Sassy’s Recap: week 11 (2018)

In deze rubriek kan je iedere zondag de korte samenvattingen lezen van de reviews die de afgelopen week zijn verschenen op Phantasasmagoria. De ideale rubriek voor degenen die in een beknopt aantal woorden willen weten wat je van een film, serie of boek kan verwachten.

Deze week kon je op Phantasasmagoria de reviews lezen van de films The Blob (1958), Annihilation (2018), Slither (2006) en Ringu (1998). En een review van de serie Channel Zero, seizoen 1, Candle Cove.

The Blob (1958)

film the blob 1958
Paramount Pictures

The Blob is een  typische jaren 50 science fiction film waarin een groepje jongeren onder leiding van Steve en Jane het opnemen tegen een buitenaardse blob die hun hele stadje wil opslokken. Met een recht toe recht aan verhaal, veel verwijzingen naar de tijdgeest van toen, de koude oorlog die hen boven het hoofd hing, de angst voor aliens en met de tv in opkomst en de drive-in als tegenhanger, is dit een film die je nu vooral als een film van de jaren 50 moet zien. The Blob zelf is gevoelsmatig vrij ongevaarlijk, alhoewel het toch zo’n vijftig mensen opslokt en doet vrij weinig, maar de rest er om heen is des te leuker. De bedoelde en onbedoelde grappige scènes geven sjeu aan de film en de heldhaftigheid van de jongeren is typerend. The Blob is geen film om nu te kijken als echte serieuze science fiction, maar wel een verrijking voor je historische (science fiction) film kennis. In mijn review kan je een paar van deze leuke verwijzingen en komische sneren vinden evenals kleine grapjes van de film.

Voor een uitgebreider en completer review van The Blob, klik hier.

 

Annihilation (2018)

film annihilation 2018
Paramount Pictures/Netflix

In deze prachtige visuele science fiction film gaat een expeditie-team van vijf vrouwelijke wetenschappers op onderzoek in The Shimmer, een gebied dat drie jaar eerder is ontstaan door een inslag van een meteoriet. Eerdere militaire missies zijn nooit teruggekeerd, behalve Kane, de man van Lena, een ex-militair en biologe die daarom besluit om mee te gaan met deze missie. Eenmaal binnen ontdekken ze vreemde gemuteerde planten en dieren. Maar in deze betoverende sprookjesachtige omgeving is het allesbehalve veilig.

Door middel van flashbacks leren we niet alleen Lena beter kennen, maar ook het filosofische idee achter deze film. De film blinkt uit in visuele pracht die in de bijna woordeloze, maar prachtige verbeelde apotheose perfect tot uitdrukking wordt gebracht met psychedelische en hypnotiserende cinematografie en muziek. Verbeeld wordt de oorsprong van leven, celding, vanuit één organisme een dans, een spiegel, die heel menselijk, alleen maar kan uitmonden in vernietiging.

De omgeving en creaturen van The Shimmer zijn prachtig ontworpen, van betoverend en stil sereen, tot een al even stille serene macabere horror en zelfs tot grafische horror. Ondanks de slow pace is de film intrigerend en is het filosofische idee zonder het te verklaring, goed verwoord en verbeeld en verweven door de hele film. Alhoewel de film niet zonder flaws is, is het sowieso al prachtig om te zien met een filosofisch vraagstuk zonder belerend te worden.

Voor een uitgebreider en completer review van Annihilation, klik hier.

 

Slither (2006)

film slither 2006
Universal Pictures

In het dorpje Wheelsy stort een meteoriet neer met een buitenaardse parasiet aan boord die zich al snel weet te hechten aan Grant Grant en hem gebruikt om een groot plan uit te voeren, namelijk eerst het dorpje en dan de hele wereld over te nemen. Dat dit een hoop gore, fysieke transformaties en slakachtige wezens inhoudt met een aantal bizarre ontdekkingen, zorgt voor een komische science fiction body horror. Een aantal overlevenden waaronder hulpsheriff  Bill Pardy, Starla, de vrouw van Grant, Jack MacReady de grofgebekte en niet zo tacvolle burgemeester en de jonge  dappere Kylie, moeten het opnemen tegen de nu gemuteerde Grant voordat het te laat is.

De film heeft veel referenties naar andere body horrors uit de jaren 80, met leuke knipogen naar de jaren 50 science fiction films, maar heeft wel zijn eigen stijl. Met dank aan James Gunn, die horror met zwarte humor combineert en de belangrijke rol die de muziek speelt. Met een goede duidelijke opbouw en goed gekozen overlevers, wordt deze soms over de top comedy horror toegankelijk voor een groter publiek. De body horror is origineel, grappig en ranzig tegelijk en is prachtig gemaakt, met een campy feel. De transformaties zien er top uit en alhoewel er veel gore te vinden is, blijft de horror altijd meer neigen naar humor dan naar creepyness. De scène waarin Kylie een slakworm uit haar mond moet trekken is memorabel, maar ook functioneel met uitstekende, maar iets afwijkende cinematografie. Als blijkt dat de film ook nog een hart heeft, maakt dat het helemaal compleet.

Voor een uitgebreider en completer review van Slither, klik hier.

 

Ringu (1998)

film ringu 1998
Toho

Deze Japanse horrorfilm luidde een nieuw tijdperk in, waarin door middel van cinematografie een hele enge typisch oosterse sfeer werd gecreëerd. De film vertelt het verhaal van journaliste Reiko die onderzoek doet naar een vreemde videoband die de rond gaat. Iedereen die deze video ziet, gaat zeven dagen later dood. Wanneer haar nichtje ook dood gaat nadat zij de tape heeft gezien, neemt Reiko de legende serieus en bekijkt de band, waarna de telefoon gaat en tegen haar gezegd wordt dat zij nog maar zeven dagen te leven heeft. Ze vraagt de  hulp van haar ex Rūyji die naast een professor wiskunde ook een medium is. Ze zullen het raadsel achter de videoband op moeten lossen voordat de zeven dagen voorbij zijn.

Ringu is een klassieke ghost story met een klassieke opbouw. Maar door de oosterse sfeer en het bijzondere gebruik van de cinematografie blinkt de film uit in het opwekken van een unheimisch en vervreemdend gevoel. De beelden op de videoband zelf dragen hiertoe sterk aan bij, die erg surrealistisch zijn, maar ook naarmate hun onderzoek vordert, vermengen de enge en verontrustende beelden zich met de werkelijkheid. Zoals altijd met een ghost story gaat het om een geest die wraak wil of rust wil vinden. Reiko en Rūychi zijn hier dan ook op gefocust, maar door het einde van deze film, is het nog maar de vraag of het hier werkelijk om ging. Want alhoewel ze het meisje dat al deze ellende schijnt te veroorzaken, Sadako, rust proberen te geven, lijkt er veel meer aan de hand te zijn. We vangen hier al een glimp van op, maar het verhaal gaat verder in de volgende film Ringu 2 (1999), dat gelijk verder gaat waar de eerste film is gebleven. Er volgden nog een sequel en een prequel om het sinistere verhaal rondom Sadako compleet te maken.

Voor een uitgebreider en completer review van Ringu, klik hier.

 

Channel Zero seizoen 1: Candle Cove

series channel zero season 1 candle cove
Syfy

Deze prachtige supernatural fantasy horror serie is gebaseerd op de zogenaamde creepypastas. Elk seizoen heeft een ander verhaal. In Candle Cove keert Mike Painter na jaren weer terug naar zijn geboortedorpje, Iron Hill, waar toen hij acht jaar was een aantal kinderen vermoord werden. Zijn tweelingbroer Eddie is nog steeds vermist. Ten tijde van die moorden was er op tv een vreemde poppen piraten show genaamd Canle Cove en nu Mike weer is terug gekeerd, blijkt Candle Cove weer terug op tv en is er al weer een kind verdwenen. Het is aan Mike om uit te zoeken wie dat tv programma maakt voordat er meer kinderen verdwijnen. Maar de waarheid achter deze verdwijningen en Candle Cove blijkt veel duisterder.

De serie ziet er prachtig uit met zowel impressionistische als surrealistische beelden, prachtige cinematografie en editing en mooi gebruik van kleur.  De vermenging van realiteit en fantasy en nachtmerries is heel creepy gedaan en ook de zogenaamde monsters zien er echt heel mooi uit, maar ook vrij eng en vervreemdend, net zoals het tv programma Candle Cove zelf, dat erg vervreemdend werkt. De serie heeft daarom een zeer unheimische en ongrijpbare sfeer over zich, terwijl het verhaal op een zeer slow pace manier wordt verteld. In de zes afleveringen kom je er door middel van flashbacks langzaam achter wat er zich vroeger heeft afgespeeld en hoe zich dat verband houdt met het nu. Dat mysterie zit goed in elkaar en blijft lange tijd verborgen. De serie heeft niet alleen een mysterieuze sfeer maar ook een dromerige sfeer, maar de sterke personages raken hierdoor niet ondergesneeuwd. Het verhaal is eng, maar intrigerend en de manier van filmen en vertellen, zorgt dat het een must is voor de horrorliefhebber.

Voor een uitgebreider en completer review van Channel Zero seizoen 1 Candle Cove, klik hier.

Wat kon je nog meer lezen de afgelopen week op Phantasasmagoria?

← Lees ook de vorige Sassy’s Recap van week 10 met: Verónica (2017)We Are Still Here 92015) The Innkeepers (2011), Z Nation S2, The Fisherman (John Langan, 2016).

bron: theatrical release posters v.l.n.r: paramount pictures, paramount pictures/netflix, universal pictures, toho