreekt ontdekt ze allemaal verborgen gangen en kamers, waar ze al gauw in verdwaald. Ze ontmoet Julien die daar ook is verdwaald, maar zij zijn niet de enigen. Er dwalen ook gevaarlijke, enge en vreemde creaturen rond. Om een uitweg te vinden uit dit labyrint zal Lisa haar onverwerkte schuld- en angstgevoelens moeten confronteren.

De omgeving ziet er prachtig uit, vol symboliek. De stilistische shots doen typisch Frans aan en de stilte en sereniteit is mooi, maar blijven wel vrij vlak, net als de personages. De sfeer begint unheimisch, maar verandert al snel in mysterie en hoe verder Lisa het huis achter het huis binnengaat, hoe verder zij lijkt af te dalen in de diepe krochten van haar geest. Wanneer ze dan ook via een toneel met kartonnen bomen langzaam in een echt bos terecht komt, komen we achter de waarheid van haar trauma. De serie gaat dan ook over die verwerking van schuldgevoelens en loslaten, wat op een mooie symbolische manier wordt verbeeld. Het ziet er allemaal mooi uit en ademt een mysterieuze sfeer uit, die net niet altijd goed wordt benut, maar waar je toch ingezogen kan worden.

Voor een uitgebreider en completer review van Beyond the Walls, klik hier.

 

Requiem Seizoen 1

series requiem season 1
BBC/Netflix

Requiem is een serie van zes afleveringen van de BBC die vanaf 23 maart op Netflix te bekijken is. In Requiem gaat celliste Mathilda Gray na de raadselachtige zelfmoord van haar moeder op zoek naar antwoorden in een dorpje in Wales, Penllynith. Ze gaat samen met haar vaste pianobegeleider en vriend Hal Fine. Eenmaal in het dorpje komt zij erachter dat zij waarschijnlijk Carys is, een meisje dat 23 jaar eerder spoorloos verdween. Op haar zoektocht naar antwoorden, verstoord zij hiermee het leven in het dorpje, duwt zij Hal van zich af en komt erachter dat er bovennatuurlijke krachten aan het werk zijn. 

De serie klinkt heel belovend en zou een spannende en enge bovennatuurlijke drama serie zijn, maar viel mij helaas erg tegen. De serie is traag, er gebeurt weinig en valt veelal in herhaling. Het personage Mathilda wordt niet erg aimabel neergezet en in haar zoektocht is ze egoïstisch. Af en toe ontbreekt het aan logica en het feit dat niemand oppert om een DNA test te doen, of Mathilda daadwerkelijk Carys is, is onbegrijpelijk. Alhoewel en een paar enge scènes te vinden zijn, is het gebruik van spooky elementen te nadrukkelijk aanwezig en verliest het aan kracht. Het ritme, toon en sfeer zijn zowel qua verhaal, plot als het neerzetten van de personages steeds hetzelfde. Voor een drama mystery serie, worden ook de personages net te weinig uitgediept. Wie een angstaanjagende serie verwacht, komt bedrogen uit. Waarom ik dit vind, leg ik uit in een uitgebreid review.

Voor een uitgebreider en completer review van Requiem, klik hier.

 

Dark Matter (Michelle Paver, 2010)

book review dark matter michelle paverDeze prachtige maar huiveringwekkende ghost story speelt zich weliswaar wel af vlak na de Victoriaanse tijd, in het Interbellum, maar dan op een verrassende locatie voor een ghost story. Geen eng groot landhuis, maar Gruhuken, een plek op Spitsbergen. Jack Miller wordt meegevraagd op een expeditie om daar onderzoek te doen. De expeditie begint al niet voortvarend wanneer voor vertrek de medicus van de expeditie al moet afhaken en op de boot er naartoe een ander teamlid zijn been breekt. Samen met Gus, de leider en bioloog en Algie, de jager en opzichter van de acht husky’s, gaat Jack, die verantwoordelijk is voor de communicatie met het vaste land verder. De kapitein, Eriksson van de Isbjorn is wel wat terughoudend om hen naar Gruhuken te brengen en eenmaal aangekomen, nadat Jack de pracht van het eiland in zich op heeft genomen, begrijpt hij ook waarom. Want hij heeft iets gezien, iets menselijks dat niet meer menselijk is. En alhoewel de verschijning hem angst aanjaagt verzwijgt hij dit.

Alles tekent hij op in zijn dagboek, de vorm waarin ook de lezer het verhaal leest. We lezen zijn persoonlijke ervaringen en de gebeurtenissen, waarvan alleen de belangrijksten zijn opgeschreven. Zo krijg je een duidelijk beeld, niet alleen hoe de expeditie verloopt, maar ook hoe Jack dat beleeft. Zonder op te veel details in te gaan, wordt Jack een echt persoon die gaat leven en op deze manier beleef je als lezer zijn vreemde ervaringen des te enger mee. De natuur speelt ook een belangrijke rol in het verhaal, Het versterkt de letterlijke en figuurlijke eenzaamheid van Jack en geeft een extra dimensie aan het geïsoleerd zijn terwijl er iets in de rondte waart dat hem angst inboezemt. Met alleen Isaak, de husky waarmee hij vriendschap sluit blijft hij uiteindelijk alleen achter, nadat Gus ziek is geworden en samen met Algie naar het vaste land wordt gebracht. En dan is het dreigende onheil nog dichterbij gekomen, zeker wanneer nu de tijd is aangebroken dat het dag en nacht pikdonker is. De sfeer in dit boek is prachtig, eng, griezelig en tegelijkertijd beschrijft het een sprookjesachtig winterlandschap, beschreven met een levendige, prachtige vertelkunst.

Voor een uitgebreider en completer review van Dark Matter, klik hier.

Wat kon je deze week nog meer lezen op Phantasasmagoria?

Ook kon je weer dit weekend weer spannende reviews lezen in de rubriek HET SPOOKT HIER.

The Hole (2009)

film the hole 2009
Big Air Studios

In deze PG-13 horrorfilm verhuizen Dane van 17 en Lucas van 10 samen met hun moeder naar een nieuw huis. In de kelder ontdekken ze een vreemd luik en samen met hun buurmeisje Julie van 17 gaan ze op onderzoek uit. Het gat onder het luik blijkt oneindig diep, maar door het openen van het luik hebben ze iets losgelaten wat hun grootste angsten in hen naar boven brengt. Dat zorgt voor een paar griezelige en enge momenten en om datgene wat uit het gat is ontsnapt weer terug te krijgen, moeten ze ieder hun eigen angsten overwinnen.

De film is best eng en daarom geschikt voor dertien jaar en ouder, mede omdat het ook een zwaarder thema behandelt dat gaat over kindermishandeling. Het is daarom een tienerhorror die net even iets verder gaat. Het spel tussen de drie kids is leuk en heeft een goede dynamiek die goed werkt voor de film. Voor tieners die willen griezelen, mogen deze film niet overslaan.

Voor een uitgebreider en completer review en een parental guidance, van The Hole, klik hier.

Wolfblood (seizoen 1-5)

series wolfblood
CBBC

Maddy is een bijzonder meisje dat in een klein dorpje woont. Want zij is een Wolfblood, een weerwolf. Samen met haar ouders heeft ze zich aan de mensen aangepast, maar niemand mag van hun geheim afweten. Ook haar beste vrienden Shannon en Tom niet. Daar komt allemaal verandering in wanneer er een nieuw jongen op hun school komt; Rhydian, want hij is ook een Wolfblood.

De serie is een echte leuke tienerserie, met alles waarmee tieners te maken krijgen, alleen dan met een bijzonderheidje, namelijk het bestaan van weerwolven. De serie draait in het begin om Maddy en al haar belevenissen, maar verschuift naarmate het verhaal vordert en er ook nieuwe personages komen, zoals Jana een alpha meisje dat uit een wilde pack komt. De serie is een vervolgverhaal, waarbij het verhaal steeds groter wordt, er steeds meer nieuwe ontwikkelingen plaatsvinden en nieuwe personages verschijnen. De afleveringen zijn  niet los van elkaar te zien, maar bespreken wel elk een ander onderdeel van het tiener- of wolfblood-zijn. De personages zijn levendig en herkenbaar voor tieners. Ondanks dat de serie erg spannend kan zijn, wordt er ook veel gelachen en gaat het vooral om vriendschap, loyaliteit en familie en de pack.

Voor een uitgebreider en completer review van Wolfblood, klik hier.

← Lees ook de vorige Sassy’s Recap van week 11 met: The Blob (1958), Annihilation (2018), Slither (2006), Ringu (1998) en Channel Zero S1.

Bron: theatrical release posters v.l.n.r: associated film distribution, new line cinema, tristar pictures